a quōniam ipſe e̓ſt dn̄s deustuus/ ⁊ adorabunt eū. Et filiē̓ tyri in muneribus vu̓ltūgͦ tuū de̓precabunt̉: om̄es diuites plębis. Om̄is gloria
ik eiꝰ filię regꝭr ab ītus: in fime brijs aureis/ circumamictahr varietātibꝰ. Adducentursregi virgines poſt eam: protximę eius afferentur tibi.
Qm̄ ipſe nō prior: pater tuus b ¶ Eſt dn̄s nō terrenus: ſꝫ c ¶ Deꝰ tu. Deꝰ ſꝑ creationē: Tuꝰ/ ꝑ recreatioe. Nec ſolū/ tuꝰ ſed oīm: Un̄ ſequit̉: d ¶ Et adorabūt̉ci oīa. Phil̓. ij. b. Ut ī noīe eiꝰ oē genu flectat̉/ cęleſtiū/ terceſtriū ⁊ infernoꝝ ⁊cͣ. Vel ſic: Uere deꝰ tuꝰ: vn̄ adorabūteū/ in teo eccl̓ia oēspopuli de qͥbus factaProbatio: Quiae ¶ Et id eſt etiā: filię tyri .i. gentes deqͥbus minus videbat̉:jadorabāt idola/ ſupple adorabunt eū: velveniēt ad eū: fi IInmuneribꝰ .i. ſeipſos offerētes in obſequiū ieſu chriſti. Ro.xij. a. Exhibeat ꝭ corꝑa vr̄a hoſtiā viuētē/ ſctām/ deo placētē.Per tyrū aūt q̨̄ eſt ciuitas gentiū/ īter iudęos ſita: ītelligunt̉gētes/ a parte totū: Et qd̓ p̨̄cipue ad decꝰ ⁊ honorē eccl̓ię cedit: quātacūqꝫ munera dn̄o offerāt: nō accęptāt̉ a dn̄o niſi infide ⁊ moribus eccl̓ie offerant̉. Un̄ bn̄ ſequit̉: g ¶ Uultūtuū O eccl̓ia: h ¶ DDep̄cabūt̉/ vt habeāt illū: i ¶ Oēsdiuites plębis .i. habentes diuitias ſpūales: vl̓ etiā bonihabētes diuitias tꝑales: qͥ faciūt illud qd̓ in Psͣ dicit̉: Diuitię ſi affluāt/ nolite cor apponere. Et ideo/ deprecabunt̉.i. requirēt: vultū/ eccl̓ię: qꝛ ſi ī alia effigie offerāt dn̄o qͣꝫ inꝯl vultu eccl̓ie .i. ſi ī ſe mores ⁊ fidē eccl̓ię nō on̄dant: dicet eisdn̄s: Neſcio vos: ſicut fatuis virginibꝰ/ Matth̓ .xxv. a. Etlo eis qͥ fecerūt miracula/ Matth̓. vij. c. Cōmendata ſponſa adecore: cōmēdat eā ꝯſequenter a gl̓ia: Un̄ ſequit̉: k Oīsgl̓ia eiꝰ: videlicet: l ¶ Filię regꝭ .i. eccl̓ię: q̨̄ ē ⁊ filia ⁊ ſpōſa regꝭ chriſti: eſt m ¶ Ab int̓us .i. interius. q. d. licet decora ſit exterius/ ẜm qd̓ laudaui eā a decore: tn̄ nō vane extragl̓iat̉ de pulchritudine ſua: ſꝫ om̄is gl̓ia eius ab intus. Et notandū ꝙ prius loquebat̉ ad ſponſā in ſcd̓a ꝑſona: hic aūt adalios ꝯuertēs ſermonē loqͥ incipit de illa ī tertia ꝑſona. Qd̓tn̄ abſurdū nō ē: qꝛ cū eā ita laudabat/ loquēs ei ī ſcd̓a ꝑſona/ poſſet ei aliqͥs ęmulꝰ dicere: Quare adularꝭ ei? Quare excitas eā ad inane gloriā? Cui o biectioni rn̄det: Nō ex hͦ inaniter gloriabit̉: qꝛ oīs glori a eiꝰ ab intus .i. in pura cōſcientia. Un̄. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia noſtra hęc eſt/ teſtimoniū cōſcientię nr̄ę. Et. j. Corꝭ. iiij. a. Mihi aūt ꝓ minimo eſt vt avobis iudicer an ab humano die. Et adhuc poſſet ęmulꝰ dicere: Quid mirū/ ſi om̄is gl̓ia eius ab intus: qꝛ nihil habetexteriꝰ vn̄ poſſet gl̓iari? Un̄ ad hͦ rn̄det/ ſubiungēs: n ¶ Infimbrijs aureiſ. Filię dico exiſtētꝭ/ ī fimbrijs aureiſ .i.habēs fimbrias aureaſ .i. doctrinā ſanā ⁊ bona oꝑa. Per fimbrias em̄ intelligit̉ doctrina illa ratione: qꝛ in fimbrijs tunicę hiacynthinę aaron pendebāt tintinnabula aurea: vt audieret̉ ſonus eiꝰ qn̄ ingrediebat̉ ⁊ egrediebat̉ tabernaculū:Exo. xxviij. f. Aureis/ dicit: qꝛ docrrina eccl̓iaſtica ē de cęleſti ſapientia. Itē qꝛ fimbrie ſunt partes extremę veſtimetorū: per fimbrias ītelligunt̉ oꝑa/ q̨̄ ꝑſeuerātia ducūt ad fine. Aureis aūt vocat charitatē: in qua fiunt oꝑa eccl̓ię. Ul̓In fimbrijs aureis .i. in hoībus qͥ circa finē mundi tempore antichriſti aurei erūt/ p̨̄dicatione helię ⁊ enoch ſuſtinentes impetus ⁊ malleos ꝑſecutionū: Et ideo dicit aureis nō deauratꝭ: vt ſupra: in veſtitu deaurato. Nec ſolū ī fimbrijs habet ſpōſa vn̄ poſſit gloriari: ſꝫ ex om̄i parte. Un̄ addit: o ¶Circūamicta/ eſt ipſa regina: p ¶ Uarietatihus multarū virtutū ⁊ oꝑeꝝ/ ⁊ bonoꝝ viroꝝ. Sequit̉ lausſponſę a comitatu: q ¶ Adducent̉ regi virgines ⁊cͣ.Aula regina oblita ppl̓m ſuū ⁊ domū pr̄is ſui: pͥma venit adrege ī qͦ ⁊ a qͦ tantā gl̓iaꝫ hꝫ. r ¶ Poſt eā: ꝟgines: ad lr̄aꝫ:vel habētes mentes pudicas: adducēt̉: leui ⁊ oportuna p̨̄dicatiōe ⁊ gr̄a dei: nō ꝓpria ꝟ̓tute. Hiere. xxx. d. Applicaboeū ⁊ accedet ad me. Hic notat̉ gr̄a ⁊ liberū arbitriū. Cātꝭ .j.a. Crahe me pꝰ te. Et poſſēt hic dubitare illi qͥ nō ſūt virgineſ: ne ad eū accedere poſſēt/ ad quē ſolę ꝟ̓gines adducūt̉: nirſūbiugeret: s ¶ Proxime eiꝰ .ſ. caſtę ⁊ viduę: q̄ ſūt ī graau ſcd̓o: Un̄ et ſi nō ſint ꝟ̓gines: tn̄ affines ⁊ ꝓximę ſūt regi
nę. Iſtę ergo ⁊ alij īfirmi: t ¶ Afferent̉ tibi: O rex benigne/ qͥ vis ⁊ ſitꝭ ſalutē oīm. Et nota ꝙ qͥ adducit̉ ꝑ ꝓpriospedes/ cū adminiculo ābulat: qͥ aūt affert̉ nō ſic ſꝫ penitꝰ indiget aliqͦ vehiculo. Bn̄ ergo virgines dicunt̉ adduci/ eo ꝙhabeāt pedes integros ⁊ ſanos .i. affectꝰ īcorruptos: Uiduęaūt ⁊ ꝯtinētes afferridicunt̉: eo ꝙ habēt pedes morbidos .i. affectus fractoſ. Hoc etiātangit p̨̄latos: qͥ ſuasoueſ debēt afferre. Ethoc p̨̄cęptū eſt Numeri. xj. c. Porta eosī ſinu tuo/ ſic̄ portareſolet nutrix īfantuloſ. Angeli etiā ſt̓ nr̄i portatoreſ. Luc̄. xvj.f. Lazarꝰ portabat̉ ab āgel̓ ī ſinu abraę. Exo. xix. a. Portaui vos ſuꝑ alas aqͥlaꝝ .i. āgeloꝝ. Quō aūt afferent̉/ ſubiūgit:Afferent̉ in3 a ¶ Qm̄ ipſe ē dn̄s deꝰ tuꝰ. Dn̄s apꝑebit ī iudicio:qꝛ cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciēs. Deus apparuit in creatione. Tuus/ in recreatiōe. Nō eſt ergo magnū ſi tu obliuiſcaris ⁊ dimittas ppl̓m tuū ⁊ domū patris tui: vt te totū eiꝰ ſeruitio ſubmittas: qꝛ ip̄e dimiſit cęlū/ ⁊ ſe totū dedit vt tibi ſeruiret. Un̄ Hiere. xij. b. Reliqui domū meā: dimiſi hęreditatē meā: dedi dilectā aīam meā in manꝰ inimicoꝝ eius. Etideo: Qm̄ ipſe dn̄s deꝰ tuus: et adorabūt eū/ om̄esfideles. Vn̄ Psͣ. Venite adoremus ⁊cͣ. qꝛ ipſe eſt dn̄s deusnoſter. Qui aūt ſint qͥ adorēt eū/ ſubiūgit: e ¶ Et filię tyri. Tyrus/ interp̄tat̉ anguſtia vl̓ tribulatio. Et tales qͥ in trilatione anguſtiant̉/ dn̄m adorāt. O ſee. vj. a. In tribulatiōeſua mane ꝯſurgēt ad me. Psͣ. Imple facies eoꝝ ignominia⁊ quęrēt nomē tuū dn̄e. Nec ſolū tales: ſed et g ¶ Uultutuū dn̄e dep̄cabuūt̉ om̄es diuites plębiſ. Diuitesīmeritꝭ nō rebꝰ: Plębis humilitate. Hęc duo genera hoīmdeū adorāt ⁊ dep̄cant̉. Primi/ ex cōpūctiōe: Secūdi/ ex deuotiōe. Et īter hęc duo genera īterponit̉ in lr̄a: f ¶ In muneribꝰ: qd̓ diaſyrmicū ē: qꝛ cū p̨̄cedente ⁊ cū ſequēte legit̉:qꝛ tā iſti qͣꝫ illi debēt/ in muneribꝰ adorare: ẜm illud: Nonapparebis in ꝯſpectu meo vacuꝰ. Hoc habet̉ Exo. xxiij. b. etDeut̓. xvj. d. et Eccͣj .xxxv. a. In muneribꝰ q̨̄ obtulerūt magi dn̄o/ Matth̓. ij. b. Ut offerāt aurū .i. ꝯtēptū tꝑaliū. Quiem̄ dat aurū ⁊ ꝯtēnit ꝓpt̓ deū / ꝯſtat ꝙ alia tꝑalia nō diligit.Thus/ deuotę or̄onis: Myrrhā mortificationis: Quę triareferūt̉ ad triplex votū religiōis. k ¶ Oīs gl̓ia eiꝰ .ſ. fidel̓aīę ⁊ religioſę: ¶ Filię regꝭ: ꝑ adoptionē ⁊ imitationē ⁊amorē: m ¶ Ab intꝰ .i. ī deo ⁊ a deo: quē ītus ī ꝯſciētia hꝫ.Hiere. ix. g. Nō gl̓iet̉ ſapiēs ī ſapiētia ſua: ⁊ nō gloriet̉ fortis in fortitudine ſua: ⁊ nō gl̓iet̉ diues in diuitijs ſuis: ſꝫ in hͦgloriet̉ qͥ gloriat̉/ ſcire ⁊ noſſe me. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hęcē: teſtimoniū ꝯſciētię nr̄ę. Eſa. xxiiij. c. Secretū meū mihi:ſecretū meū mihi. Et gl̓ia eiꝰ ē n ¶ In fimbrijs aureis.Per fimbriā/ q̨̄ ē finis veſtꝭ/ ſigͣt̉ finis vitę hoīs. Matth̓. ix.c. Si tetigero fimbriā veſtimēti eiꝰ/ ſalua ero. .i. ſi ī fine vitę ſimilis ei īuēta fuero: Tūc em̄ erit fimbria aurea. Nō ex capitio aureo .i. nō ex initio bonę vitę/ gl̓iandū ē: ſꝫ potiꝰ ſꝑ timēdū eſt. Et debet hō ſe accuſare ⁊ iudicare vſqꝫ qͦ ꝑueniat adfimbriā: ⁊ cū īuenerit eā eſſe aureā: tūc gl̓iabit̉ in ęternū: ẜmillud Prouerb̓. xx. c. Malū eſt/ malum ē/ dicit oīs emptor:⁊ cū receſſerit/ tūc gloriabit̉. Hęc em̄ vita eſt tp̄s nundinaꝝ/vbi emimꝰ nobis neceſſaria ad futurā vitā: Et cū receſſerimꝰex hac vita cū oꝑibꝰ aureis/ gl̓iabimur/ ⁊ nō an̄. Qd̓ bn̄ notat̉ in ſerie huiꝰ ꝟſus cū dicit̉: Oīs gl̓ia eiꝰ filię regꝭ abintus in fimbrijs aureis: circūamicta varietatibꝰ.q. d. licet amicta ſit varietatibꝰ virtutū ⁊ donoꝝ: nō tn̄ in hisgl̓iat̉: ſed in fimbrijs aureis .i. in oꝑibꝰ finalit̓ bonis. Numeri. xv. d. Dic filijs iſrl̓: vt faciāt ſibi fimbrias. q ¶ Adducent̉ regi virgines/ pꝰ eā: ꝓximę eiꝰ afferēt̉ tibiHic innuit̉ vita actiuoꝝ ⁊ vita ꝯtēplatiuoꝝ. Quę adducūt̉pedes habēt in terra: q̨̄ ꝟo afferunt̉/ eleuant̉ a terra. Uirgines gͦ q̨̄ adducunt̉ actiui ſūt: qͥ ī teerenis actibꝰ īplicant̉: ita
ſee v̓ ª
Al̓. ⁊ intrinſecꝰ
Al̓. fvarietate
Moraliter.Psͣ .9.
ps. 61. f
heb̓. 11. a. Sioſſibi ⁊ro
Psͣ .943
Psͣ. .81.