Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

a quōniam ipſe e̓ſt dn̄s deustuus/ adorabunt. Et filiē̓ tyri in muneribus vu̓ltū tuū de̓precabunt̉: om̄es diuites plębis. Om̄is gloria

ik eiꝰ filię regꝭr ab ītus: in fime brijs aureis/ circumamictahr varietātibꝰ. Adducentursregi virgines poſt eam: protximę eius afferentur tibi.

Qm̄ ipſe prior: pater tuus b Eſt dn̄s terrenus: ſꝫ c Deꝰ tu. Deꝰ ſꝑ creationē: Tuꝰ/ recreatioe. Nec ſolū/ tuꝰ ſed oīm: Un̄ ſequit̉: d Et adorabūt̉ci oīa. Phil̓. ij. b. Ut ī noīe eiꝰ genu flectat̉/ cęleſtiū/ terceſtriū infernoꝝ ⁊cͣ. Vel ſic: Uere deꝰ tuꝰ: vn̄ adorabūt/ in teo eccl̓ia oēspopuli de qͥbus factaProbatio: Quiae Et id eſt etiā: filię tyri .i. gentes deqͥbus minus videbat̉:jadorabāt idola/ ſupple adorabunt: velveniēt ad: fi IInmuneribꝰ .i. ſeipſos offerētes in obſequiū ieſu chriſti. Ro.xij. a. Exhibeat corꝑa vr̄a hoſtiā viuētē/ ſctām/ deo placētē.Per tyrū aūt q̨̄ eſt ciuitas gentiū/ īter iudęos ſita: ītelligunt̉gētes/ a parte totū: Et qd̓ p̨̄cipue ad decꝰ honorē eccl̓ię cedit: quātacūqꝫ munera dn̄o offerāt: accęptāt̉ a dn̄o niſi infide moribus eccl̓ie offerant̉. Un̄ bn̄ ſequit̉: g Uultūtuū O eccl̓ia: h DDep̄cabūt̉/ vt habeāt illū: i Oēsdiuites plębis .i. habentes diuitias ſpūales: vl̓ etiā bonihabētes diuitias tꝑales: faciūt illud qd̓ in Psͣ dicit̉: Diuitię ſi affluāt/ nolite cor apponere. Et ideo/ deprecabunt̉.i. requirēt: vultū/ eccl̓ię: qꝛ ſi ī alia effigie offerāt dn̄o qͣꝫ inꝯl vultu eccl̓ie .i. ſi ī ſe mores fidē eccl̓ię on̄dant: dicet eisdn̄s: Neſcio vos: ſicut fatuis virginibꝰ/ Matth̓ .xxv. a. Etlo eis fecerūt miracula/ Matth̓. vij. c. Cōmendata ſponſa adecore: cōmēdat ꝯſequenter a gl̓ia: Un̄ ſequit̉: k Oīsgl̓ia eiꝰ: videlicet: l Filię regꝭ .i. eccl̓ię: q̨̄ ē filia ſpōſa regꝭ chriſti: eſt m Ab int̓us .i. interius. q. d. licet decora ſit exterius/ ẜm qd̓ laudaui a decore: tn̄ vane extragl̓iat̉ de pulchritudine ſua: ſꝫ om̄is gl̓ia eius ab intus. Et notandū prius loquebat̉ ad ſponſā in ſcd̓a ꝑſona: hic aūt adalios ꝯuertēs ſermonē loqͥ incipit de illa ī tertia ꝑſona. Qd̓tn̄ abſurdū ē: qꝛ ita laudabat/ loquēs ei ī ſcd̓a ꝑſona/ poſſet ei aliqͥs ęmulꝰ dicere: Quare adularꝭ ei? Quare excitas ad inane gloriā? Cui o biectioni rn̄det: ex inaniter gloriabit̉: qꝛ oīs glori a eiꝰ ab intus .i. in puraſcientia. Un̄. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia noſtra hęc eſt/ teſtimoniūſcientię nr̄ę. Et. j. Corꝭ. iiij. a. Mihi aūt minimo eſt vt avobis iudicer an ab humano die. Et adhuc poſſet ęmulꝰ dicere: Quid mirū/ ſi om̄is gl̓ia eius ab intus: qꝛ nihil habetexteriꝰ vn̄ poſſet gl̓iari? Un̄ ad rn̄det/ ſubiungēs: n Infimbrijs aureiſ. Filię dico exiſtētꝭ/ ī fimbrijs aureiſ .i.habēs fimbrias aureaſ .i. doctrinā ſanā bona oꝑa. Per fimbrias em̄ intelligit̉ doctrina illa ratione: qꝛ in fimbrijs tunicę hiacynthinę aaron pendebāt tintinnabula aurea: vt audieret̉ ſonus eiꝰ qn̄ ingrediebat̉ egrediebat̉ tabernaculū:Exo. xxviij. f. Aureis/ dicit: qꝛ docrrina eccl̓iaſtica ē deleſti ſapientia. Itē qꝛ fimbrie ſunt partes extremę veſtimetorū: per fimbrias ītelligunt̉ oꝑa/ q̨̄ ꝑſeuerātia ducūt ad fine. Aureis aūt vocat charitatē: in qua fiunt oꝑa eccl̓ię. Ul̓In fimbrijs aureis .i. in hoībus circa finē mundi tempore antichriſti aurei erūt/ p̨̄dicatione helię enoch ſuſtinentes impetus malleos ꝑſecutionū: Et ideo dicit aureis deauratꝭ: vt ſupra: in veſtitu deaurato. Nec ſolū ī fimbrijs habet ſpōſa vn̄ poſſit gloriari: ſꝫ ex om̄i parte. Un̄ addit: o ¶Circūamicta/ eſt ipſa regina: p Uarietatihus multarū virtutū oꝑeꝝ/ bonoꝝ viroꝝ. Sequit̉ lausſponſę a comitatu: q Adducent̉ regi virgines ⁊cͣ.Aula regina oblita ppl̓m ſuū domū pr̄is ſui: pͥma venit adrege ī a tantā gl̓iaꝫ hꝫ. r Poſt: ꝟgines: ad lr̄aꝫ:vel habētes mentes pudicas: adducēt̉: leui oportuna p̨̄dicatiōe gr̄a dei: ꝓpria ꝟ̓tute. Hiere. xxx. d. Applicabo accedet ad me. Hic notat̉ gr̄a liberū arbitriū. Cātꝭ .j.a. Crahe me pꝰ te. Et poſſēt hic dubitare illi ſūt virgineſ: ne ad accedere poſſēt/ ad quē ſolę ꝟ̓gines adducūt̉: nirſūbiugeret: s Proxime eiꝰ .ſ. caſtę viduę: ſūt ī graau ſcd̓o: Un̄ et ſi ſint ꝟ̓gines: tn̄ affines ꝓximę ſūt regi

. Iſtę ergo alij īfirmi: t Afferent̉ tibi: O rex benigne/ vis ſitꝭ ſalutē oīm. Et nota adducit̉ ꝓpriospedes/ adminiculo ābulat: aūt affert̉ ſic ſꝫ penitꝰ indiget aliqͦ vehiculo. Bn̄ ergo virgines dicunt̉ adduci/ eohabeāt pedes integros ſanos .i. affectꝰ īcorruptos: Uiduęaūt ꝯtinētes afferridicunt̉: eo habēt pedes morbidos .i. affectus fractoſ. Hoc etiātangit p̨̄latos: ſuasoueſ debēt afferre. Ethoc p̨̄cęptū eſt Numeri. xj. c. Porta eosī ſinu tuo/ ſic̄ portareſolet nutrix īfantuloſ. Angeli etiā ſt̓ nr̄i portatoreſ. Luc̄. xvj.f. Lazarꝰ portabat̉ ab āgel̓ ī ſinu abraę. Exo. xix. a. Portaui vos ſuꝑ alas aqͥlaꝝ .i. āgeloꝝ. Quō aūt afferent̉/ ſubiūgit:Afferent̉ in3 a Qm̄ ipſe ē dn̄s deꝰ tuꝰ. Dn̄s apꝑebit ī iudicio:qꝛ cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciēs. Deus apparuit in creatione. Tuus/ in recreatiōe. eſt ergo magnū ſi tu obliuiſcaris dimittas ppl̓m tuū domū patris tui: vt te totū eiꝰ ſeruitio ſubmittas: qꝛ ip̄e dimiſit cęlū/ ſe totū dedit vt tibi ſeruiret. Un̄ Hiere. xij. b. Reliqui domū meā: dimiſi hęreditatē meā: dedi dilectā aīam meā in manꝰ inimicoꝝ eius. Etideo: Qm̄ ipſe dn̄s deꝰ tuus: et adorabūt/ om̄esfideles. Vn̄ Psͣ. Venite adoremus ⁊cͣ. qꝛ ipſe eſt dn̄s deusnoſter. Qui aūt ſint adorēt/ ſubiūgit: e Et filię tyri. Tyrus/ interp̄tat̉ anguſtia vl̓ tribulatio. Et tales in trilatione anguſtiant̉/ dn̄m adorāt. O ſee. vj. a. In tribulatiōeſua mane ꝯſurgēt ad me. Psͣ. Imple facies eoꝝ ignominia quęrēt nomē tuū dn̄e. Nec ſolū tales: ſed et g Uultutuū dn̄e dep̄cabuūt̉ om̄es diuites plębiſ. Diuitesīmeritꝭ rebꝰ: Plębis humilitate. Hęc duo genera hoīmdeū adorāt dep̄cant̉. Primi/ ex cōpūctiōe: Secūdi/ ex deuotiōe. Et īter hęc duo genera īterponit̉ in lr̄a: f In muneribꝰ: qd̓ diaſyrmicū ē: qꝛ p̨̄cedente ſequēte legit̉:qꝛ iſti qͣꝫ illi debēt/ in muneribꝰ adorare: ẜm illud: Nonapparebis in ꝯſpectu meo vacuꝰ. Hoc habet̉ Exo. xxiij. b. etDeut̓. xvj. d. et Eccͣj .xxxv. a. In muneribꝰ q̨̄ obtulerūt magi dn̄o/ Matth̓. ij. b. Ut offerāt aurū .i. ꝯtēptū tꝑaliū. Quiem̄ dat aurū ꝯtēnit ꝓpt̓ deū / ꝯſtat alia tꝑalia diligit.Thus/ deuotę or̄onis: Myrrhā mortificationis: Quę triareferūt̉ ad triplex votū religiōis. k Oīs gl̓ia eiꝰ .ſ. fidel̓aīę religioſę: Filię regꝭ: adoptionē imitationēamorē: m Ab intꝰ .i. ī deo a deo: quē ītus ī ꝯſciētia hꝫ.Hiere. ix. g. gl̓iet̉ ſapiēs ī ſapiētia ſua: gloriet̉ fortis in fortitudine ſua: gl̓iet̉ diues in diuitijs ſuis: ſꝫ ingloriet̉ gloriat̉/ ſcire noſſe me. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hęcē: teſtimoniū ꝯſciētię nr̄ę. Eſa. xxiiij. c. Secretū meū mihi:ſecretū meū mihi. Et gl̓ia eiꝰ ē n In fimbrijs aureis.Per fimbriā/ q̨̄ ē finis veſtꝭ/ ſigͣt̉ finis vitę hoīs. Matth̓. ix.c. Si tetigero fimbriā veſtimēti eiꝰ/ ſalua ero. .i. ſi ī fine vitę ſimilis ei īuēta fuero: Tūc em̄ erit fimbria aurea. ex capitio aureo .i. ex initio bonę vitę/ gl̓iandū ē: ſꝫ potiꝰ ſꝑ timē eſt. Et debet ſe accuſare iudicare vſqꝫ ꝑueniat adfimbriā: īuenerit eſſe aureā: tūc gl̓iabit̉ in ęternū: ẜmillud Prouerb̓. xx. c. Malū eſt/ malum ē/ dicit oīs emptor: receſſerit/ tūc gloriabit̉. Hęc em̄ vita eſt tp̄s nundinaꝝ/vbi emimꝰ nobis neceſſaria ad futurā vitā: Et receſſerimꝰex hac vita oꝑibꝰ aureis/ gl̓iabimur/ an̄. Qd̓ bn̄ notat̉ in ſerie huiꝰ ꝟſus dicit̉: Oīs gl̓ia eiꝰ filię regꝭ abintus in fimbrijs aureis: circūamicta varietatibꝰ.q. d. licet amicta ſit varietatibꝰ virtutū donoꝝ: tn̄ in hisgl̓iat̉: ſed in fimbrijs aureis .i. in oꝑibꝰ finalit̓ bonis. Numeri. xv. d. Dic filijs iſrl̓: vt faciāt ſibi fimbrias. q Adducent̉ regi virgines/ pꝰ: ꝓximę eiꝰ afferēt̉ tibiHic innuit̉ vita actiuoꝝ vita ꝯtēplatiuoꝝ. Quę adducūt̉pedes habēt in terra: q̨̄ ꝟo afferunt̉/ eleuant̉ a terra. Uirgines q̨̄ adducunt̉ actiui ſūt: ī teerenis actibꝰ īplicant̉: ita

ſee ª

Al̓. intrinſecꝰ

Al̓. fvarietate

Moraliter.Psͣ .9.

ps. 61. f

heb̓. 11. a. Sioſſibiro

Psͣ .943

Psͣ. .81.