Pſalmus
a qui quęrebāt aīaꝫ meā. Etę qu̓i inquirebāt mala mihi lod cuti ſūtˣ vanitates: ⁊ dolo̓sē tota die meditabāt̉. Ego autē rtāqͣꝫ ſurdus nō audiebā:
f ⁊ ſicut mutuſ nō aperiēs osg ſuū. Et factus ſum ſicut hohmo nō audiēs: ⁊ nō habēs īiore ſuo rredargutiōes. Qm̄k in te dn̄e ſꝑaui: tu exaudies
90bāt mala mihi.Al̓. ⁊ vanitatē.Al̓. Idolum.Al̓. ⁊velut.
a ¶ Qui q̨̄rebāt aīam meā: nō ſibi/ ſꝫ diabolo. Sibiem̄ q̨̄rūt tꝑale emolimentū: ſꝫ diabolo venant̉ animā: Canesem̄ venatici ſūt ipſiꝰ diaboli. Et qn̄ cęperūt beſtiā/ diabolꝰdat eis pellē .i. exteriora: interiora aūt ſibi retinet: qꝛ corpus⁊ animā retinet aſſanda ī igne gehennę. Sꝫ eoꝝ violentię violentiꝰ eſt reſiſtendū.Un̄. Ecc̄j. iiij. d. Proiuſticia agonizare ꝓaīa tua: ⁊ vſqꝫ ad mortē certa pro iuſticia: ⁊deꝰ expugnabit ꝓ teinimicos tuos. Sꝫ qͥt. dā ſūt ita molleſ ⁊ effęminati/ ꝙ nolūt agonizare/ ſꝫ dimittunt ſibivim fieri: Quidā aūt bn̄ vim vi repellūt. De vtriſqꝫ ſatꝭ bn̄habet̉ .j. Machab̓. ij. d. vbi dicit̉/ ꝙ cū fugiſſet matathias⁊ ſeqͣces eiꝰ multi in deſertū: vener̄t aduerſus eos viri exercitus regꝭ antiochi/ ⁊ ꝯſtituerūt aduerſus eos p̨̄liū ī die ſabbatoꝝ: ⁊ illi nō reſponderūt eis: nec lapidē miſerūt/ nec opilauerūt loca occulta: ⁊ mortui ſunt ex eis vſqꝫ ad mille aīashoīm. Antiochus eſt diabolus: qui magnū habet exercitū.Matathias ⁊ ſequaces eiꝰ/ ſūt pęnitētes. Cętera om̄ia plana ſūt ſatis ⁊ notabilia. Et ſequit̉ ibi de viris qͥ reſiſtūt violentię maloꝝ: Dixit vir ꝓximo ſuo: ſi om̄es fecerimus ſicutfrēs noſtri fecerūt: ⁊ nō pugnauerimꝰ aduerſus gētes ꝓ animabus nr̄is/ citius diſperdēt nos a terra. Et on̄dit modū qͦꝑſecuti ſūt eū .ſ. oꝑe ore ⁊ corde. Oꝑe ꝑ hͦ ꝙ dic̄: Uim faciebāt ⁊cͣ. Ore ꝑ hoc qd̓ ſequit̉: b ¶ Et qͥ inqͣrebāt mala mihi locuti ſunt vanitates .i. de vanis ⁊ inutilibꝰ .ſ.de mūdi diuitijs/ ⁊ carnis delitijſ: qͣs mihi ſuggerebāt. Eſa.xxij. d. Comedamꝰ ⁊ bibamꝰ ⁊cͣ. Prouerb̓. j. b. Omnē precioſā ſubſtantiā reperiemꝰ: implebimꝰ domus nr̄as ſpolijs:marſupiū ſit vnū oīm noſtrū ⁊cͣ. Et ꝙ hęc ſint vana ⁊ vanitas: dicit Ecc̄s. j. c. Vidi cuncta q̨̄ fiunt ſub ſole: ⁊ ecce vniuerſa vanitas. Nō dicit/ ſupra ſolē: qꝛ ibi eſt veritas nō vanitas. Inquirūt aūt mala auari ꝓprie. Un̄. j. Corꝭ. j. c. Vbiinqͥſitor huiꝰ ſęculi? Itē detractores. Un̄ dic̄ Baſiliꝰ. Muſca ſanā carnē nō curat: ⁊ vlceri inſidet. Et Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓.xix. Cū bona quę vidēt accuſare nequeūt: mala q̨̄ nō videntad accuſationē trahunt. Item ꝑſecutio cordis notat̉ cū ſubiūgit: d ¶ Et dolos tota die meditabant̉. Hiere. ix.c. Pacē cū amico ſuo loquit̉: ⁊ occulte ponit ei inſidias. Dehis tribus nō agit hic recto ordine: qꝛ pͥmo eſt pctm̄ cordis:deinde oris: tertio oꝑis. Et tranſuertit hic ordinē: ad innuēdū ꝑuerſitatē peccati. De his tribꝰ/ Lucꝭ. vj. d. Beati eritꝭcū vos oderint hoīes: ⁊ cū ſeꝑauerint vos ⁊ exprobrauerint⁊ eiecerint nomē veſtrū tanqͣꝫ malū ꝓpt̓ filiū hoīs. Poſteaoſtendit quō ſe habuit erga iſta. Et pͥmo on̄dit ꝙ ex verbiseoꝝ nō irritabat̉. Un̄ dic̄: e ¶ Ego aūt. q. d. illi ita: Egoaūt tanqͣꝫ ſurdus nō audieba .i. nō audire videbar: qꝛdiſſimulabā. De tali ſurdo dicit̉ Leuitꝭ. xix. c. Nō maledices ſurdo. Secundū eſt: qꝛ nec verbo reclamabat. Un̄ addit:f ¶ Et ſicut mutꝰ nō aperiēs os ſuū. Ezech̓. iij. g. Linguā tuā adhęrere faciā palato tuo: ⁊ eris mutus: nec qͣſi viobiurgās. Tertio on̄dit patientiā eiꝰ nō ſolū eſſe exterius: ſꝫetiā īteriꝰ ī corde: Un̄ ſubiūgit: g ¶ Et factꝰ ſū ſicut hōnō audiēs. Hic em̄ idē dic̄ qd̓ pͥmo dixit: Ego aūt tanꝙ ſurdꝰ ⁊cͣ. Sꝫ illd̓ refert̉ ad exteriorē patientiā: iſtud aūtad interiorē. Vel pͥmū ad ꝯtumelias: iſtud aūt ad laudes ſiue adulationes. Un̄ dicit Hieroꝰ. Si ad patriam tendimꝰ/cantꝰ ſirenaꝝ nō audiamus. Sirenę/ ſūt adulatoreſ. De qͥbꝰEſa. xiij. d. Et ſirenę ī delubris voluptatꝭ .i. in domibꝰ magnatum: qͥ faciūt ſe adorari ſicut idola. Quarto on̄dit ꝙ nec ſeexcuſauit: Un̄ dicit: h ¶ Et nō habēs: ſupple factus ſūhomo/ non habens in ore ſuo redargutiones: qͥbusſcꝫ ſe excuſās illos argueret: qꝛ me iniuſte perſequebant̉ arguendo. Eſt ergo ſenſus: Illos qͥ me arguebāt nō redarguebā: ſꝫ patient̓ ſuſtinebā: licet eos poſſē redarguere. Ro. xij. d.Nō voſmetipſos defēdētes chariſſimi: ſꝫ date locū irę. Hęc
qͣttuor ꝑ ordinē tāgit Iob. iij. d. Nōne diſſimulaui: nōne ſilui: nōne qͥeui: ⁊ venit ſuꝑ me īdignatio? Diſſimulaui: qꝛ nōon̄di īpatiētiā exteriꝰ. Silui: qꝛ nō reclamaui. Quicui: qꝛ nōfui turbatus interius. Venit ſuper me indignatio: quia nō repuli eam excuſando me.faciebāt qͥ q̄rebāt aīam mea .ſ. iudęi/ qͥ me violēt̓ captūduxerūt ad pͥncipē ſacerdotum. Vnde ibiMatth̓ .xxvj. e. dr̄:Acceſſer̄t et manꝰ iniecer̄t ī ieſū/ ⁊ tenuer̄teū. Et poſtea ſequit̉:Tenentes ieſū duxerūt ad caiphā/ pͥncipē ſacerdotū. a ¶ Et qui inqͥrebātmala mihi .i. iudęi/ qͥ inqͥrebāt vtrū ī eo īuenirēt cauſā mortis: ſic̄ dicit̉ in Psͣ. Scrutati ſūt iniqͥtates. c¶ Locuti ſūtvanitates .i. falſitateſ dicēdo falſa teſtimonia. Ul̓ Locuti ſūt vanitates .i. in vanū: qꝛ nō poterant aliqͥd ꝓbare ꝯͣeū. Un̄ ī Psͣ. ei qd̓ mō p̨̄miſſū eſt/ adiūgit̉: Defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. De his oībꝰ habet̉ Matth̓ .xxvj. f. Principes ſacerdotū ⁊ oē ꝯciliū q̨̄rebāt falſū teſtimoniū ꝯtra ieſūvt eū morti traderēt: ⁊ nō īuenerūt/ cū multi falſi teſtes acceſſiſſēt. d ¶ Et dolos tota die meditabāt̉. Nō dixit ꝙ loq̄rent̉ tota die/ vl̓ vī facerēt tota die: qꝛ aliqn̄ oportebat eosceſſare: ſꝫ a maligna cogitatiōe nūqͣꝫ ceſſabāt. Psͣ. Tota dieīiuſticiā cogitauit liugua tua. e ¶ Ego aūt taꝙͣ ſurdꝰ nōaudiebā: ⁊ ſic̄ mutꝰ nō aꝑiēs os ſuū. Hic notat̉ ⁊ ondit̉ patiētia eiꝰ. Eſa. liij. c. Quaſi agnꝰ corā tōdēte ſe obmuteſcet ⁊ nō aꝑuit os ſuū. In futuro aūt ⁊ loquet̉ ⁊ vindicabitſe: qꝛ ip̄e ē patiēſ redditor: Ecc̄j. v. b. Eſa. xlij. c. On̄s ſic̄ fortis egrediet̉/ ſic̄ vir p̨̄liator ſuſcitabit c̨elū: vociferabit̉ ⁊ clamabit: ſuꝑ inimicos ſuos ꝯfortabit̉: tacui: ſemꝑ ſilui/ patiensfui: ſicut parturiēs loquar ⁊cͣ. Et nota ꝙ ſunt plures cauſęquare nō audit homo:Surdus eſt. Eſa. xlij. c. Surdi audite: ⁊ cęci intuDormit. Eccͣj .xxij. a. Cū dormiente (emini.loquit̉/ qui narrat ſtulto ſapientiā.Diſtat. jͣ. Qui elongāt ſe a te: peribūt. Itē: LaboObturat aures. Psͣ. Sicut aſpi (raui clamans.dis ſurdę ⁊ obturantis aures ſuas.Diſſimulat. j. Regꝭ. x. d. Ille diſſimulabat ſe auMortuꝰ eſt. Sap̄. xiij. d. Nō erubeſcit (dire.loqui cū eo qui ſine aīa eſt.Contēnit. Prouerb̓. xiij. a. Qui illuſor eſt mō audit cum arguitur.Idolū eſt. Psͣ. Aures habēt ⁊ non audiēt.Poſitus eſt ī loco ſilentij. j. Regꝭ. ij. b. Impij intenebris ꝯticeſcūt.Poſitus eſt in tumultū. Eſa. xvij. d. Tumultꝰ turbaꝝ ſic̄ ſonitus aquaꝝ.Poſitus eſt in loco obtruſo. Iob. vij. c. Nūquidmare ſum ego aut cetus: quia circumdediſti mePrudēs eſt: qꝛ nō audit ꝯtumelias. (carcere?Iob. xxxix. a. Clamorē exctoris nō audit.i ¶ Qm̄ ī te dn̄e ſꝑaui. Tertia ꝑs: in qͣ affirmat ſe eē exaudiēdū. Cōtinuatio. Hęc mala patiēt̓ ſuſtinui: Sed Tu domine deus meus/ nō es oblitus mei: Sed k ¶ Exaudies me: in tribulatione clamantem. Et hoc/ Quoniā inte domineg ¶ Et factus ſū ⁊cͣ. Vel poſſunt ita legi iſti qͣttuor ꝟſus:vt ea q̄ in his dicūt̉/ cauſę ſint eiꝰ qd̓ p̨̄miſit. Factꝰ ſū ſichō nō audiēs: et nō habēs in ore ſuo redargutiones. Et hoc i ¶ Qm̄ ⁊c̄. q. d. ſuſtinui: nec reclamaui: ꝓpt̓iſta q̨̄ ſequunt̉. Et eſt pͥma ratio/ expectatio p̨̄mij: qd̓ eſt ipſedeꝰ. Un̄ dicit: Qm̄ ī te dn̄e ſperaui .i. ſꝑaui ꝙ te haberein p̨̄miū. Psͣ. Qm̄ tu ēs dn̄e ſpes mea. Scd̓a rō eſt: qꝛ eosqͥ talia patiunt̉ exaudit dn̄s in petitionibꝰ ſuis. Vn̄ ſequit̉:k ¶ Tu exaudies me dn̄e deꝰ meꝰ: vt ſupͣ expoſitū eſt.Tertia eſt:
De pęnitente
Allego. 1..Il̓. rō nō . vi.
īAl. Qui q̄rebāt mala mihi.Al̓. ⁊ vanitatē.Al̓. ⁊dolum.
orite 15aa. ruii. iiii
Al. rargutiāsa
Psͣ. 63.
Psͣ. .51.
Psͣ. 72.Psͣ .68.Psͣ. 57.
Nō audit qui
Psͣ. .11j.
De pęniten
Alit̓.
Psͣ. 40.