XXXVI
¶ Deſine ab ira et derelinquefurorē: mnōli ęmulari vt maliē gneriſ. Quoniā qͥ rmalignāt̉f extermīabunt̉: ſuſtinētes aūtſꝫ dn̄m/ ipſi thęre̓ditabūt terrā.
Et adhuc puſillum ⁊ nō eritin pctōr: ⁊ quęres locū eiꝰ ⁊ nōn īuenies. Māſue̓ti aūt hęreo ditabunt terram: et delectabunt̉ in multitudine pacis.
¶GDeſine ab ira l. rūpe irā ne ꝓcedat. b ¶ Et derelinq̄curorē .i. deū nō blaphemes: nec arguas de negligentia. Iraem minor eſt: furor aūt maior/ qn̄ .ſ. vſqꝫ ad inſana ꝟ̓ba vel facra trahit̉ hō. Inſania aūt ē vt vermis arguat creatorē: qd̓ facit ille qͥ murmurat vel blaſphemat de ꝓſperitate maloꝝ. Un̄in ꝓlogo Abacuk ſuꝑꝟbis ill̓: Abacuk. j. a.Uſqꝫ qͥ dn̄e clamabovt ⁊cͣ. Quare taceſ cōculs cāte impio iuſtiorē ſee̓ ⁊cͣ. dic̄ Hieroꝰ. Uideqͣꝫ temeraria vox ſit ⁊quodāmō blaſphemātis: creatorē ſuū ad iudiciū ꝓuocare: ⁊ vas fragile aduerſus figulū/ cur tale vel talefactū ſit diſputare. Dico gͦ ꝙ d̓ hͦ nec turberꝭ nec blaſphemes:Et p̄ter hoc neceſſe eſt vt non imiteris eos in malicia ſua. Un̄addit: c ¶ Noli ęmulari .i. imitari eos. d ¶ Ut ſic maligneris .i. vt ſic malignꝰ efficiaris: ⁊ malo igne vraris .ſ. cupiditatis/ luxurię ⁊ cęteroꝝ vitioꝝ. Prouer. xxiij. b. Nō ęmulet̉cor tuū peccatores. Et vere nō eſt ęmulandū: ſed ſuſtinēdum:eQm̄ qui malignant̉/ extermīabunt̉ .i. extra termīosceleſtis patrię dānabunt̉/ qn̄ dicet̉ illud Apocꝭ. vlti. c. Foriscanes ⁊ venefici ⁊ impudici. Ad hanc extermīationē faciendāarmabit ſe dn̄s armis illis/ q̨̄ deſcribunt̉ Sap̄. v. d. Induet ꝓthorace iuſticiā/ ⁊ accipiet ꝓ galea iudiciū rectū: ſumet ſcutūinexpugnabile ęqͥtatē: acuet aūt dirā irā in lanceā: ⁊ pugnabitcū illo orbis terrarū ꝯͣ inſenſatos: ibunt directe emiſſiōes fulturū/ ⁊ tanqͣꝫ habenę curuato arcu nubiū extermīabunt̉ īpijIn hoc vltimo v̓bo loquit̉ metaphorice: ⁊ vocat arcū nubiūiridem ſiue irim qui fit ex repercuſſiōe radioꝝ ſolis: Et nubiūhabenas/ vocat illas lineas diuerſoꝝ colorū q̨̄ ſunt ī iride veliri/ quę ſole radiāte facile diſſoluunt̉: Sic impij facile exterminabūt̉ a ꝯſpectu ſolis iuſticię. Ul̓ ibi poteſt legi: Habenę cur. uato arcu: Et ē ſenſꝰ: Ita oportebit eos ī infernū ire/ data ſententia a dn̄o: Ite maledicti ⁊cͣ. ſicut ſagitta mittit̉ ab arcū bn̄extēſo ⁊ curuato. Ita illi: f ¶ Suſtinētes aūt: id ē patiētes:¶¶ Dominū: flagellantē. Uel Suſtinētes: id eſt ſperātes:Dominū/ p̄mia differentē: h ¶ Hęreditabūt: in ęternūpoſſidebūt: i ¶ Terrā: viuētiū. Et qꝛ ꝑ ſuſtinētiā tantū bonūacquirit̉: infęlices ſunt qͥ talentū ſuſtinētię nō habēt: Un̄ maledicunt̉/ Eccͣi. ij. c. Uę his qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā: Sic̄ ī ꝓuerbio dicit̉: Modio vini ad nūmum: vę illi qͥ non habet illū. Etne tędiū ſit nimis diu ſuſtinere maliciā malignantiū/ oſtēdit ꝙcito veniet eoꝝ perditio. Unde ſequit̉: k Et adhuc puſillū. i. parū reſtat. ¶ ¶ Et nō erit peccator .i. dominiū eiꝰ. Etvere non erit: cū ſit ſit ſociꝰ eius/ qͥ nō eſt. De hac acceleratiōeIohel̓. iij. a. Cito velociter reddā viciſſitudinē vobis ſuꝑ caput veſtꝝ. Puſillū eſt tota vita iſta reſpectu futurę. Et ſtatimin morte peccatoris pōt dici: Meliꝰ fuiſſet ei ſi natꝰ nō fuiſſethō ille/ quātūcūqꝫ magnus fuerit in iſto ſęculo: Ideo dr̄ Iobxx. a. Gaudiū hypocritę adinſtar puncti: Si aſcēderit vſqꝫ incęlū ſuꝑbia eius/ ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit/ qͣſi ſterquiliniū infine perdet̉. Gregꝰ. Reproboꝝ mētes idcirco multa nequiteragūt: qꝛ qͣꝫcito morituri ſūt/ nō attēdūt. Et vere nō erit. Probatio. m ¶ Quęres locū eius ⁊ nō inuenies. Vnde inIob̓ .xx. b. Poſt p̨̄dicta verba ſequit̉: Qui eū viderāt/ dicēt:Abi ē? Uelut ſomniū auolās nō inueniet̉ ⁊cͣ. Uel poteſt legiſic in Glo. legit̉: Quęres locū eius .i. ſi vſum vel vtilitateeius velles habere. Sic em̄ vulgarit̓ ſumit̉ locus ꝓ vtilitatecū dicit̉: Ille tenet ibi magnū locū .i. multū vtilis ē ibi. Mortuls aut malis ⁊ ꝑſecutoribꝰ: boni qui vidēt eos fuiſſe ſibi vtiles/ quęrūt eos: qꝛ adhuc vellēt eos habere ad vtilitatē ſuam.it Sunt autē mali vtiles bonis in multis. Primo: quia ſunt vir-quibꝰ corrigunt̉ a domino quādo delinquūt. Un̄ Eſa. x. b.dę aſſur: ꝟga furoris mei ⁊ baculꝰ ipſe eſt. Secūdo: quia ſūtmalleus ⁊ inſtrumentū quo dominꝰ eos fabricat in vaſa gloſſe. Un̄de dicit Hiere. l. d. Quomō cōfractus eſt malleus vniuerſę terrę. Tertio: quia ſunt ſtimuli quibus dominꝰ ſtimulatdonos. Hiere. xlvj. e. Uitula elegans atqꝫ formoſa ęgyptus:
ſtimulator ab aquilone veniet ei. Gregoriꝰ. Mala quę nos h̓premūt/ ad deum nos ire compellūt. Exod̓. xij. e. Urgebātqꝫęgyptij populum iſrael de terra ſua exire. Quarto: quia ſuntprobatoriū quo dominꝰ probat eos/ qui ſunt recipiēdi ab eoin patria/ ⁊ qui non. Ecc̄i. ij. a. In igne probat̉ aurū ⁊ argentū: hoīes ꝟo receptibiles ī camino hūiliatiōis. Dn̄s em̄ facit ſicut ille qͥ emit vaſa figuli/ ꝑcutit vt videat ſeſt ibi aliqͣ fractura latens: ⁊ cū caſſum reddit ſonū/ dimittit illd̓:Sic dn̄s eos qui caſſeeſpondēt ꝑ impatiētiā nō approbat. Gregꝰ. Qualis quiſqꝫapud ſe lateat: cōtumelia illata ꝓbat. Ita cito peribūt peccatores: ſed boni vitā ęternā poſſidebūt: Un̄ ſequit̉: n Māſuēti autē hęreditabūt terrā viuentiū: vt ſupra dictumeſt de ſuſtinētibus. Sed modo dicit: Manſueti: qꝛ quidāſuſtinēt in angaria/ ⁊ crucifigunt̉ a ſiniſtris domini: Alij ſuſtinent in patientia ⁊ benignitate cordis: ⁊ crucifigunt̉ cū domino a dextris: Hi ſunt manſueti. Dominꝰ autē illū qui crucifixus fuit a ſiniſtris/ non cōſtituit hęredem paradiſi: ſed illūqui a dextris: Cui dixit: Hodie mecū eris in paradiſo .j. Corinth̓. xiij. b. Si tradidero corpus meū ita vt ardeam: charitatem autē non habuero/ nihil mihi prodeſt. Charitas autēmanſuetudinē introducit: quia charitas patiens eſt/ benignaeſt. Gregoꝰ. Manſuetudo imaginem dei in nobis ſeruat: ſedira diſſipat. Qui aūt imaginem patris non portabit ad iudiciū: hęres patris non recognoſcet̉. Un̄ monet apoſtolus. j.Corinth̓ .xv .f. Sicut portauimus imaginem terreni: portemus ⁊ imaginē cęleſtis: Hoc aūt dico: quoniā caro ⁊ ſanguisregnū dei poſſidere non poſſūt. Ergo ſoli/ māſueti/ qui habent imaginem dei: hęreditabunt terram illam viuētiū.Sed nunquid timebunt ꝙ auferatur eis? Non. Vnde addit:o ¶ Et delectabunt̉ in multitudine pacis. Psͣ. Paxmulta diligētibus legem tuam. Eſaię. xxxij. d. Sedebit populꝰ meꝰ in pulchritudine pacis: et ī tab̓naculis fiducię/ et inrequie opulenta. Hęc tria in via cōpetūt fidei/ ſpei/ et charitati: In futuro autē erit pulchritudo pacis/ qͣꝫtum ad dotescorporis: tabernacula fiducię/ qͣꝫtū ad dotes animę: requiesopulenta/ qͣꝫtum ad vtrumqꝫ. Et merito/ delectabunt̉ inmultitudine pacis: qui hic multas tribulationes habuerunt. Psͣ. Multę tribulationes iuſtorū ⁊cͣ. Modo enim tribulant̉ ab elementis. Ignis em̄ vrit/ terra premit/ aqua algore conſtringit/ aer inęqualitate ſua confringit. Sap̄. v. d. Armabit creaturam ad vltionem inimicorū. Et tunc habebuntpacem boni cum iſtis elementis: ẜm illud qd̓ dicit̉ Sap̄. xvj.c. Quodam tempore manſuetabat̉ ignis. Item modo inquietat̉ homo a beſtijs etiā minimis: vt muſcis/ pulicibus/ ⁊ huiumodi. Sap̄. xvj. b. Illos enim locuſtarū ⁊ muſcarum occiderunt morſus. Sed tunc pacem habebunt boni a talibus.Unde Iob. v. d. Et beſtias terrę nō formidabis. Itē modoinfeſtant̉ homīes ab hoībꝰ: ſicut ſignificatum eſt Gen̄. xxv.c. quando collidebantur paruuli in vtero. Sed in futuro bonihabebunt pacē ab his. Iob. v. d. Cum lapidibus regionumerit pactum tuum. Item modo eſt infeſtatio corporis contraſpiritum. Gal̓. v. c. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritum. Sedtunc erit concordia. Vnde Psͣ. Cor meū ⁊ caro mea exultauerunt in deum viuū. Ecc̄i .xxv. a. In tribus placituꝫ eſt ſpiritui meo: quę ſunt probata corā deo ⁊ hominibꝰ: Cōcordiafratrū: ⁊ amor ꝓximorum: ⁊ vir ⁊ mulier ſibi bene conſentiētes. Caro eſt mulier: vir eſt ſpiritus. Itē modo impugnant̉homines a dęmonibꝰ. Unde Eph̓. vlti. b. Non eſt nobis colluctatio aduerſus carnem ⁊ ſanguinem: ſupple tm̄: ſed aduerſus principes ⁊ poteſtates ⁊cͣ. contra ſpiritualia nequicię: ideſt contra ſpiritꝰ nequā. Sed in futura pace quieti erunt ſancti ab eo. Roma. vlti. c. Deus pacis conteret ſathanam ſubpedibus veſtris velociter. ¶ Hic eſt notandum ꝙ diciturpax bona et pax mala: et vtraqꝫ multipliciter.
Uau
Al̓. rhereditatepoſſidebunt
Lucꝭ 23 .f.
Vatth̓. 25. d.
Psͣ .118.
Psͣ .5x.
b. 18. c.Quō diprōr nō eſte.
Psͣ .83.
ſūt;nis in ml̓tis