RRR
frij. St ey0 997 I1qn Cſtioit ſub ſacco. Un̄ Eſa. xlv. c. Uere tu es deꝰ ababſcōdituſcōditus. Quīto ꝑfecta fuit iſta dedicatio ī ſtola aīę: De qͣ diqrt:. a ¶ Et circūdediſti me lęticia. Gaudiū em̄ ⁊ lęticiaadſtolā aīę ꝑtinent. Dicit aūt/ Circūdediſti me lęticia:vt notet magnitudinēiſtiꝰ lęticię: q̄ potiꝰ cōa meū ētˣ circūdediſti me lętitinet ſuos poſſeſſoresgorineat̉ ab eis. Un̄ bcia. Ut cantet tibi gl̓ia mea ⁊Patth̓. xxv. b. nō di s non compūgar: domine decitur. Recipe gaudiū e meus in ęternum confitebordn̄i tui: ſed dr̄: Intratibi.Igaudiū dn̄i tui. Eſa.xxxv. d. Lęticia ſēpit/na ſuꝑ capita eoꝝ. Poſtea oſtendit cauſā finalē duplicē: quarepeꝰ pat̓ ꝯtulit ei iſta. Prima eſt ex ꝑte patris .ſ. vt ipſe laudet̉:An̄ dicit: b ¶ Ut cantet. q. d. hęc mihi feciſti: vt cantetibi gloria mea .i. vt gloria reſurrectiōis meę ſit cauſa qͣreibi cantet̉ ab eccleſia/ te ſuꝑ hoc laudāte. Secūda cauſa/ eſt exie fiij ſ. vt de cętero nō patiat̉. Un̄ addit: c Et nō ꝯpugar .i. vltra nō ſentiā dolorē alicuiꝰ paſſiōis. Ro. vj. b. Chritus reſurgēs ex mortuis/ iā nō morit̉: mors illi vltra nō dn̄ahpit̉ ⁊cͣ. Et poſtea cōcludēs/ dicit ſe ꝓ his omnibus laudaturūdeū patrē dicēs: dn̄ deus meus in ęternū .i. ſemꝑ:¶ Confitebor tibi: id eſt laudabo te. Vel in ęternū: id eūin ęterna beatitudine. Nec mutat̉ ſenſus.Caro chriſti. Eſa. xx. a. Solue ſaccū de lūbis tuis.ęna peccati. Iohel̓. j. b. Plange qͣſi virgo induUelū peccatoꝝ. Apocꝭ. vj. d. Factus (ta ſacco.eſt ſol quaſi ſaccus cilicinus.Triſticia. Iob. xvj. c. Saccū conſui ſuꝑ cutē meā.Habitus religioſus. Heſter. iiij. a. Non erat licitūindutū ſacco aulam regis intrare.Aſperitas penitentię. Eſa. l. b. Iuduā cęlos tenebris: ⁊ ſaccū ponā operimentū eorū.Signū obſecrationis. Baruch. iiij. d. Exui me ſtola pacis: ⁊ indui me ſacco obſecrationis.Littera legꝭ. Gen̄. xliiij. c. Inuenit cyphum ī ſaccoUeſtis plangentium. ij. Regū. iij. f. (beniamin.Accingimini ſaccis ⁊ plangite.Diauiū viatoris. Ecc̄i. xvij. c. Elemoſyna viri qͣſiſacculꝰ cū ipſo. Prouer. vij. c. Sacculū pecunięTheſaurꝰ cęleſtis. Lucꝭ. xij. d. Facite (ſecū tulit̉.vobis ſacculos qui nō veteraſcūt.Hypocriſis. Ecc̄i. xxv. c. Obcęcauit vultū ſuū tāqͣꝫ vrſus: et qͣſi ſaccū oſtendet in medio ꝓximoꝝZach̓. xiij. c. Non operient̉ pallio ſaccino ⁊cͣ.Auaricia. iiij. Regꝭ. v. g. Ligauit duo talēta ī duobus ſaccis.Cor doloſum. Deut̓. xxv. c. Non habebis in ſacculo diuerſa pondera.Meretrix. Aggei. j. b. Cōgregauit mercedes etmiſit eas in ſacͣcū pertuſum.Idolatria. Eſa. xlvj. b. Qui cōfertis aurū de ſaccuHabitꝰ p̄dicatorꝭ. Apoc̄. xj. a. Prophetabūt̉ cio.amicti ſaccꝭ̓. iiij. Regꝭ. xix. a. Miſit oꝑtos ſaccꝭ̓.x ſaccū meum .i. corpus diuerſis pęnis afflixiſti. De hocacco heſter. iiij. a. jon erat licitu indutti facco auia regis inrare: qꝛ corpꝰ impedit nos ꝙ nō poſſumꝰ ad ꝑadiſum intrare.ꝯap̄. ix. c. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. ij. Corꝭ. v. a. Scinus qm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉: ꝙdificationē ex deo habemꝰ/ domū nō manufactā ſꝫ ęt̓nā in cęs. Et ex hoc nō doleo: ſꝫ gaudeo. Un̄ ſequit̉: a Et circūlediſti me lęticia. Iob̓. vj. b. Hęc mihi ſit conſolatio/ vtniges me dolore nō parcat. Et hoc feciſti mihi ⁊ faciſ: nō vtdelipbiā. Sꝫ b Et cantet tibi cioria mea .i. vt gloriala habeo ex iſtis ī teſtimonio ꝯſciētię meę: cantet tibi .i. teudet: ⁊ totū tibi aſcribat quicqͥd boni habet. Un̄ Col̓. iij. c.n gratia cantātes in cordibꝰ vr̄is dn̄o. c¶ Et nō cōpunar ſipinis vitioꝝ: vel gladio ꝯſciētię. Et ideo: ¶¶ Dn̄e de
¶ In finem pſalmus dauidpro extaſi.XXX.N te domine ſperauinō cōfundar ī ęternū:ī iuſticia tua lib̓a me.
auione/ apparuii granū ſrumeli .i. veīc apparuli de qͥ puspicōditus erat ſub ſacco. Un̄ Eſa xlv. c. Uere tu es deꝰ abſcōditus. Quīto ꝑfecta fuit iſta dedicatio ī ſtola aīę: De qͣ diqrt:. a ¶ Et circūdediſti me lęticia. Gaudiū em̄ ⁊ lęticiaadſtolā aīę ꝑtinent. Dicit aūt/ Circūdediſti me lęticia:vt notet magnitudinēiſtiꝰ lęticię: q̄ potiꝰ cōtinet ſuos poſſeſſoresqͣꝫ ꝯtineat̉ ab eis. Un̄Patth̓. xxv. b. nō dicitur: Recipe gaudiūdn̄i tui: ſed dr̄: IntraIgaudiū dn̄i tui. Eſa.xxxv. d. Lęticia ſēpit/ia ſuꝑ capita eoꝝ. Poſtea oſtendit cauſā finalē duplicē: quarepeꝰ pat̓ ꝯtulit ei iſta. Prima eſt ex ꝑte patris .ſ. vt ipſe laudet̉:An̄ dicit: b ¶ Ut cantet. q. d. hęc mihi feciſti: vt cantetibi gloria mea .i. vt gloria reſurrectiōis meę ſit cauſa qͣreibi cantet̉ ab eccleſia/ te ſuꝑ hoc laudāte. Secūda cauſa/ eſt exie fiij ſ. vt de cętero nō patiat̉. Un̄ addit: c Et nō ꝯpugar .i. vltra nō ſentiā dolorē alicuiꝰ paſſiōis. Ro. vj. b. Chritus reſurgēs ex mortuis/ iā nō morit̉: mors illi vltra nō dn̄ahpit̉ ⁊cͣ. Et poſtea cōcludēs/ dicit ſe ꝓ his omnibus laudaturūdeū patrē dicēs: dn̄ deus meus in ęternū .i. ſemꝑ:¶ Confitebor tibi: id eſt laudabo te. Vel in ęternū: id eūin ęterna beatitudine. Nec mutat̉ ſenſus.Caro chriſti. Eſa. xx. a. Solue ſaccū de lūbis tuis.ęna peccati. Iohel̓. j. b. Plange qͣſi virgo induUelū peccatoꝝ. Apocꝭ. vj. d. Factus (ta ſacco.eſt ſol quaſi ſaccus cilicinus.Triſticia. Iob. xvj. c. Saccū conſui ſuꝑ cutē meā.Habitus religioſus. Heſter. iiij. a. Non erat licitūri ſolom roginyroroAſperitas penitentię. Eſa. l. b. Iuduā cęlos tenebris: ⁊ ſaccū ponā operimentū eorū.Signū obſecrationis. Baruch. iiij. d. Exui me ſto709 9ſ55 H950itrono log Rop̄ vli. . 1emit vpH1m ſ9559Ueſtis plangentium. ij. Regū. iij. f. (beniamin.A.cin ⁊ i ſagplongite.Diauiū viatoris. Ecc̄i. xvij. c. Elemoſyna viri qͣſiſacculꝰ cū ipſo. Prouer. vij. c. Sacculū pecunięTheſaurꝰ cęleſtis. Lucꝭ. xij. d. Facite (ſecū tulit̉.vobis ſacculos qui nō veteraſcūt.Hypocriſis. Ecc̄i. xxv. c. Obcęcauit vultū ſuū tāqͣꝫ vrſus: et qͣſi ſaccū oſtendet in medio ꝓximoꝝZach̓. xiij. c. Non operient̉ pallio ſaccino ⁊cͣ.Auaricia. iiij. Regꝭ. v. g. Ligauit duo talēta ī duobus ſaccis.Cor doloſi.Do v H9h ohi i. 1.lo diuerſa pondera.Meretrix. Aggei. j. b. Cōgregauit mercedes etmiſit eas in ſacͣcū pertuſum.Idolatria. Eſa. xlvj. b. Qui cōfertis aurū de ſaccuHabitꝰ p̄dicatorꝭ. Apoc. xj. a. Prophetabūt (lo.amicti ſaccꝭ̓. iiij. Regꝭ. xix. a. Miſit oꝑtos ſaccꝭ̓.x ſaccū meum .i. corpus diuerſis pęnis afflixiſti. De hocacco heſter. iiij. a. jon erat licitu indutti facco auia regis inrare: qꝛ corpꝰ impedit nos ꝙ nō poſſumꝰ ad ꝑadiſum intrare.ꝯap̄. ix. c. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. ij. Corꝭ. v. a. Scinus qm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉: ꝙdificationē ex deo habemꝰ/ domū nō manufactā ſꝫ ęt̓nā in cęs. Et ex hoc nō doleo: ſꝫ gaudeo. Un̄ ſequit̉: a Et circūlediſti me lęticia. Iob̓. vj. b. Hęc mihi ſit conſolatio/ vtniges me dolore nō parcat. Et hoc feciſti mihi ⁊ faciſ: nō vtdelipbiā. Sꝫ b Et cantet tibi cioria mea .i. vt gloriala habeo ex iſtis ī teſtimonio ꝯſciētię meę: cantet tibi .i. teudet: ⁊ totū tibi aſcribat quicqͥd boni habet. Un̄ Col̓. iij. c.n gratia cantātes in cordibꝰ vr̄is dn̄o. c¶ Et nō cōpunar ſipinis vitioꝝ: vel gladio ꝯſciētię. Et ideo: ¶¶ Dn̄e de
nēdę: deus/ venerādę: meꝰ/ diligēdę. e ¶ Inmeus. Oęternū cōfitebor tibi: cōfeſſione laudis. In ęternū .i. intota vita mea/ pſallā deo meo qͣꝫdiu fuero. Vel In ęternū:id eſt in ęterna vita: vt ſupra.¶ Expoſitio¶ Psͣ. XXX.N te dn̄e ⁊cͣ¶ Titulꝰ. In finē pſalmuſdauid pro extaſi.In pręcedēti pſalmoęgit de dedicatiōe eccleſię/ q̨̄ iā in capite cōpleta ē: In futuro aūtfiet in mēbris: ⁊ ſic adē nos īuitauit. Sed qꝛ vt habet̉ Deut̓. xxiiij. b. nō ē accipienda ſuꝑior et inferior mola loco pigneris .i. nō eſt ſubtrahēda ſpes vel timor a corde homīs: qꝛ ſpes ſine timore luxuriat in p̨̄ſumptionē: ⁊ timor ſine ſpe degenerat ī deſperationē:vt dicit beatꝰ Gregꝰ. Ideo in hoc pſalmo agit̉ de eis q̨̄ timorē incutiūt viris ſanctis .ſ. de ꝑiculis mūdi. Et ẜm hoc ſumit̉titulus/ vbi dr̄: Pro extaſi. Qd̓ pͥmo dicit̉: In finē pſalmus dauid: nō īdiget expoſitiōe. Et ideo hoc ſolū v̓bū .ſ.pro extaſi exponamꝰ. Extaſis dicit̉/ qͣſi extra ſe ſtatꝰ: qd̓ fitcū ſancti extra ſe ponunt̉: vel p̨̄ gaudio/ vel p̨̄ timore nimio.Et in hoc vltimo ſenſu .ſ. ꝓ pauore hic p̨̄cipue accipit̉. Iſteaūt pſalmꝰ tripertitꝰ eſt. Primo ponit remedia cōtra timorē.Secūdo enumerat q̨̄ ⁊ quot ⁊ quāta ꝑturbāt: ibi: Miſęreremei. Tertio/ q̨̄ ſunt bona contra illa mala ꝑturbātia: ibi: Ꝙmagna multitudo. Et notādū in hͦ pſalmo: ꝙ quędā v̓baeoꝝ ꝗ in eo dicūt̉ capiti ꝯueniūt: q̨̄dā mēbris: quędā aūt ipſiꝓphetę. Nō tn̄ ꝓpt̓ hoc mutat̉ vox: ſed ſub eadē voce loquit̉ꝓpter vnitatē capitis ⁊ mēbroꝝ. Dicit ergo in ꝑſona capitꝭ:id ē chriſti. g.¶ IIn te dn̄e/ pater: h. peraui: ẜm ꝙ ho.Et vt ceſſet obiectio/ ſciēdū ē ꝙ ſpes ſimplicit̓ nō fuit in chriſto: ẜm ꝙ diffinit̉ ab Auguſtino: Spes ē certa expectatio futurę beatitudinis: ſꝫ tn̄ rōne ſtolę corꝑis habuit ſpē. Itē ſpesin chriſto pōt dici certitudo ⁊ fiducia: ⁊ hoc eſt pͥmū remediūꝯtra pauorē .ſ. ſpes. Et qꝛ ſperaui i Nō ꝯfūdar ī eternū .i. nunqͣꝫ cōfūdar ī inſultatiōibꝰ ⁊ opprobrijs iudęoꝝ. Secūdū remediū ꝯͣ pauorē/ eſt oratio. Vnde ſtatim orat/ dicēs:l ¶ In iuſticia tua libera mea: ſupple a morte. In iuſticia tua .i. ſicut ꝓmiſiſti. Dicit em̄ Augꝰ: ꝙ iuſticia eſt ſolutio ꝓmiſſiōis huiꝰ .ſ. Nō dabis ſctm̄ tuū videre corruptionē.g¶ In te dn̄e ⁊cͣ. Pōt legi ī ꝑſona cuiuſlibet iuſti ſic. In tedn̄e ſperaui. In te nō in me ſicut p̨̄ſumētes: Nō ī hoīe/ vtnobiles in ſua parētela: Nō in diuitijs/ vt diuites. De pͥmisIudith. vj. d. Nō derelinquis p̨̄ſumētes de te dn̄e: ⁊ p̨̄ſumētes de ſe ⁊ de ſua virtute gloriātes hūilias. De ſecūdis. Hieremię. xvij. a. Maledictꝰ hō qͥ cōfidit in hoīe: ⁊ qͥ ponit carnē brachiū ſuū. Et Augꝰ. Magis ſtudeāt nō de parentū diuitū dignitate: ſed de pauperū fratrū gloriari ſocietate. Detertijs: Prouerb̓. xj. d. Qui ꝯfidit in diuitijs ſuis/ corruet. jͣ.Timoth̓. vj. d. Diuitibꝰ huiꝰ ſęculi p̨̄cipe nō ſublime ſaperenec ſperare ī incerto diuitiaꝝ: ſed ī deo viuo: qͥ p̨̄ſtat nob̓ oīaabūde. i Nō cōfundar: quia ſpes nō cōfundit: Ro. v. a.Ecc̄i. ij. b. Quis ſperauit ī dn̄o ⁊ cōfuſus ē? Prouer. xxix. d.Qui ſꝑat ī dn̄o ſb̓leuabit̉. Eſa. l. c. Poſui faciē meā vt petrāduriſſimā/ ⁊ ſcio qꝛ nō ꝯfūdar. Sꝫ qꝛ duplex ē cōfuſio: ſic̄ habet̉ Ecc̄i. iiij. c. Eſt cōfuſio adducēs pctm̄: et ē cōfuſio adducens gratiā ⁊ gloriā: determinat de qua cōfuſiōe loquit̉ hiccū addit: k ¶ In ęternū. q. d. etſi ad p̨̄ſens cōfundar bonacōfuſiōe adducēte gratiā ⁊ gloriā: non tn̄ cōfundar in ęternūcū reprobis. De quoꝝ cōfuſiōe dicit̉ Hiere. xx. c. Cōfundāt̉vęhemēter: qꝛ nō intellexer̄t opprobriū ſempiternū qd̓ nūqͣꝫdelebit̉. ij. Timoth̓. ij. c. Hęc patior/ ſed nō ꝯfundor. l Iniuſticia tua libera me: qꝛ mea iuſticia nō ſufficit: ſꝫ ſuccūbit: ẜm illd̓ Eſa. lxiiij. c. Facti ſumꝰ vt īmūdi oēs nos/ qͣſi pānus mēſtruatę vniuerſę iuſticię nr̄ę. In ſua aūt iuſticia lib̓auit nos chriſtꝰ: qn̄ ꝓ nob̓ ſatiſfecit patri/ moriēs ī cruce. Un̄Iob. xxxiij. c. de hac iuſticia ⁊ liberatiōe dr̄: Si fuerit ꝓ eoangelus loquēs
12
Psͣ .145.
ſti
Al̓. ⁊erue meex exime.
Extaſis qͥd ſit.
Partitiopſalmi.
Allegoricede chriſtoMZterit in chri
Quō ſpes fuerit in chriſto.
Saccus (dicit̉
Moraliterde viro iuſto
X