Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

RRR

frij. St ey0 997 I1qn Cſtioit ſub ſacco. Un̄ Eſa. xlv. c. Uere tu es deꝰ ababſcōdituſcōditus. Quīto ꝑfecta fuit iſta dedicatio ī ſtola aīę: De diqrt:. a Et circūdediſti me lęticia. Gaudiū em̄ lęticiaadſtolā aīę ꝑtinent. Dicit aūt/ Circūdediſti me lęticia:vt notet magnitudinēiſtiꝰ lęticię: potiꝰa meū ētˣ circūdediſti me lętitinet ſuos poſſeſſoresgorineat̉ ab eis. Un̄ bcia. Ut cantet tibi gl̓ia meaPatth̓. xxv. b. di s non compūgar: domine decitur. Recipe gaudiū e meus in ęternum confitebordn̄i tui: ſed dr̄: Intratibi.Igaudiū dn̄i tui. Eſa.xxxv. d. Lęticia ſēpit/na ſuꝑ capita eoꝝ. Poſtea oſtendit cauſā finalē duplicē: quarepeꝰ pat̓ ꝯtulit ei iſta. Prima eſt ex ꝑte patris .ſ. vt ipſe laudet̉:An̄ dicit: b Ut cantet. q. d. hęc mihi feciſti: vt cantetibi gloria mea .i. vt gloria reſurrectiōis meę ſit cauſa qͣreibi cantet̉ ab eccleſia/ te ſuꝑ hoc laudāte. Secūda cauſa/ eſt exie fiij ſ. vt de cętero patiat̉. Un̄ addit: c Et ꝯpugar .i. vltra ſentiā dolorē alicuiꝰ paſſiōis. Ro. vj. b. Chritus reſurgēs ex mortuis/ morit̉: mors illi vltra dn̄ahpit̉ ⁊cͣ. Et poſtea cōcludēs/ dicit ſe his omnibus laudaturūdeū patrē dicēs: dn̄ deus meus in ęternū .i. ſemꝑ: Confitebor tibi: id eſt laudabo te. Vel in ęternū: idin ęterna beatitudine. Nec mutat̉ ſenſus.Caro chriſti. Eſa. xx. a. Solue ſaccū de lūbis tuis.ęna peccati. Iohel̓. j. b. Plange qͣſi virgo induUelū peccatoꝝ. Apocꝭ. vj. d. Factus (ta ſacco.eſt ſol quaſi ſaccus cilicinus.Triſticia. Iob. xvj. c. Saccū conſui ſuꝑ cutē meā.Habitus religioſus. Heſter. iiij. a. Non erat licitūindutū ſacco aulam regis intrare.Aſperitas penitentię. Eſa. l. b. Iuduā cęlos tenebris: ſaccū ponā operimentū eorū.Signū obſecrationis. Baruch. iiij. d. Exui me ſtola pacis: indui me ſacco obſecrationis.Littera legꝭ. Gen̄. xliiij. c. Inuenit cyphum ī ſaccoUeſtis plangentium. ij. Regū. iij. f. (beniamin.Accingimini ſaccis plangite.Diauiū viatoris. Ecc̄i. xvij. c. Elemoſyna viri qͣſiſacculꝰ ipſo. Prouer. vij. c. Sacculū pecunięTheſaurꝰ cęleſtis. Lucꝭ. xij. d. Facite (ſecū tulit̉.vobis ſacculos qui veteraſcūt.Hypocriſis. Ecc̄i. xxv. c. Obcęcauit vultū ſuūqͣꝫ vrſus: et qͣſi ſaccū oſtendet in medio ꝓximoꝝZach̓. xiij. c. Non operient̉ pallio ſaccino ⁊cͣ.Auaricia. iiij. Regꝭ. v. g. Ligauit duo talēta ī duobus ſaccis.Cor doloſum. Deut̓. xxv. c. Non habebis in ſacculo diuerſa pondera.Meretrix. Aggei. j. b. Cōgregauit mercedes etmiſit eas in ſacͣcū pertuſum.Idolatria. Eſa. xlvj. b. Qui cōfertis aurū de ſaccuHabitꝰ p̄dicatorꝭ. Apoc̄. xj. a. Prophetabūt̉ cio.amicti ſaccꝭ̓. iiij. Regꝭ. xix. a. Miſit oꝑtos ſaccꝭ̓.x ſaccū meum .i. corpus diuerſis pęnis afflixiſti. De hocacco heſter. iiij. a. jon erat licitu indutti facco auia regis inrare: qꝛ corpꝰ impedit nos poſſumꝰ ad ꝑadiſum intrare.ꝯap̄. ix. c. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. ij. Corꝭ. v. a. Scinus qm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉:dificationē ex deo habemꝰ/ domū manufactā ſꝫ ęt̓nā ins. Et ex hoc doleo: ſꝫ gaudeo. Un̄ ſequit̉: a Et circūlediſti me lęticia. Iob̓. vj. b. Hęc mihi ſit conſolatio/ vtniges me dolore parcat. Et hoc feciſti mihi faciſ: vtdelipbiā. Sꝫ b Et cantet tibi cioria mea .i. vt gloriala habeo ex iſtis ī teſtimonio ꝯſciētię meę: cantet tibi .i. teudet: totū tibi aſcribat quicqͥd boni habet. Un̄ Col̓. iij. c.n gratia cantātes in cordibꝰ vr̄is dn̄o. Et cōpunar ſipinis vitioꝝ: vel gladio ꝯſciētię. Et ideo: ¶¶ Dn̄e de

In finem pſalmus dauidpro extaſi.XXX.N te domine ſperaui cōfundar ī ęternū:ī iuſticia tua lib̓a me.

auione/ apparuii granū ſrumeli .i. veīc apparuli de puspicōditus erat ſub ſacco. Un̄ Eſa xlv. c. Uere tu es deꝰ abſcōditus. Quīto ꝑfecta fuit iſta dedicatio ī ſtola aīę: De diqrt:. a Et circūdediſti me lęticia. Gaudiū em̄ lęticiaadſtolā aīę ꝑtinent. Dicit aūt/ Circūdediſti me lęticia:vt notet magnitudinēiſtiꝰ lęticię: potiꝰtinet ſuos poſſeſſoresqͣꝫ ꝯtineat̉ ab eis. Un̄Patth̓. xxv. b. dicitur: Recipe gaudiūdn̄i tui: ſed dr̄: IntraIgaudiū dn̄i tui. Eſa.xxxv. d. Lęticia ſēpit/ia ſuꝑ capita eoꝝ. Poſtea oſtendit cauſā finalē duplicē: quarepeꝰ pat̓ ꝯtulit ei iſta. Prima eſt ex ꝑte patris .ſ. vt ipſe laudet̉:An̄ dicit: b Ut cantet. q. d. hęc mihi feciſti: vt cantetibi gloria mea .i. vt gloria reſurrectiōis meę ſit cauſa qͣreibi cantet̉ ab eccleſia/ te ſuꝑ hoc laudāte. Secūda cauſa/ eſt exie fiij ſ. vt de cętero patiat̉. Un̄ addit: c Et ꝯpugar .i. vltra ſentiā dolorē alicuiꝰ paſſiōis. Ro. vj. b. Chritus reſurgēs ex mortuis/ morit̉: mors illi vltra dn̄ahpit̉ ⁊cͣ. Et poſtea cōcludēs/ dicit ſe his omnibus laudaturūdeū patrē dicēs: dn̄ deus meus in ęternū .i. ſemꝑ: Confitebor tibi: id eſt laudabo te. Vel in ęternū: idin ęterna beatitudine. Nec mutat̉ ſenſus.Caro chriſti. Eſa. xx. a. Solue ſaccū de lūbis tuis.ęna peccati. Iohel̓. j. b. Plange qͣſi virgo induUelū peccatoꝝ. Apocꝭ. vj. d. Factus (ta ſacco.eſt ſol quaſi ſaccus cilicinus.Triſticia. Iob. xvj. c. Saccū conſui ſuꝑ cutē meā.Habitus religioſus. Heſter. iiij. a. Non erat licitūri ſolom roginyroroAſperitas penitentię. Eſa. l. b. Iuduā cęlos tenebris: ſaccū ponā operimentū eorū.Signū obſecrationis. Baruch. iiij. d. Exui me ſto709 9ſ55 H950itrono log Rop̄ vli. . 1emit vpH1m ſ9559Ueſtis plangentium. ij. Regū. iij. f. (beniamin.A.cin i ſagplongite.Diauiū viatoris. Ecc̄i. xvij. c. Elemoſyna viri qͣſiſacculꝰ ipſo. Prouer. vij. c. Sacculū pecunięTheſaurꝰ cęleſtis. Lucꝭ. xij. d. Facite (ſecū tulit̉.vobis ſacculos qui veteraſcūt.Hypocriſis. Ecc̄i. xxv. c. Obcęcauit vultū ſuūqͣꝫ vrſus: et qͣſi ſaccū oſtendet in medio ꝓximoꝝZach̓. xiij. c. Non operient̉ pallio ſaccino ⁊cͣ.Auaricia. iiij. Regꝭ. v. g. Ligauit duo talēta ī duobus ſaccis.Cor doloſi.Do v H9h ohi i. 1.lo diuerſa pondera.Meretrix. Aggei. j. b. Cōgregauit mercedes etmiſit eas in ſacͣcū pertuſum.Idolatria. Eſa. xlvj. b. Qui cōfertis aurū de ſaccuHabitꝰ p̄dicatorꝭ. Apoc. xj. a. Prophetabūt (lo.amicti ſaccꝭ̓. iiij. Regꝭ. xix. a. Miſit oꝑtos ſaccꝭ̓.x ſaccū meum .i. corpus diuerſis pęnis afflixiſti. De hocacco heſter. iiij. a. jon erat licitu indutti facco auia regis inrare: qꝛ corpꝰ impedit nos poſſumꝰ ad ꝑadiſum intrare.ꝯap̄. ix. c. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. ij. Corꝭ. v. a. Scinus qm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉:dificationē ex deo habemꝰ/ domū manufactā ſꝫ ęt̓nā ins. Et ex hoc doleo: ſꝫ gaudeo. Un̄ ſequit̉: a Et circūlediſti me lęticia. Iob̓. vj. b. Hęc mihi ſit conſolatio/ vtniges me dolore parcat. Et hoc feciſti mihi faciſ: vtdelipbiā. Sꝫ b Et cantet tibi cioria mea .i. vt gloriala habeo ex iſtis ī teſtimonio ꝯſciētię meę: cantet tibi .i. teudet: totū tibi aſcribat quicqͥd boni habet. Un̄ Col̓. iij. c.n gratia cantātes in cordibꝰ vr̄is dn̄o. Et cōpunar ſipinis vitioꝝ: vel gladio ꝯſciētię. Et ideo: ¶¶ Dn̄e de

nēdę: deus/ venerādę: meꝰ/ diligēdę. e Inmeus. Oęternū cōfitebor tibi: cōfeſſione laudis. In ęternū .i. intota vita mea/ pſallā deo meo qͣꝫdiu fuero. Vel In ęternū:id eſt in ęterna vita: vt ſupra. Expoſitio Psͣ. XXX.N te dn̄e ⁊cͣ Titulꝰ. In fi pſalmuſdauid pro extaſi.In pręcedēti pſalmoęgit de dedicatiōe eccleſię/ q̨̄ in capitepleta ē: In futuro aūtfiet in mēbris: ſic adē nos īuitauit. Sed qꝛ vt habet̉ Deut̓. xxiiij. b. ē accipienda ſuꝑior et inferior mola loco pigneris .i. eſt ſubtrahēda ſpes vel timor a corde homīs: qꝛ ſpes ſine timore luxuriat in p̨̄ſumptionē: timor ſine ſpe degenerat ī deſperationē:vt dicit beatꝰ Gregꝰ. Ideo in hoc pſalmo agit̉ de eis q̨̄ timo incutiūt viris ſanctis .ſ. de ꝑiculis mūdi. Et ẜm hoc ſumit̉titulus/ vbi dr̄: Pro extaſi. Qd̓ pͥmo dicit̉: In finē pſalmus dauid: īdiget expoſitiōe. Et ideo hoc ſolū v̓bū .ſ.pro extaſi exponamꝰ. Extaſis dicit̉/ qͣſi extra ſe ſtatꝰ: qd̓ fit ſancti extra ſe ponunt̉: vel p̨̄ gaudio/ vel p̨̄ timore nimio.Et in hoc vltimo ſenſu .ſ. pauore hic p̨̄cipue accipit̉. Iſteaūt pſalmꝰ tripertitꝰ eſt. Primo ponit remedia cōtra timorē.Secūdo enumerat q̨̄ quot quāta ꝑturbāt: ibi: Miſęreremei. Tertio/ q̨̄ ſunt bona contra illa mala ꝑturbātia: ibi:magna multitudo. Et notādū in pſalmo: quędā v̓baeoꝝ in eo dicūt̉ capiti ꝯueniūt: q̨̄dā mēbris: quędā aūt ipſiꝓphetę. tn̄ ꝓpt̓ hoc mutat̉ vox: ſed ſub eadē voce loquit̉ꝓpter vnitatē capitis mēbroꝝ. Dicit ergo in ꝑſona capitꝭ:id ē chriſti. g. IIn te dn̄e/ pater: h. peraui: ẜm ho.Et vt ceſſet obiectio/ ſciēdū ē ſpes ſimplicit̓ fuit in chriſto: ẜm diffinit̉ ab Auguſtino: Spes ē certa expectatio futurę beatitudinis: ſꝫ tn̄ rōne ſtolę corꝑis habuit ſpē. Itē ſpesin chriſto pōt dici certitudo fiducia: hoc eſt pͥmū remediūꝯtra pauorē .ſ. ſpes. Et qꝛ ſperaui i ꝯfūdar ī eter .i. nunqͣꝫ cōfūdar ī inſultatiōibꝰ opprobrijs iudęoꝝ. Secūdū remediū ꝯͣ pauorē/ eſt oratio. Vnde ſtatim orat/ dicēs:l In iuſticia tua libera mea: ſupple a morte. In iuſticia tua .i. ſicut ꝓmiſiſti. Dicit em̄ Augꝰ: iuſticia eſt ſolutio ꝓmiſſiōis huiꝰ .ſ. dabis ſctm̄ tuū videre corruptionē. In te dn̄e ⁊cͣ. Pōt legi ī ꝑſona cuiuſlibet iuſti ſic. In tedn̄e ſperaui. In te in me ſicut p̨̄ſumētes: ī hoīe/ vtnobiles in ſua parētela: in diuitijs/ vt diuites. De pͥmisIudith. vj. d. derelinquis p̨̄ſumētes de te dn̄e: p̨̄ſumētes de ſe de ſua virtute gloriātes hūilias. De ſecūdis. Hieremię. xvij. a. Maledictꝰ cōfidit in hoīe: ponit car brachiū ſuū. Et Augꝰ. Magis ſtudeāt de parentū diuitū dignitate: ſed de pauperū fratrū gloriari ſocietate. Detertijs: Prouerb̓. xj. d. Qui ꝯfidit in diuitijs ſuis/ corruet..Timoth̓. vj. d. Diuitibꝰ huiꝰ ſęculi p̨̄cipe ſublime ſaperenec ſperare ī incerto diuitiaꝝ: ſed ī deo viuo: p̨̄ſtat nob̓ oīaabūde. i cōfundar: quia ſpes cōfundit: Ro. v. a.Ecc̄i. ij. b. Quis ſperauit ī dn̄o cōfuſus ē? Prouer. xxix. d.Qui ſꝑat ī dn̄o ſb̓leuabit̉. Eſa. l. c. Poſui faciē meā vt petrāduriſſimā/ ſcio qꝛ ꝯfūdar. Sꝫ qꝛ duplex ē cōfuſio: ſic̄ habet̉ Ecc̄i. iiij. c. Eſt cōfuſio adducēs pctm̄: et ē cōfuſio adducens gratiā gloriā: determinat de qua cōfuſiōe loquit̉ hic addit: k In ęternū. q. d. etſi ad p̨̄ſens cōfundar bonacōfuſiōe adducēte gratiā gloriā: non tn̄ cōfundar in ęternū reprobis. De quoꝝ cōfuſiōe dicit̉ Hiere. xx. c. Cōfundāt̉vęhemēter: qꝛ intellexer̄t opprobriū ſempiternū qd̓ nūqͣꝫdelebit̉. ij. Timoth̓. ij. c. Hęc patior/ ſed ꝯfundor. l Iniuſticia tua libera me: qꝛ mea iuſticia ſufficit: ſꝫ ſuccūbit: ẜm illd̓ Eſa. lxiiij. c. Facti ſumꝰ vt īmūdi oēs nos/ qͣſinus mēſtruatę vniuerſę iuſticię nr̄ę. In ſua aūt iuſticia lib̓auit nos chriſtꝰ: qn̄ nob̓ ſatiſfecit patri/ moriēs ī cruce. Un̄Iob. xxxiij. c. de hac iuſticia liberatiōe dr̄: Si fuerit eoangelus loquēs

12

Psͣ .145.

ſti

Al̓. ⁊erue meex exime.

Extaſis qͥd ſit.

Partitiopſalmi.

Allegoricede chriſtoMZterit in chri

Quō ſpes fuerit in chriſto.

Saccus (dicit̉

Moraliterde viro iuſto

X