XXVIII
a Dominus fortitudo plębisbſuę: ⁊ protector ſaluationūc chriſti ſui ē. Saluū fac pod pulum tuum domine: et beē nedichęreditati tuę: et rege
ſꝫ eoſ ⁊ ēxtolle illos vſqꝫ īręternum.Psͣ. dauid in ꝯſūmatiōetab̓naculi. XXVIII¶AFferie on̄o fllij dei.
tuorum curremus. Item flos ſpes eſt fructus: ⁊ chriſtuscoes fructus copioſi. Psͣ. Tu es ſpes mea a iuuētute mea.Atem flos breuis ęui eſt: ſic ⁊ chriſtus. Iob. xiiij. a. Homonatus de muliere/ breui viuens tempore. Ioh̓. xvj. d. Moaicum ⁊ videbitis me ⁊cͣ. Itē flos dat mel apibus: ⁊ chriſtusſapientiam humilibꝰ.Iacob̓. iiij. b. Deusipbis reſiſtit: humina libus autē dat gratiā.Psͣ. Sapientiā pręſtans paruulis. Itemflos eſt fertū vincentium: ⁊ ſimiliter chriſtꝰxxviij. b. In die illa erit dominꝰ exercituū corona glorię: ettriumphantiū. Eſa.ſertum exultationis reſiduo populi ſui. Item flos per ſe naſcitur ex terra ſine coitu: ⁊ chriſtus ſimiliter de virgine natuseſt ſine coitu. Lucꝭ. jͣ. d. Qm̄ virū nō cognoſco. Eſa. vij. c.Ecce virgo concipiet ⁊ pariet filiū. Cantꝭ. ij. a. Ego ſū floscampi. Verſus. Flos pulcher redolens/ ſpes fructus/ ⁊ breuis ęui: Mel dat api/ ſertum capiti/ ſine ſemine naſcens.a ¶ Dn̄s fortitudo plębis ſuę. Supra chriſtus ſiue viriuſtus ęgit gratias de beneficio tibi impenſo: Un̄ immediate dixit ſupͣ: Ex volūtate mea cōfitebor ei. Sꝫ qꝛ charitas chriſti vel viri iuſti nō quęrit tm̄ quę ſua ſūt: ſed ⁊ quęaliorū: Et nō tm̄ de ꝓprijs bonis gaudet: ſed ⁊ de aliorū bonis: Ideo oſtendit hic ⁊ chriſtꝰ ⁊ vir iuſtus: qm̄ gratias reddit pro bonis alioꝝ. Vn̄ dicit: Dn̄s fortitudo. q. d. ideoconfitebor: quia/ dn̄s eſt fortitudo plębis ſuę/ generaliter. j. Machab̓. iij. b. Nō in multitudine exercitus victoriabelli: ſed de cęlo fortitudo eſt. Suę/ dicit: nō alienę. Iohel̓.vltꝭ. c. Dn̄s ſpes ppl̓i ſui: ⁊ fortitudo plębis ſuę. Abacuk. iij.d. On̄s fortitudo mea. Eſa. xlix. d. Deꝰ meꝰ factꝰ eſt fortitudo mea. b ¶ Et ꝓtector ſaluationū chriſti ſui ē. Fortitudo eſt/ ad fortiter oꝑandū: protector eſt ad malū cauendū. Un̄ dicit: Et ꝓtector ſaluationum chriſti ſui ē .i.ſalutē quā chriſtus nobis per gratiā ſuam operat̉: deus pater conſeruat. De qua ſaluatione Titū. iij. b. Non ex operibus iuſticię quę fecimus nos: ſed ẜm ſuam miſericordiamſaluos nos fecit. Et dicit/ Saluationū/ in plurali/ ꝓpterdiuerſos effectos gratię: ſiue propt̓ diuerſas gratiaſ: De qͥbus pro populo intercedendo ſubiungit: c ¶ Saluū facpopulū tuū domine: dando gratiā in pręſenti. Nō dicit: diuitē fac populū tuum domine: ſed ſaluū. Et quō fiſaluus: Eccͣj. xxx. c. Salus animi in ſctītate iuſticię. d ¶ Etbenedic hęreditati tue: gratiā collatā augendo. Hęreditas aūt dei/ eſt populus fidelis. Psͣ. Poſtula a me/ ⁊ dabo tibi gentes hęreditatē tuā. Et nota ꝙ populū dicit proactiuis: hęreditati/ pro ꝯtemplatiuis. Eſa. xix. d. Hęreditas mea iſrael. e ¶ Et rege eos docendo. f ¶ Et extoſle illos/ glorificando: Nō ad horā: ſed g ¶ Uſqꝫ in ęternū. Gratiā oꝑantē petit eis/ cū dicit: Saluū fac populum tuū. Gratiā cooperantē/ cū dicit: Benedic hęreditati tuę. Gratiā conſeruantē/ cū dicit: Rege illos. Gratiam cōfūmantē/ cum concludit: Et extolle illos vſqꝫ inęternū. Hęc qͣttuor poſſunt notari/ Ro. viij .f. Quos prędeſtinauit/ hos ⁊ vocauit: ⁊ quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit:quos autē iuſtificauit/ illos ⁊ magnificauit. In illis em̄ quattuor verbis .ſ. prędeſtinauit/ vocauit/ iuſtificauit/ magnificauit: ille quattuor gratię ſiue quattuor effectus eiudem gratiępoſſunt notari/ Eſa. xxxj. c. Proteget dn̄s hieruſalē/ proteges ⁊ liberās/ tranſiēs ⁊ ſaluans. ij. Corꝭ. ix. c. Qui adminiſtrat ſemen ſeminanti: ⁊ panē ad manducandum pręſtabit: ⁊multiplicabit ſemen veſtrū/ ⁊ augebit incrementa frugū iuſticię vrę: Ecce illa qͣttuor. Et multū debet ꝯfidere plebs fidelis: quia hic chriſtus ipſe orat pro ea. Nō em̄ poteſt eſſemalor fiducia/ qͣꝫ cū is qui dat/ rogat. Un̄ ſuꝑ Numeri. xiiij.o. vdi moyſes placauit irā dn̄i: dicit Glo. Hiero. Habemusaduocatū qui interpellat pro nobis multo meliorē moyſe: qͥtamne pro populo illo exauditus eſt. Et forte hoc factū fuit-
vt multo magis confidamus: quoniā aduocatus noſter venam impetrabit a patre. Un̄ Heb̓. ix. c. Chriſtus aſſiſtenspontifex. Glo. Aſſiſtens patri ad interpellādum. Et beatusBern̄. dicit: Securū habes acceſſum o homo ad deum: habes filiū ante patrē: ante filiū matrē. Filiꝰ oſtendit patri latus ⁊ vulnera: materoſtendit filio pectus ⁊vbera. Nulla poteſteſſe repulſa/ vbi tot occurrūt pietatis inſignia. Iſta qͣttuor verba poſſūt ita exponi:c ¶ Saluū fac populum tuū: a foueaculpę/ per pęnitētiā: Et hoc cōtra deſperationē. Ro. viij. e.Spe ſalui facti ſumꝰ. d ¶ Bn̄dic hęreditati tuę: in ſtatu pęnitētię/ per internā ꝯſolationē: Et hoc ꝯtra acidiā ſeutriſticiā. Psͣ. Scd̓m multitudinem dolorum meorum ⁊cͣ.e ¶ Et rege eos: in via iuſticię/ per paternā diſciplinā: Ethoc ꝯtra pręſumptionē. Psͣ. Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. f ¶ Et extolle: a miſeria/ per ſuꝑnā gloriā: Et hoc cōtra puſillanimitatē. Psͣ. Tenuiſti manū dexterā meā: ⁊ cūgloria ſuſcepiſti me.¶ Expoſitio Pſalmi. XXVIII.Fferte dn̄o ⁊cͣ. Titulus. Psͣ. dauid in cōſūmatione tabernaculi. Alludit hiſtorię/ q̨̄ eſt. ij.¶ Regꝭ. vj. de reductiōe arcę in hieruſalem: quā reduxit dauid de gabaa/ de domo aminadab: in qͣ delatione ſiuereductione/ dauid obtulit plura ſacrificia in tabernaculo/ in qͦeā collocauit: qd̓ ad hoc tetenderat/ vt ibi dicit̉. Et qͣſi exemplo illius facti/ inuitat alios ad ſacrificia dicēſ: Afferte ⁊cͣ.Uel melius myſtice per tabernaculū ſignificat̉ eccleſia militans: ad quā reducit dauid arcā qn̄ ꝑ apl̓os reducit chriſtꝰgētiles ad fidē eccl̓ię militātꝭ: Quę ideo dicit̉ tabernaculū:qꝛ in ea ꝯtra diabolū militamus. Iob. vij. a. Militia eſt vita hominis ſuꝑ terrā. Eph̓. vltꝭ. bº. Nō eſt nobis colluctatioaduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſed aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates: aduerſus mundi rectores tenebraꝝ harū: contra ſpiritalia nequitię in cęleſtibus .i. contra ſpiritus nequā ꝓ cęleſtibus/ a quibus nos volūt ſecū excludere. Iſtud tabernaculūconſūmat̉ in p̨̄ſenti ꝑ fidei ⁊ virtutū perfectionē: in futuro cōſūmabit̉ ꝑ glorię adeptionē: qn̄ veniet regnū ad regnū. Eſtergo ſenſus tituli. Pſalmus iſte ꝯuenit dauid prophetę quiloquit̉ hic: agens de conſūmatione tabernaculi .i. de ꝑfectione eccleſię militantꝭ. In hoc tabernaculo offerendū eſt: Un̄in prima parte huius pſalmi: qͥ triꝑtitus eſt: monet propheta fideles ad offerendū. In ſecunda parte agit de ꝯſtitutiōeeccleſię: enumerās ſeptem dona ſpirituſſācti: ibi: Uox domini ſuper aquas. In tertia parte oſtendit quid eccleſięconſtitutę fiet: ibi: Dominus diluuiū. Monēs ergo ꝓpheta fideles ſpirituales hoſtias offerre: oſtendit cui offerēdum ſit: et qui debent offerre: et quid: et quomodo: ⁊ vbi: ⁊quare. Cui cum dicit: Domino. Qui cū dic̄: Filij dei.Quid cū dicit: Filios arietū. Quomodo/ cū dicit: Afferte domino gloriā et honorem. Vbi/ cum dicit: Inatrio ſcto eius. Quare/ cum poſtea dicit: Uox dn̄i ⁊c̄.Dicit ergo: O vos i Filij dei .ſ. fideles homines: ⁊ maxime clerici ⁊ pręlati: qui eſtis filij dei multis modis: vt poſtea patebit: h ¶ Afferte domino: id qd̓ ei debetis/ ſcilicet vos ⁊ veſtra. Et poſtea magis declarat/ cum ſubiungit:Afferte dominoh ¶ Afferte dn̄o filij dei. Hoc etiā proprie p̨̄latis dicit̉:qui proprie dicuntur filij dei: quia hęreditatem/ ſcꝫ eccleſiāquā ſuo ſanguine acquiſiuit poſſident: ⁊ vicem dei tenent interris. Vnde dicit eis Paulus Actꝭ. xx. f. Attendite vobis⁊ vniuerſo gregi in quo vos ſpirituſſanctus poſuit epiſcopos regere eccleſiam dei quā acquiſiuit ſanguine ſuo. Itēquia curam debent accipere/ non amore pecunię: ſed amoreanimarum: ſicut ⁊ chriſtus ſuſcępit eccleſiam in curam/ nonpro ſua vtilitate: ſed ipſius eccleſię. Eis ergo dicitur: O filij dei/ afferte domino: primo voſipſos: Et poſtea:4 K Afferte dn̄o filios
Al̓. Iſeculū.
fi. 11pē. 18
ſn ruā. b
Psͣ .93.
Psͣ .22.
Psͣ .22.Psͣ. 72.
Hiſtoria.
n full. ij. b ſ
Myſtice.
Partitiopſalmi.
IPsͣ. .2. 4
Moraliter.