Pſalmus
a et cōplacui in veritate tua.b Nō ſēdi cū ꝯcilio vanitatiſ:c et cū iniqͣ gērētibꝰ nō introid bo. Odiui eccl̓iaꝫ malignāetiū: ⁊ cuꝫ impijs nō ſedebo.
e Lauaboˣ inter īnocentes mahnus meas: ⁊ circundābo altare tuum domine. Ut audikam vocem laudis: ⁊ ēnarrem vniuerſa mirabilia tua.
a ¶ Et cōplacui in veritate tua: nō in mea vel mūdi falſitate. De qͣ dic̄ Psͣ. Filij hoīm vſqꝫ qͦ graui corde: vt qͥd diligitꝭ vanitatē ⁊ q̨̄ritꝭ mēdaciū. q. d. placeat vob̓ ꝟitas dei: nōfalſitas mūdi: Ip̄e ē enī in queꝫ deſiderāt angeli ꝓſpicere. j.Pet̓. j. c. Iō dic̄: Cōplacui/ mihi/ in veritate tua .i. ſolaꝟitas tua m placuit/ ⁊ego placui mihi/ nō īme: ſed ī illa. Un̄ dicitur de btō Augꝭ. Diſplicebat ei qͥcqͥd agebat ī ſęculo p̨̄ dulcedine dei ⁊cͣ. Sexto oſtēA dit meritū doni ſcientię: Quę habet plures partes. Prima ꝑs ſciētie ē declinare ꝓ poſſe ſuo a malohoīe. Vnde dic̄: b ¶ Nō ſedi cū cōcilio vanitatꝭ .i. cūmūdanis hoībꝰ qͥ tractāt de vanitate mūdi. Psͣ. Uana locuti ſūt vnuſqͥſqꝫ ad ꝓximū ſuū: Quia: qͥ de terra eſt: de terra loquit̉: Ioh̓. iij. d. Caſſiod̓. Uani ſūt qͥ caducꝭ inqͥſitiōibꝰoccupant̉: ⁊ in ſuperflua narratiōe tp̄s ꝯſumūt. Sedere autēhic ſumit̉ ꝓ ꝯſentire: Scd̓m ꝙ d̓r in Psͣ. Sedet ī inſidijs cūdiuitibꝰ ī occultꝭ. Et vulgarit̓ d̓r: Hoc ſedet mͥ i. placet. Hiere. xv. d. Nō ſedi ī ꝯcilio ludētiū. Tob̓. iij. c. Nunqͣꝫ cū ludētibꝰ miſcui me. Scd̓a ꝑs ſciētię/ ē declinare a malo oꝑe. Un̄ſequit̉: c ¶ Et cū iniq gerētibꝰ nō introibo: qͣſi nec etiam incipiam malū facere. Eſa. xxvj. b. In terra ſanctoꝝ iniqͣgeſſit/ ⁊ nō videbit gloriā dei. Tertia pars ſciētię/ eſt ꝑſecutioiniqͥtatꝭ: De qͣ ſubdit: d ¶ Odiui eccleſiā malignātiū:id eſt ꝯgregationē malorum. Psͣ. Iniquos odio habui. Etalibi: Detrahentē ſecreto ꝓximo ſuo: hūc ꝑſequebar. Hoceſt ꝯtra ꝯſpiratores: De qͥbus Eſa. lviij. b. Diſſolue colligatiōes impietatꝭ. De hac eccleſia malignātiū/ Apocꝭ. ij. c. Quidicunt ſe eſſe iudeos ⁊ nō ſunt: ſꝫ ſūt ſynagoga ſathanę. Eccͣj.xxj. b. Stupa collecta ſynagoga peccātiū. Quarta pars ſcientię/ eſt hęreticoꝝ exprobratio: Un̄ addit: e ¶ Et cū impijs nō ſedebo. Impij enī antonomatice dicunt̉ hęretici:qꝛ pietatē: id eſt cultū dei impugnāt. Cū hiſ etiā ad litterā nōeſt ſedendū: multo fortiꝰ nec ꝑ ꝯſenſuꝫ aut fauorem. Titū. iij.c. Hęreticū hoīeꝫ poſt pͥmā ⁊ ſcd̓am correctionē deuita. Etij. Timoth̓. iij. a. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa periculoſa: et erūt hoīes ſeipſos amātes/ cupidi/ elati/ ſuꝑbi/ blaſphemi/ parētibꝰ nō obediētes ingrati/ ſceleſti: ſine affectiōe/ ſinepace crimīatores incōtinētes/ īmites/ ſine benignitate/ ꝓditores ꝓterui/ tumidi ⁊ voluptatū amatores magꝭ qͣꝫ dei: habentes qͥdē ſpeciē pietatꝭ: v̓tuteꝫ aūt eiꝰ abnegantes: et hosdeuita. Hęretici enī ſpeciē habēt pietatꝭ exteriꝰ: ſꝫ interiꝰ virtutē eiꝰ abnegāt. Mat. vij. b. Attēdite a falſis ꝓphetꝭ qͥ veniunt ad vos ī veſtimētꝭ ouiū: intrinſecꝰ aūt ſunt lupi rapaces.Et qꝛ non ſufficit abſtinere a malis niſi hō faciat bona: poſtea ꝓmittit ſe bona facere: oſtēdēs ī ſe meritū pęnitētię. Un̄dic̄: f ¶ Lauabo inter īnocētes manꝰ meas .i. ego cōuerſans int̓ innocētes lauabo ꝑ pęnitētiā: geManꝰ meas .i. oꝑa a macula pctī. Eſa. j. d. Manꝰ vr̄ę ſanguine plenęſūt: lauamī mūdi eſtote ⁊cͣ. Psͣ. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectum meum: lachrymis meis ſtratum meum rigabo. Et nota ꝙ quadruplex eſt lauacrū:Baptiſmi. Zach̓. xiij. a. Erit fons patēs domui dauid ⁊ hab itātibꝰ hieruſalē in ablutiōe pctōris ⁊ mēſtruatę.Pęnitētię. Psͣ. Ampliꝰ laua me ab iniqͥtate mea.Elemoſynę. Lucꝭ. xj .ſ. Date elemoſynaꝫ: ⁊ ecce omnia mūda ſunt vobis.Martyrij. Apocl̓. vij. d. Lauerunt ſtolas ſuas in ſanguīe agni: id eſt in ſuo effuſo pro agno. De his lauatorijs Ioh̓. xiij.b. Qui lotꝰ eſt: nō indiget niſi vt pedes lauet ⁊cͣ. Iob. xxij. d.Saluabitur innocens in mundicia manuum ſuarum. Poſtea oſtendit meritum circumſpectionis: Vnde dic̄: h ¶ Etcircundabo altare tuum domine: id eſt mentem meam circumſpiciam ⁊ diſcutiam. Mens enim eſt altare: in qͦdebemꝰ deo offerre ſacrificium ſpiritus ꝯtribulati. Psͣ. Sacrificium deo ſpiritus ꝯtribulatus. Hoc altare debet eſſe cō-
cauū ⁊ inane per humilitatē/ nō ſolidū ꝑ ꝓpriam ꝯfidentiam:Exo .xxvij. b. In eo debet ardere perpetuo ignis charitatꝭ.Leuitꝭ. vj. b. Ignis in altari meo ſemper ardebit. Et ad quidita mentē meam diſcutiam ⁊ circumſpiciam? Dico: i ¶ Utaudiam vocem laudis: id ē vocem dei laudantis me inconſcientia. ij. Corꝭ.r. d. Non enim quipſum commendatle probatus eſt: ſecuem deꝰ cōmēdat. ij.Corꝭ. j. c. Gloria noſtra hęc eſt: teſtimoniū cōſcientię noſtrę.Hoc volebat audire dauid dicēs: Audiā qͥd loqͣt̉ in me dn̄s deꝰ. Cantꝭ. viij. dFac me audire vocem tuā: amici auſcultant te. Uel ſic: Utaudiam vocem laudis: id eſt vt intelligam audiēdo ſacram ſcripturam: in qua laudatur deus: ad qd̓ debet pręcedere: mundicia/ diſcuſſio/ ⁊ pręparatio mentis. Quia ſicut dicit̉Sap̄. j. a. in maliuolam animam non introibit ſapientia dei.Bene ergo dicit: Circūdabo altare/ ꝯſcientię ſiue mentis meę: vt audiā vocē laudiſ. Et poſt: k ¶ Enarremvniuerſa mirabilia tua/ q̨̄ in ſacra ſcriptura ꝯtinent̉. Etnota ꝙ ē altare interiꝰ/ exteriꝰ/ ſuꝑiꝰ inferiꝰ. Altare interiꝰ/ eſtmēs ſiue cor hoīs: in qͦ offerri debet ſacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ: vt p̨̄dictū eſt. Exteriꝰ/ eſt materiale: in qͦ offert̉ hoſtiacorꝑis chriſti. Suꝑiꝰ ē vita ęt̓na: in qͦ offert̉ ſacrificiū laudiſ:ſcꝫ vituli labioꝝ. De qͥbꝰ Oſee. xiiij. b. Reddemꝰ vitulos labiorū nr̄oꝝ. Et ī Psͣ. Tūc imponēt ſuꝑ altarę tuū vitulos.Inferiꝰ/ eſt fides: in qͦ debēt offerri hoſtię bonoꝝ operū. Un̄dic̄ Glo. ſuꝑ illud Mat. v. d. Si offers munꝰ tuū ad altare ⁊cͣ.Eſt in interiori tēplo altare .i. fideſ: cui qd̓libet munus niſi ſitinnixū nō eſt deo placiturū. Interiꝰ altare debet circūdari: Evt dictū eſt: ꝑ diſcuſſionē ⁊ circūſpectionē: Exteriꝰ ꝑ deuotio annē: Suꝑius/ ꝑ ꝯtēplationē: Inferiꝰ/ ꝑ defenſionē oīm articu/ cirloꝝ fidei. Primū debemꝰ circūdare: vt audiamꝰ vocē laudis Ꝙdei ī cordibꝰ nr̄is: vt dictū eſt: et enarremꝰ vniuerſa mirabi/ dellia eius q̨̄ deꝰ oꝑat̉ in nob̓/ iuſtificādo aīam ⁊ viſitando eam. raᵏPsͣ. Scitote qm̄ mirificauit dn̄s ſctm̄ ſuū. Itē ſecūdū .ſ. exteriꝰ debemꝰ circūdare: vt audiamꝰ vocē laudis .ſ. pſalmodiāet p̨̄dicationē: et enarremꝰ ſimilit̓ pſallēdo ⁊ p̨̄dicādo. Itē tertiū circūdare debemꝰ: vt audiamꝰ aure cordis vocem laudisāgeloꝝ ⁊ cęleſtiū ciuiū: ⁊ enarremꝰ vniuerſa mirabilia eiꝰ qͣꝫtūibi guſtauerimꝰ alijs eructādo. Psͣ. Memoriam abūdantięſuauitatꝭ tuę eructabūt. Itē quartū altare .ſ. fidei: debemꝰ circūdare: vt audiamꝰ vocē laudis .ſ. ppl̓i laudātis deū ⁊ dicētꝭ:Bn̄dictꝰ qͥ venit ī noīe dn̄i ⁊cͣ Mat. xxiij. a. Et enarremꝰ mirabilia eiꝰ vniuerſa q̨̄ ſūt credēda .ſ. incarnationē/ natiuitatēpaſſionē/ et ſic d̓ alijſ: q̨̄ oīa ſunt mirabilia ⁊ plena mirabilibꝰ:vt dicamꝰ ppl̓o: Cantate dn̄o cāticū nouū: qꝛ mirabilia fecit.Mirabile enī fuit in ꝯceptiōe/ ꝙ ſtatim ad vnā vocē .ſ. Ecceancilla dn̄i ⁊cͣ. cōcępit mulier de ſpirituſancto. Vnde Bern̄.O virgo/ quid tardas: quid trepidas: profer verbum ⁊ ſuſcipe ꝟbū. Mirabiliꝰ ꝙ ſine ſemīe: ẜm ꝙ dicit Psͣ. Terra nr̄adabit fructū ſuū. Mirabiliſſimū/ ꝙ talē viꝝ ꝯcępit adeo ſapientē ⁊ potētē/ ſic̄ deꝰ pater potuit ip̄m facere. Hiere. xxxj. d.Creauit dn̄s nouū ſuꝑ terrā: fęmīa circūdabit viꝝ. Nō dicitpuerū ſꝫ virū. Itē in natiuitate int̓ alia mirabilia mirabile fuit: ꝙ mat̓ fuit ꝟ̓go/ deꝰ hō v̓bū caro. Itē in paſſiōe mirabilefuit/ ꝙ dn̄s oīm humiliauit ſe. Mirabiliꝰ ꝙ vſqꝫ ad mortem.Mirabiliſſimū ꝙ vſqꝫ ad mortē crucꝭ. Ul̓ mirabil̓ pauꝑtas/mirabilior pęnalitas mirabiliſſima charitas. De pauꝑtatemirat̉ Hieremias. xiiij. b. Quare qͣſi colonꝰ futurꝰ es ī terra:⁊ qͣſi viator declinās ad manēdū ⁊cͣ. Et Mat. viij. c. Uulpesfoueas hn̄t ⁊ volucres cęli nidos: filiꝰ aūt hoīs nō habet vbicaput ſuū reclinet. De pęna eiꝰ d̓r Thren̄. j. d. O vos oēs dtrāſitꝭ ꝑ viā: attēdite ⁊ videte ſi ē dolor ſicut dolor meꝰ. Decharitate mirat̉ apl̓s. Roma. v. a. Vt qͥd chriſtꝰ cū adhuc ifirmi eſſemꝰ ẜm tp̄s ꝓ impijs mortuꝰ ē? Uix enī ꝓ iuſto qͥsmorit̉: Nā ꝓ bono forſitā qͥs audeat mori. Cōmēdat aut dearitatē ſuā
Psͣ .4.
24. q. 3. c.cum qͥbusAl̓. POdio habui cōgregarionem malignorū
Al. tininus.AupAl. ſcircūbo
De dono ſcienrie et eꝰ paflibꝰPsͣ .11.
Psͣ .14.
ric et eiꝰ paftibꝰPsͣ .11.
Psͣ .9.
lAltare quudruplex
Psͣ .118.goigͣ .100.
Pr̄. 50.
Ps .145.
Psͣ .57.Lucl̓ .1. d.
Ps .44.
Psͣ. 6.
Psͣ. .50.Eſt lauacrū.
Mens hominiſdicitur altarePsͣ. 50.