a mine qm̄ ēgo ī īnocētia me̓aingreſſus ſū: ⁊ ī dn̄oͦ ſperāsē no rinfirmabor. Proba meſꝫ dn̄e ⁊ tēpta me: vr̄e re̓neſ mehͨos ⁊ cor meū. Qm̄ miſcd̓iai tua ante oculos meos eſt:
icaei. Et in hymno. Antra deſerti tenerꝭ ſub annis ciuiū turnas fugiēs petiſti/ ne leui ſaltē maculare vitā famine poſſes.cx ſupbia fugiūt hypocritę ⁊ ſuꝑſtitioſi. Tales erāt phariſci. q̄ apl̓is dicebāt/ Mat. ix. b. Quare cū publicanis ⁊ pctōcibꝰ māducat mgr̄ veſter? Eſa. lxv. a. Qui dicūt: recede a mene appropinques mihi: quia īmundus es:Iſti fumꝰ erunt ī furore meo: ignis ardēs⁊ tota die. Hic ergo peſ. tit iuſtus ſeꝑari a maflis ad cautelam/ vt .ſ.caueat culpam eorum⁊ pęnam eorum. Culpam triplicit̓: Ne .ſ.ī trahatur ad peccatuꝫper exemplum ⁊ ꝯſortium: quia ex ꝯuictu formantur mores.Psͣ. Cum peruerſo peruerteris. Eccͣj. xiij. a. Qui tetigeritpicē coinqͥnabit̉ ab ea: et qͥ cōicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiaꝫ.Item ne trahat̉ ad pctm̄ per prauū colloquiū .j. Corꝭ. xv. e.Corrūpūt bonos mores colloquia mala. Itē ne ꝑ ꝯſenſū .ſ.ne ꝯſentiat malo eoꝝ: vel nō arguēdo cū poſſit: vel etiā fauorē ꝯſiliū ⁊ auxiliū p̨̄bēdo. Roma. j. d. Qui talia agunt digniſūt morte: nō ſolū qͥ ea faciūt/ ſꝫ ⁊ qͥ faciētibꝰ ꝯſentiūt. Propt̓hoc dic̄: Eſa. lij. d. Recedite/ recedite: exite inde: pollutū nolite tāgere. Ter dic̄ recedite vel exite: qꝛ recedēdū vl̓ exeūdūeſt/ ne polluat̉ hō in corde ꝑ ꝯſenſuꝫ: vel ī ore ſiue ex ore/ percolloquiū: vel ī oꝑe / ꝑ malū exēplū. Nec ſolū vt caueat culpārecedere debet iuſtꝰ a ꝯſortio maloꝝ: ſꝫ etiā vt caueat pęnaꝫ.Gen̄. xix. c. Surgite egredimī de loco iſto: qꝛ delebit dn̄s ciuitatē hāc. Et poſt: Surge/ tolle vxorē tuaꝫ ⁊ duas filias qͣshabes/ ne ⁊ tu pariter pereas ī ſcelere ciuitatꝭ. Nume. xvj. e.Oīs iſrl̓ qͥ ſtabat ꝑ gyrū fugit a clamore pereūtiū/ dicens: neforte ⁊ nos t̓ra deglutiat. Poſtea on̄dit iuſtꝰ merita qͣre hͦ petat. Et pͦ meritū pietatꝭ: Un̄ dic̄: a ¶Qm̄ ego ī innocētia mea īgreſſus ſū .ſ. viā iuſticię. Eſt enī innocēſ qͥ nec miſerū fac̄: nec miſerū relinqͥt. Et hoc ē pietaſ. Cōtra. Prouer.xx. b. Quis pōt dicere: mūdū eſt cor meū? Ecc̄s. vij. c. Nōeſt ſctūs qͥ faciat bonū ⁊ nō peccet. Micheę. vij. a. Sctūs inhoībꝰ nō eſt. Iob .xxv. b. Stellę nō ſūt mūdę ī ꝯſpectu eius.Sol̓. Eſa. ij. c. Ingredere ī petrā. Meditatio quippe dn̄icępaſſiōis ē ingreſſus ī innocētia: qꝛ īnocētē facit. Hiere. iij. f.Poſt me īgredi nō ceſſab̓. Et qͥ? Heb̓. iiij. c. Feſtinemꝰ īgredi ī illā requiē. Oſee. xj. d. Ego dn̄s ⁊ ciuitatē nō ingredior.Et dic̄: b ¶ Mea/ ad oſtēdēdū ꝙ nō eſt pura. Eſa. lxiiij. c.Iuſticię nr̄ę qͣſi pānꝰ mēſtruatę. Iob. ix. d. Si lotꝰ fuero qͣſiaquis niuis: ⁊ fulſerint velut mundiſſimę manus meę: tn̄ ſordibus intinges me: id eſt intinctum oſtēdeſ. Et dic̄: c ¶ Inreſſus ſum: quia reputat ſe adhuc eſſe in principio. Psͣ.Et dixi/ nunc cępi. Secundo oſtendit meritum ſpei/ dicens.dEt in domino ſperans nō infirmabor: id eſt in bonō qd̓ ingreſſus ſum/ fortiter perſeuerabo: quia ſpero in dn̄o.Eſa. xl. g. Qui ſperant in dn̄o mutabūt fortitudinē: aſſumentpennas ſicut aquilę: current ⁊ non laborabunt: ambulabūt etnon deficiēt. Tertio on̄dit meritū patiētię/ dicēs. e ¶ Probame dn̄e ⁊ tempta me .i. tempta ⁊ proba.Ut exerceat. Deut̓. xiij. a. Tēptat vos deꝰ veſter. vt palā fiat vtrū diligatꝭ eū an nō.Vt poſterꝭ det exēplū. Tob̓. ij. c. Hāc tēptationē iō ꝑmiſit dn̄s euenire illi vt poſteris daret̉Ut t̓reat. Exo. xv. d. Tē (exēplū patiētię illiꝰ.Cemptatptauit eū dn̄s dicēs: Si audierꝭ vocē dn̄i ⁊cͣ.deus mul ¶ Vt doceat. Ioh̓. vj. a. Un̄ ememus panes viplicitermanducent hi. Ecc̄j. xxxiiij. b. Qui non eſttemptatus ⁊cͣ.Ut ꝓbet. Gen̄. xxij. a. Tēptauit deꝰ abraā. SicUt purget. Sap̄. iij. a. Deꝰ (tēptatꝰ ē Iob.tēptauit illos ⁊ īuenit eos dignos ſe.Ut declaret ſuꝑbiā cordis. ij. Paral̓. xxxij. gͦ.Dereliqͥt eū dn̄s vt tēptaret̉.
Deū. Iudith. viij. b. Vos qͥ eſtis qͥ tēptatisdeū. Actꝭ. xv. b. Quid tēptatꝭ deū imponere iugū ſuꝑ ceruices diſcipuloꝝ:Apl̓os. Apocꝭ. ij. a. Tēptaſti eoſ qͥ dicūt ſe apoſtolos. Actꝭ. ix. e. Temptauit ſe iūgere diſcinoSctōs ꝑſequēdo. Apocl̓. iij. b. Ego ſer (pul̓.uabo te ab hora tēptatiōis.Uirtutes rerū. Eccͣs. vij. c. Oīa tēptaui ī ſapientia. Eccͣj. xxxix. a. Bona ⁊ mala ī oībꝰ temOgr̄m. iij. Regꝭ. x. a. Regīa ſaba (ptabit.venit a finibꝰ terrę tēptare ſalomonē.De gula. Matth̓. iiij. a. Si filiꝰ dei es dic vtDe luxuria .j. Corꝭ. (lapides iſti panes fiāt.vij. a. Ne tēptet vos ſathanas.De auaricia. Actꝭ. v. a. Cur tēptauit ſathaDe īpatiētia. Gal̓. vj. a. Cō (nas cor tuū?ſiderās teip̄m/ ne ⁊ tu tēpterꝭ.De crudelitate. j. Theſſal̓. iij. b. Ne forte tēptauerit vos is qͥ tēptat.De oī creatura. Sap̄. xiiij. b. Creaturę dei factę ſunt ī odiū ⁊ in tēptationē.De ꝯcupiſcētia. Iaco. j. b. Unuſqͥſqꝫ tēptat̉a ꝓpria ꝯcupiſcētia .j. Corꝭ. x. c. Tēptatiovos nō apprehēdat niſi humana.De pigritia. Matth̓ .xxvj. d. Uigilate ⁊ orate ne intretis in temptationē.De timore mortis. Lucꝭ. xxiij. f. Neqꝫ tu times deum qui in eadē damnatione es.De amore vitę. Iob. vij. a. Temptatio eſtvita hoīs ſuꝑ terram. Duobus modis tēptat dn̄s .ſ. oſtendēdo qualis ſit hō: ⁊ purificādo ꝑ flagella. Scd̓m pͥmū modūtemptauit deꝰ abraā/ qn̄ dixit ei: Tolle filiū tuū vnigenituꝫquē diligꝭ iſaac: ⁊ vade ī terrā viſiōis: atqꝫ offer eū ibi holocauſtū ⁊cͣ. Gen̄. xxij. a. Un̄ poſtea dixit ei: Nūc cogͦui ꝙ timeaſ deū: De ſcd̓o mō Sap̄. iij. a. Deꝰ temptauit illos: ⁊ īueniteos dignos ſe: tanqͣꝫ auꝝ ī fornace ꝓbauit illos ⁊cͣ. Ecōuerſod̓r de malis Hiere. vj. g. Cōſumptū ē plūbū: fruſtra ꝯflauitꝯflator: malicię enī eoꝝ nō ſūt ꝯſūptę: argētū reprobū vocate eoſ: qꝛ dn̄s ꝓiecit illoſ. Et ī Psͣ. Filij ep̄hrem intēdētes ⁊mittētes arcū ꝯuerſi ſūt in die belli. Hoc d̓r ꝯͣ qͦſdā qͥ an̄ bella ſe ſtrenuos iactāt: ſed ī bello temptationis deficiunt. Eccͣj.xxxiiij. b. Qui nō eſt tēptatꝰ qͣlia ſcit? Iob. xl. d. Mementobelli: nec vltra addas loqͥ. Sic petrꝰ intendebat arcū dicens:Dn̄e tecū paratꝰ ſū ⁊ in mortē ⁊ ī carcerem ire: Lucꝭ. xxij. d.Sꝫ ꝯuerſus ē in die belli: qn̄ poſtea ad vocē ancillę negauit.Itē/ Proba me/ ſicut medicꝰ ꝓbat vulnera/ qͣꝫ ꝓfunda/ qͣꝫlata/ qͣꝫ ſpacioſa ſint. Deꝰ meꝰ illumīa tenebras meas. Vel ſicut aurū ꝓbat̉ tactu lapidis. Lapis chriſtꝰ ē: Dan̄. ij. e. Etnos qͥd ſumꝰ illi lapidi cōꝑati? Pͣsͣ. Abſorpti ſūt iūcti petrę.Eccͣj .vj. c. Probatio lapidis erit virtꝰ in illis. Itē ſic̄ ꝓbat̉olla ī fornace. Eccͣj .xxvij. a. Uaſa figuli ꝓbat fornax. Vndeaꝑtiꝰ ſe purgari petit h̓ iuſtus/ ſubdens: f ¶ Ure/ igne illo.Lucꝭ. xij. f. Ignē veni mittere ī terrā ⁊cͣ. g ¶ Renes meos ⁊ cor meū .i. delectationes ⁊ voluptates corꝑis/ q̨̄ ꝑ renes intelligunt̉: Et cogitationes cordis/ quę per cor intelliguntur. Hiere. xvij. b. Ego deus ſcrutanſ corda ⁊ renes. Depͥmo dic̄ Hieroꝰ. Carnes putridę indigēt cauterio. De ſcd̓oGregꝰ. Cito mēs ad deteriora labit̉ niſi ſub arta cuſtodia teneat̉. Vſtio duo fac̄: ſiccat malos humores: corroborat neruos: ſic ſpūaliter ignis tribulatiōis. Quarto oſtendit meritūintelligētię. Un̄ ſequit̉: h ¶ Qm̄ miſcdiā tua ante oculos meos ē: nō merita mea: ſꝫ tua miſcd̓ia. Titū. iij. b. Nōex oꝑibꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſed ẜm ſuam miſcd̓iam ſaluosnos fecit. Thren̄. iij. c. Miſcd̓ię dn̄i ꝙ non ſumus ꝯſumpti.i ¶ Ante oculos meos eſt: per intelligentiam ⁊ frequentērecordationem. Eccͣj. xxix. c. Gratiam fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris: dedit enim animam ſuam pro te. Et Exo. xxv. b.Cherubin reſpiciebant propitiatoriū. Multis eſt miſericordia dei poſt tergū. iij. Regꝭ. xiiij. b. Proieciſti me poſt tergum tuū. Quinto oſtendit meritum ſapientię. De quo dicit:
or ſe.diſ. 1im j
npē fugiēdū jj
Psͣ 17.
Temptatdiabolus
Psͣ. 77.
Psͣ .12
Osͣ 76.
Os. 1.Psͣ. .140.
Cemptatdeus mulpliciter
Exo. 37. b.
i 3