Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

oeſicient in eccleſia vſqꝫ in diem iudicij: in quo pluet domiaug illā pluuiā: de qua dicit Ezech̓. xxxviij. g. Ignē ſulphugmuā ſuꝑ eum ſuꝑ exercitū eius .i. ſuper diabolū et ſequacescius. Matth̓. xxviij. d. Ecce ego vobiſcū ſum .ſ. in ſacramētoaltaris: omībꝰ diebus vſqꝫ ad cōſummationē ſęculi. Itē bn̄dicit: Edēt paupereſ: qꝛ cōmedūtſpūaliter niſi pauꝑes:id eſt cōtemptores diuitiarū hūiles. Quiem̄ plus diligit ſęculūqͣꝫ deū: comeditſpiritualiter ad ſalutē: licꝫ comedat ſacramētaliter ad damnationē ſuaꝫ. Unde dicit Augꝰ. Quid eſt chriſtū māducare? hoc ſolū .ſ. in ſacramēto corpus eiꝰ accipere (multi em̄ indigne accipiūt) ſed in ipſo manere habere ī ſe chriſtū manētem: ẜm ipſemet dicit: Ioh̓. vj. f. Qui māducat meā carnēet bibit meū ſanguinē .ſ. ſpūaliter: in me manet ego in eo. Etbeatꝰ Bern̄. dicit: Māducare ſpūaliter corpus chriſti eſt paſſionis redēptiōis chriſti ſacra attentiꝰ recolligere beneficia:ad ſumendū ſuauiter in cōſcientia: recolendū fideliter in memoria. Secūdo oſtēdit panis iſte eſt reficiēs: ibi: a Et ſafurabunt̉. Psͣ. Ex adip̄e frumenti ſatiat te. Prouer. xiij. d.Iuſtus comedit replet animā ſuā: venter autē impiorū inſaturabilis. Eſa. lv. a. Comedite bonū et delectabit̉ ī craſſitudine anima veſtra. Panis euchariſtię dicit̉ bonus antonomatice ſiue bonū. Tertio oſtēdit panis iſte eſt iocūdus .i. generat iocunditatē: ibi: b Et laudabunt dominū: gratiasagendo. Psͣ. Sicut adip̄e pinguedine repleat̉ aīa mea: labijs exultatiōis laudabit os meū. Quarto oſtēdit eſſe ſapidum dulciſſimū/ cum dicit: Qui requirūt eum: id eſtiterum quęrūt. Ecc̄i. xxiiij. c. Qui edunt me adhuc eſurient: etqui bibunt me adhuc ſitient. Quinto oſtendit iſte panis eſtꝑficiens/ cum dicit: d Uiuent corda eoꝝ in ſęculū ſęculi .i. in ęternū. Ioh̓. vj. e. Si qͥs māducauerit ex hoc paneviuet in ęternū. Et bene dicit: Corda eorum .i. comedentiūhūc cibū. Corde: id eſt ſpiritualiter. Vnde dicit Ambroſius: cibus ille vadit in ventrē: ſed in mentē.X hic ieiunant: dicit/ quid: ſed Lucꝭ. xiiij. d. Beatusmāducabit panem in regno dei. Psͣ. Panem angelorū manducauit homo. Ioh̓. vj. e. Ego ſum panis viuꝰ. Ecc̄i. xxiiij. c.Qui edunt me adhuc eſurient: qui bibunt me adhuc ſitient.s. a Et ſaturabunt̉: Scd̓m illud Psͣ. Satiabor apparuerit gloria tua. Lucꝭ. vj. d. Beati nunc eſuritis: quia ſaturabimini.Eſt autē quadruplex ſatietas:Bonorū. Psͣ. De fructu operum tuorum ſatiabitur3.terra id eſt eccleſia.Beatorū. Psͣ. Satiabor apparuerit gloria tua.Scilꝫ Malorū. Ecc̄s. v. c. Saturitas diuitis non ſinitdormire ⁊cͣ.hb.Damnatorū. Prouerb̓. j. d. Fructum adinuentionum ſuarū comedent ſuiſqꝫ conſilijs ſaturabunt̉.3b Et laudabūt dominū. Psͣ. In ſęcula ſęculoꝝ laudabunt te. Non poſt comeſtionē: ſed comedendo laudabunt. Etlaudādo comedent. qꝛ vtrūqꝫ ꝯtinuū: vtrūqꝫ ęternū. Augꝰ. inlibro de ciuitate dei. Videbimꝰ/ amabimꝰ/ laudabimꝰ. Uidebimꝰ ſine fine: amabimꝰ ſine faſtidio: laudabimꝰ ſine fatigatione. Hic animꝰ: affectꝰ: hic actꝰ finis ſine fine. c. Qui reqͥrūt eum: hic cordis deſiderio oꝑis exercitio. Uel Quirequirūt ibi .i. iterū quęrunt .i. appetunt. Sicut dicit quidā:Fruunt̉ nec faſtidiūt/ quo frui magis ſitiūt. d Uiuēt corda eorum in ſęculū ſęculi: ſcꝫ pauperū: quorū corporain iſto ſęculo mortificant̉. Psͣ. Propter te mortificamur totadie. Ecc̄i. xliiij. c. Corpora ipſorum in pace ſepulta ſunt: nomnen eorum viuet in generatione generationū. e Ręminiſcent ⁊c̄. Supra habiti ſunt quattuor fructus paſſionis chriſti: Hic autem oſtendit̉ quintus/ ſcꝫ conuerſio gentiū: de quodicit: g Uniuerſę fines terrę: id eſt eccleſia collecta detolo orbe. e Reminiſcent̉/ domini fidē/ quā prędicabūt

ipoſtoli. f Et ſic conuertent̉ ad dominū: charitaem̄ diligentes dominū ex toto corde: et ex tota anima/ et exota fortitudine: Deutꝭ. vj. a. Et ſic credentes et diligentes:Uniuerſę familięPoraliter: e Reminiſce⁊cͣ. vniuerſę finesterrę: id eſt omnes inquibus finita eſt terra. Non dicit cuiusdebeamus reminiſci:ſed debemꝰ reminiſcimultorum/ proptermulta.toꝝ: vt doleamꝰ. Eſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi oēs annos meos ī amarituPręſentiū: vt ea ſuppedite/ (dine aīę meę.mꝰ. Gen̄. iij. c. Ipſa cōteret caput tuū. Etvt eis indignemur. Prouer. xvj. b. Indignatio regis nūcij mortis.Futuroꝝ: vt ea fugiamꝰ. Ecc̄i. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge peccata.Pręteritorū: vt gr̄as reddamꝰ.. Theſſal̓.v. b. In omībꝰ gr̄as agētes. Iudicꝭ. ix. c.Nūc igit̉ ſi reddidiſtis vicē bn̄ficijs eiꝰpugnauit vob̓: aīam ſuā dedit ꝑiculisBn̄fivt erueret vos manu madian: ſupple remīſcimī. Thren̄. iij. c. Recordare pauꝑciorūtatꝭ et trāſgreſſiōis meę: abſinthij fellis.Pręſentiū: vt ei ſeruiamꝰ. Psͣ. Cōfitebit̉ tibi bn̄feceris ei. Ecc̄i. vlti. c. Danti mihi ſapientiā/ dabo gloriā.Futuroꝝ: vt noſ ad ea p̨̄ꝑemꝰ. Matth̓. xix.b. Quid boni faciā vt vitā ęternā habeā:Poteſtatis domini: vt timeamus. Hiere. x. a.Quis non timebit te o rex gentium ⁊cͣ.Sapientię eius: vt erubeſcamꝰ peccare. Vnde verſus: Cum quid turpe facis quod me ſpectante ruberes: Cur ſpectante deo non magis ipſe rubes?Prouerb̓. xv. a. In omni loco oculi domini contemplantur bonos malos.Miſericordię dei/ ne deſꝑemus. Psͣ. Suauis dn̄svniuerſis et miſeratiōes eius ſuꝑ omnia oꝑa eius.Et beatus Bern̄. Maior eſt chriſti pietas qͣꝫ q̨̄uis iniquitas. Unde eccleſia cātat in principio .xl.Tribularer ſi neſcirē miſericordias tuas domine.Psͣ. Miſericordias dn̄i in ęternū cantabo.Mortis īcertę: vt oīa ꝯtēnamꝰ. Hieroꝰ. Faciletemit oīa ſe ſꝑ cogitat morituꝝ. Plato: Sūmaphiloſophia ē aſſidua mortꝭ cogitatio. Ecc̄i. vij. dFili memorare nouiſſima tua ī ęternū peccab̓.Aduerſitatis ęternę: ne in p̨̄ſenti ꝓſperitate eleuemur. Eccͣs. xj. d. Si multis annis vixerit homo:in his omnibus lętatus fuerit: meminiſſe debettenebr oſi temporis dierum multorum: qui cumvenerint/ vanitatis arguentur p̨̄terita ⁊cͣ.Proſperitatis ęternę: ne in p̨̄ſenti aduerſitate depͥamur. Ro. viij. d. Non ſunt condignę paſſiōes huius tꝑisfuturā gloriā q̨̄ reuelabit̉ ī nobis. ij. Corꝭ. iiij. d. Id em̄ qd̓p̨̄ſenti eſt momētaneū leue tribulatiōis nr̄ę: ſupra modū īblimitate ęt̓nę gl̓ię pondꝰ oꝑabit̉ ī nob̓. Ecc̄i. xj. c. In diealoꝝ ne īmemor ſis bonoꝝ ⁊cͣ. Si bn̄ remīſcerēt̉ iſtoꝝ: fieqd̓ ſequit̉: f Et cōuertent̉ ad dn̄m vniuerſi finesrrę .i. ex toto verterēt ſe ad dn̄m: vt p̨̄t̉ alid̓ q̨̄rerēt:nt vniu̓ſi hoīes: fineſ terrę: qꝛ ī eis amor t̓renoꝝ finiret̉ficeret. Ul̓ ſic/ vt/ fines terrę dicāt̉ auari/ ī qͥbꝰ t̓ra hītat: cogitāt niſi de terrenis: de qͥbꝰ Prouer. xvij. d. Oculiiltoꝝ ī finibꝰ t̓rę. Stultos dicit auaros: Lucꝭ. xij. c. Stulteſc nocte ⁊cͣ. Eccͣi. xxxiiij. a. Quaſi app̄hēdit vmbram etqͥt̉ ventū: ſic attēdit ad viſa mēdacia. Ecc̄s. v. b. Auarꝰn implebit̉ pecunia. Psͣ. Diuitię ſi affluāt ⁊cͣ. Aggei. j. b.Qui mercedes

y

Moraliter.

Moraliter.lAl̓. Cōmemorabunt̉Multorū reminiſci debemus

Pec.catoꝝ

Ps 147.

Psͣ .48.

psͣ. 52.

Debe /mꝰ remīſci

aliterPsͣ. 47.

Psͣ .144.

Psͣ .88.In prologobiblie ca. 8.

Psͣ .83.

Rsͣ. .43.

orice

Psͣ. 61.

h 4