Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a ſtigia mea Egō clamaui qm̄ęexaudiſti me deꝰ: inclina aud̓rē tuā mihi et exaudi verbae mea. Mirifica miſcd̓ias tufas: ſaluos facꝭ ſperātes inſꝫ te. A re̓ſiſtentibꝰ dexterę tuęcuſtodi me: vt pūpillā oculi.

x meę ad deū ꝓximū. moueant̉/ a corde: ſꝫ ſꝑ ibi ſintrecordationē. Un̄ Ecc̄i. xxix. c. Gratiā fideiuſſoris ne obliuiſarꝭ: dedit em̄ aīam ſuā te. Nec ab oꝑe: ſed ibi ſꝑ aꝑꝑeantimitationē. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰ paſſꝰ ē nob̓/ vob̓ relinquēsexēplū vt ſeqͣmī veſtigia eiꝰ. Et ꝓpt̓ hęc duo dr̄ Cātꝭ. viij. b.Pone me vt ſignaculū ſuꝑ cor tuū: vt ſignaculū ſuꝑ brachiū tuū. Et ꝓpt̓ dicebatſpōſa Cātꝭ. j. d. Faſciculꝰ myrrhę dilectꝰmeꝰ mihi int̓ vbera mea cōmorabit̉. Un̄dic̄ beatꝰ Bern̄. Ego fr̄es ab ineūte ꝯuerſiōe mea aceruo meritoꝝ q̨̄ mihi deeſſeſciebā: hūc mihi faciſculū colligare/ et int̓vbera mea collocare curaui/ collectum exoībꝰ anxietatibꝰ amaritudinibꝰ dn̄i mei:Primū videlicꝫ īfātiliū illaꝝ neceſſitatū:deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit ī p̨̄dicādo: fatigationū ī diſcurrēdo: vigiliaꝝ in orādo: tēptationū in ieiunādo:lachrymaꝝ in cōpatiēdo: inſidiarū in colloquendo: poſtremoꝑiculorū in falſis fratribꝰ/ cōuitiorū/ ſputoꝝ/ colaphoꝝ: ſubſānationū/ exprobrationū/ clauoꝝ: hoꝝqꝫ ſimiliū q̨̄ in ſalutē nr̄igenerꝭ ſilua euāgelica noſcit̉ ꝓtuliſſe: Hęc ſt̓ chriſti veſtigia: q̨̄ debēt de cordibꝰ nr̄is oꝑibuſqꝫ obliuionē aūt p̨̄uaricatio moueri. Ueſtigia etiā dicunt̉ ſacra: Eſt em̄ baptiſmꝰ et euchariſtia ſignū mortis chriſti. Scd̓m hūc modū petit vt dirēt ſacr̄a. Matth̓. vlt̓. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęcl̓i.a Ego clamaui ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs: ī petit chriſtꝰ a iudęisſequētibꝰ liberari. Dicit: Ego clamaui: clamore exteriori qͣꝫ interiori: ſic̄ ſuſanna Daniel̓. xiij. e. b¶m̄ exaudiſti me. Heb̓. v. c. In oībꝰ exauditꝰ eſt ſua reuerētia. Sꝫvidet̉ deberet dicere econuerſo: Exaudiſti me qm̄ clamaui.Qd̓ ſoluit Gregꝰ/ dicēs: Neminē exaudit deꝰ/ niſi quē vt p̄cet̉īſpirat. Eſt ſenſꝰ: Ego clamaui/ qm̄ ⁊cͣ .i. qm̄ dediſti mihi ꝯfidētiā īpetrādi: Et c Inclina aurē tuā .ſ. miſcd̓iętuę Mihi īfirmo infirmitate pęnę: qd̓ notat̉ inclina.d. Et exaudi v̓ba mea: quę ſequunt̉ .ſ. e Pirifica miſericordias tuas .i. miraſ fac/ ne vileſcāt. Miſcd̓ię dei fuer̄t genꝰ hūanū voluit ſibi recōciliari. Sed mirabiles fecit eas:qn̄ filiū ſuū vnigēitū īcarnatū/ paſſū reſurrexit a mortuis aſcēdit ad cęlos recōciliauit: etiā miracula ml̓ta fecit. Hęcem̄ miracula admirātes iudęi inuidētes excęcati ſūt: gēteslaudantes crediderūt. Un̄ de btō Augꝭ. dr̄: Nec ſatiabat̉ illisdiebꝰ dulcedine mirabili/ ꝯſiderare altitudinē cōſilij diuini ſuꝑſalute generis hūani. Qui ſaluos facꝭ ſperātes ī te: in ſe in mūdo. Prouer. xxix. d. Qui ſꝑat ī dn̄o ſubleuabit̉. Per/ Saluos facꝭ: notat̉ creatio r̄creatio. Et qꝛ iudęivt p̨̄dictū ē/ inuiderūt iſtis mirabilibꝰ: petit ſe ab eorū inſidijsliberari. g. ¶A reſiſtētibꝰ .i. a iudęis reſiſtūt affectu/ effectu: qꝛ vt dr̄ Ro. ix. e. Volūtati eiꝰ qͥs reſiſtet? Dexterętuę: fauori videlicet tuo mihi faues. Vel Dexterę .i. mihifilio tuo. Filiꝰ em̄ dr̄ dextera pr̄is. Un̄ Psͣ. Saluauit ſibi dextera eiꝰ. Ab his inqͣꝫ Cuſtodi me vt pupillā oculi: q̨̄tenerrime diligit̉ cuſtodit̉. Nota in pupilla ſunt tria ꝓpt̓q̨̄ bn̄ cōꝑat̉ ei filiꝰ dei. In ea em̄ eſt lux interior/ et extra corpꝰſpeculare/ aliud ſpeculare: Sic chriſtus fuit lux: ẜm illudj. Ioh̓. j. b. Deꝰ ē lux: ī ipſo ſunt aīa/ corpꝰ. Vel Pupilla eſt fides incarnatiōis: qꝛ ſic̄ pupilla lucē a tenebris diſcernit: ita fides īcarnatiōis bonos a malis diſtīguit. Et caute ſeruāda ē ne lędat̉: ſic̄ pupilla oculi. Et dr̄ humanitas chriſti velfides humanitatꝭ chriſti pupilla/ qͣſi puſilla reſpectu deitatis.Sub vmbraEgo clamaui: pōt exponi de viro iuſto: vt dicat: a Egoclamaui .i. valida intēſiōe cordis ad te p̄ces direxi. b Qm̄exaudiſti me .i. qꝛ certꝰ ſū exaudies me. Uel Clamaui:id eſt qꝛ al̓s exaudiſti me dep̄cātē. Clamaui: iterū orās. Etin captat beniuolētiā ī pͥncipio or̄onis/ on̄dens ſe īmemorē/ aut ingratū accepti bn̄ficij. Nota clamāt iuſti/ clamāti mali/ clamant btī ī pr̄ia. Iuſti clamāt corde ore/ oꝑe. Corde rectū deſideriū. Un̄ Pͣsͣ. Deſideriū pauꝑū exaudiuit dn̄s⁊cͣ. Sic ſuſāna tacēſ clamabat: Daniel̓. xiij. e. Et moyſes Exo.xiiij. d. Et āna. j. Regꝭ. j. b. Voce ī eccl̓ia/ cātādo/ cōfitēdop̄dicādo. Un̄ Psͣ. Voce mea ad dn̄m clamaui. Oꝑe/ manibꝰ

laborādo/ elemoſynas largiēdo. Un̄ Act̉. x. e. Exauditę ſt̓ elemoſynę tuę apd̓ deū. Et ī Psͣ. Exaudi dn̄e iuſticiā meā. Itēmali clamāt ſimil̓r corde/ ore/ oꝑe. Corde .ſ. tumultuoſo. Eſa.lvij. d. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ qͥeſcere non pōt: redūdātfluctꝰ eiꝰ in cōculcationē lutū: ē pax īpijs dic̄ dn̄s. Voce/ litigādo/ detrahēdo: aliqn̄ vocetenꝰ p̨̄dicādo. De his .ſ. malis dic̄ Psͣ. Clamauer̄t nec erat ſaluos faceret: ad dn̄m necexaudiuit eos. iij. Regꝭ. xviij. c. Clamatevoce maiore ⁊cͣ. Oꝑe. Un̄ Gen̄. xviij. c.Clamor ſodomoꝝ gomorreorū aſcēditad me. Itē btī clamāt ī patria ſꝑ deū laudādo. Un̄ Eſa. vj. b. Seraphī clamabāt:Sāctꝰ/ ſanctꝰ/ ſāctꝰ. Dic̄: Ego clamaui: qm̄ exaudiſti me: inclina aureꝫtua. q. d. quātū in me ē ad altitudinē tuaaſcēdere valeo: neceſſe habeo vt tu inclines aurē tuāmihi hūili infimo. Et ſic exaudi v̓ba mea: qͣſi alit̓ exaudies/ ego infimꝰ ſim tu excelſus: niſi aureꝫ miſcd̓ię tuęinclinaueris. Sūt em̄ plura q̨̄ impediūt ne exaudiat̉ clamor.Primū ē qd̓ diximꝰ .ſ. qn̄ remotꝰ ē ille clamat. Psͣ. Oēs elōgāt ſe a te ꝑibūt. Et alibi: Accedite ad illuminamī.Secūdū ē: qn̄ aliqͥd magnū int̓poſitū eſt. Hoc aūt eſt pctm̄.Ezech̓. iiij. a. vidit ſartaginē ferreā poſitā int̓ ſe et ciuitateꝫ.Thren̄. iij. e. Oppoſuiſti nubē ne trāſeat or̄o. Tertiū ē: qn̄ clamor ē debilis remiſſus. Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes: qͣſi tuba exalta vocē tuā. Eſa. xl. Exalta in fortitudine vocem tuā.Quartū eſt: qn̄ ille ad quē clamat̉ auertit ſe. Sap̄. j. b. Spūſſanctꝰ diſciplinę effugiet fictū: auferet ſe vel auertet a cogitatiōibꝰ q̨̄ ſūt ſine intellectu. e irifica miſcd̓ias tuas. ſolū in chriſto: vt ſupͣ expoſitū ē: mirificat dn̄s miſcd̓iaꝫſuā: ſꝫ ī hoīe qͦlibet iuſto īiuſto. Magna em̄ dei ē miſcd̓iain pctōre pęnitentē recipit: Sꝫ mira mirabilis īpęnitentē expectat: ꝯtēnentē reuocat. Hiere. iij. a. Uulgo dr̄: ſidimiſerit vir vxorē ſuā recedens ab eo duxerit virū alterū:nūquid reuertet̉ ad vltra? Nūqͥd cōtamīata erit ml̓ieriſta? Tu aūt fornicata es amatoribꝰ ml̓tꝭ: tn̄ reuertere adme dicit dn̄s: ego ſuſcipiā te. Eſa. xxx. e. Aures tuę audientvbū poſt tergū monētꝭ. Itē ī hoīe iuſto mirificat dn̄s miſericordiā ſuā: ipſū cuſtodiēdo. Magna em̄ ē miſcd̓ia/ dedit eiangelū ad cuſtodiā: ſꝫ magna mirabil̓ ꝯtētꝰ ipſemetcuſtodit: hītat in eo tota trinitas. Ioh̓. xiiij. c. Si qͥs diligitme: ẜmones meos ẜuabit: pr̄ meꝰ diliget: ad veniemꝰ māſionē apd̓ faciemꝰ. Et tūc pōt debet dicere:Bn̄dictꝰ dn̄ſ qm̄ mirificauit miſcd̓iā ſuā mihi ī ciuitate munita .i. ī corde meo munito: ſolū ꝟtutibꝰ cuſtodia angeloꝝ:ſed etiā tota trinitate: Qd̓ etiā mirabiliꝰ erit nob̓/ ſi bn̄ ex vnaꝑte magnitudinē ipſius trinitatis capacitate nr̄a pēſemꝰ:ex alia paruitatē miſeriā noſtrā. Un̄ dic̄ Gregoꝰ. Miſcd̓iędei mirę efficiūt̉/ nr̄ę miſerię ad memoriā reuocāt̉. Inſenſu dicit vir iuſtꝰ: Hirifica miſcd̓ias tuas: tu dn̄e: f Qui ſaluos facꝭ ſperāteſ ī te: cuiuſcūqꝫ ꝯditiōis ſint: qꝛ ē ꝑſonaꝝ acceptio apd̓ deū. Actꝭ. x. e. In ꝟitate cōperi ē ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ: ſꝫ in omī gente timet deū oꝑat̉iuſticiā/ acceptꝰ eſt illi. Psͣ. Bn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑ timentes: ī eis qui ſperāt ſuꝑ miſcd̓ia eiꝰ. Et ſubdit: qͥd ē qd̓ petit:g A reſiſtētibus dexterę tuę cuſtodi me. Areſiſtētibus .i. a dęmonibꝰ reſiſtūt: Dexterę tuę .i. bonis ſpūalibus. Et ꝓpt̓ iſtā reſiſtētiā dr̄ diabolꝰ ſathanas .i. aduerſariꝰ.Un̄ dr̄ Zach̓. iij. a. ſathā ſtabat a dextris ſūmi ſacerdotisvt aduerſaret̉ ei. Nec ſolū dęmones: ſꝫ mali hoīes reſiſtūtdexterę dei: vt hęretici videlꝫ reſiſtunt aſtutia/ tyrāni tortores/ minis flagell̓: falſi frēs fallacia: p̨̄uaricatores chriſtiāimalis oꝑibꝰ: cęteri donis/ ſeruitijs/ ꝓmiſſionibꝰ hmōi. Abhis oībꝰ petit ſe iuſtꝰ cuſtodiri a dn̄o: k Ut pupillā oculi: qua tuēda ponit̉ manus: qͥcqͥd pōt/ ponit/ ne lędat̉oculꝰ. Eſt ſenſꝰ: Cuſtodi me vt pupillā oculi .ſ. ſic mecuſtodi vt potiꝰ manꝰ corpꝰ oīa q̨̄ habeo ponā qͣꝫ lędar inaīa. Un̄ Iob. ij. b. Pellē pelle: oīa q̨̄ habet dabitaīa ſua. Et Matth̓. xvj. d. Quid ꝓderit homī ſi vniuerſummūdū lucret̉: aīę ſue detrimētū patiat̉? Aut quā dabit

Psͣ 16.Clamar

Clama.

Ueſtigioꝝ chriſti ſemper debemus recordari

Psͣ .17.

Clamant bear

Plura ſuntimpediūt neciudiat̉ clamorPsͣ. 72.Psͣ .33.

Quomodo nrificet dn̄s miſricordiā ſiin homū

:Psͣ. 30.

Psͣ. 97.

Filius dei comparatur pupille

Psͣ .146.

Moralit̓ X

Clamant iuſtiPsͣ. 9.

Psͣ .141.