Pſalmus
a ſtigia mea Egō clamaui qm̄ęexaudiſti me deꝰ: inclina aud̓rē tuā mihi et exaudi verbae mea. Mirifica miſcd̓ias tufas: qͥ ſaluos facꝭ ſperātes inſꝫ te. A re̓ſiſtentibꝰ dexterę tuęcuſtodi me: vt pūpillā oculi.
x meę ad deū ⁊ ꝓximū. Nō moueant̉/ a corde: ſꝫ ſꝑ ibi ſint ꝑrecordationē. Un̄ Ecc̄i. xxix. c. Gratiā fideiuſſoris ne obliuiſarꝭ: dedit em̄ aīam ſuā ꝓ te. Nec ab oꝑe: ſed ibi ſꝑ aꝑꝑeant ꝑimitationē. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰ paſſꝰ ē ꝓ nob̓/ vob̓ relinquēsexēplū vt ſeqͣmī veſtigia eiꝰ. Et ꝓpt̓ hęc duo dr̄ Cātꝭ. viij. b.Pone me vt ſignaculū ſuꝑ cor tuū: vt ſignaculū ſuꝑ brachiū tuū. Et ꝓpt̓ hͦ dicebatſpōſa Cātꝭ. j. d. Faſciculꝰ myrrhę dilectꝰmeꝰ mihi int̓ vbera mea cōmorabit̉. Un̄dic̄ beatꝰ Bern̄. Ego fr̄es ab ineūte ꝯuerſiōe mea ꝓ aceruo meritoꝝ q̨̄ mihi deeſſeſciebā: hūc mihi faciſculū colligare/ et int̓vbera mea collocare curaui/ collectum exoībꝰ anxietatibꝰ ⁊ amaritudinibꝰ dn̄i mei:Primū videlicꝫ īfātiliū illaꝝ neceſſitatū:deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit ī p̨̄dicādo: fatigationū ī diſcurrēdo: vigiliaꝝ in orādo: tēptationū in ieiunādo:lachrymaꝝ in cōpatiēdo: inſidiarū in colloquendo: poſtremoꝑiculorū in falſis fratribꝰ/ cōuitiorū/ ſputoꝝ/ colaphoꝝ: ſubſānationū/ exprobrationū/ clauoꝝ: hoꝝqꝫ ſimiliū q̨̄ in ſalutē nr̄igenerꝭ ſilua euāgelica noſcit̉ ꝓtuliſſe: Hęc ſt̓ chriſti veſtigia: q̨̄nō debēt de cordibꝰ nr̄is oꝑibuſqꝫ ꝑ obliuionē aūt p̨̄uaricationē moueri. Ueſtigia etiā dicunt̉ ſacra: Eſt em̄ baptiſmꝰ et euchariſtia ſignū mortis chriſti. Scd̓m gͦ hūc modū petit vt dirēt ſacr̄a. Matth̓. vlt̓. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęcl̓i.a ¶ Ego clamaui ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs: ī qͣ petit chriſtꝰ a iudęis ꝑſequētibꝰ liberari. Dicit gͦ: Ego clamaui: nō tā clamore exteriori qͣꝫ interiori: ſic̄ ſuſanna Daniel̓. xiij. e. b¶m̄ exaudiſti me. Heb̓. v. c. In oībꝰ exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerētia. Sꝫvidet̉ ꝙ deberet dicere econuerſo: Exaudiſti me qm̄ clamaui.Qd̓ ſoluit Gregꝰ/ dicēs: Neminē exaudit deꝰ/ niſi quē vt p̄cet̉īſpirat. Eſt gͦ ſenſꝰ: Ego clamaui/ qm̄ ⁊cͣ .i. qm̄ dediſti mihi ꝯfidētiā īpetrādi: Et iō c ¶ Inclina aurē tuā .ſ. miſcd̓iętuę c¶ Mihi īfirmo infirmitate pęnę: qd̓ notat̉ ꝑ inclina.d. Et exaudi v̓ba mea: quę ſequunt̉ .ſ. e ¶ Pirifica miſericordias tuas .i. miraſ fac/ ne vileſcāt. Miſcd̓ię dei fuer̄tꝙ genꝰ hūanū voluit ſibi recōciliari. Sed mirabiles fecit eas:qn̄ ꝑ filiū ſuū vnigēitū īcarnatū/ paſſū qͥ reſurrexit a mortuis⁊ aſcēdit ad cęlos recōciliauit: qͥ etiā miracula ml̓ta fecit. Hęcem̄ miracula admirātes iudęi ⁊ inuidētes excęcati ſūt: ⁊ gēteslaudantes crediderūt. Un̄ de btō Augꝭ. dr̄: Nec ſatiabat̉ illisdiebꝰ dulcedine mirabili/ ꝯſiderare altitudinē cōſilij diuini ſuꝑſalute generis hūani. f¶ Qui ſaluos facꝭ ſperātes ī te:nō in ſe nō in mūdo. Prouer. xxix. d. Qui ſꝑat ī dn̄o ſubleuabit̉. Per/ Saluos facꝭ: notat̉ creatio ⁊ r̄creatio. Et qꝛ iudęivt p̨̄dictū ē/ inuiderūt iſtis mirabilibꝰ: petit ſe ab eorū inſidijsliberari. g. ¶A reſiſtētibꝰ .i. a iudęis qͥ reſiſtūt affectu/ nō effectu: qꝛ vt dr̄ Ro. ix. e. Volūtati eiꝰ qͥs reſiſtet? h¶ Dexterętuę: fauori videlicet tuo qͦ mihi faues. Vel Dexterę .i. mihifilio tuo. Filiꝰ em̄ dr̄ dextera pr̄is. Un̄ Psͣ. Saluauit ſibi dextera eiꝰ. Ab his inqͣꝫ i¶ Cuſtodi me vt pupillā oculi: q̨̄tenerrime diligit̉ ⁊ cuſtodit̉. Nota ꝙ in pupilla ſunt tria ꝓpt̓q̨̄ bn̄ cōꝑat̉ ei filiꝰ dei. In ea em̄ eſt lux interior/ et extra corpꝰſpeculare/ ⁊ aliud nō ſpeculare: Sic chriſtus fuit lux: ẜm illudj. Ioh̓. j. b. Deꝰ ē lux: ⁊ ī ipſo ſunt aīa/ ⁊ corpꝰ. Vel Pupilla eſt fides incarnatiōis: qꝛ ſic̄ pupilla lucē a tenebris diſcernit: ita fides īcarnatiōis bonos a malis diſtīguit. Et caute ſeruāda ē ne lędat̉: ſic̄ pupilla oculi. Et dr̄ humanitas chriſti velfides humanitatꝭ chriſti pupilla/ qͣſi puſilla reſpectu deitatis.Sub vmbraEgo clamaui: pōt exponi de viro iuſto: vt dicat: a ¶ Egoclamaui .i. valida intēſiōe cordis ad te p̄ces direxi. b Qm̄exaudiſti me .i. qꝛ certꝰ ſū ꝙ exaudies me. Uel Clamaui:id eſt qꝛ iā al̓s exaudiſti me dep̄cātē. Clamaui: iterū orās. Etin hͦ captat beniuolētiā ī pͥncipio or̄onis/ on̄dens ſe nō eē īmemorē/ aut ingratū accepti bn̄ficij. Nota ꝙ clamāt iuſti/ clamāti mali/ clamant ⁊ btī ī pr̄ia. Iuſti clamāt corde ore/ oꝑe. Cordeꝑ rectū deſideriū. Un̄ Pͣsͣ. Deſideriū pauꝑū exaudiuit dn̄s⁊cͣ. Sic ſuſāna tacēſ clamabat: Daniel̓. xiij. e. Et moyſes Exo.xiiij. d. Et āna. j. Regꝭ. j. b. Voce ī eccl̓ia/ cātādo/ cōfitēdop̄dicādo. Un̄ Psͣ. Voce mea ad dn̄m clamaui. Oꝑe/ manibꝰ
laborādo/ elemoſynas largiēdo. Un̄ Act̉. x. e. Exauditę ſt̓ elemoſynę tuę apd̓ deū. Et ī Psͣ. Exaudi dn̄e iuſticiā meā. Itēmali clamāt ſimil̓r corde/ ore/ oꝑe. Corde .ſ. tumultuoſo. Eſa.lvij. d. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ qͥeſcere non pōt: ⁊ redūdātfluctꝰ eiꝰ in cōculcationē ⁊ lutū: ⁊ nō ē pax īpijs dic̄ dn̄s. Voce/ litigādo/ detrahēdo: aliqn̄ vocetenꝰ p̨̄dicādo. De his .ſ. malis dic̄ Psͣ. Clamauer̄t nec erat qͥ ſaluos faceret: ad dn̄m necexaudiuit eos. iij. Regꝭ. xviij. c. Clamatevoce maiore ⁊cͣ. Oꝑe. Un̄ Gen̄. xviij. c.Clamor ſodomoꝝ ⁊ gomorreorū aſcēditad me. Itē btī clamāt ī patria ſꝑ deū laudādo. Un̄ Eſa. vj. b. Seraphī clamabāt:Sāctꝰ/ ſanctꝰ/ ſāctꝰ. Dic̄ gͦ: Ego clamaui: qm̄ exaudiſti me: inclina aureꝫtua. q. d. quātū in me ē ad altitudinē tuaaſcēdere nō valeo: iō neceſſe habeo vt tu inclines aurē tuāmihi hūili ⁊ infimo. Et ſic exaudi v̓ba mea: qͣſi alit̓ nō exaudies/ cū ego infimꝰ ſim ⁊ tu excelſus: niſi aureꝫ miſcd̓ię tuęinclinaueris. Sūt em̄ plura q̨̄ impediūt ne exaudiat̉ clamor.Primū ē hͦ qd̓ diximꝰ .ſ. qn̄ remotꝰ ē ille qͥ clamat. Psͣ. Oēsqͥ elōgāt ſe a te ꝑibūt. Et alibi: Accedite ad eū ⁊ illuminamī.Secūdū ē: qn̄ aliqͥd magnū int̓poſitū eſt. Hoc aūt eſt pctm̄.Ezech̓. iiij. a. vidit ſartaginē ferreā poſitā int̓ ſe et ciuitateꝫ.Thren̄. iij. e. Oppoſuiſti nubē ne trāſeat or̄o. Tertiū ē: qn̄ clamor ē debilis ⁊ remiſſus. Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes: qͣſi tuba exalta vocē tuā. Eſa. xl. Exalta in fortitudine vocem tuā.Quartū eſt: qn̄ ille ad quē clamat̉ auertit ſe. Sap̄. j. b. Spūſſanctꝰ diſciplinę effugiet fictū: ⁊ auferet ſe vel auertet a cogitatiōibꝰ q̨̄ ſūt ſine intellectu. e irifica miſcd̓ias tuas.Nō ſolū in chriſto: vt ſupͣ expoſitū ē: mirificat dn̄s miſcd̓iaꝫſuā: ſꝫ ī hoīe qͦlibet ⁊ iuſto ⁊ īiuſto. Magna em̄ dei ē miſcd̓iain pctōre cū pęnitentē recipit: Sꝫ mira ⁊ mirabilis cū īpęnitentē expectat: ⁊ ꝯtēnentē reuocat. Hiere. iij. a. Uulgo dr̄: ſidimiſerit vir vxorē ſuā ⁊ recedens ab eo duxerit virū alterū:nūquid reuertet̉ ad eā vltra? Nūqͥd nō cōtamīata erit ml̓ieriſta? Tu aūt fornicata es cū amatoribꝰ ml̓tꝭ: tn̄ reuertere adme dicit dn̄s: ⁊ ego ſuſcipiā te. Eſa. xxx. e. Aures tuę audientvbū poſt tergū monētꝭ. Itē ī hoīe iuſto mirificat dn̄s miſericordiā ſuā: ipſū cuſtodiēdo. Magna em̄ ē miſcd̓ia/ ꝙ dedit eiangelū ad cuſtodiā: ſꝫ magna ⁊ mirabil̓ ꝙ hͦ nō ꝯtētꝰ ipſemetcuſtodit: ⁊ hītat in eo tota trinitas. Ioh̓. xiiij. c. Si qͥs diligitme: ẜmones meos ẜuabit: ⁊ pr̄ meꝰ diliget eū: ⁊ ad eū veniemꝰ ⁊ māſionē apd̓ eū faciemꝰ. Et tūc pōt ⁊ debet hō dicere:Bn̄dictꝰ dn̄ſ qm̄ mirificauit miſcd̓iā ſuā mihi ī ciuitate munita .i. ī corde meo munito: nō ſolū ꝟtutibꝰ ⁊ cuſtodia angeloꝝ:ſed etiā tota trinitate: Qd̓ etiā mirabiliꝰ erit nob̓/ ſi bn̄ ex vnaꝑte magnitudinē ipſius trinitatis ꝓ capacitate nr̄a pēſemꝰ: ⁊ex alia paruitatē ⁊ miſeriā noſtrā. Un̄ dic̄ Gregoꝰ. Miſcd̓iędei mirę efficiūt̉/ cū nr̄ę miſerię ad memoriā reuocāt̉. In hͦ gͦſenſu dicit vir iuſtꝰ: Hirifica miſcd̓ias tuas: tu dn̄e: f¶ Qui ſaluos facꝭ ſperāteſ ī te: cuiuſcūqꝫ ꝯditiōis ſint: qꝛnō ē ꝑſonaꝝ acceptio apd̓ deū. Actꝭ. x. e. In ꝟitate cōperi ꝙnō ē ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ: ſꝫ in omī gente qͥ timet deū ⁊ oꝑat̉iuſticiā/ acceptꝰ eſt illi. Psͣ. Bn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑ timenteseū: ⁊ ī eis qui ſperāt ſuꝑ miſcd̓ia eiꝰ. Et ſubdit: qͥd ē qd̓ petit:g ¶ A reſiſtētibus dexterę tuę cuſtodi me. Areſiſtētibus .i. a dęmonibꝰ qͥ reſiſtūt: Dexterę tuę .i. bonis ſpūalibus. Et ꝓpt̓ iſtā reſiſtētiā dr̄ diabolꝰ ſathanas .i. aduerſariꝰ.Un̄ dr̄ Zach̓. iij. a. ꝙ ſathā ſtabat a dextris ſūmi ſacerdotisvt aduerſaret̉ ei. Nec ſolū dęmones: ſꝫ ⁊ mali hoīes reſiſtūtdexterę dei: vt hęretici videlꝫ reſiſtunt aſtutia/ tyrāni ⁊ tortores/ minis ⁊ flagell̓: falſi frēs fallacia: p̨̄uaricatores chriſtiāimalis oꝑibꝰ: cęteri donis/ ſeruitijs/ ꝓmiſſionibꝰ ⁊ hmōi. Abhis oībꝰ petit ſe iuſtꝰ cuſtodiri a dn̄o: k Ut pupillā oculi: ꝓ qua tuēda ponit̉ manus: ⁊ qͥcqͥd pōt hō/ ponit/ ne lędat̉oculꝰ. Eſt gͦ ſenſꝰ: Cuſtodi me vt pupillā oculi .ſ. ſic mecuſtodi vt potiꝰ manꝰ ⁊ corpꝰ ⁊ oīa q̨̄ habeo ponā qͣꝫ lędar inaīa. Un̄ Iob. ij. b. Pellē ꝓ pelle: ⁊ oīa q̨̄ habet hō dabit ꝓaīa ſua. Et Matth̓. xvj. d. Quid ꝓderit homī ſi vniuerſummūdū lucret̉: ⁊ aīę ſue detrimētū patiat̉? Aut quā dabit hō
Psͣ 16.Clamar
Clama.
Ueſtigioꝝ chriſti ſemper debemus recordari
Psͣ .17.
Clamant bear
Plura ſunt qͣimpediūt neciudiat̉ clamorPsͣ. 72.Psͣ .33.
Quomodo nrificet dn̄s miſricordiā ſiin homū
:Psͣ. 30.
Psͣ. 97.
Filius dei comparatur pupille
Psͣ .146.
Moralit̓ X
Clamant iuſtiPsͣ. 9.
Psͣ .141.