XVI

a naſti: ⁊ nō eſt īuēta ī me iniqͥb tas. Ut nō loqͣt̉ os meū oꝑachoīm: ꝓpt̓ v̓ba labioꝝ tuoꝝego cuſtodiui vias duras.gPerfice greſſus meos ī ſeh mitꝭ tuis: vt nō moͣueant̉ ve-

a Nō eſt inuēta ī me iniqͥtas: ꝗͣ hͦ igne excoq̄ret̉: eo .ſ. ꝙiniqͥtatē nō fecerit: vt dic̄ Eſa. liij. c. Et adeo nō eſt inuēta īme iniqͥtas: b Ut nō loqͣt̉ os meū oꝑa hoīꝫ: Sꝫ oꝑatua o pr̄ .i. nihil locutus ſū niſi qd̓ ad tuā gl̓ia ꝑtinet. Un̄ Psͣ.ahn̄dicā dn̄m ī omī tꝑe: ſꝑ laus eiꝰ ī ore meo. Nec ſolū bonūlocutꝰ ſū: ſꝫ ⁊ oꝑatꝰ ſū: qꝛ cępit ieſꝰ facere ⁊ docere. Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉: d ¶ Ego.cū pondere: e ¶ Cuſtodiui vias duras .i. vias paſſibilitatꝭ/ pauꝑtatis/ afflictiōis/ paſſiōis. Uel Uias latronis:ẜm aliā litterā .i. qd̓ merito dꝫ ſuſtinerelatro .ſ. ſuſpēdiū ego īmerito ſuſtinui: vtpoſſiꝫ ꝟe dicere: Quę nō rapui tūc exoluebā. Et hͦ c ¶ Proꝑt̓ v̓ba labioꝝtuorū .ſ. vt ꝗ ꝓceſſerūt de labijs tuis/nō fierēt irrita: ſꝫ ſic̄ ꝓmiſiſti pacē ꝑ mortē meā fieri: ita impleret̉. Et vocat h̓ labia dei pr̄is/ pacē quāſuis ꝟbis ꝓmiſit. Eſa. lvij. d. Creaui fructū labioꝝ pacē. Ul̓Tabia/ etiā vocat ꝓph̓as/ ꝑ qͦs locutꝰ ē ⁊ ꝓmiſit illā pacē. Un̄Lucꝭ. j. gͦ. Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓: qꝛ ⁊cͣ. Sic̄ locutꝰ ē ꝑ os ſctōꝝqͥ a ſęcl̓o ſūt ꝓph̓aꝝ eiꝰ. ¶ Perfice: qͣſi cuſtodiui. Et ꝑficę .i.vt ꝑ hͦ ꝑficeres. Un̄ alia lr̄a hꝫ: Ad ꝑficiēdos greſſ meos .i. duo p̨̄cepta charitatꝭ/ qͥbꝰ itur ad deū. Et hͦ gͦ ¶ In ſemitis tuis .i. in artioribꝰ p̨̄ceptꝭ tuis. h¶ Ut nō moueāt̉:Quaſi hęc oīa feci: vt exēplū dilectiōis alijs pberē ⁊ ꝑfectionis. Et hͦ eſt. Ut nō moueant̉ veſtigia mea .i. dilectiōisc meę ad deumX qꝛ ſancti has duas ꝓbatiōes viſitationē dei reputāt: ſicutdicit Gregꝰ. Sācti tꝑalē pęnā lucrū putāt: qꝛ ꝑ hāc ęt̓nā euadere nō ignorāt. Iō int̓ponit: Et viſitaſti nocte .i. ex nocte.i. ex tribulatiōe. Un̄ Psͣ. Da nob̓ auxiliū de tribulatiōe. VelUiſitaſti nocte .i. ī nocte tribulatiōis vl̓ adu̓ſitatꝭ. ij. Corꝭ.j. a. Deꝰ totiꝰ cōſolatiōis qͥ cōſolat̉ nos ī omī tribulatiōe nr̄a.Psͣ. Scd̓m ml̓titudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meo: cōſolatiōesletificauerūt aīam meā. Probaſti dico et examinaſti:a Et nō ē inuēta ī me iniqͥtas .i. inęqͣlitas/ qͥn .ſ. ęq̄ bn̄ mehaberē ī aduerſitate: ſic̄ ī ꝓſꝑitate: Nō ſic̄ illi d̓ qͥbꝰ Luc̄. viij.b. qui ad tp̄s credūt ⁊ in tꝑe tēptatiōis recedūt. Hāc iniqͥtatē.i. īęqͣlitatē q̨̄rebat diabolꝰ ī Iob. ij. b. qn̄ dicebat dn̄o: Mitteiū tuā ⁊ tāge os eiꝰ ⁊ carnē: ⁊ tūc videbis ꝙ ī faciē bn̄dicattibi. Sed licꝫ tāto igne tribulatiōis examinatus fuerit iob: nōtn̄ inuēta eſt in eo iniqͥtas: qꝛ ī oībꝰ his nō peccauit iob labijsſuis: ſed maxima ęqͥtas qn̄ dixit: Si bona ſuſcepimꝰ de manudn̄i: mala aūt qͣre nō ſuſtineamꝰ? Uel ſic: Nō ē inuēta ī meiniqͥtas .i. inęqͣlitas cuiuſcūqꝫ venialis: ſic̄ ocioſi ꝟbi vl̓ riſusvel hmōi: De qͣ iniqͥtate Ecc̄i. xlij. c. Melior ē iniqͥtas viri qͣꝫmulier bn̄faciēs. Nō ē inuēta: ſupple poſt examīatiōꝫ igniſ:qꝛ excoquit̉/ ⁊ purgat̉ ī igne. Sap̄. iij. b. Tāqͣꝫ aurū in fornaceꝓbauit illos. In fornace em̄ remouēt̉ ſordes ab auro. Un̄ dic̄Augꝰ. Si auꝝ es/ qͥd expaueſcis ignē? Sil̓ qͥdē ſumꝰ in fornace: ſꝫ ignis paleas ī cinerē ꝟ̓tet/ ſordes auri tollet. Si frumētūqͥd times tribulā? Nō apparebit qͣlis ſis ī ſpica. Si oleū/ qͥd times p̨̄ſſurā pręli? Nō declarabit̉ ſpēs tua niſi pōdꝰ lapidis ate ſeꝑauerit amurcā. Hoc aūt et ſi d̓ qͦlibet ſctō ſic exponat̉: tn̄ꝓprijſſime d̓ btō Laurētio exponit̉: Igne me examīaſti:ad lr̄am. Et nō ē inuēta ī me iniqͥtās: vt ſupra expoſitūeſt. Uel Iniqͥtas illa de qͣ Lucꝭ. xvj. c. Facite vob̓ amicosde mamona iniqͥtatis. Et vocat ibi iniqͥtatē auariciā: ẜm illudEcc̄i. x. b. Nihil īiquiꝰ qͣꝫ amare pecuniā: Quę nō ē īuēta ī btōLaurētio: qꝛ thęſauros eccl̓ię dedit pauꝑibus. Sed ſciēdū ꝙduobꝰ modis ꝯͣhi pōt iniqͥtas ī diuitijs .ſ. male acqͥrēdo: Et hͨdr cupiditas: Et de hac nō eſt intelligēdū illud: Facite vobisamicos de māmona iniqͥtatis: qꝛ de iniuſte poſſeſſo nō pōt fieri elemoſyna. Ecc̄i. xxxiiij. d. Qui offert ſacrificiū ex ſb̓ſtātiapaupeꝝ: qͣſi qͥ victimat filiū in ꝯſpectu pr̄is. Scd̓o ꝯͣhit̉ iniqͥtas male tenēdo: Et hęc dr̄ auaricia: d̓ qͥ ītelligit̉ illud: Facitevob̓ amicos ⁊cͣ. Neutra aūt iniqͥtas ī beato Laurētio fuit: qꝛnec male acqͥſiuit: nec bn̄ acqͥſitū male retinuit. Un̄ cantat̉ deip̄ſo: Diſpſit dedit pauꝑibꝰ. b. ¶ Ut nō loqͣt̉/ ꝙ ꝓbaſti ⁊ viſitaſti ⁊ examīaſti. Ut nō loqͣt̉ ⁊c̄. i. vt habeā materiā ⁊ cāmioquēdi nō de oꝑibꝰ hoīm: ſꝫ de te ꝑ ea q̨̄ circa me feciſti. Hō

em̄ qͣſi cogit̉ loqͥ illa q̨̄ ſētit. Act̉. iiij. d. Nō poſſumꝰ q̨̄ vidimꝰ⁊ audiuimꝰ nō loqͥ? Hoc ē: Ut nō loqͣt̉ os meū oꝑa hominū. ſꝫ tua o deꝰ. Un̄. j. Pet̓. iiij. c. Si qͥs loqͥt̉ qͣſi ẜmōesdei. Oꝑa hoīꝫ loquūt̉ iactatores qͥ ſua oꝑa iactāt. Itē adulatores: qͥ laudāt hoīem ī oꝑibꝰ ſuis: ⁊ pctōrē ī deſiderijs aīęſuę. Itē detractores: qͥ mala alioꝝ loquūt̉:Bonū em̄ nō eſt opꝰ hoīs: ſꝫ dei: Malumaūt ꝓpͥe ē opꝰ hoīs. Oſee. xiij. c. Perditiotua iſrl̓ i. ex te eſt: tm̄mō ex me auxiliū tuū.c ¶ Propt̓ v̓ba labioꝝ tuoꝝ: Ad lr̄aꝫ:qͥbꝰ dixiſti: Btī pauꝑes ſpū ⁊cͣ. Uę vobisdiuitibꝰ qͥ hētis h̓ ꝯſolationē veſtrā: Lucꝭ.vj. d. d ¶ Ego cuſtodiui vias duras.ſ. vias penitētię. Ul̓ Propt̓ vba labiorū .i. ꝓph̓aꝝ/ apl̓oꝝ p̨̄dicatorum: qͥ p̨̄dicātcontēptū mūdi ⁊ pęnitentiā. Vnde Cantꝭ.v. d. Labia eiꝰ lilia diſtillātia myrrhā primā. Prima myrrhaamaritudo p̨̄ſentꝭ pnīę: q̨̄ ſpōte fluit d̓ arbore hoīe. Psͣ. Uolūtarie ſacrificabo tibi. Scd̓a ē amaritudo gehēnę. Et bn̄ dic̄diſtillātia nō effundētia: qꝛ pnīa pn̄s nō eſt niſi ſtilla reſpectudoloris infernalis. Iob. xxvj. d. Cū vix ꝑuā ſtillā ẜmonis eiꝰaudierimꝰ/ qͥs poterit tonitruū magnitudinis eiꝰ ītueri? Veletiā Labia hic dicūt̉ teſtamēta duo. Uetꝰ teſtm̄ eſt labiū timorꝭ: Nouū ē labiū amoris. Propt̓ gͦ v̓ba iſtoꝝ labiorū: dicit iuſtꝰ: Ego cuſtodiui vias duras .ſ. vias pnīę.Quę dicūt̉ durę: ꝓpt̓ ml̓ta. Primo ꝓpt̓ ml̓tiplices diabolitēptatiōes qͣs talibꝰ infert Ecc̄i. ij. a. Fili accedēs ad ſeruitutē dei: ſta in iuſticia ⁊ in timore/ ⁊ p̨̄ꝑa aīaꝫ tuā ad tēptationē.Scd̓o ꝓpt̓ fomitis recalcitrationē. Ro. vij. d. Video aliā legē ī mēbris meis .ſ. fomitē repugnātē legi mētis meę .i. p̨̄ceptis dn̄i. Tertio ꝓpt̓ ml̓ta īpedim̄ēta q̨̄ ſūt ī mūdo .i. timor irriſiōis pudor vilitatis/ ſpes vitę longioris/ amor voluptatꝭ.Gen̄. xiiij. b. Vallis aūt ſilueſtris hēbat multos puteos bitumīs. Quarto ꝓpt̓ difficultatē q̨̄ in ipſis ē: qꝛ ars ⁊ virtꝰ circabonū ⁊ difficile. Matth̓. vij. b. Arta ē via q̨̄ dic̄ ad vitā. Sedtn̄ alia ꝯſideratiōe dulces ſt̓ iſtę vię. Primo ꝓpt̓ bonā ꝯſcīaꝫ.ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hęc ē teſtimoniū ꝯſcīę nr̄ę. Scd̓o ꝓpt̓ml̓tiplicē delectationē ſpūalē. Psͣ. In cuſtodiēdis illis retributio ml̓ta. Un̄ Gregꝰ. Mirabili diſpēſatiōe dū exteriꝰ affligūt̉/ intꝰ reficiūt̉. Et ad hͦ īnuēdū īungūt̉ cruces ī dedicatiōeeccl̓ię. Un̄ dicit beatꝰ Bern̄. Multi vidēt nr̄as cruces qͥ nōvidēt nr̄as vnctiōes. Tertio ꝓpt̓ p̨̄mij ꝯſiderationē. Gregꝰ.Conſideratio p̨̄mij minuit vim flagelli. Gen̄. xlix. c. Iſacharaſinꝰ fortis ⁊cͣ. vidit requiē ꝙ eēt bona: et terrā ꝙ optima: etſuppoſuit humerū ad portādū. Quarto ꝓpt̓ memoriā dn̄icępaſſiōis. Un̄ Exo. xv. d. Qn̄ poſitū eſt lignū ī aqͥs marathdulcoratę ſūt aq̨̄. Quīto: qꝛ ꝓ amico ſuſtinēt̉. Act̉. v. g. Ibātapl̓i gaudētes: qm̄ digni hīti ſunt ꝓ noīe ieſu ꝯtumeliā pati.Sexto ꝓpt̓ multiplicia exēpla. Gregꝰ. Facta p̨̄cedētiū recolamꝰ: ⁊ grauia nō erūt nob̓ q̨̄ ſuſtinemꝰ. Prouer. iiij. b. Ducāte ꝑ ſemitas ęqͥtatis: qͣs cū ingreſſꝰ fueris nō artabunt̉ greſſꝰtui: ⁊ currēs nō hēbis offendiculū. f ¶ Perficę. q. d. Egocuſtodiui ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ iſtas vias cuſtodire magꝭ ē incipiētiūaūt ꝓficiētiū qͣꝫ ꝑfectoꝝ: qꝛ volo ꝑfectꝰ eē: iō rogo: Perfice greſſus meos ī ſemitꝭ tuis. Semitę dicūt̉ vię ꝑfectiſſimę iuſticię: de qͥbꝰ Prouerb̓. xij. d. In ſemita iuſticię vita.Et eiuſdē. xv. a. In abūdāti iuſticia virtꝰ maxīa eſt. Iuſticiaſimplex ē reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. Un̄ cū qͥs ſe totū deodat: vel potius reddit/ totū ſe exponēdo pnīę: adhuc nō ē niſi ſimplex iuſticia. Vn̄ ſi vult ꝑfectꝰ eſſe/ ⁊ v̓tutē maximā acqͥrere/ q̨̄ eſt in abūdāti iuſticia: oportet vt ſe nō ſolū deo cui ſedebet/ ſubijciat: ſꝫ etiā hoī ꝓpt̓ deū. Et hęc eſt abūdas iuſticia .ſ. obediētia: de qͣ dic̄ dn̄s. j. Regꝭ. xv. e. Melior ē obediētia qͣꝫ victimę. Obediētia em̄ fit ꝓpt̓ deū homī cui nō debebat̉: Uictimę ꝟo fiūt deo cui debēt̉. Sic gͦ ꝑficiūt̉ greſſus .i.oꝑatiōes: g IIn ſemitis/ dei/ qͣs intrāt religioſi. Sꝫ qꝛ nōſuffic̄ īcipere niſi qd̓ īcęptū ē ꝯſūmet̉: Iō orat: Perfice greſſus meos ī ſemitꝭ tuis: ita .ſ. h ¶ Ut nō moueāt̉ veſtigiamea: a ſemitꝭ ill̓: qꝛ vt dic̄ dn̄s Luc̄. ix. g. Nemo mitttēs manū ſuā ad aratrū ⁊ aſpiciēs retro/ aptꝰ eſt regno dei. Et nō qͥincęꝑit: ſꝫ qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē h̓ ſaluus erit. Matth̓. x. c.

p8

Psͣ .9.

Ixli.

pō. 68.

Matth̓. 5. a.Al̓. Ad ꝑficiendos

Psͣ. 53.

Uie penitētiedicunt̉ dure

Psͣ .59.

Psͣ. .53.

Uie penitētiedicunt̉ dulcesPsͣ .18.

Iob .1. d.

Aduotas

Hꝫ. iiij.