Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

a ¶Ne cōmouear .i.neritatis: et mei a ſtabilitate fidei. b Propter hoc .ſ. qꝛira fauet mihi dn̄s: et ꝓtegit me: c Lętatū eſt cor meū:interiꝰ in cōtinua fruitiōe. d Et exultauit lingua mea:exteriꝰ ꝓmittēdo alijs gaudiū. Tūc em̄ ē ꝑfecta lęticia: qn̄ gaudiū qd̓ ꝯcęptū ē ī corde ꝓfert̉ ī ore. Intip caro mea: ad ſꝫ ne̓ cōmouear. Propt̓ hilęlitterā: f Reqͥeſcet ?tatū ē cor meū: exultauit linī ſpe .i. in fęlici expece gua mea: inſuper caro meatatione reſurrectiōis:ſꝫ requieſcet ī ſpē. Quoniā. ẜm qd̓ dr̄: Corꝑa ſāctoꝝ ī pace ſepulta ſt̓ derelinques animā meam in.i. in fęlici expectatiōeinferno: nec dabis ſanctumfuturę pacꝭ. Dic̄ p̨̄teritę Tętatū ē et exultauit: Futurę aūt dicit: Reqͥeſcet: Et: qꝛ lęticia cordis ī chriſto fuit ꝑfecta: et ligua ꝑfectū ꝓmiſit: Sꝫ caro fuitin ꝑfecta qͥete: vn̄ dic̄: Reqͥeſcet .i. iteꝝ qͥeſcet poſt qͥetē aīę.Efa. vlti. g. Erit ſabbatuꝫ ex ſabbato. Per inſuꝑ diſtinguitint̓ ſtolā aīę corꝑis. Et ē aꝑta ꝓphetia reſurrectiōe chriſti ſuorū: qꝛ ſi caput ſurrexit reſurgēt mēbra: Un̄ ſeqͥt̉:m derelinques: O tu pat̉: h Animā meā/ vni diuinitati/ a carne depoſitā: In īferno .ſ. in limbo dormiēte corꝑe ī ſepulchro: īmo v̓nies corꝑi: aīas ſctōꝝibi captiuatas liberabis. Et vere/ derelinques aīammeam in inferno: Quia k Nec dabis ſanctū tuū:id ē corpꝰ meū a te ſanctificatū: Hoc em̄ donū gratię eſt/nature: ¶¶ Uidere corruptionē .i. incinerationē putrefactionē in ſepulchro: qꝛ chriſtꝰ niſi triduū qͥeuit ī ſepulchro. Nec ē ꝯͣriū illd̓: Quę vtilitas ī ſanguīe meo deſcēdoin corruptionē: vbi corruptio ſumit̉ putrefactiōe: ſedliuore flagellatiōe tm̄. Et vere/ dabis ſanctū tuū videre corruptionē: Quia miNotas mihi feciſti viasvite .i. hūilitatē: quā oportet hoīem redire ad vitā ī ſuꝑbia cecidit in mortē. q. d. merito hūilitatis quā oſtēdā in paſſione ꝑueniā ad gl̓iā reſurrectiōis. Un̄ Phil. ij. a. Hūiliauit ſemetipſū/ factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis: ꝓpterqd̓ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. o Ad implebis me lęticiāvultu tuo: ad dexterā tua ſeſſurus aſcēdero. Et p Delectatiōes/ erūt mihi/ in dextera tua .i. in cōſeſſu tuo. EtxArtiAifarintieif. deetefecteet cacitaſtut.ne cōmouear: qͣſi paratus adiuuare. Et etiā maxīe valetad repͥmendū pctm. Psͣ. Niſi dn̄s adiuuiſſet me: paulominꝰhabitaſſet ī inferno aīa mea. Et alibi: Adiuua me ſaluꝰ ero.b¶Propter hoc: qꝛ .ſ. ē a dextris meis. c ętatū eſt cormeū: ſicut dicitur. j. Regꝭ. xj. c. de viris iabes galaad audito nūcio ſaui veniret eis in auxiliū: lętati ſūt: ſūpta fiducia dixer̄t ad inimicos: Mane exibimꝰ ad vos. Nota manepoſt cordis lęticiā: qꝛ ex abūdantia cordis os loqͥt̉: d Exultauit lingua mea. Un̄ Sen̄. Garrula res ē lęticia. e Inſuꝑ caro mea reqͥeſcet .i. motus carnis/ q cōcupiſcū aduerſus ſpm̄/ cōquieſcēt/ vt me nimis infeſtent: Sicut p̨̄liantes retrahūt ſe a prelio/ qn̄ vidēt magnū fortius auxiliū aduerſarijs ſuꝑuenire: vidēt aduerſarios timere: ſꝫ deſuꝑveniente auxilio exultare. Vnde.. Regū. iiij. b. dicit/ timuerūt philiſtijm/ qn̄ arca dei venit in caſtra iſrael: dixerūt: Uenob̓: em̄ tanta fuit exultatio heri nudiuſtertiꝰ: Ue nob̓ iqͥſnos ſaluabit de manu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ: f Requieſcet/dico in ſpe .ſ. reſurrectiōis glorificatiōis. Qui em̄ bn̄ aduerteret peccato carnis ſolū aīa: ſed et corpꝰ cruciabit̉ ingehenna: ecōuerſo cōtinentia carnis/ ſolū animā: ſed etipſa caro glorificabit̉: defacili morꝰ carnis refrenaret. Et ē:In ſpe. Et in qua ſpe? In ſpe geminę ſtolę. De ſtola animępmo dic̄: ęQm̄ derelinques aīaꝫ meā ī infernoſeiota dic̄ tm̄: linq̄s vel relinques: ſꝫ derelinques. Linq̄t̉aīa labi ꝑmittit̉: relinquit̉ a excęcat̉: derelinquit̉ in internum p̨̄cipitat̉. Simile Heb̓. ij. a. Ne forte ꝑeffluamus.fuit in lapiu: effluit in ꝯſuetudine: peffiuit in damnatioe. Hocer go dicendo/ ſperat de ſtola animę. Dicens aūt qd̓ ſequit̉ .ſ.

l tuum videre corruptionem.No̓tas mihi feciſti vias vitę:o adimplebis me lęticia cum vultu tuo: dēlectationes in dextera tua vſqꝫ ī finem. Oratio Dauid.

Xaſine cōmouear .i. ꝓpt̓ cōmouebor ego a ſtabilitateneritatis: et mei a ſtabilitate fidei. b Propter hoc .ſ. qꝛira fauet mihi dn̄s: et ꝓtegit me: c Lętatū eſt cor meū:interiꝰ in cōtinua fruitiōe. d Et exultauit lingua mea:exteriꝰ ꝓmittēdo alijs gaudiū. Tūc em̄ ē ꝑfecta lęticia: qn̄ gaudiū qd̓ ꝯcęptū ē ī corde ꝓfert̉ ī ore. Inſuꝑ caro mea: adlitterā: f Reqͥeſcetī ſpe .i. in fęlici expectatione reſurrectiōis:ẜm qd̓ dr̄: Corpa ſāctoꝝ ī pace ſepulta ſt̓.i. in fęlici expectatiōefuturę pacꝭ. Dic̄ p̨̄teritę Tętatū ē et exultauit: Futurę aūt dicit: Reqͥeſcet: Et: qꝛ lęticia cordis ī chriſto fuit ꝑfecta: et ligua ꝑfectū ꝓmiſit: Sꝫ caro fuitin ꝑfecta qͥete: vn̄ dic̄: Reqͥeſcet .i. iteꝝ qͥeſcet poſt qͥetē aīę.Efa. vlti. g. Erit ſabbatuꝫ ex ſabbato. Per inſuꝑ diſtinguitint̓ ſtolā aīę corꝑis. Et ē aꝑta ꝓphetia reſurrectiōe chriſti ſuorū: qꝛ ſi caput ſurrexit reſurgēt mēbra: Un̄ ſeqͥt̉:m derelinques: O tu pat̉: h Animā meā/ vni diuinitati/ a carne depoſitā: In īferno .ſ. in limbo dormiēte corꝑe ī ſepulchro: īmo v̓nies corꝑi: aīas ſctōꝝibi captiuatas liberabis. Et vere/ derelinques aīammeam in inferno: Quia k Nec dabis ſanctū tuū:id ē corpꝰ meū a te ſanctificatū: Hoc em̄ donū gratię eſt/nature: ¶¶ Uidere corruptionē .i. incinerationē putrefactionē in ſepulchro: qꝛ chriſtꝰ niſi triduū qͥeuit ī ſepulcpro. Nec ē ꝯͣriū illd̓: Quę vtilitas ī ſanguīe meo deſcēdoin corruptionē: vbi corruptio ſumit̉ putrefactiōe: ſedliuore flagellatiōe tm̄. Et vere/ dabis ſanctū tuū videre corruptionē: Quia miNotas mihi feciſti viasvite .i. hūilitatē: quā oportet hoīem redire ad vitā ī ſuꝑbia cecidit in mortē. q. d. merito hūilitatis quā oſtēdā in paſſione ꝑueniā ad gl̓iā reſurrectiōis. Un̄ Phil. ij. a. Hūiliauit ſemetipſū/ factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis: ꝓpterqd̓ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. o Ad implebis me lęticiāvultu tuo: ad dexterā tua ſeſſurus aſcēdero. Et p Delectatiōes/ ern̄t mihiiij dextora tua .i. in cōſeſſiitiio. Etk901 9 Rſofiyom. iAoſt ofocto et otornolito.ne cōmouear: qͣſi paratus adiuuare. Et etiā maxīe valetad reb̓mendū pctm. Pͣsͣ. miſi dn̄s adiuuiſſet me: paulominꝰhabitaſſet ī inferno aīa mea. Et alibi: Adiuua me ſaluꝰ ero.b¶Propter hoc: qꝛ .ſ. ē a dextris meis. c ętatū eſt cormeū: ſicut dicitur. j. Regꝭ. xj. c. de viris iabes galaad audito nūcio ſaui veniret eis in auxiliū: lętati ſūt: ſūpta fiducia dixer̄t ad inimicos: Mane exibimꝰ ad vos. Nota manepoſt cordis lęticiā: qꝛ ex abūdantia cordis os loqt̉: di Exultauit lingua mea. Un̄ Sen̄. Garrula res ē lęticia. e Inſuꝑ caro mea reqͥeſcet .i. motus carnis/ q cōcupiſcū aduerſus ſpm̄/ cōquieſcēt/ vt me nimis infeſtent: Sicut p̨̄liantes retrahūt ſe a pręlio/ qn̄ vidēt magnū fortius auxiliū aduerſarijs ſuꝑuenire: vidēt aduerſarios timere: ſꝫ deſuꝑveniente auxilio exultare. Vnde.. Regū. iiij. b. dicit/ timuerūt philiſtijm qn̄ arca dei venit in caſtra iſrael: dixerūt: Uenob̓: em̄ tanta fuit exultatio heri nudiuſtertiꝰ: Ue nob̓ iqͥſnos ſaluabit de manu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ: f Requieſcet/dico in ſpe .ſ. reſurrectiōis glorificatiōis. Qui em̄ bn̄ aduerteret peccato carnis ſolū aīa: ſed et corpꝰ cruciabit̉ ingehenna: ecōuerſo cōtinentia carnis/ ſolū animā: ſed etipſa caro glorificabit̉: defacili morꝰ carnis refrenaret. Et ē:In ſpe. Et in qua ſpe? In ſpe geminę ſtolę. De ſtola animępmo dic̄: ęQm̄ derelinques aīaꝫ meā ī infernoſeiota dic̄ tm̄: linq̄s vel relinques: ſꝫ derelinques. Linq̄t̉aia labi ꝑmittit̉: relinouit̉ excęcat̉: derelinquit a in internum p̨̄cipitat̉. Simile Heb̓. ij. a. Ne forte ꝑeffluamus.fuit in lapiu: effluit in ꝯſuetudine: peffiuit in damnatioe. Hocer go dicendo/ ſperat de ſtola animę. Dicens aūt qd̓ ſequit̉ .ſ.

k Nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē .ſ. ęterna/ ſperat de ſtola corꝑis. m Notas mihi feciſti viasvitę. In p̨̄cedēti ꝟſu dic̄ ſe ſperare geminā ſtolā. Sꝫ qꝛ ſpesē vt dr̄ certa expectatio futurę beatitudinis ex meritis p̨̄cedētibꝰ: Niſi em̄ p̨̄cedāt merita ē ſpes: ſꝫ p̨̄ſūptio: oſtendit ſe hr̄e merita: tn̄ex ſe: ſed ex gr̄a dei dicens: Notas feciſti.i. a te habeo qd̓ ſcio:n Uias vitę: tm̄ſciētia cognitiōis: ſedſcīa experimēti. Nota eſt via vita/ et ē viavitę. Via vita ē chriſtꝰ: dicit Ioh̓. xiiij.a. Ego ſū via/ veritas⁊cͣ. Hęc via ē quā ſpargit̉ lux. Iob. xxxviij. c. Per quā viāſpargit̉ lux. Immo ē ip̄a lux: Ioh̓. j. a. Erat lux vera ⁊cͣ. Dehac via dic̄ Augꝰ. Hac via ambulas ſi deū amas. Uia vitętriplex eſt. Prima eſt exemplum vitę .ſ. oꝑa chriſti. De quadicit Augꝰ. Per me venitur/ ad me venit̉/ in me ꝑmanetur.Secūda via vitę ē ꝓbatio vitę: ſic̄ flagella. Prouerb̓. vj. c.Uia vitę increpatio diſciplinę. De diſciplina Heb̓. xij. c.Oīs diſciplina ī p̨̄ſenti videt̉ eſſe gaudij ſed męroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatꝭ reddet iuſticię: Ecce qd̓ ē via vitę. Tertia via vitę ē ꝑfectio vitę .ſ. mori chriſto. Prouerb̓. xij. d. In ſemita iuſticię vita. Matth̓. xvj. d.Si qͥs vult venire poſt me abneget ſemetipſuꝫ tollat crucēſuā ſequat̉ me: Qui em̄ voluerit aīam ſuā ſaluā facere/ ꝑdei: Et ecōtra ē triplex deuiū. Has vias fecit dn̄s notas. Pri fecit notā carnis aſſūptiōe: De dic̄ Thomę: Ioh̓. xiiij.a. Et ego vado ſcitis viā ſcitis. Secūdā fecit notā miraculoꝝ oꝑatiōe. Ioh̓. v. f. Oꝑa q̨̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibētde me. Tertiā fecit notā mortis paſſiōe. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰpaſſus ē nobis/ vobis relinquēs exēplū: vt ſequamī veſtigia eiꝰ. dn̄s has viaſ vitę notas fecerit: eſt excuſatiotenētibꝰ vias mortꝭ: Qui dicūt deo: recede a nob̓/ ſciētiā viaꝝtuaꝝ nolumꝰ: Iob. xxj. b. Nolūt em̄ ml̓ti ſcire exꝑimēto/ licꝫmulti ſtudeāt ad ſciendū cognitiōe: De qͥbꝰ Gregꝰ. Ipſi ſibi ꝟbis iudices factis accuſatores fiunt. Et qꝛ in via licꝫ ſitgaudiū iuſto: ẜm ſupͣ dictū eſt: Lętatū ē cor meū ⁊cͣ.tn̄ plenū eſt gaudiū: qꝛ multa ſunt de quibꝰ dolēt viri iuſti invia. Un̄ Prouer. xiiij. b. Riſus dolore miſcebit̉. Gaudēt em̄dolēdo dolēt gaudēdo. Un̄ dicit̉ .. Eſdre. iij. d. poterat qͥſqͣꝫ cogͦſcere vocē clamoris lętantiū vocē fletꝰ. Ideopleno gaudio qd̓ erit in pr̄ia/ ſubdit: o Ad implebis melęticia: qn̄ .ſ. dices mihi: Intra in gaudiū dn̄i tui. Et in hocqd̓ dic̄: Adimplebis: notādę ſūt cōpoſitiōes p̨̄poſitionū: em̄ tm̄ pleni erimꝰ: ſed īpleti: ſꝫ adimpleti. Pleni erimꝰlęticia gl̓ia ꝓxīoꝝ: īpleti gl̓ia nr̄a: adimpleti gl̓ia ieſuchriſti. Et notat̉ dic̄. Adīplebis me lęticia vultu tuo .i. filio tuo: qn̄ facie ad faciē videbo: cognoſcā ſic̄ cognitꝰ ſū. Nec dicit ī vultū: ſꝫ vultū. Angelos em̄ īplebit in vultū: ſed homīes vultū: ꝓpter cōformitatē hoīs adchriſtū. Et ex ꝑte aīę: vt dr̄ Ro. viij .f. Quos p̨̄ſciuit p̨̄deſtinauit cōformes fieri imaginis filij ſui. Et ex ꝑte corꝑis: vt dr̄Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſū chriſtū:reformabit corpꝰ hūilitatꝭ nr̄ę cōfiguratū corꝑi claritatꝭ ſuę.Id̓o ſobrie iuſte pie viuamꝰ in ſęculo/ expectātes beatāſpē aduentū gl̓ię magni dei. Hic ē ꝟſus illiꝰ rn̄ſorij: vere:Adīplebis me lęticia: ī pr̄ia: Qꝛ Delectatiōes ſūtī dextera tua: in ęt̓nitate/ in patria. Cantꝭ. viij. a. Dexterailliꝰ amplexabit̉ me. Et dicit pluralit̓/ delectatiōes: qꝛ vnaerit delectatio magna ī beatitudīe ꝓxīoꝝ: alia maior ī delectatiōe ꝓpͥa: alia maxīa ī beatitudine chriſti totiꝰ trinitatis. Et ad horā: ſꝫ qi Uſqꝫ in finē .i. in ſempit̓nū. Prouer. iij.b. Longitudo dierū in dextera eiꝰ. Expo. Psͣ. XVI.Exaudi ⁊cͣ. Titulꝰ. Oratio dauid. In p̨̄cedentips ęgit ꝓph̓a de bn̄ficijs paſſiōis reſurrectiōis chriſti: ex qͥbꝰ ē plena iuſtificatio: ſic̄ habet̉ Ro. iiij. d. Traē ꝓpter

.3

latū

ICccia. 4. c. ſ

Al̓. rdelectatioEſt via vitaet via vite

Uia vitetriplex eſt

Psͣ .29.

ODoraliterª. 92Psͣ .118.

Matth̓. 25. b.

atth̓. 12. c.

1. Corꝭ. 13. d.

Titū. 2. d.

e 2

ditꝰ ē ppter