a ¶Ne cōmouear .i.neritatis: et mei a ſtabilitate fidei. b ¶ Propter hoc .ſ. qꝛira fauet mihi dn̄s: et ꝓtegit me: c Lętatū eſt cor meū:interiꝰ in cōtinua fruitiōe. d ¶ Et exultauit lingua mea:exteriꝰ ꝓmittēdo alijs gaudiū. Tūc em̄ ē ꝑfecta lęticia: qn̄ gaudiū qd̓ ꝯcęptū ē ī corde ꝓfert̉ ī ore. e¶ Intip ⁊ caro mea: ad ſꝫ ne̓ cōmouear. Propt̓ hilęlitterā: f Reqͥeſcet ?tatū ē cor meū: ⁊ exultauit linī ſpe .i. in fęlici expece gua mea: inſuper ⁊ caro meatatione reſurrectiōis:ſꝫ requieſcet ī ſpē. Quoniā nō. ẜm qd̓ dr̄: Corꝑa ſāctoꝝ ī pace ſepulta ſt̓ hͦ derelinques animā meam in.i. in fęlici expectatiōeinferno: nec dabis ſanctumfuturę pacꝭ. Dic̄ p̨̄teritę Tętatū ē et exultauit: Futurę aūt dicit: Reqͥeſcet: Et hͦ iō: qꝛ lęticia cordis ī chriſto fuit ꝑfecta: et ligua ꝑfectū ꝓmiſit: Sꝫ caro nō fuitin ꝑfecta qͥete: vn̄ dic̄: Reqͥeſcet .i. iteꝝ qͥeſcet poſt qͥetē aīę.Efa. vlti. g. Erit ſabbatuꝫ ex ſabbato. Per inſuꝑ diſtinguitint̓ ſtolā aīę ⁊ corꝑis. Et ē h̓ aꝑta ꝓphetia d̓ reſurrectiōe chriſti ⁊ ſuorū: qꝛ ſi caput ſurrexit reſurgēt ⁊ mēbra: Un̄ ſeqͥt̉: gͦm nō derelinques: O tu pat̉: h ¶ Animā meā/ vnitā diuinitati/ a carne depoſitā: ¶ In īferno .ſ. in limbo dormiēte corꝑe ī ſepulchro: īmo eā v̓nies corꝑi: ⁊ ꝑ eā aīas ſctōꝝibi captiuatas liberabis. Et vere/ Nō derelinques aīammeam in inferno: Quia k ¶ Nec dabis ſanctū tuū:id ē corpꝰ meū a te ſanctificatū: Hoc em̄ donū gratię eſt/ nōnature: ¶¶ Uidere corruptionē .i. incinerationē ⁊ putrefactionē in ſepulchro: qꝛ chriſtꝰ nō niſi ꝑ triduū qͥeuit ī ſepulchro. Nec ē ꝯͣriū illd̓: Quę vtilitas ī ſanguīe meo dū deſcēdoin corruptionē: vbi corruptio ſumit̉ nō ꝓ putrefactiōe: ſed ꝓliuore ⁊ flagellatiōe tm̄. Et vere/ Nō dabis ſanctū tuū videre corruptionē: Quia miNotas mihi feciſti viasvite .i. hūilitatē: ꝑ quā oportet hoīem redire ad vitā ī qͥ ꝑ ſuꝑbia cecidit in mortē. q. d. merito hūilitatis quā oſtēdā in paſſione ꝑueniā ad gl̓iā reſurrectiōis. Un̄ Phil. ij. a. Hūiliauit ſemetipſū/ factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis: ꝓpterqd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. o ¶ Ad implebis me lęticiā cūvultu tuo: cū ad dexterā tua ſeſſurus aſcēdero. Et p ¶ Delectatiōes/ erūt mihi/ in dextera tua .i. in cōſeſſu tuo. EtxArtiAifarintieif. deetefecteet cacitaſtut.ne cōmouear: qͣſi paratus adiuuare. Et hͦ etiā maxīe valetad repͥmendū pctm. Psͣ. Niſi dn̄s adiuuiſſet me: paulominꝰhabitaſſet ī inferno aīa mea. Et alibi: Adiuua me ⁊ ſaluꝰ ero.b¶Propter hoc: qꝛ .ſ. ē a dextris meis. c ętatū eſt cormeū: ſicut dicitur. j. Regꝭ. xj. c. de viris iabes galaad ꝙ audito nūcio ꝙ ſaui veniret eis in auxiliū: lętati ſūt: ⁊ ſūpta fiducia dixer̄t ad inimicos: Mane exibimꝰ ad vos. Nota mane ⁊poſt cordis lęticiā: qꝛ ex abūdantia cordis os loqͥt̉: d Exultauit lingua mea. Un̄ Sen̄. Garrula res ē lęticia. e ¶ Inſuꝑ ⁊ caro mea reqͥeſcet .i. motus carnis/ q cōcupiſcū aduerſus ſpm̄/ cōquieſcēt/ vt nō me nimis infeſtent: Sicut p̨̄liantes retrahūt ſe a prelio/ qn̄ vidēt magnū ⁊ fortius auxiliū aduerſarijs ſuꝑuenire: ⁊ cū vidēt aduerſarios nō timere: ſꝫ deſuꝑveniente auxilio exultare. Vnde. jͣ. Regū. iiij. b. dicit/ ꝙ timuerūt philiſtijm/ qn̄ arca dei venit in caſtra iſrael: ⁊ dixerūt: Uenob̓: nō em̄ tanta fuit exultatio heri ⁊ nudiuſtertiꝰ: Ue nob̓ iqͥſnos ſaluabit de manu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ: f ¶ Requieſcet/dico in ſpe .ſ. reſurrectiōis ⁊ glorificatiōis. Qui em̄ bn̄ aduerteret ꝙ ꝓ peccato carnis nō ſolū aīa: ſed et corpꝰ cruciabit̉ ingehenna: ⁊ ecōuerſo ꝓ cōtinentia carnis/ nō ſolū animā: ſed etipſa caro glorificabit̉: defacili morꝰ carnis refrenaret. Et hͦ ē:In ſpe. Et in qua ſpe? In ſpe geminę ſtolę. De ſtola animępmo dic̄: ęQm̄ nō derelinques aīaꝫ meā ī infernoſeiota ꝙ nō dic̄ tm̄: linq̄s vel relinques: ſꝫ derelinques. Linq̄t̉aīa q̄ labi ꝑmittit̉: relinquit̉ a excęcat̉: derelinquit̉ q̄ in internum p̨̄cipitat̉. Simile Heb̓. ij. a. Ne forte ꝑeffluamus. Hōfuit in lapiu: effluit in ꝯſuetudine: peffiuit in damnatioe. Hocer go dicendo/ ſperat de ſtola animę. Dicens aūt qd̓ ſequit̉ .ſ.
l tuum videre corruptionem.No̓tas mihi feciſti vias vitę:o adimplebis me lęticia cumꝑ vultu tuo: dēlectationes inq̄ dextera tua vſqꝫ ī finem.¶ Oratio Dauid.
Xaſine cōmouear .i. ꝓpt̓ hͦ nō cōmouebor ego a ſtabilitateneritatis: et mei a ſtabilitate fidei. b ¶ Propter hoc .ſ. qꝛira fauet mihi dn̄s: et ꝓtegit me: c Lętatū eſt cor meū:interiꝰ in cōtinua fruitiōe. d ¶ Et exultauit lingua mea:exteriꝰ ꝓmittēdo alijs gaudiū. Tūc em̄ ē ꝑfecta lęticia: qn̄ gaudiū qd̓ ꝯcęptū ē ī corde ꝓfert̉ ī ore. e¶ Inſuꝑ ⁊ caro mea: adlitterā: f Reqͥeſcetī ſpe .i. in fęlici expectatione reſurrectiōis:ẜm qd̓ dr̄: Corpa ſāctoꝝ ī pace ſepulta ſt̓.i. in fęlici expectatiōefuturę pacꝭ. Dic̄ p̨̄teritę Tętatū ē et exultauit: Futurę aūt dicit: Reqͥeſcet: Et hͦ iō: qꝛ lęticia cordis ī chriſto fuit ꝑfecta: et ligua ꝑfectū ꝓmiſit: Sꝫ caro nō fuitin ꝑfecta qͥete: vn̄ dic̄: Reqͥeſcet .i. iteꝝ qͥeſcet poſt qͥetē aīę.Efa. vlti. g. Erit ſabbatuꝫ ex ſabbato. Per inſuꝑ diſtinguitint̓ ſtolā aīę ⁊ corꝑis. Et ē h̓ aꝑta ꝓphetia d̓ reſurrectiōe chriſti ⁊ ſuorū: qꝛ ſi caput ſurrexit reſurgēt ⁊ mēbra: Un̄ ſeqͥt̉: gͦm nō derelinques: O tu pat̉: h ¶ Animā meā/ vnitā diuinitati/ a carne depoſitā: ¶ In īferno .ſ. in limbo dormiēte corꝑe ī ſepulchro: īmo eā v̓nies corꝑi: ⁊ ꝑ eā aīas ſctōꝝibi captiuatas liberabis. Et vere/ Nō derelinques aīammeam in inferno: Quia k ¶ Nec dabis ſanctū tuū:id ē corpꝰ meū a te ſanctificatū: Hoc em̄ donū gratię eſt/ nōnature: ¶¶ Uidere corruptionē .i. incinerationē ⁊ putrefactionē in ſepulchro: qꝛ chriſtꝰ nō niſi ꝑ triduū qͥeuit ī ſepulcpro. Nec ē ꝯͣriū illd̓: Quę vtilitas ī ſanguīe meo dū deſcēdoin corruptionē: vbi corruptio ſumit̉ nō ꝓ putrefactiōe: ſed ꝓliuore ⁊ flagellatiōe tm̄. Et vere/ Nō dabis ſanctū tuū videre corruptionē: Quia miNotas mihi feciſti viasvite .i. hūilitatē: ꝑ quā oportet hoīem redire ad vitā ī qͥ ꝑ ſuꝑbia cecidit in mortē. q. d. merito hūilitatis quā oſtēdā in paſſione ꝑueniā ad gl̓iā reſurrectiōis. Un̄ Phil. ij. a. Hūiliauit ſemetipſū/ factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis: ꝓpterqd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. o ¶ Ad implebis me lęticiā cūvultu tuo: cū ad dexterā tua ſeſſurus aſcēdero. Et p ¶ Delectatiōes/ ern̄t mihiiij dextora tua .i. in cōſeſſiitiio. Etk901 9 ¶ Rſofiyom. iAoſt ofocto et otornolito.ne cōmouear: qͣſi paratus adiuuare. Et hͦ etiā maxīe valetad reb̓mendū pctm. Pͣsͣ. miſi dn̄s adiuuiſſet me: paulominꝰhabitaſſet ī inferno aīa mea. Et alibi: Adiuua me ⁊ ſaluꝰ ero.b¶Propter hoc: qꝛ .ſ. ē a dextris meis. c ętatū eſt cormeū: ſicut dicitur. j. Regꝭ. xj. c. de viris iabes galaad ꝙ audito nūcio ꝙ ſaui veniret eis in auxiliū: lętati ſūt: ⁊ ſūpta fiducia dixer̄t ad inimicos: Mane exibimꝰ ad vos. Nota mane ⁊poſt cordis lęticiā: qꝛ ex abūdantia cordis os loqt̉: di Exultauit lingua mea. Un̄ Sen̄. Garrula res ē lęticia. e ¶ Inſuꝑ ⁊ caro mea reqͥeſcet .i. motus carnis/ q cōcupiſcū aduerſus ſpm̄/ cōquieſcēt/ vt nō me nimis infeſtent: Sicut p̨̄liantes retrahūt ſe a pręlio/ qn̄ vidēt magnū ⁊ fortius auxiliū aduerſarijs ſuꝑuenire: ⁊ cū vidēt aduerſarios nō timere: ſꝫ deſuꝑveniente auxilio exultare. Vnde. jͣ. Regū. iiij. b. dicit/ ꝙ timuerūt philiſtijm qn̄ arca dei venit in caſtra iſrael: ⁊ dixerūt: Uenob̓: nō em̄ tanta fuit exultatio heri ⁊ nudiuſtertiꝰ: Ue nob̓ iqͥſnos ſaluabit de manu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ: f ¶ Requieſcet/dico in ſpe .ſ. reſurrectiōis ⁊ glorificatiōis. Qui em̄ bn̄ aduerteret ꝙ ꝓ peccato carnis nō ſolū aīa: ſed et corpꝰ cruciabit̉ ingehenna: ⁊ ecōuerſo ꝓ cōtinentia carnis/ nō ſolū animā: ſed etipſa caro glorificabit̉: defacili morꝰ carnis refrenaret. Et hͦ ē:In ſpe. Et in qua ſpe? In ſpe geminę ſtolę. De ſtola animępmo dic̄: ęQm̄ nō derelinques aīaꝫ meā ī infernoſeiota ꝙ nō dic̄ tm̄: linq̄s vel relinques: ſꝫ derelinques. Linq̄t̉aia q̄ labi ꝑmittit̉: relinouit̉ qͣ excęcat̉: derelinquit a in internum p̨̄cipitat̉. Simile Heb̓. ij. a. Ne forte ꝑeffluamus. Hōfuit in lapiu: effluit in ꝯſuetudine: peffiuit in damnatioe. Hocer go dicendo/ ſperat de ſtola animę. Dicens aūt qd̓ ſequit̉ .ſ.
k ¶ Nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē .ſ. ęterna/ ſperat de ſtola corꝑis. m ¶ Notas mihi feciſti viasvitę. In p̨̄cedēti ꝟſu dic̄ ſe ſperare geminā ſtolā. Sꝫ qꝛ ſpesē vt dr̄ certa expectatio futurę beatitudinis ex meritis p̨̄cedētibꝰ: Niſi em̄ p̨̄cedāt merita nō ē ſpes: ſꝫ p̨̄ſūptio: iō h̓ oſtendit ſe hr̄e merita: nō tn̄ex ſe: ſed ex gr̄a dei dicens: Notas feciſti.i. a te habeo qd̓ ſcio:n Uias vitę: nō tm̄ſciētia cognitiōis: ſedſcīa experimēti. Notaꝙ eſt via vita/ et ē viavitę. Via vita ē chriſtꝰ: qͥ dicit Ioh̓. xiiij.a. Ego ſū via/ veritas⁊cͣ. Hęc via ē ꝑ quā ſpargit̉ lux. Iob. xxxviij. c. Per quā viāſpargit̉ lux. Immo ē ip̄a lux: Ioh̓. j. a. Erat lux vera ⁊cͣ. Dehac via dic̄ Augꝰ. Hac via ambulas ſi deū amas. Uia vitętriplex eſt. Prima eſt exemplum vitę .ſ. oꝑa chriſti. De quadicit Augꝰ. Per me venitur/ ad me venit̉/ in me ꝑmanetur.Secūda via vitę ē ꝓbatio vitę: ſic̄ ꝑ flagella. Prouerb̓. vj. c.Uia vitę increpatio diſciplinę. De qͣ diſciplina Heb̓. xij. c.Oīs diſciplina ī p̨̄ſenti videt̉ nō eſſe gaudij ſed męroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatꝭ ꝑ eā reddet iuſticię: Ecce qd̓ ē via vitę. Tertia via vitę ē ꝑfectio vitę .ſ. mori ꝑ chriſto. Prouerb̓. xij. d. In ſemita iuſticię vita. Matth̓. xvj. d.Si qͥs vult venire poſt me abneget ſemetipſuꝫ ⁊ tollat crucēſuā ⁊ ſequat̉ me: Qui em̄ voluerit aīam ſuā ſaluā facere/ ꝑdeieā: Et ecōtra ē triplex deuiū. Has vias fecit dn̄s notas. Primā fecit notā carnis aſſūptiōe: De qͣ dic̄ Thomę: Ioh̓. xiiij.a. Et qͦ ego vado ſcitis ⁊ viā ſcitis. Secūdā fecit notā miraculoꝝ oꝑatiōe. Ioh̓. v. f. Oꝑa q̨̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibētde me. Tertiā fecit notā mortis paſſiōe. j. Pet̓. ij. d. Chriſtꝰpaſſus ē ꝓ nobis/ vobis relinquēs exēplū: vt ſequamī veſtigia eiꝰ. Cū gͦ dn̄s has viaſ vitę notas fecerit: nō eſt excuſatiotenētibꝰ vias mortꝭ: Qui dicūt deo: recede a nob̓/ ſciētiā viaꝝtuaꝝ nolumꝰ: Iob. xxj. b. Nolūt em̄ ml̓ti ſcire exꝑimēto/ licꝫmulti ſtudeāt ad ſciendū cognitiōe: De qͥbꝰ Gregꝰ. Ipſi ſibi ꝟbis iudices ⁊ factis accuſatores fiunt. Et qꝛ in via licꝫ ſitgaudiū iuſto: ẜm ꝙ ſupͣ dictū eſt: Lętatū ē cor meū ⁊cͣ. nōtn̄ plenū eſt gaudiū: qꝛ multa ſunt de quibꝰ dolēt viri iuſti invia. Un̄ Prouer. xiiij. b. Riſus dolore miſcebit̉. Gaudēt em̄dolēdo ⁊ dolēt gaudēdo. Un̄ dicit̉ .jͣ. Eſdre. iij. d. Nō poterat qͥſqͣꝫ cogͦſcere vocē clamoris lętantiū ⁊ vocē fletꝰ. Ideo d̓pleno gaudio qd̓ erit in pr̄ia/ ſubdit: o ¶ Ad implebis melęticia: qn̄ .ſ. dices mihi: Intra in gaudiū dn̄i tui. Et in hocqd̓ dic̄: Adimplebis: notādę ſūt cōpoſitiōes p̨̄poſitionū:Nō em̄ tm̄ pleni erimꝰ: ſed īpleti: ſꝫ adimpleti. Pleni erimꝰlęticia ꝓ gl̓ia ꝓxīoꝝ: īpleti ꝓ gl̓ia nr̄a: adimpleti ꝓ gl̓ia ieſuchriſti. Et hͦ notat̉ cū dic̄. Adīplebis me lęticia cū vultu tuo .i. filio tuo: qn̄ facie ad faciē videbo eū: ⁊ cognoſcā ſic̄⁊ cognitꝰ ſū. Nec dicit ī vultū: ſꝫ cū vultū. Angelos em̄ īplebit in vultū: ſed homīes cū vultū: ꝓpter cōformitatē hoīs adchriſtū. Et ex ꝑte aīę: vt dr̄ Ro. viij .f. Quos p̨̄ſciuit ⁊ p̨̄deſtinauit cōformes fieri imaginis filij ſui. Et ex ꝑte corꝑis: vt dr̄Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſū chriſtū: qͥreformabit corpꝰ hūilitatꝭ nr̄ę cōfiguratū corꝑi claritatꝭ ſuę.Id̓o ſobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamꝰ in hͦ ſęculo/ expectātes beatāſpē ⁊ aduentū gl̓ię magni dei. Hic ē ꝟſus illiꝰ rn̄ſorij: ⁊ vere:Adīplebis me lęticia: ī pr̄ia: Qꝛ p¶ Delectatiōes ſūtī dextera tua: in ęt̓nitate/ in patria. Cantꝭ. viij. a. Dexterailliꝰ amplexabit̉ me. Et dicit pluralit̓/ delectatiōes: qꝛ vnaerit delectatio magna ī beatitudīe ꝓxīoꝝ: alia maior ī delectatiōe ꝓpͥa: alia maxīa ī beatitudine chriſti ⁊ totiꝰ trinitatis. Ethͦ nō ad horā: ſꝫ qi Uſqꝫ in finē .i. in ſempit̓nū. Prouer. iij.b. Longitudo dierū in dextera eiꝰ. ¶ Expo. Psͣ. XVI.Exaudi ⁊cͣ. Titulꝰ. Oratio dauid. In p̨̄cedentips ęgit ꝓph̓a de bn̄ficijs paſſiōis ⁊ reſurrectiōis chriſti: ex qͥbꝰ ē plena iuſtificatio: ſic̄ habet̉ Ro. iiij. d. Traē ꝓpter
.3
latū
ICccia. 4. c. ſ
Al̓. rdelectatioEſt via vitaet via vite
Uia vitetriplex eſt
Psͣ .29.
ODoraliterªsͣ. 92Psͣ .118.
Matth̓. 25. b.
atth̓. 12. c.
1. Corꝭ. 13. d.
Titū. 2. d.
e 2
ditꝰ ē ppter