IX

tus fuerit pauperum. Dixitſꝫ enī in corde ſuo oͦblitꝰ eſt decus: auertit faciē ſuā ne vided at in finē. Exu̓rge dn̄e deꝰ ete exaltet̉ manꝰ tua/ ne obliuis ſcarꝭ pauperumˣ. Propterquid irritauit impiꝰ deum:dixit e̓nim in corde ſuo/ non

k requiret. Uidēs quoniā tulaborē ⁊ dolorē ꝯſideraſ: vttradas eos ī manꝰ tuas. Tinbi derelictꝰ eſt pauper: r oͣrphano tu eris adiutor. Conptere brachium peccatoris etmaligni: ⁊quęretur peccas tū illius et non inuenietur.

gicer̉ ei: fulmīare: ⁊ ita fulmīatꝰ cadet: Quia ſic̄ ibi. ij. Theſcol̓. ij. b. d̓r. Interficiet eū dn̄s ieſus ſpiritu oris ſui: Sic ampicioſi. Psͣ. Deieciſti eos dū alleuarent̉ ⁊cͣ. Iob. .xxx. c. Elenaſti me/ ⁊ qͣſi ſuꝑ vētū ponēs alliſiſti me valide. Eccͣj. xxxij.a RRectorē te poſuerūt: eſto in illis ⁊cͣ. j. Pet̓. v. b. Neqꝫ vtdn̄antes in cleris. Ethoc totū ꝓueniet antichriſto ex defectu fidei: Qd̓ innuit ꝓph̓aſubiūgēs: a ¶ Dixitenī in corde ſuo. i.ud ſe nō palaꝫ. bOblitꝰ eſt deꝰ: meunire. Et itaAAuertit faciē ſuāne videat ī finē .i.ne in extremo iudiciopuniat. Vel Ne videat in finē: id eſt ī iſtud extremū elementum/ ſcilicet terrā:q. d. deus non curat temporalia iſta: nec ea quę fiunt in terra: ſed tm̄ cęleſtia ⁊ ea quę fiunt in cęlis. Et complectit̉ h̓ triatempora .ſ. p̨̄teritū: cum dicit: oblitus eſt deꝰ. Pręſens:cum dicit: auertit faciem. Futurū: cū dicit: ne videat īfinem. Cōtra pͥmū/ Eccͣj .xxiiij. c. Memoria mea ī generatiōes ſęculoꝝ. Cōtra ſecūdū/ Prouer. xvj. a. Oēſ vię hoīmpatēt oculis eiꝰ. Iob .xxxvij. a. Subt̓ oēs cęlos ꝯſiderat ⁊cͣ.Cōtra tertiū dicit̉. sͣ. Qm̄ nō in finem obliuio erit pauperis.d ¶ Exurge dn̄e deꝰ. Quinta pars: in qua ſub voce nauiculę petri inter ꝓcellas fluctuātis .ſ. eccleſię/ laborātis maxīetꝑe antichriſti/ quaſi dn̄m in naui dormientē ſuſcitans exclamat: Exurge dn̄e deꝰ: a ſomno quo viderꝭ dormire: cū ſinis pauꝑes tribulari. Psͣ. Excitatꝰ eſt tanqͣꝫ dormiēs dn̄s.Excitat̉ autē clamore pauperū. Psͣ. Propt̓ miſeriā inopūet gemitū pauperū: nunc exurgam dicit dn̄ſ. Exurge: gͦ qͣſide ſōno: Inſurge/ ad vīdictā: Conſurge ad auxiliū. e ¶ Etexaltet̉ manꝰ tua .i. mōſtret̉ potētia tua in iudicio. Eſa. ij.c. Exaltabit̉ dn̄s ſolus in die illa: qꝛ dies illa dn̄i exercituumſuꝑ oēm ſuꝑbū ⁊ excelſum ⁊cͣ. Et loquit̉ hic ꝑ ſimile/ cū dicitExurge et exaltetur manus tua: ſicut qn̄ aliqͥs vult aliquē v̓berare fortit̉/ exurgit ⁊ manū leuat: vt fortiꝰ poſſit ꝑcutere. f ¶ Ne obliuiſcarꝭ pauperū: ſicut putāt impij. Un̄ſupͣ: Dixit in corde ſuo oblitꝰ eſt deꝰ. Eſa. xlix. d. Nunqͥd pōobliuiſci mulier infantē ſuū vt non miſereat̉ filio vteri ſui? Uidens autē eccleſia ſe in illo iudicio liberandā: exultat ⁊ ꝑſecutori inſultat dicēs: g ¶ Propter qͥd irritauit impiꝰ deum .i. antichriſtꝰ ⁊ cōplices eiꝰ ꝑſequēdo ſctōs .i. qͥd ꝓfuit eitanta mala facere? Roma. vj. d. Quem fructum habuiſtistunc in his in qͥbꝰ nūc erubeſcitꝭ? Et hͦ mō legēdo notat hęcp̄poſitio/ ꝓpt̓/ cām finalē. Pōt autē alit̓ legi/ vt notet cauſamimpellente: vt ſit ſenſus: Propter qͥd ⁊cͣ .i. qͥd mouit euꝫvt iſta faceret? Et ſubdit/ quid fuit .ſ. p̨̄ſumptio. h ¶ Dixitenī in corde ſuo .i. cogitauit: i ¶ Nō reqͥret deꝰ iſta q̨̄facio. Un̄. sͣ. Auertit faciē ſuā ⁊c̄. Pōt autē ⁊ hͦ q̨̄ri d̓ qͦlibet pctōre: Propter qͥd irritauit imꝑiꝰ deum/ vt q̨̄rat̉d̓ cā finali/ ⁊ d̓ cā impellēte. Et pͦ d̓ finali: Propter qͥd ⁊cͣ.Iſi ꝓ nihilo: qꝛ ꝓ pctō qd̓ multꝭ de cauſis abominādū ⁊ ꝯtēnēdū eſt: videlicet qꝛ viliſſimū ē. Ezech̓. xviij. g. Quare moriemini domꝰ iſrael? qͣſi pro nihilo .ſ. ꝓ peccato qd̓ nihil ⁊ viliſſimū eſt. Un̄ ph̓s: Si ſcirem deos ignoſcituros ⁊ hoīes ignoraturos: adhuc dedignarer peccare. Item quia ſordidumeſt peccatū. Deut̓. xxxij. a. Peccauerūt ei nō filij eius in ſordibus. Iteꝫ quia parum durat. Gregꝰ. Momentaneū eſtleue qd̓ delectat: ęternū eſt qd̓ cruciat. Item qꝛ laborioſum.Sap. v. b. Laſſati ſumus in via iniqͥtatis ⁊ perditionis: ambulauimus vias difficiles. Hiere. ix. b. Vt inique agerent laborauerunt. Et Gregꝰ. Uigilijs ⁊ cruciatibꝰ cruciatū merētur ęternum. Uel Propter qͥd: Scd̓o modo: vt quęrat q̨̄ſuit cauſa impellens ad peccatū: qͣſi dicat nulla: quia hoſtis ēdebilis. Un̄ Hiero. Debilis eſt hoſtis: qui non poteſt vincete niſi volentem. Item nihil poteſt eum cogere ad peccatū.

Sen̄. Res humanę in bono ſunt: nemo niſi ſuo vitio fit miſer: Omitte excuſationē: nemo peccat inuitꝰ. Et Augꝰ. Peccatum adeo eſt volūtariū: qd̓ ſi nō eſt volūtariū non eſt peccatum. Item homo habet p̨̄ſidium ngeloꝝ. Psͣ. Angelisſuis mādauit de te vt cuſtodiāt te. ībus vijs tuis. Itē habet ipſum deum in auxilium. Psͣ. Cum ipſo ſum in tribulatiōe.j. Corꝭ. x. c. Fidelis ēdeus qui nō patieturvoſ temptari ſupra idqd̓ poteſtis. Cum igitur pctm̄ ſit ita deteſtādum vt p̨̄diximꝰ/ ⁊debilis ſit hoſtꝭ/ ⁊ deiet angeloꝝ habeamꝰauxilium: Propterquid irritauit impius deū? Dixit enī in corde ſuo: nō eſt deꝰ: reqͥrēsſcꝫ ad vindicandū: et ita hͦ fit ex defectu fidei: qꝛ ſi qͥs timeretpęnam gehēnę: ⁊ crederet p̨̄mia patrię: nunqͣꝫ peccaret mortaliter. Un̄ Origen̄. Si cuius cauſa periclitat̉/ conſulit iuraet legiſperitos: ſi qͥs infirmat̉/ cōſulit medicos ne moriat̉: ſednō ꝯſulit ſacrā ſcpͥturā ne puniat̉. Et qͣre facit hoc? Quia credit iſta: illud ꝟo mīme: Et tn̄ſa. viij. d. Cū dixerīt vob̓q̨̄rite a phytōnibꝰ ⁊ a diuinis.dent incātatiōibꝰ ſuis: nūquid non populꝰ a deo quęret viſionē ꝓ viuis ⁊ mortuis? q.d. ita ad legem magꝭ et ad teſtimoniū impiꝰ irritat deum: ſeddeus ꝓſpicit ꝙ veniat dies eius. Et hoc eſt: k ¶ Uidesqm̄ tu laborē ⁊ dolorē ꝯſideras: vt tradas eos inmanꝰ tuaſ. Qd̓ ſic conſtrue. Uides vt .i. quō: tradaseos ī manus tuas .ſ. antichriſtū ⁊ ſeruos eiꝰ ad puniēdū.Et hoc: qm̄ tu laborem ⁊ dolorē ꝯſideras: queꝫ ſanctis ī via intulerūt: Hoc eſt ꝙ ſuꝑ dixit: Sub lingua eiꝰ laboret dolor. Vel ſic ẜm Augꝭ. interrogatine. Uides .i. vidēdodiſſimulaſ: quia tu times laborē nimiū pati in puniēdo: Hoceſt: qm̄ tu laborē ⁊ dolorē ꝯſideras. vt .i. ſi tradaseos in manꝰ tuas ad puniēdū. Dolorē dicit qͣꝫtū ad iraꝫinteriorem: Laborem qͣꝫtum ad opus vindictę exterius. Eſtergo ſenſus: O dn̄e nunqͥd impunita dimittes ſcelera eoꝝ/ vtipſi dicūt: eo ꝙ timeas in puniēdo laborare et iraſci more hominū? Abſit. Oſtēſa a ꝓph̓a dei iuſticia quā exhibebit puniēdo malos: agit de eiꝰ miſcd̓ia quam exhibet bonis. Et hͦ duobus modis: ꝓtegēdo a malo: ⁊ adiuuādo in bono. Et hoc ē:l ¶ Tibi derelictꝰ eſt pauꝑ vt eum protegas/ Ecce primū. Et lege diſcretiue ⁊ cū pondere: qͣſi tibi qui talis es. Deſecundo ſubdit: m ¶ Orphano tu: non alius. n ¶ Erisadiutor: ad bonū faciēdū. Orphanꝰ eſt/ cui pater mūduset mater ꝯcupiſcētia mortui ſunt. De quibus Ezech̓. xvj. a.Pater tuꝰ amorręꝰ ⁊ mater tua cethea. Amorręꝰ interp̄tat̉amaricās: Hic eſt mundus qͥ multꝭ amaritudinibꝰ ⁊ doloribus ſuoſ afficit. Cethea interp̄tat̉ tenebreſcēs: ⁊ ſignat carnēſiue carnalē ꝯcupiſcētiā: q̨̄ lumē rōnis abſorbet ⁊ obtenebrat.Psͣ. Suꝑcecidit ignis/ ꝯcupiſcētię: ⁊ nō vider̄t ſolē iuſticię.Moraliter Verſus iſte pręlatorum eſt: l ¶ TTibi derelictus eſt pauper ⁊cͣ. Un̄ de malis ꝯquerit̉ dn̄s Eſa. j. f.upillo non iudicāt: cā viduę nō ingredit̉ ad illoſ. Quomodo auteꝫ adiuuat pauꝑem ſubdit: o ¶ Contere brachiū:id eſt fortitudinē: p ¶ Pctōris .i. antichriſti: qͥ dicit̉ ꝑ excellentiam pctōr qͣꝫtuꝫ ad ſe: q¶ Et maligni: qͣꝫtum ad ꝓximū. Et vere cōteres: quia r ¶ Quęret̉ pctm̄ illius .i. iudicabit̉ de pctō ſuo/ ⁊ peribit. Un̄ addit: s. ¶ Et nō inueniet̉: qꝛ ꝑibit ꝓiectꝰ in tenebras exteriores: Matth̓. xxv. c.Psͣ. Uidi impiū ſuꝑexaltatū ⁊ eleuatū ſicut cedros libani: ⁊tranſiui: et ecce non erat: quęſiui eum ⁊ non eſt inuentꝰ locuseius. Vel ſic: Quęret̉ pctm̄ illiꝰ: vtrum adhuc neceſſariūſit ad purgationē iuſtoꝝ. Et non inueniet̉: quia nō erit neceſſarium/ purgata eccleſia: ſicut lima non eſt neceſſaria ferroplanato. Et nota ꝙ multis modis accipit̉ brachiū in ſcriptura. Dicit̉ enī brachium potētia ſicut hic. Dicit̉ etiā brachiū:bona intentio.

gſ

Psͣ .90.

Psͣ. 90.Al̓. riram

¶ Al̓. rpupillo

Al̓. Frequireturdelictū eiꝰ nec

17. 1Psͣ. 11.

Psͣ. 57.Moraliter

um a

Psͣ .36.

Nota brachiuꝫmultꝭ modis d̓r