VIII
a qͣꝫ admirabile eſt nomē tuū ī ⁊ Ex ore īfantiū ⁊ lactētiū ꝑfēꝑ vniue̓rſa t̓ra. Qm̄ elēuata ēhͦ ciſti laudē ꝓpt̓ īimico̓s tuoſ:⁊ magnificētia tua ſuꝑ cęlos. vt deſtruas limicū ⁊ vltorē.
pcultum et recreationē. a ¶ Ꝙ admirabile eſt nomentuū/ ſupple in infinitū. b ¶ In vniuerſa terra: nō in iudęatm̄ ſicut dicebat iudęus. Hieronymꝰ autem ſic legit: Nomentuū eſt admirabile: ꝓpriū nomen. Vnde Eſaię. ix. b. Vocabit̉nomen eius admirabilis: conſiliarius ⁊cͣ. Et illud admirabilerepete: Ꝙ admirabile eſt in vniuerſa terra: quaſi dicatin infinitū. Dicit etiaꝫHieronymꝰ ꝙ vbi habemꝰ domine: hebręꝰhabet nomen dominiretragrāmaton ineffabile. Et vbi habemus: dominus noſter:hebręus habet adonai. Myſticę: vt ſupra diximus: cum dicit: ¶ omine: cōmendat̉ a potentia ⁊ creatione omniū:quia omnipotens eſt in ſe debemꝰ ei timorē: quia creator noſter eſt/ debemꝰ ei honorē. De his duobus: Malach̓. j. b. Siego pater ſum/ vbi honor meus: ⁊ ſi dominus ego ſum/ vbi timor meus? Et bene ei debemus honorem inquātum creator:quia in creatione hominē honorauit in tribus. In eo ꝙ eumfecit cū deliberatiōe. Un̄ dicit: Faciamꝰ hoīeꝫ: nō ſicut aliascreaturas: Dixit/ ⁊ facta ſūt. Secūdo ī eo ꝙ eum fecit ad imaginem ⁊ ſimilitudinē dei. Tertio in eo ꝙ eum p̨̄poſuit omnibꝰcreaturis. Vnde dicit̉ Gen̄. j. d. Faciamus hominē ad imaginem ⁊ ſimilitudinē noſtram: ⁊ p̨̄ſit piſcibus maris ⁊ volatilibꝰceli ⁊ beſtijs vniuerſę terrę: omniqꝫ reptili quod mouet̉ in terra. Timorē autem ei debemus inquātum eſt omnipotens: ſicut dicit dominꝰ Matth̓. x. d. Eum timete qui poteſt animāet corpus ꝑdere in gehennā. o ¶ Dominꝰ noſter. In hocvt tactum eſt/ cōmendat̉ a largitate: quę maxime apparuit inrecreatione/ vbi vere dominus omniū noſter fuit. Eſaię. ix. b.Filius datus eſt nobis. Ioh̓. iij. b. Sic deus dilexit mūdumvt filium ſuū vnigenitū daret. Et in hoc verbo notatur largitas dei/ in quattuor. Primo: quia dicit deus: Qui bonorumnoſtrorum non eget. Iob. xxxv. b. Si peccaueris/ quid ei nocebis? Porro ſi iuſte ęgeris/ quid donabis ei? Secūdo: qꝛ dicit mūdū/ qui indignus eſt. Matth̓. v. g. Qui facit ſolem ſuūoriri ſuper bonos ⁊ malos. Tertio in hoc ꝙ dicit: vnigenitū.Roma. viij .f. Qui etiam ꝓprio filio non pepercit: ſed pro nobis omnibus tradidit illum: quomō non etiaꝫ cum illo omnianobis donauit? Quarto: quia dicit/ daret nō venderet vel accōmodaret. Iob xxviij. b. Neſcit homo preciū eius: nec inuenit̉ in terra ſuauiter viuentiū. a ¶Ꝙ admirabile eſt nomen tuū. Nomē domini/ filius patris eſt. Eſaię. xxx .ſ. Eccenomē domini venit de longinquo. Item / poteſtas. Ioh̓. v. f.Opera quę ego facio ī nomine patris mei/ teſtimoniū perhibent de me. Item/ fama. Cantꝭ. j. a. Oleum effuſum nomentuum. Admirabile eſt nomen/ filius/ propter humilitatem. Phil̓. ij. a. Exinaniuit ſemetipſum formā ſerui accipiēs.Unde loquebantur moyſes ⁊ helias tanqͣꝫ admirātes de exceſſu eius/ quem completurus erat in hieruſalem: Luce. ix. d.Admirabile eſt nomē/ poteſtas/ ꝓpter operum magnitudinem/ multitudinē/ pulchritudinem. Psͣ. Mirabilia operatua. Admirabile eſt nomē/ fama/ propter dilatationem.Psͣ. In omnē terrā exiuit ſonus eorum. b ¶ In vniuerſa terra. Eſt terra viuorum .ſ. cęlum. Psͣ. Portio mea ſit ina terra viuētiū. Et Iob. xv. c. dicit̉ de bonis: Quibus ſolis data eſt t̓ra. Et de malo ſubdit̉: Non mittet ī terra radicem ſuā.Et eſt terra mortuorū: ſcꝫ infernꝰ. Iob. x. d. Terram tenebro.ſam et opertam mortis caligine: terrā miſerię ⁊ tenebrarū ⁊cͣ.Eſt ⁊ terra morientiū ⁊ viuentiū .ſ. mundus iſte. In omnibushis e nomē domini admirabile: Quia in cęlo: ẜm illud Eſaięlxliij. a. Quis eſt iſte qͥ venit de edom tinctis veſtibꝰ de boſra?Eſt et admirabile ī inferno: ẜm illud Psͣ. Quis ē iſte rex glorię? Et eſt admirabile in mūdo. Matth̓. vij. d. Admirabant̉turbę ſuper doctrina eius. Et Marci. vj. a. Admirabantur indoctrina eius/ dicentes: Vnde huic hęc omnia? Et quę eſt ſapientia quę data eſt illi: et virtutes tales quę per manus eiusefficiunt̉: ⁊cͣ. In terra viuorum eſt ſumma fęlicitas. In terramnortuorū/ ſumma infęlicitas. In terra morientiū et viuētiū/
ꝓſperitas ⁊ aduerſitas. ¶ Qm̄ eleuata eſt. Cōtinuatio.Admirabile eſt ⁊cͣ. Et ecce in qͦ pręcipuę .ſ. in aſcēſione:d ¶Magnificētia tua: O pater .i. filius tuus per quemmagnificatus es: ⁊ quē magnificaſti. Ioh̓. xiij. d. Nūc clarificatus eſt filius hominis/ ⁊ deus clarificatus eſt in eo. Et itaꝑ hoc ꝙ dicit: magnificentia: notat̉ in chriſto vtraqꝫ natura. Notat enim actionem etpaſſionē: ẜm ꝙ homomagnificatus et clarificatus eſt a patre: ẜmꝙ deꝰ clarificauit ⁊ magnificauit patrē. Hęc magnificētiaeleuata eſt: in aſcenſiōe: ẜm illd̓ Abacuk. iij. c. Sol et lunaſteterūt ⁊cͣ. Alia lr̄a: Eleuatꝰ ē ſol .i. chriſtꝰ: ⁊ luna .i. eccl̓ia ſtetit ī ordine ſuo. e ¶ Suꝑ cęlos ad lr̄aꝫ. Vel Suꝑ cęlos:id eſt apoſtolos ⁊ viros ſpūales: qͥ dicunt̉ cęli multis rōnibꝰ.Quia ſunt alti: Phil̓. iij. d. Noſtra conuerſatio in cęlis eſt. Iob. vij. c. Suſpendiū elegitanima mea ⁊cͣ.Quia ſemper voluuntur ⁊ nunqͣꝫ retrocedunt.Phil̓. iij. c. Poſterioꝝ oblitus ad anteriorame extēdo. Ezech̓. j. d. Aīalia ibant ⁊ nō reuertebant̉. Ecōtrario mali facti ſūt retrorſū⁊ nō in ante: Hiere. vij. e.Quia licꝫ moueant̉/ nūqͣꝫ tamē laſſant̉. Eſa. xl.g. Current ⁊ nō laborabūt: ambulabūt ⁊ nōdeficient.Quia mouēt̉ ordinate. j. Corꝭ. xiiij. g. Oīa honeſte ⁊ ẜm ordinē fiāt. Iob. xxxviij. d. Nūꝰquid noſti ordinē cęli ⁊cͣ.Quia ab eis deſcēdit pluuia doctrīę. Eſa. xlv.b. Rorate cęli deſuꝑ. Deūt̓. xj. b. Ne claudat dominꝰ cęlū ⁊ pluuię nō deſcendāt. VelSuꝑ cęlos .i. ſuꝑ oēſ rōnales creaturas/ angelicas .ſ. ⁊ hūanas. jͣ. Pet̓. iiij. d. Prouectꝰ ī cęlū ſb̓iectꝭ ſibi angel̓ ⁊ poteſtatibꝰ ⁊ v̓tutibꝰ. Uel/ Suꝑ cęlos .i. ſcpͥturas: qꝛ excedit eloquia omniū ſcripturaꝝ/ q̨̄ dicūt̉ cęli: qꝛ celant diuina ſecreta:⁊ qn̄qꝫ reuelāt. Eſa. xxxiiij. a. Complicabunt̉ ſicut liber/ cęli.f ¶ Ex ore infantiū ⁊cͣ. Hoc ad litterā factū ē: qn̄ pueri hebręoꝝ cū ramis palmarū obuiā chriſto vener̄t/ cātātes: Bn̄dictꝰ qͥ venit ī noīe dn̄i: Matth̓. xxj. b. Un̄ dn̄s ꝯͣ iudęos murmurātes ꝓpoſuit hūc verſum/ dicēs: Nū legiſtis: qꝛ Ex oreinfantiū ⁊ lactentiū ꝑfeciſti laudē ꝓpter inimicostuos/ cōfundēdos. Vn̄ dixit eis Lucꝭ. xix. .ſ. Si hi tacuerintlapides clamabūt. ¶ Ut deſtruas inimicū: phariſęū/ iudęū: k Et vltorē .i. ęmulatorē legꝭ moſaicę. Gal̓. j. c. Abūdantiꝰ ęmulator exiſtēs paternaꝝ meaꝝ traditionū. Un̄ alialr̄a habet/ defenſorē. Myſtice: ſi Ex ore infantiū ⁊ lactentiū .i. ſimpliciū/ qͥ ſugūt duo vbera: q̨̄ ſt̓ duo teſtamēta:De qͥbꝰ Cantꝭ. vij. b. Duo vbera tua ſic̄ duo hinnuli gemellicapreę. g ¶ Perfeciſti laudē .i. ꝑficies. Hoc īpletū fuit/ qn̄apl̓os viros ſimplices miſit dn̄ſ p̨̄dicare: Et implet̉ qͦtidie: qꝛtales ſimplices ꝯuertūt aīas ad deū. j. Corꝭ. j. c. Placuit deoꝑ ſtulticiā p̨̄dicatiōis ſaluos facere credēteſ. Eſa. xxxij. a. Corſtultoꝝ intelliget ſciētiā ⁊ lingua balboꝝ velocit̉ loq̄t̉ ⁊ plane.h ¶ Propter inimicos tuos: cōuertēdos quoſdā/ ⁊ qͦſdāconfundēdos. Inimici dn̄i/ ſunt ſuꝑbi. Psͣ. Suꝑbia eoꝝ quite oderunt aſcendit ſemper. Ipſi enim dei gloriam: de quaEſa. xlviij. b. Gloriā meā alteri non dabo: volūt auferre illi.Iob. xv. c. Tetendit aduerſus deū manū ſuā: ⁊ ꝯͣ omīpotētē roboratꝰ ē: Cucurrit aduerſꝰ deū erecto collo. Itē inimicidei ſūt mūdi amatores: De qͥbꝰ dic̄ Iaco. iiij. a. Quicūqꝫ voluerit amicꝰ eſſe huiꝰ mūdi/ inimicꝰ dei cōſtituit̉. ¶ Ut deſtruas inimicū ⁊ vltorē .i. antichriſtū: qui antonomaticedicet̉ inimicꝰ dei: Et ꝓpter ſuꝑbiā: de qͣ. ij. Theſſal̓. ij. a. Quiaduerſat̉ ⁊ extollit̉ ſuꝑ om̄e qd̓ dr̄ deꝰ aūt qd̓ colit̉/ ita vt ī tēplo dei ſedeat: oſtēdens ſe tanqͣꝫ ſit deꝰ. Et ꝓpter amorē mūdi quē ipſe maxīe habebit. Vltor aūt dr̄ antichriſtꝰ: qꝛ ꝓpterpeccata hoīm .i. exigētibus peccatis veniet. Iob. xxxiiij. d.Regnare facit
Al̓. ⁊defenſorē
Pyſtice 1
re de-eipuūē Cſ
Apl̓i ⁊ viriſpūales dicunt̉ cęli.
Largitas deiqͣttuorPsͣ. 15.
Myſtice
sͣ. 18.Psͣ. 141.lici tra
Psͣ .73.
Ps. 23.
c 2