III

⁊ ſoporatus ſū/ ⁊ exurrexi:qꝛ dn̄s ſu̓ſcepit me. Non tik mebo milia ppl̓i circūdantꝭ

aſſoce mea ⁊cͣ. Hic agit de ꝑſona pugnātꝭ: cuiꝰ pugnaoro eſt. Et on̄dit or̄onē ſuā eē diſcretā cū dicit: Uocę. Voxcn̄ hoīm eſt/ nō irrōnaliū aīaliū. Itē on̄dit eā eſſe liberā/ cūdicit: Mea. Et rectā: cū dicit: Ad dn̄m. Et deuotā/ cū diqit. Clamaui. Itē fructuoſā cū dicit: Et exaudiuit me.Debet em̄ oratio eſſediſcreta: ſicut patet ꝑhoc qd̓ dicit Amos.v. g. Aufer a me tumultū carminū tuoꝝ.Itē libera. Gregꝰ. Illa vox deum in tribulatione nō inuenit/ q̨̄ eum in ꝓſꝑitate contēpſit. Itē directa.Psͣ. Dirigat̉ oratio mea ſicut incenſū in ꝯſpectu tuo. Itēdeuota. Psͣ. Clamor meus in ꝯſpectu eiꝰ introiuit in aureseius. ⁊ Augꝰ. Qui indeuotus orat/ iudiciū ſibi poſtulat. Hicaūt clamor potius fit corde qͣꝫ ore. Clamor tn̄ oris valet adpigritiā excutiēdā ⁊ ad exemplum: Un̄ ⁊ dn̄s in paſſione voce magna clamauit: Heli/ heli ⁊cͣ. Matth̓. xxvij. f. Heb̓. v.h. In diebus carnis ſuę preces ſupplicationeſqꝫ ad deū cūclamore valido ⁊ lachrymis offerens: exauditus eſt pro ſuareuerentia. Talis em̄ oratio meretur exaudiri. Vnde ſubdit:d ¶ Et exaudiuit me de monte ſancto ſuo .i. de meipſo: qui ſum mons in vertice montiū. Eſa. ij. a. Chriſtꝰ em̄deꝰ exaudiuit ſe hoīeꝫ. Ul̓: De monte ſctō ſuo .i. de iuſticia ſua: ẜm Glo. Itē: De monte ſcto ſuo .i. de miſericordia/ quę dicit̉ mons: qꝛ miſericordia omnes virtutes excedit. Et nota ꝙ chriſtus dicit̉ mons: vt hic: Et Dan̄. ij. g.. lapis exciſus de monte ſine manibus. Item virtutes dicuntur montes. Lucꝭ. j. d. Exurgens maria abijt in montana. Itē apoſtoli. Psͣ. Leuaui oculos meos in montes. Etalibi: Fundamenta eiꝰ in montibꝰ ſanctis. Itē montes dicuntur dęmones. ij. Regꝭ. j. d. Montes gelbōe: nec ros necpluuia veniāt ſuper vos: quia de cętero ros gratię ſuꝑ ipſos96. non deſcendet. Item montes dicuntur ſuperbi. Psͣ. Montes ſicut cęra fluxerūt a facie domini. Item ⁊ herętici. Psͣ.o3. Inter medium montium pertranſibūt aquę. Item duo teod ſtamenta dicuntur montes. Zach̓. vj. a. Ecce quattuor qͣur. drigę egredientes de medio duorum montium. Item notaꝙ clamor quandoqꝫ dicit̉ vox oris tm̄. iij. Regꝭ. xviij. e. dixit helias ſacerdotibꝰ baal: Clamate voce maiore ⁊cͣ. Quādoqꝫ intentio cordis: quo ſuſanna tacens clamabat: Dan̄.xiij. e. Quandoqꝫ clamor/ dicitur cauſa clamoris. Gen̄. iiij.b. Uox ſanguinis fratrꝭ tui clamat ad me de terra. Et Gen̄.xviij. c. Clamor ſodomorum ⁊ gomorręorum multiplicatus eſt..K a ¶ Uoce mea: non aliena tm̄. Contra quoſdam quiſemper petunt orationes aliorum/ ⁊ ipſi nec orant nec faciunt/ quare impetrare aliquid mereantur: Similes illis quinoluerunt venire ad nuptias: ſed dicebant: Rogo te habeme excuſatum: Lucꝭ. xiiij. d. Similiter contra quoſdamqui nunqͣꝫ voce ſua clamant in eccleſia ſua: ſed tm̄ voce vicaria. b ¶ Ad dominū: qui omnia poteſt dare. In hoc notatur fides: in qua oratio debet fundari. Iacob̓. jͣ. a. Poſtulet in fide nihil hęſitans. c ¶ Clamaui. In hoc notaturferuor/ ex quo debet procedere oratio. Sic clamabat moyſes tacens: Exo. xiiij. d. quando dictū eſt ei: Quid clamasad me? Et ſuſanna/ Dan̄. xiij. e. ſicut dicitur in Glo. Et talem orationem exaudit dominꝰ: Vnde ſubdit: Et dominusexaudiuit me ⁊c̄. Sequitur. e ¶ Ego dormiui: ſomnō paſſionis .i. mortuus fui. Et dicitur mors chriſti ſomnꝰ:quia breuis fuit. Hiere. xxxj. e. Quaſi de ſomno ſuſcitatus/⁊ ſomnus meus dulcis fuit mihi: quia placuit mihi paſſio.Similiter mors ſanctoꝝ: Ioh̓. xj. b. ſomnus dicitur: Et ſicūt homo poſt ſomnū melior ⁊ fortior ſurgit: ſic chriſtuspoſt mortem melioratus ẜm humanitatem/ ⁊ glorificatusſurrexit. Et hęc dormitio dn̄i ſignificata eſt Gen̄. ij. d. quāuo dormiuit adam: ⁊ de latere dormientis formata eſt eua.Sic ⁊ chriſto dormiente in morte: de latere eius formatioeccleſię exiuit .ſ. ſacramenta. Item hoc ſignificatū eſt Gen̄.

xxviij. c. in dormitione iacob. Poſtea oſtendit pręmia mortis eius. Primum fuit in ſepulchro: de quo ſubdit: f ¶ Eſoporatus ſum: in corde terrę: Ul̓ ẜm aliam litterā: Sōnum cępi. Secundū fuit in reſurrectione: de qͦ dicit: g ¶ Etexurrexi/ tertia die. Psͣ. Tu cognouiſti ſeſſionē meā: et reſurrectionē meē. Tertiū fuit īmortalitas: d̓qͦ ſequit̉: h ¶ Quiadn̄s ſuſcepit me:quaſi merito ſurrexi:Quia dn̄s/ pr̄ ſuſcepit me: ī eādē gloriā. Psͣ. Suſcipe ſeruū tuū in bonū: Hoc fuit ī aſcenſione.Chriſtꝰ dormitauit an̄ paſſionē: dormiuit ī paſſiōe: euigilauit ī reſurrectiōe: ⁊ ſꝑ vigilabit. Hiere. j. c. Uirgā vigilantēego video. Et qꝛ dn̄s ſuſcepit me: i No timebo. Hicnotat̉ qͣrtū p̨̄miū paſſiōis .ſ. īmunitas ab hoſtibꝰ: Et hͦ eſt:Nō timebo/ de cętero: kMilia ppl̓i circūdātꝭ me:pendentē in cruce.e ¶ Ego dormiui ⁊cͣ. Moraliter poteſt exponi de contēplatiuis. Ego dormiui/ in contemplatione: in qua ſenſusligantur/ ⁊ ab actibus ſuis ſuſpendunt̉. Cantꝭ. v. a. Ego dormio ⁊ cor meum vigilat. f ¶ Et ſoporatꝰ ſum .i. detentusin contemplatione: Multi dormiunt qui nō ſoporant̉: ſedſtatim euolat cōtemplatio. Dan̄. ij. a. Uidit nabuchodonoſor ſomniū: ⁊ ſomniū eiꝰ fugit ab eo. Sed ſoporatur/ qui inea detinet̉: ⁊ qn̄ euigilat cito reobdormit. Detineri ⁊ ſoporari volebat ſponſam ſponſus/ dicens Cantꝭ. viij. a. Adiurovos filię hieruſalē/ ne ſuſcitetis neqꝫ euigilare faciatis dilectam donec ipſa velit. Duo autē ſunt genera contemplationis. Primum eſt circa humanitatem chriſti: vt circa incarnationem/ paſſionem/ ⁊ huiuſmodi. Secundū eſt circa diuinitatem. De primo dictum eſt: Ego dormiui ⁊cͣ. De ſecundo ſequitur: g ¶ Et exurrexi/ ad diuinitatem .ſ. contēplandā: Ad hoc em̄ oportet ꝙ aīa exurgat/ ⁊ ſupra ſe aſcendat. Thren̄. iij. d. Leuauit ſe ſupra ſe: in mentis exceſſu: Qd̓fit cum affectus ad id aſpirat: ⁊ id odorat ⁊ pręguſtat qd̓ ratio comprehendere non poteſt. Et hoc non poteſt homo niſi dominus trahat eum. Cantꝭ. j. a. Trahe me poſt te. Vnde ſequitur: h ¶ Quia dn̄s ſuſcepit me. De hac duplici contemplatione/ Cantꝭ. viij. a. Lęua eius .i. illa quę circahumanitatē facta ſunt: ſub capite meo/ quaſi puluinar: ⁊ dextera illiꝰ .i. diuinitas: amplexabitur me/ trahendo ad ſuperiora. Et tunc i ¶ Nō timebo ⁊c̄. In ꝯtemplatione em̄ qͣſiX in turre habitate ¶ Ego dormiui. Ul̓ alit̓ Moralit̓: vt in p̨̄miſſis verbisnotet̉ ſimul contēplatio ⁊ actio. Ego dormiui et ſoporatus ſū: in ꝯtemplatiōe: vt dictū eſt. g ¶ Et exurrexi: adactionē. Cantꝭ. vij. d. Egrediamur ī agrū/ ⁊ cōmoremur ī villis: mane ſurgamꝰ ad vineas. Et hoc feci: h ¶ Quia dn̄sſuſcepit me: in curā: Un̄ in p̨̄dicta auctoritate Cantꝭ. ſequit̉: Ibi dabo tibi vbera mea. Et ꝓpt̓ hoc: i ¶ Nō timebo milia ppl̓i circūdantꝭ me: Qn̄ em̄ egreditur hō adXactiuā: tunca ¶ Uoce mea: qͣꝫtū ad meipſū: c ¶ Clamaui: qͣꝫtūad ꝓximū. d Et ita exaudiuit me de mote ſctō ſuo..i. de chriſto vl̓ d̓ ſua iuſticia. Et qͣre ſit ei clamādū/ ſubiūgitdicēſ: e Ego dormiui: peccādo: ſ Et ſoporatꝰ ſū: cōtēnendo: g Et exurrexi: ꝑ gr̄aꝫ. h. ¶ Quia dn̄s ſuſcepit me: ꝑ pęnitentiā. Et nota ꝙ eſt ſomnꝰ naturę: ſomnꝰ culpę: ſomn gr̄ę: ſomnꝰ gl̓ię. Somnꝰ naturę/ cōmunis eſt nobiscū brutꝭ: De qͦ d̓r: Plus vigila ſꝑ: ne ſomno deditꝰ eſto. Etiſte poteſt eſſe ſomnꝰ culpę/ ſi modū excedat. De ſomno culpę dicit̉: Dormierūt ſomnū ſuū: ⁊ nihil inuenerūt oēs viridiuitiaꝝ ī manibꝰ ſuis. Apl̓s. j. Theſſal̓. v. b. Qui dormiūtnocte dormiūt. De ſomno gr̄ę/ Cantꝭ. v. a. Ego dormio etcor meū vigilat. Et ī Psͣ. Si dormiatꝭ īter medios cleros.De ſōno gl̓ię d̓r Actꝭ. vij. g. ꝙ ſtephanꝰ obdormiuit ī dn̄o.Et: Modicum plora mortuum tuū: qꝛ dormit in dn̄o. Sequit̉: i ¶ Nō timebo milia ppl̓i ⁊cͣ. Continuatio: quiaA dn̄s ſuſcepit me.2

x

Psͣ .138.

pebeat eſſe.I

Al̓. ⁊ſōnū cepi.

Psͣ .118.

sͣ. 140.Psͣ. 17.Auctori-

Moraliter.

P ultiplex accep tio montis. j

Duo genera cōtemplationis.

Psͣ. 120.Ps .86.

IPsͣ.96.Psͣ.103.Clamor qͥd ſdicatur.

Alit̓ Moralit̓.

Alil Moralit̓.

Myſtice.

jrice.schriſti qͣniū diclt̉.

De ſomnomultiplici.

Psͣ. .79.

Figura.

Psͣ. 67.

Ecc̄j. 22. b.