III
a in timore: ⁊ exultate ei cū tres mōre. App̄hendite̓ diſciplitͦ nā: nēqn̄ iraſcat̉ dn̄s/ ⁊ pereſͦ ātꝭ de via iuſta. Cū exarſerit
ī breui ira eiꝰ: beati oēs qͥ ꝯfidūt ī eo. ¶ Psͣ dd̓ cū fuge-ret a facie abſalō filij ſui. IIIOmine quid multipliKL.
pebemus ei ſeruire. Nos emit. jͣ. Corꝭ. vj. d. Empti em̄ eſtꝭcio magno ⁊cͣ. Et quāto p̄cioſiori p̄cio nos emit: tāto deuo.v ei ſeruire debemꝰ. j. Pet̓. jͣ. c. Nō corruptibilibꝰ auro velarcēto redēpti eſtꝭ de vana vr̄a ꝯuerſatiōe pat̓nę traditiōiſ: ſꝫqcioſo ſāguīe qͣſi agni īcōtamīati ⁊ īmacl̓ati ieſu chriſti. Itēſcd̓a cauſa eſt: qꝛ honeſtū eſt ſeruire tantodn̄o. Boetiꝰ: Cui ſeruire/ regnare eſt: cuiꝰagi fręniſ/ ſūma libertas eſt. Eccͣj. xxiij. d.Gloria magna eſt ſeqͥdn̄m. Tertia cauſa ē:qꝛ vtile ē. Ioh̓ xvij. d. Volo pat̓ vt vbi ego ſū illic ſit ⁊ nniſter meꝰ. Eſa. lxv. b. Ecce ſerui mei comedēt/ ⁊ vos eſurieris: ſerui mei bibēt/ ⁊ vos ſitietꝭ ⁊cͣ. Dicit gͦ: Seruite dn̄o:nō diabolo. iij. Regꝭ. xviij. d. Si dn̄s ē deꝰ ſeqͥmini illū: ſiaūt baal/ ſeqͥmini illum. Item/ dn̄o nō dominis: ſꝫ ſoli dn̄o.Matth̓. vj. c. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Un̄. j. Regꝭ.vij. a. Pręparate corda vr̄a dn̄o/ ⁊ ſeruite illi ſoli. Sꝫ oporret vt hoc ſeruitiū fiat cū timore: ne ꝑ negligentiā deturpet̉Un̄ ſubdit: a ¶ In timore. Eccͣs. vij. c. Qui timet deūnihil negligit. Sꝫ qꝛ ex timore/ niſi habeat̉ cū ſpe ⁊ gaudionaſcit̉ deſꝑatio: Ideo addit: b ¶ Et exultate ei. Psͣ. Lętet̉ cor meū/ vt timeat nomē tuū. Sꝫ iterū ne ſpes ⁊ exultatio p̨̄ſumptionē generet: addit: c ¶ Cū tremore. Gregꝰ.Spes ſine timore luxuriat̉ ī p̨̄ſumptionē: timor ſine ſpe degenerat in deſꝑationē. Zach̓. ix. c. Exulta ſatꝭ filia ſion. Satis dicit: nō parū/ vt deſꝑantes: nō nimis/ vt pręſumentes:ſed ſatꝭ vt ſperātes ⁊ exultātes cū tremore. Duo erūt in dānatꝭ .ſ. vermis malę ꝯſcientię: ⁊ pęna corꝑalis gehēnę. Eſa.vltꝭ. g. Vermis eoꝝ nō moriet̉/ ⁊ ignis n̄ extīguet̉. Ad pͥmūpōt referri/ timor cordis: ad ſecūdū/ tremor corꝑiſ. d ¶ App̄hēdite diſciplinā .i. aduerſa. Duplex ē diſciplīa .ſ. eruditio/ ꝑ moleſtiaſ: ꝗ gręce dr̄ ⁊ ἀιοε εία: pedia. De qͦ Heb̓. xij.c. Oīs diſciplina ī p̨̄ſenti qͥdē nō videt̉ eſſe gaudij ſꝫ męrorꝭ:poſtea aūt pacaciſſimū fructū exercitatꝭ ꝑ eā reddet iuſticię.Itē dr̄ diſciplina/ eruditio ꝑ doctrinā. De his duobꝰ modisPsͣ. Et diſciplīa tua correxit me ī finē: ⁊ diſciplina tua ipſame docebit. De pͥma gͦ dic̄. App̄hēdite diſciplinā .ſ. aduerſitatū ⁊ correctionū. Eccͣj. ij. a. Oē qd̓ applicitū tibi fuerit accipe/ ⁊ ī dolore ſuſtine/ ⁊ ī hūilitate tua patiētiā habe:Et ſubiungit ſtatim cauſā: Qm̄ in igne ꝓbat̉ auꝝ ⁊ argētū/hoīes ꝟo receptibiles ī camino hūiliatiōis. Prouerb̓. iij. b.Diſciplinā dn̄i fili mi ne abijcias: neqꝫ deficias cū ab eo corriperis: quē em̄ diligit dn̄s corripit. Et dicit Glo. Apprehendite aduerſa qͣſi p̨̄ſidiū ⁊ munimentū. Un̄ qͥdā: Fortunamiſerrima tuta. Itē Gregꝰ. Quāto lignū fortiꝰ ꝑcutit̉: tātoterrę cui inhęret magꝭ infigit̉. Et ſubiūgit tres cās qͣre aꝑp̄hēdenda ē diſciplina. Prima: vt euitet̉ ira dei: ibi: e ¶ Neqn̄ .i. ne aliqn̄: f ¶ Iraſcat̉ dn̄s. Nō dubitauit ꝓph̓a dehac ira quātū ad ſeip̄m: ſꝫ dubitatiue dixit quātū ad opinionē ſtultoꝝ. Ul̓ ſic: Ne qn̄ iraſcat̉ dn̄s: qꝛ raro in hoc ſęculo iraſcit̉: ſꝫ diu ſuſtinet. Scd̓a eſt cauſa: ne amittat̉ ꝯſortiū ſctōꝝ in p̨̄ſenti: ibi: g ¶ Et pereatꝭ de via iuſta .i. iuſtoꝝ .ſ. d̓ bona oꝑatiōe nr̄a ad pctm̄ declinādo. Gregꝰ. Melius eſt ardere flamma febriū qͣꝫ vitioꝝ. Tertia cā eſt: ne īcurrat̉ ęterna dānatio/ ⁊ amittat̉ ęterna beatitudo. h. ¶ Cū exarſerit ī breui ira eiꝰ: qꝛ breue eſt tp̄s: ⁊ tūc nihil erit patientię: qꝛ nō dabit tūc locū pęnitētię. Eſa. xxx. f. Ardens furor eiꝰ. Ul̓ ideo dixit: In breui: qꝛ ī iudicio ſimul nō ſeꝑatim om̄ia diſcutiet. Et tūc i ¶ Beati/ erūt: nō ſolū ſecuri:k ¶ Om̄es qͥ ꝯfidūt ī eo .i. valde fidūt .i. totā fiduciā ponūt in eo. Ecōtrario maledictꝰ erit qͥ ꝯfidit in hoīe: Hiere.xvij. a. Nota ira dei accendit̉ ī p̨̄ſenti: ardet iā ī aīabꝰ dānatoꝝ: exardeſcet ī futuro in aīa ⁊ corꝑe. ¶ Expoſi. Psͣ. III.Omine qͥd multiplicati ſūt. Titulꝰ: Psͣ. dao ¶uid cū fugeret a facie abſalō filij ſui. Legit̉a. ij. Regū. xv. ꝙ cū dauid fugeret a facie abſalō: ꝯſilioachitophel irruit ſuꝑ eū ī hierl̓m: ⁊ dauid cū arca dn̄i nudis
plātꝭ exiuit de hierl̓m: ⁊ tūc ſecutꝰ ē eū abſalō: ⁊ capite eiꝰ ꝑcapillos ad arborē ligato/ īterfectꝰ eſt a ioab: qd̓ ītellexit dauid accidiſſe ſibi ꝓ homicidio vr̄ię ⁊ adulterio berſabee: ẜmqd̓ p̨̄dixerat ei nathā. ij. Regꝭ. xij. c. Nō recedet gladiꝰ d̓ domo tua vſqꝫ ī ſēpiternū. Huic hiſtorię alludit titulꝰ: ſꝫ potiꝰagit de ſignificato qͣꝫde ſignificāte. Dauidem̄ chriſtū: abſalō iudā ſignificat. Aſalondr̄ qͣſi abbeſſalon .i.pax patris. Abba em̄pater: ſalem pax īterpretat̉. Abſalon ꝑſecutus eſt dauid: ita iudas chriſtū. Dauid fugit a facie abſalon: ⁊ chriſtus a iuda cū aſcēdit cū diſcipulis ſuis in montēorare: Matth̓. xxvj. d. Ul̓ fugit a facie iuda: cū gr̄a eius iudā deſeruit. Et eſt psͣ iſte pͥmus eoꝝ qͥ breuiter agūt de paſſione ⁊ reſurrectione chriſti. Et eſt ſenſus tituli taliſ: Psͣ iſteattribuit̉ dauid .i. chriſto/ qͥ hic loquit̉. Psͣ dico/ agēs de eoqd̓ figuratū eſt cum fugeret dauid a facie abſalon .ſ. de fugachriſti a facie iudę/ ⁊ de paſſiōe ⁊ reſurrectiōe: q̨̄ oīa ī illa hiſtoria figurata fuerūt. Et ſicut in alio pſalmo .ſ. Quare fremnuerunt: fuit interrogatio increpationis: ita in hoc pſalmoponit̉ interrogatio admiratiōis. Propheta gͦ in admirationē ꝓrūpit dicens: Dn̄e qͥd multiplicati ſūt. Et nota ꝙin primo pſalmo ęgit ꝓph̓a de beatitudine: In ſcd̓o de viaad beatitudinē: In hoc agit de eo ꝑ qd̓ eſt via ad beatitudinē .ſ. de paſſione. Et diuidit̉ Psͣ iſte in duas partes. In pͥma ꝑte ponit ꝑtes oppoſitas a ſil̓itudine pugnantiū. Scd̓ofinis rei on̄dit̉ .i. reſurrectio: ibi: Ego dormiui ⁊cͣ. Prīapars diuidit̉ ī tres partes. In pͥma agit de ꝑſecutoribꝰ. Inſecunda de ꝑſona adiuuātis: ibi: Tu aūt dn̄e. In tertia deꝑſona pugnātis: ibi: Uoce mea. In pͥma aggrauat ꝑſecutionē inimicoꝝ: Primo on̄dendo eos eſſe multoſ: ibi: Multiplicati ſūt. Secundo crudeles: ibi: Qui tribulāt me.Tertio detractores: ibi: Multi inſurgūt. Quarto inuitantes ad deſperationem: ibi: Multi dicunt ⁊c̄. Igiturvt prędiximus propheta in admirationē prorumpens ait:Dn̄e deꝰ pater. m ¶ Quid ml̓tiplicati ſūt: ꝑ adiūctionem indę. Psͣ. Multiplicata eſt ſuꝑ me iniqͥtas ſuperboꝝ.Qui tribulant mel ¶ Dn̄e qͥd mltiplicati ſt ⁊cͣ. Moralit̓ poteſt exponi deqͦlibet iuſto in tribulatiōe aliqͣ ꝯſtituto/ ⁊ dicēte: Dn̄e: qͣſi qͥſolus potes me liberare: m ¶ Quid multiplicati ſunt⁊c̄ .ſ. motus diuerſaꝝ temptationū. Et vtitur verbis competentibꝰ/ ⁊ ẜm ꝓceſſū belli materialis: ⁊ etiā ſpūalis qd̓ fitin tēptatione. Primo em̄ colligit̉ exercitꝰ: Scd̓o aggredit̉aduerſarios. Tertio pugnat/ minas inferendo. Ad pͥmū ꝑtinet qd̓ dicit: Multiplicati ſūt ⁊c̄. Ad ſecundū: Inſurgūt. Ad tertiū: Multi dicūt ⁊cͣ. Sic habet̉. iiij. Regꝭ.xviij. d. Miſit rex aſſyrioꝝ thartā ⁊ rapſacē d̓ lachis cū manu valida ī hierl̓m/ Ecce collectio exercitꝰ. Et ſequit̉ ibi quōaggreſſi ſūt: Dicit em̄/ ꝙ aſcenderūt ⁊ venerūt ī hierl̓m: ⁊ ſteterūt iuxta aqueductū piſcinę ſuꝑioris. De cōminationibꝰſequit̉: In qͦ ꝯfidis vt audeas rebellare? Si dixeris in dn̄odeo nr̄o habemꝰ fiduciā ⁊cͣ. Ita in bello aīę primo colligit̉exercitꝰ malaꝝ cogitationū: qͣs immittit rex aſſyrioꝝ .i. diabolꝰ. Et ſūt ī eo pͥncipes thartā/ qͥ īterp̄tat̉ ſuꝑfluus: ⁊ ſigͣtcarnē: q̨̄ nō ꝓdeſt qͥcqꝫ: Ioh̓. vj. g. Et rapſaces/ qͥ interp̄tat̉X multū deoſculās:Uel ſic: ¶ ¶ Dn̄e qͥd multiplicati ſūt. q. d. hoc eſt mirū ꝙ mali me ꝑſequunt̉: cū hͦ ſit eis laborioſū. Hiere. ix. b.Vt inique agerēt laborauerūt. Itē cū ſit eis damnoſū. Psͣ.Uſqꝫ qͦ irruitis in hominē interficitis vniuerſi vos .ſ. ipſos.X Item cū ſit¶ n̄e qͥd multiplicati ſūt ⁊cͣ. Pōt aūt totꝰ iſte Psͣ legi in ꝑſona eccl̓ię ẜm Glo. Sꝫ notandū ꝙ eccl̓ia triplicē habuit inimicū/ ⁊ qͣrtū expectat .ſ. antichriſtū. Primo habuitmanifeſtos ꝑſecutores ī tꝑe martyrū. Scd̓o fraudulētos hęreticoſ. Tertio falſos frēs. Prīa fuit a timore nocturno: Sꝫiſta depulſa eſt
ii. T
Allegorice.
giſ
Diuiſio psͣ.
uplex p̄iplina. x
Psͣ. 17.
Psͣ .118.Hozalit.
Hgͣ .3. eMoraliter.
Tres cauſe qͣreſſeplina ſit ap
Hiſtoria.
Alit̓ Moraliter
Psͣ .61.
Myſtice.De inimiciseccleſie.
a.
Psͣ .90.