Nico. de lyraPrologusN1 59. D yro
υιιυο. OCIYI4
quę in pn̄ti patiat̉: ⁊ ī futuro receptura ſit. Intētio ꝟo eius monere ad patiētiā q̨̄ ſeruāda ē: tuꝫquia breuis labor: tū qꝛ pręmiū magnum. Modus tractādi talis: prīo ꝑmittit ꝓlogū ⁊ ſalutationē vbi reddit auditores benignoſ ⁊ attētos:qͦ p̄miſſo accedit ad narrationē. An̄ narrationeꝫꝟo on̄dit xp̄m eē ab ęterno ſine prīcipio ⁊ fine: īducens ipſum loquentem: Ego ſum alpha ⁊ oid eſt prīcipium ⁊ finis. Poſtea accedēs ad narrationē diſtīguit ſeptē viſiōes: qͥbꝰ termīatꝭ iſteliber ꝯſumat̉. Pręmittit aūt ꝓlogū dicēs: Apocalypſis ieſu xp̄i. ſubaudis: hic ē. Sic̄ in alijs: viſio Ęſaię hęc eſt ⁊ parabole ſalomonis hę ſunt.Incipit prologus ſācti Hieronymi in apocacalypſim ſancti Iohannis apoſtoli.Phānes apl̓s ⁊ euāgeliſta a xp̄o eleciatqꝫ dilectꝰ ī tāto amore dilectiōis vberior habitꝰ ē: vt ī cęna ſuꝑ pectꝰ eiꝰ recūberet: ⁊ ad crucē aſtāti ſoli matrē ꝓpriāIcōmēdaſſꝫ: vt quē nuber̄ volētē ad amplexū virgītatꝭ aſciuerat: ip̄i ēt cuſtodiēdā ꝟginētradidiſſet. Hic itaqꝫ cū ꝓpt̓ v̓bū dei ⁊ teſtimōiūieſu xp̄i ī pathmoſ īſulā ſortiret̉ exiliū: illic ab eodē apocalypſis p̄oſtēſa deſcribit̉: vt ſic̄ in principio canōis .i. libri geneſeos īcorruptibile prīcipium p̨̄notat̉: ita ēt īcorruptibil̓ finiſ ꝑ ꝟ̓ginē ī apocalypſi redderet̉ dicētꝭ: Ego ſū alpha ⁊ o initiū⁊ finis. Hic ē iohēſ qͥ ſciēs ſuꝑuēiſſe ſibi diē egreſſiōis de corꝑe: ꝯuocatꝭ ī epheſo diſcipul̓: deſcēdit ī defoſſū ſepulturę ſuę locū: orōneqꝫ cōpletareddidit ſpūm tā a dolore mortꝭ factꝰ extraneꝰ:qͣꝫ a corruptiōe carnis noſcit̉ alienꝰ. Cuiꝰ tn̄ ſcripturę diſpoſitio vl̓ libri ordīatio: iō a nob̓ ꝑ ſingula nō expōit̉: vt neſciētibꝰ īqͥrēdi d̓ſideriū collocet̉: ⁊ q̨̄rētibꝰ laborꝭ fructꝰ: ⁊ deo magiſterij doctrina eruet̉.Finit prologus.Prothemata
I Lna. 11et .22. c
R