Prefatio
¶ Incipit pręfatio Gilberti pictauienſis in apocalypſiꝫ ioh̓is.Mnes qͥ pię voluntviuere ī chriſto (ſicutait apl̓s) ꝑſecutionēpatiēt̉. Iuxta illd̓ Filiaccedēs ad ſeruituteꝫdei ſta ī iuſticia ⁊ tīore: ⁊ p̨̄para animā t̓uā ad tētationē. Tentationāqꝫ ē vita hoīs ſuꝑ terraꝫ. Ne ātfideles in his deficiāt cōſolat̉ eosdn̄ſ: atqꝫ ꝯfirmat dicēſ: Uobiſcū ꝝſū vſqꝫ ad ꝯſūmatiōem ſcl̓i: et no olite timere puſillꝰ grex. Propter pea vidēsᵗ deus pater tribulatio anes quas paſſura erat eccleſia abapl̓is fundata ſuꝑ petrā xp̄m: vt rminus timeāt̉ diſpoſuit vna cū fi ᵍfilio ⁊ ſpirituſctō eas reuelare. Re vuelauit autē tota trinitas xp̄o ẜꝫhumanitatē. Chriſtus ꝟo iohāniꝑ āgelū: iohānes eccl̓ię: de qͣ reue ālatiōe hunc librū cōpoſuit. Undeʰ⁊ liber iſte apocalypſis dicitur: did eſt reuelatio: quia hic ꝯtinēt̉ q̨̄edeus reuelauit iohanni: ⁊ ioh̓eseccleſię: quanta ſcꝫ eccleſia paſſaſit tꝑe pͥmitiuo: ⁊ nūc patiat̉ ⁊ ī no gͦuiſſimis tꝑibꝰ antichriſti paſſuraſit: qn̄ tāta erit tribulatio: vt ſi fieri pōt etiam moueāt̉ electi: ⁊ quę hꝓ his ⁊ nunc ⁊ in futuro p̨̄mia ſit iſuſceptura: vt quos denunciatakſupplicia terrēt: ꝓmiſſa p̨̄mia letificēt. Ideo iſte liber inter reliqͣs m
F2. Tīo 3. eF Ecc̄i .2. 0
Mat .28. d