Glo. ordi. Ad Titum Ca. IIINico. de lyra
a F mūdo ꝑ carnē. § vl̓ nobis ꝑ fidē. 5apparuit .i.gnitas ⁊ humanitas apparuit ſalilluxit hoībꝰ.I qꝛ nulla bona feceramꝰ nosuatoris nr̄i dei. Nō ex oꝑibꝰ iuſti acię quę fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā miſe ba F ita forſitā etiā illos qͥ adhuc increduli. F iā ſpfuture ſalutis. b ſbaptiſmi. I in quo depoſitveteri hoīe generatur nouūricordiā ſaluos nos fec̄: ꝑ lauacrūc§ qꝛ qui credit quotidie magis et magis renouaregenerationis ⁊ renouatiōis ſpi dir ꝑ ſpiritum in baptiſmo datura I ſpm̄. b 5 ad remiſſionē oīm pctōꝝ ad copiāvirtuturituſſācti: quē effudit in noͣs abūde ꝑ ieſum xp̄m ſaluatorē noſtrū:a I ad hͦ vt iſtud addat. b F interim in p̄ſenti.ut iuſtificati gratia ip̄ius hęredes ſꝫa ſ et ſi nōdū ẜm remb I veraxſimꝰ ẜm ſpēm vitę ęternę. Fidelis īI iſte ꝙ xp̄s ſaluauit ⁊ heredes fecit. §p̄dictis.bF alios. ſ vel volo te cōfirmare .ſ. eos qͥ credunteſt ſermo. Et de his volo te confirdeo vt curent.a § alijs multis: vel ſibijpſis.a mare: vt curēt p̄eſſe bonis qͥꝑibusa § p̄dicta. I ideo volo te de p̄dictis confirmarealios quia5 in ſiqͥ credūt deo. he̓c ſunt bona ⁊ vti ina alijs. b5 de his cōfirma. c § vbi nec ſalꝰ neclia hōībꝰ. Stultas aūt quēſtiōes nvtilis ſcīa. a F originū enunIat̉?iōes. b5 qͣs d̓ lege faciūt vt d̓cibiſ qͦs alij aſſediſcernēdoſ. alij nō⁊ geneālogias ⁊ cōte̓ntiōes ⁊ puI vt qn̄ inemēdata ſcriptura d̓ annis mathuſalam⁊ de hmōi alijs cōtraria vel īpoſſibilia ſentire videt̉gnas legis deuita: Sūt enī inutiI ſine fructu. I falſe. F nōſolū hec deuita ſꝫ ⁊ corbles et vane. HHęreticū hoīem poſt?rectionē poſtqͣꝫ bis feceris. a Fal̓s vnamprimam ⁊ ſecūdā correptionē de xIperditus.§ incorrigibilis.uita: ſciēs qꝛ ſubuerſus ē qͥ eiuſmo ya ¶ ⁊ quia ſcienter peccat vel ⁊ cū ſit.cdi eſt: ⁊ delinquit cū ſit ꝓprio iudi:ſ vt interim ꝓuideāt Cretēſibꝰ dū ad me veneris.cio condēnatꝰ. Cū miſero ad te ar aa §ideo dicit qꝛ vult eū videre cauſa affectus ⁊ vtplenius confirmet in eccleſiaſtica diſciplina.theman aut tychicū: feſtinā ad me bvenire nicopolim. Ibi eniꝫ ſtatuia Iſic erat ī ſynagoga. b § qͥ ꝑfectꝰ erat ī ſcpͥturise hyemare: ze̓nā legiſperitū ⁊ apollo qa I eoꝝ q̄ ad viaticū neceſſaria ſūt ill̓. F ita ſollicitet ſollicite p̄mitte: vt nihil illis deſit. dſ vnde aūt res illis. Fcretēſes vt ⁊ alij. I ſibijpſisDiſcāt aūt ⁊ nr̄i bonis oꝑbꝰ p̄eſſe?5dādo mīſtris. F nō ad q̄libet. § qꝛ iuxta ꝑabolā:arbor q̄ nō facit fructū bonū excidet̉ ⁊ ī 1ggnē mittead vſus neceſſarios: vt nō ſint īfru ſꝫa § ꝓpt̓ cōpēdiū ſimul oēs cōſalutatores ſignificat.ctuoſi. Salutāt te qͥ mecū ſūt oēs. i§. i. fideli affectu. § nō ficte.Saluta eos qͥ noſ amāt ī fide. Gr̄adei cū oībꝰ vob̓ amē. Epl̓a pau mli ad Titū finit. Argumētū ī epiſtolā ad Philemonē incipit.Hilemoni familiares lit-p teras facit ꝓ oneſimo ſeruo eiꝰ ſcribens ei ab vrberoma de carcere per ſupraſcriptuꝫ
C
24. q. 1dignior..3. c. dixitpl̓s. 26. q.3. c. ep̄i. 16princi.
D
t 4