Nico. de lyraOlo. ordi. Ad Philippenſes Ca. II

aſvt nō murmuretis de tribulatione vel dilatione. b 5 nō negc Ivt nō heſitetis pati: ſꝫ ꝓmpti ſitgenter ⁊ indeuote.ſine mu̓rmurationibus ⁊ hēſitationibus: vt gͦFita oīa: vt ꝓximꝰ nō poſſit de vobis condli. .xj māmone ectaꝫqͣꝫtum ad vos ſitisſimplices: nō duplices: nō em̄ poteſtis deo ſequātū ad exteros ſine reprehenſione. Iſicut.a ſitis ſine quęrela ⁊ ſimplices ⁊ filij dei: ⁊ ſine?a Feſtote. ſ vt nō ſit in vobis qd̓ pateat reprehenſioni. b 5 ⁊ideo: qꝛ eſtis.cſ per opera. d ſꝑ diuerſas ſectab rep̄henſione in me̓dio nationis prauę ⁊ pera § qͣſi ad hͦ eſtis conſtituti ⁊ iō decet vos eſſe ſine reprehenſioneb 5 doctrina ⁊ vita. cI in celo fixi. d I ſic ⁊ vos ſol mūdi eſtisuerſę: rinter qͦs lucetis ſic̄ luminaria in mun­ squos illuminat lux vera. a § qꝛ eſtis vaſa euāgelij. b 5 qd̓ vtiqꝫerit. c § nedū veſtrā: ſꝫ ⁊. I futuramdo verbū vite cōtinētes ad gloriā mēam inan̄ videbitur xp̄s. b 5 gloriā habeo. c ſ nō ſine fructu. ſ infacile conuerſid I vel vanumdie̓ xp̄i: quia nō in vacuū cucurri neqꝫ in vaa § in difficiliꝰ cōuerſis.⁊ nō ſolū tūc habebo gloriā ſed etiab F nō tm̄ cucurri ſed et ſiontingat me mori. c §al̓s emd qͣſi iā obtuli deo fidē ⁊ opera nr̄a ſi etiā ⁊ ip̄e ꝓ vobis offerorcuū laboraui. Sꝫ e̓t ſi īmolor ſupra ſacrificiū na Fintus mente. ſ qꝛ certa merces. I gr̄as ago⁊ obſequiū fidei veſtrę: gaudeo ⁊ ꝯgratuloroIſi pro me immolamini.omnibus vobis. Idipſum aūt ⁊ vos gaude§ gr̄as agite.a § nō ſolū lr̄is hͨ moneo ſed et.te: ⁊ cōgratulamini mihi. Spero aūt in dn̄oI ꝑ miſericordiā ieſu. a § adeo neceſſe eſt vt veniat ⁊ adeo ergaieſu: timotheū cito mē mittere ad vos: vt etvos attentus. a Iſicut vos eritis bono animo cognitis his quecirca me ſunt.e̓go bono animo ſim ꝯgnitis quę circa vosd ſunt. Neminē em̄ hābeo tam vnanimē: quitI nunc. a § qui ita concorde mee voluntati in hoc negotio.e ſincera affectiōe pro vobis ſollicitꝰ ſit POēsFneigentes em̄ erant de diſciplina ⁊ cōuerſatione fratrum: norem̄ d̓oto aīo p̄dicabant: ſꝫ ꝓpter lucra. alij. a § in vobisem̄ quę ſua ſunt querunt nō q̨̄ ſunt ieſu xp̄i. ya §hunc mittā: vos aūt eū quē experti ſumꝰ. I in vita ⁊ doctrīaExperimentū aūt eius ꝯgnoſcite: qm̄ ſic̄ pr̄i āſ obediens ei. I deo. I in quo potui exꝑiri. ſ et qꝛ expertus ſum.filiꝰ mecū ſeruiuit in euangelio. Hunc igitura ſ quē exitum ſint habituraſpero me mittere ad vos: mox vt videro q̨̄ ccirca me ſunt. Confido aūt in domino: qm̄ ⁊ dI ſed interim.ip̄e veniam ad vos cito. Neceſſarium auteꝫ§ in fide. I in p̄dicationexiſtimaui epaphroditū frēm ⁊ cooperatorē gI in aduerſis.a ſ doctorem. I qͥ miniſtrauit neceſſaria⁊ cōmilitonē meū: veſtrū aūt apoſtolū: ⁊ miIſunt alſe cauſeniſtrū neceſſitatis mee: mittere ad vos. Qm̄a ſvidere. b § nō de ſe ſꝫ de vobis ꝓ eo dolentibus. mquidem omnes vos deſiderabat: ⁊ me̓ſtus nſ verberatuerat. Propterea ꝙ audieratis illū infirmatū oin miniſtratione vnde dolebatis. a Fcur meſtus: quia audierancum poſſent decipi reſpondet quia non ſofama ſed ipſa re infirmatus: ⁊ ita cōfirmaretur auditus eorum magis ac magis et dolorugeretur niſi cito ad eos iret: ⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit. § ex egritudin⁊ nō verberatione.b Fmortis ꝑiculū. I ſanando eum.Nām ⁊ infirmatus eſt vſqꝫ ad moͣrtē: ſꝫ deuſ 8miſertus eſt eius. Non ſolum autem eiusſ vel noſtri quibus eū ſeruauit. an hoc mei miſertus. b 5dmortec de infirmitate que nocebat nobiverū etiā ⁊ mei: nē triſticiam ſuꝑ triſticiā haſ qͣꝫ eſſet ꝓpoſitum.§ ad vos.berem. Feſtinātiꝰ gͦ miſi illuꝫ vt viſo illo iteꝝᵉ

G

De electc. officij.

τ. ι. q. 7. e. )§. ſcio quoſdam dum.

C

.ſ. i.1go nūqͣꝫ accidant3. diſ. c noſ.8. q. j. ca.t in4De renū. c.qͥdā. De cēſi. c. cū apl̓ſc. ꝓcuratioies. ⁊ eodēcitu. c. j. li. 6

i. Cor. ij. 1

D