Glo. ordi. Ad Corinthios I Ca. XV Nico. de lyra

§ꝓpter hec oīa: nolite ſeducii ꝑ ꝑſeudo: nec colces necāt: dū faciunloqͥ illis: qꝛ colloqͥa illoꝝ ꝟtutſeduci. Corrumpunt bonos mo­ anō ſperare reſurrectionē. F cōtra illos.a res colloqͥaˣ praua. Euigilate iua § qd̓ exigit iuſticia dei. b § qui .ſ. mortuos reſurrecturos: ſtultū eſſe dicebāt credere.ſti ⁊ nolite peccare. Ignorātiamea § pudeat credere ignarꝭ. 5 ⁊ hoc. § vt eis aeſcere vereamini. ſ vel verecūdiā. §. i. vtilitarenī dei qͥdā habēt. Ad reuerētiaꝫ dſignorantium deum.bvobis loquor. Sed dicit aliqͥs: e§ quō poteſt eſſe.§ qui iam cinisc Quomō reſurgēt mortui? Qua 5a ſ ꝓbatio quō reſurgēt.li aūt corpore veniēt? Inſipe̓ns h§ qui nō attendis ꝙ granūI vegetatur.d tu: quod ſeminas nō viuificatur§ putrefiat. ꝓbatio qͣli corꝑeniſi priꝰ moriatur. Et quid ſemia ſ ſubſtātiā nō negat: ſꝫ dignā qͣlitatē cū adoleſcit. b ¶ qͣle. § idē ī eſſentiā: ī qͣlitate diuerſurnas? Non corpus quod futuruꝫeſt ſeminas: ſed nudum granuꝫ.§ granum.I ſeminūvtputa tritici: aut alicuius cęte5 grāno.e rorum. Deus autem dat illi cor­ i§ cū palea ⁊ ariſta. F nō oībꝰ granis idē corpꝰt pus ſicut vult: ⁊ vnicuiqꝫ ſeminūkI vt tritico tritici.F eiuſdē dignitatis.ꝓpriū corpꝰ. Nō oīs caro eadē ca lro: ſed alia hoīm: alia pecoꝝ: alia mſ non iā caro dicit̉.s volucrū: alia aūt piſciū. Et corꝑa nI ſunt. a 5 non ſolū terreſtria differūt inter ſeſed ⁊ a celeſtibꝰ.hcęleſtia ⁊ corpora terreſtria. Sed oalia qͥdem cęleſtium gloria: aliaa § etiā ip̄a celeſtiā īter ſe differūt. § ⁊ ſi vniꝰ nature: diuerſe ſūt claritatꝭ: ita hoīes ī reſurrectiōeautem terreſtriū. Alia claritas ſo ꝑi lis: alia claritas lunę: ⁊ alia clariª§ ab illis differunt: qꝛ ⁊ inter ſe.ktas ſtellaꝝ. Stella enī a ſtella difsa § ita differēti corpore reſurgēt mortui.fert in claritate: ſic ēt reſurrectioiiI ſꝫ hoc oēs cōiterīcorrupti re. ſed.ſ ſepelmortificat̉.mortuoꝝ. Seminat̉ ī corruptiōet

Al̓s mala.

Iob .19. d

F

Ioh̓ 14. a

i 3