Nico. de lyraGlo. ordi. Ad Corinthios I Ca. XV

culte: qꝛ aliter ſcripture falſe eēnt: qͥ qꝛ ⁊ modorgnat. poterit ſuos ſuſcitare. a §augere regnumbſ volūtarios coactosillū regnare: donec ponat om̄esF plena ſubiectione: vel ſub humanitatea inimicos ſub pedibꝰ ſuis. Nouiſ­ abſime aūt inimica deſtruet̉ mors.a ſ oīa ponet ſub pedibus qꝛ ſcriptura dici§ deus pater. vt et mortē deſtruat.Oīa enī ſubiecit ſub pedibꝰ eiꝰ.§ chriſti. a §ſcriptura. b § cōſtat eiꝰ auctoritaCū autem dicat oīa ſubiecta ſūt§deitatē eiuꝫte ꝙ ſubiecta.c ei: ſine dubio pręter eū qui ſubieaſ dn̄s nō ē ei ſubiectꝰ: ſꝫ ip̄e deo ẜm ꝙ hō.dcit ei omnia. Nām cum ſubiectaiſ etiā ī ip̄a p̄latiōe. b5 ip̄e cū corꝑe. c § ẜmꝙ honoe illi fuerūt oīa: tunc ip̄e̓ filius ſubiectꝰ erit illiqui ſubiecit ſibi om̄iaI ita tn̄ vt ẜm alterā naturā ſit deꝰ ens oīa q̄ deiderari poſſūt. b F cōfeſſione oīm. § qꝛ ex ip̄gūt ſit deus omnia in uībꝰ. Alio­ 5ia. a § reſurgēt mortui. I ſi nō eēt reſurrectioh onortuoꝝ futura. 5 illi.ſ non factū illorū ꝓbat: ſꝫ fixā fidē in reſurrectiōe oſtendit.i quin qͥd faciēt qͥ baptizāt̉ ꝓ mork tuiſ? Si omnino mortui nō reſui§ quaſi illi .i. mortuigūt: vt quid ⁊ baptizant̉ ꝓ illis?F p̄dictis diſcernit. § qui ſapientes videmur.I pericula patimūUt quid ⁊ nos periclitamur om̄iI nō ſolū ꝑicula patior: ſꝫ. a §ꝑicula mortꝭ ſubo. bvt vos gloriā cōſequamini. § vel ꝑ vr̄aꝫgl̓iam iuro.hora? Quotidie morior propte̓r nFiam in ſpe.vr̄aꝫ gl̓iaꝫ fratres: quam hābeo na § i. dū cōſidero ꝙ ip̄e ꝑ paſſivel quaſi nō humanā ſed eternin xp̄o ieſu domīo noſtro. Si ẜm ocontra beſtialiter ſapientes.hoīem ad beſtias pugnaui ephein ſi: quid mihi ꝓdeſt ſi mortui nona § reſurgūt: hͦ ſolū reſtat. Fiteꝝ ſi nō. b § hͦ deEſaia: et ē vox iudeoꝝ deſperātiū ī captiuitate.n reſurgūt? anducemus ⁊ bibaI in ꝓximo.o mus: cras enī moriemur. Nolite.

S

PPs.109.

I Ibi. s.Heb̓ .2. 6

s. 4. b

T22. q. r. c.nō eſt ꝯtraet. c.tnoueritis. Deiureiu. c.et ſi chriſtꝰ

et. 36. d

De pe. diſenī. ꝟ. petrus.E