Glo. ordi. IHachabeorū Ca. XV Nico. delyra

qui cū eo erāt inuocato deo perorōnes ꝯgreſſi ſunt: manu qͥdeꝫ apugnantes: ſed et dn̄m cordibꝰorantes proſtrauerūt non minꝰtrigintaqͥnqꝫ milia: p̄ſentia deimagnifice delectati. Cunqꝫ ceſ­ bſaſſent ⁊ cū gaudio redirent: cognouerunt nicanorem ruiſſe cūarmis ſuis. Facto itaqꝫ clamore ⁊ perturbatione excitata patria voce omnipotentem dominum benedicebāt. Pręcępit auotem iudas qui ꝑ omīa corpore⁊ animo mori pro ciuibus paratus erat: caput nicanoris et ma dnum cū humero abſciſam hieroſolymaꝫ ꝑferri. Quo cū ꝑuēiſſetcōuocatis cōtribulibus ⁊ ſacerdotibꝰ ad altare acceſſit ad eosqui in arce erant: ⁊ oſtenſo capite nicāoriſ ⁊ māu nepharia quāextenderat ꝯtra domum ſanctāom̄ipotentꝭ dei: magnifice glo.riatus eſt. Linguaꝫ etiam impij.nicanoris pręciſam iuſſit particulatim auibus dari: manū aūtdementis cōtra templū ſuſpendi. Omnes igitur cęli dominuꝫbenedixerunt dicentes: Benedictus qui locum ſuū incōtaminatum conſeruauitᶠ Suſpenditautem nicanoris caput in ſum.ma arce vt euidens eſſet ⁊ mana feſtum ſignuꝫ auxilij dei. Itaqꝫomnes communi cōſilio decreuerūt nullo modo diē iſtū abſqꝫcelebritate p̨̄terire: habere autēcelebritatem tertiadecima diemenſis adar: quę dicit̉ voce ſyriaca pridie mardochęi die. Igitur his erga nicanorem geſtis:⁊ ex illis temporibus ab hebrę.is ciuitate poſſeſſa: ego quoqꝫ īhis faciam finem ſermonis. Eſiquidem bene vt hiſtorię competit: hoc ⁊ ipſe velim: ſi autē minus digne: cōcedendū eſt mihi.Sicut enim vinū ſemper bibereaut ſemper aquam cōtrariū eſt:alterius aūt vti delectabile: italegētibus ſi ſemper exactus ſit:ſermo non erit gratus: hic ergo gͥerit conſummatus.Machabęorum liberſecundus: finit

F

Heſt. 9. d

G

1Ba. j. 6