Druckschrift 
Quarta pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cum expositione lyre litterali et morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Machabeorū Ca. XIIII Nico. de lyra

d̓ iudaico exercitu: qͥ reqͥſitꝰ cōprehēſus ē ⁊ ꝯcluſus. Iteꝝ rex aſermonē habuit ad eos qͥ erātin bethſuris: dexterā dedit: accępit: abijt: cōmiſit cū iuda: ſu­ 8peratus ē. Ut aūt cognouit re ꝰbellaſſe philippū antiochię quirelictus erat ſuꝑ negocia: mente cōſternatus iudęos deprecans: ſubdituſqꝫ eis iurat deoībus quibꝰ iuſtū viſum eſt: ⁊recōciliatus obtulit ſacrificiū:honorauit tēplum ⁊ munerapoſuit: machabęū amplexatꝰ:eſt: ⁊ fecit eū a ptolęmaide vſqꝫ ad gerrenos ducē et principem. Ut aūt venit ptolęmaidaꝫ grauiter ferebāt ptolęmēſes amicitię cōuētionē: qͥ indignātes ne forte fędus irrūpe hret. Tunc aſcendit lyſias tribu inal: ⁊ expoſuit rationē ⁊ populuꝫ ſedauit: regreſſuſqꝫ ē antiokchiam. Et hͦ mō regis ꝓfectio⁊ reditus ꝓceſſit. Ca. XIIIIEd poſt triennij tem­ l3ſpus cognouit iudas⁊ qui cū eo erant: demetriū ſeleuci cū ml̓titudīe valida ⁊ nauibus ꝑ portū tripolis aſcendiſſe ad loca oportu­ inna: ⁊ tenuiſſe regiones aduer­ nſus antiochū ⁊ eius ducem lya ſiam. Alchimus autē quidam oqui ſummꝰ ſacerdos fuerat: ſꝫ ꝑvolūtarie coinquinatus ē tē­ qporibus cōmixtionis: conſiderrans nullo mō ſibi eſſe ſalutē:neqꝫ acceſſū ad altare: vēit ad ͦdemetriū regē centeſimo qͥnqͣgeſimo anno offerēs ei aureācoronā ⁊ palmaꝫ: ſuꝑ hęc ⁊ ta xlos qui tēpli eſſe videbant̉. Et yip̄a quidē die ſiluit. Tempꝰ autē oportunū dementię ſuę nactus cōuocatꝰ a demetrio adꝯſiliū: ⁊ int̓rogatꝰ quibꝰ rebus⁊ cōſilijs iudęi niterent̉ rn̄dit:Ipſi qui dicunt̉ aſſidei iudęo­ 3rū quibꝰ p̨̄eſt iudas machabęꝰbella nutriūt: et ſeditiōes mouēt: nec patiunt̉ regnū eē quietū. Nā ⁊ ego defraudatꝰ parētū gl̓ia: dico aūt ſūmo ſacerdotio huc veni: pͥmo quidē vtilitatibꝰ regis fidē ſeruans: ſcd̓o

F

G

A

B