Nico. de lyraGlo. ordi. II Machabeorū Ca. V

Et cū veniſſet rex tyrū ad ip̄m negociū detulerūt miſſi viri tres aſenioribꝰ. Et cū ſuꝑaret̉ menelaꝰ ⁊ꝓmiſit ptolemeo multas pecunias dare ad ſuadēdū regi. Itaqꝫptolęmeꝰ ī quodā atrio poſitumquaſi refrigerādi gr̄a regē adijt⁊ deduxit a ſnīa: ⁊ menelaū qͥdē dvniuerſę malicię reum criminibꝰabſoluit: miſeros āt qͥ etiā ſi apd̓ eſcythas cām dixiſſent innocētesiudicarent̉: hos morte dānauit.Cito gͦ iniuſtā pęnā dederūt qͥ ꝓciuitate ⁊ ppl̓o ⁊ ſacris vaſis cāꝫꝓſecuti ſūt. Ꝙobrē tyrij quoqꝫ inindignati: erga ſepulturā eoꝝ liberaliſſimi extiterūt. Menelaus naūt ꝓpter eoꝝ qͥ ī potētia erantauariciā: ꝑmanebat in ptāte: creſocēs in malicia ad inſidias ciuiū.Odē tꝑe antio Ca. V yrchꝰ ſecūdā ꝓfectionē pa qrauit in ęgyptū. Cōtigit rraūt ꝑ vniuerſā hieroſolymoꝝ ci­ suitatē videri diebꝰ quadraginta: ꝑ area equites diſcurrētes autratas ſtolas habētes: ⁊ haſtas qͣſi cohortes armataſ: ⁊ curſus eqͦ­ v

B

A