Druckschrift 
Quarta pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cum expositione lyre litterali et morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nico. de lyraNico. de lyra II Machabeorū Ca. IIII

a negocijs neceſſarijs reſpōſa p̄latuꝝ. At ille cōb mēdatꝰ regi cū magnificaſſet faciē ptātis eiꝰin ſemetip̄m retorſit ſūmū ſacerdotiū: ſupponēs iaſoni talēta argēti trecēta. Acceptiſqꝫ arege mādatꝭ venit: nihil qͥdē dignū habēs ſacerdotio: aīos ꝟo crudelis tyrāni ⁊ fere beluęirā gerēs. Et iaſon qͥdē qͥ ꝓpriū fratrē captiuauerat: ip̄e deceptꝰ ꝓfugus in ammanitē exhͨ pulſus eſt regionē. Benelaus aūt prīcipatūquideꝫ obtinuit: de pecunijs ꝟo regi ꝓmiſſisnihil agebat: cū exactionē faceret ſoſtratꝰ quiarci erat p̨̄poſitꝰ. Nā ad hūc exactio vectigaliIum ꝑtinebat: quā ob cām vtriqꝫ ad regē ſunteuocati. Et menelaꝰ amotus eſt a ſacerdotiop ſuccedēte lyſimacho fratre ſuo ſoſtratus autēa p̨̄latus eſt cyprijs. Et cū hęc agerent̉ contigittharſenſes ⁊ mallotas ſeditionem mouere: eo ͦꝙ antiochi regis cōcubinę dono eſſent dati.Feſtināter itaqꝫ rex venit ſedare illos relictoſuffecto: vno ex comitibꝰ ſuis andronico. Ra ātus aūt menelaus accepiſſe ſe tēpus oportunū: aurea q̨̄dā vaſa e tēplo furatꝰ donauit andronico et alia vēdiderat tyro ⁊ ꝑ vicinas ciuitates. Qd̓ cū certiſſime cognouiſſet oniasarguebat eū: ip̄e in loco tuto ſe cōtinēs antioꝯchię ſecus daphnen. Un̄ menelaus accedensad andronicū rogabat vt oniam interficeret.Qui cū veniſſet ad oniā: ⁊ datꝭ dextris cū iureiurādo qͣꝫuis eēt ei ſuſpectꝰ: ſuaſiſſet de aſilo ꝓcedere: ſtatim eū ꝑemit nō veritus iuſticiā. Ob quā cām nō ſolū iudęi: ſꝫ etiā alię quoqꝫ nationes indignabant̉: ⁊ moleſte ferebātde nece tāti viri iniuſta. Sꝫ regreſſuꝫ regē decilicię locis adierunt iudęi apud antiochiā ſimul ⁊ gręci: cōquerētes de iniqua nece onieCōtriſtatus itaqꝫ aīo antiochus ꝓpter oniā:et flexus ad miſericordiā lachrymas fudit: recordatus defuncti ſobrietatem ⁊ modeſtiam.Accēſuſqꝫ animis andronicum purpura exutum ꝑ totā ciuitatē iubet circūduci: ⁊ in eo loco in quo in oniā impietatē cōmiſerat ſacrilegū vita priuari: dn̄o illi cōdignā penā tribuētem. Multis aūt ſacrilegijs in tēplo a lyſima­ 12cho cōmiſſis menelai cōſilio ⁊ diuulgata fama: congregata eſt multitudo aduerſum lyſimachū multo iā auro exportato. Turbis aūtinſurgētibꝰ: ⁊ animis ira repletis: lyſimachfere armatis tribꝰ milibꝰ: iniquis manibꝰ vticępit: duce quodā tyranno ętate pariter ⁊ dementia ꝓuecto. Sed vt intellexerunt conatū lyſimachi: alij lapides alij fuſtes validosarripuere: quidā vero cinerē in lyſimachū iecere. Et multi qͥdē vulnerati: qͥdā aūt ⁊ ꝓſtrati: omnes vero ī fugā cōuerſi ſūt. Ipſū etiamſacrilegū ſecus ęrariū interfecerunt. De his gͦcępit iudicium aduerſus menelaum agitari.

F

E

xx 4