Druckschrift 
Quarta pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cum expositione lyre litterali et morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. I Machabeorum Ca. X Nico. de lyra

diderūt eis: nec receperūt eos: qꝛ recordati ſūt malicię magnę quā fecerat in iſrl̓: et tribulauerat eosvalde. Et cōplacuit eis ī alexādrū: qꝛ ip̄e fuerat eis aprinceps ſermonū pacis: ⁊ ip̄i auxiliū ferebāt oībꝰdiebꝰ. Et cōgregauit rex alexāder exercitū magnū ꝑ⁊ admouit caſtra ꝯtra demetriū. Et cōmiſerūt p̄liūreges ⁊ fugit exercitꝰ demetrij: ⁊ ī ſecutꝰ ē eū alexāder: ⁊ incubuit ſuꝑ eos: et inualuit p̨̄liū nimis donec occidit ſol. Et cecidit demetriꝰ ī illa die. Et miſit alexāder ad ptolemeū regē ęgypti legatos ſcd̓mhęc verba dicēs: Qm̄ regreſſus ſū in regnū meū: ⁊ſedi in ſede patrū meoꝝ: ⁊ obtinui principatū: ⁊ cōtriui demetriū ⁊ poſſedi regionē noſtrā: ⁊ cōmiſi cūeo pugnā ⁊ cōtritꝰ ē ip̄e ⁊ caſtra eiꝰ a nobis: ⁊ ſedemꝰ ī ſede regni eiꝰ: ⁊ nūc ſtatuamꝰ adinuicē amicitiā⁊ da mihi filiā tuā vxorē: ⁊ ero gener tuus: ⁊ dabo.dona tibi: ⁊ ipſi dignitatē. Et rn̄dit ptolęmeꝰ rex dicēs: Felix dies ī qͣ reuerſus es ad terrā patrū tuor⁊ ſediſti ī ſede regni eoꝝ. Et nūc faciā tibi qd̓ ſcripſiſti: Sed occurre mihi ptolęmaidā vt videamꝰ nosīuicē: ⁊ ſpōdeā tibi ſicut dixiſti. Et exiuit ptolęmede ęgypto ip̄e ⁊ cleopatra filia eius: et venit ptolęmaidā anno cēteſimo ſexageſimo ſecūdo. Et occurrit ei alexander rex. Et dedit ei cleopatrā filiaꝫ ſuā:et fecit nuptias eiꝰ ptolęmaidę ſicut reges in magna gloria. Et ſcripſit rex alexāder ionathę: vt veniret obuiā ſibi. Et abijt cū gl̓ia ꝑtolęmaidā: ⁊ occurrit ibi duobꝰ regibꝰ et dedit illis argentū multū et aurū ⁊ dona: ⁊ īuenit gratiā in cōſpectu eoꝝ.Et cōuenerūt aduerſus eū viri peſtilētes: ex iſraelviri iniqui interpellātes aduerſus eū: ⁊ nō intēditad eos rex. Et iuſſit ſpoliari ionathā veſtimētis ſuis ⁊ indui eū purpura. Et ita fecerūt. Et collocauiteū rex ſedere ſecū: dixitqꝫ principibꝰ ſuis: Exite cū ieo in mediū ciuitatis ⁊ p̄dicate vt nemo interpellet aduerſus eū de vllo negocio: nec quiſqͣꝫ ei moleſtus ſit de vlla rōne. Et factū eſt vt viderunt qͥ interpellabāt eiꝰ gloriā q̨̄ p̨̄dicabat̉: ⁊ opertū eū purpura: fugerūt oēs. Et magnificauit eū rex: ⁊ ſcpͥſiteū inter primos amicos: ⁊ poſuit eū ducē ⁊ particia pem principatꝰ. Et reuerſus eſt ionathas in hieruſalem cū pace ⁊ lęticia. In anno centeſimo ſexageſimoquinto venit demetriꝰ filiꝰ demetrij a creta interra patrū ſuoꝝ. Et audiuit alexāder rex ⁊ cōtriſtatus eſt valde: ⁊ reuerſus eſt antiochiā. Et cōſtituitdemetrius rex apolloniū ducem qui p̨̄erat celeſyrię ⁊ cōgregauit exercitum magnum: ⁊ acceſſit adiamniā: et miſit ad ionathan ſummū ſacerdotē dicens: Tu ſolus reſiſtis nobis? Ego autē factus ſūin deriſum et in opprobriū: propterea quia tu poteſtatem exerces aduerſum nos in montibus. Nūcergo ſi cōfidis in virtutibus tuis deſcende ad nosin campum: ⁊ cōparemꝰ illic inuicē: qꝛ mecū eſt virtus bellorū. Interroga ⁊ diſce qͥs ſū ego ⁊ ceteri qͥauxilio ſunt mihi: qͥ ⁊ dicūt quia nō pōt ſtare pes⁊veſter ante faciē noſtrā: qꝛ bis in fugā conuerſi ſūt

I

E

Ber. 7. b