Nico. de lyraNico. de lyra Machabeorū Ca. X
gͦ ⁊ coronā aureā: vt quę noſtra ſūt ſentias nobiſcū ⁊ conſerues amicitias ad nos: ⁊ induit ſe ionathas ſtolam ſād ctā ſeptimo mēſe anno centeſimo ſexageſimo in die ſolēeni ſcenophegie. Et cōgregauit exercituꝫ: ⁊ fecit arma cotpioſa. Et audiuit demetrius verba iſta: ⁊ cōtriſtatus eſtnimis ⁊ ait: Quid hoc fecimꝰ ꝙ p̨̄occupauit nos alexander app̄hendere amicitiā iudeoꝝ ad munimen ſui? Scribam ⁊ ego illis verba dep̨̄catoria et dignitates ⁊ donaꝫvt ſint mecū in adiutorium. Et ſcripſit eis in hęc verbaꝫs Rex demetriꝰ genti iudęorū ſalutem. Qm̄ ſeruaſtis adnos pactū ⁊ māſiſtis in amicitia noſtra: et nō acceſſiſtisad inimicos noſtros: audiuimꝰ ⁊ gauiſi ſumꝰ. Et nūc ꝑſeuerate adhuc cōſeruare ad nos fidē: ⁊ retribuemꝰ vobish bona ꝓ his q̨̄ feciſtis nobiſcū: ⁊ remittemꝰ vobis pręſtaitiones multas: ⁊ dabimꝰ vobis donationes: ⁊ nunc abk ſoluo vos ⁊ oēs iudeos a tributis: ⁊ p̄cia ſalis indulgeon ⁊ coronas remitto: ⁊ tertias ſeminis: et dimidiā partemfructus ligni qd̓ eſt portiōis meę relinquo vobis ex hodierno die ⁊ deinceps ne accipiat̉ a terra iuda: ⁊ a tribꝰciuitatibꝰ q̨̄ addite ſunt illi ex ſamaria ⁊ galilea: ex hodiperna die ⁊ in totū tempus. Et hierl̓m ſit ſancta ⁊ liberacū finibus ſuis: ⁊ decime et tributa ipſius ſint. Remittoetiā poteſtatē arcis quę eſt in hierl̓m et do eā ſūmo ſacerdoti: vt cōſtituat in ea viros quoſcūqꝫ ipſe elegerit qͥ cuſtodiant eā: ⁊ oēm animā iudęorū quę captiua eſt a ter tra iuda in omni regno meo relinquo liberā gratꝭ vt omnes a tributis ſoluant̉ etiā pecorū ſuoꝝ. Et oēs dies ſolennes ⁊ ſabbata ⁊ neomenie ⁊ dies decreti ⁊ tres diesante diē ſolennē ⁊ tres poſt diē ſolennē: ſint omnes īmunitatis et remiſſionis oībus iudęis qui ſunt in regno. cmeo. Et nemo habebit ptātē agere aliqͥd ⁊ mouere ne dgocia aduerſus aliquē illorū in omni cauſa. Et vt aſcribant̉ ex iudęis ī exercitu regis ad triginta milia viroꝝEt dabunt̉ illis copię vt oportet oībus exercitibus regis: et ex eis ordinabunt̉ qui ſint in munitionibꝰ regismagni. Et ex his cōſtituent̉ ſuꝑ negocia regni que aguntur ex fide: ⁊ principes ſint ex eis: ⁊ ambulent in legibꝰſuis: ſicut p̨̄cepit rex in terra iuda. Et tres ciuitates q̨̄ addite ſunt iudeę ex regione ſamarię: cum iudęa reputent̉:vt ſint ſub vno: ⁊ nō obediāt aliene poteſtati niſi ſūmoſacerdoti: ptolęmaida ⁊ cōfines eiꝰ quas dedi donū ſanctis qui ſunt in hieruſalē ad neceſſarios ſumptus ſāctorum. Et ego dabo ſingulis annis qͥndecim milia ſiclorūargenti de rationibꝰ regis q̨̄ me cōtingūt: ⁊ omne qd̓ reliquū fuerit qd̓ nō reddiderant qͥ ſuꝑ negocia erant annis prioribꝰ ex hoc dabunt in opera domus. Et ſuꝑ hęc īqͥnqꝫ milia ſicloꝝ argenti q̨̄ accipiebāt de ſanctoꝝ ratione ꝑ ſingulos annos: et hęc ad ſacerdotes ꝑtineant quiminiſterio fungunt̉. Et quicūqꝫ cōfugerint in tēplū qd̓eſt hieroſolymīs ⁊ in oībus finibus eiꝰ: obnoxij regi inoī negocio dimittant̉: ⁊ vniuerſa q̨̄ ſūt eis ī regno meolibera habeāt. Et ad edificāda vel reſtauranda opera ſā nctorū ſumptus dabunt̉ de ratione regis: et ad extruendos muros hierl̓m ⁊ cōmuniēdos in circūitu: ſumptusdabunt̉ de rōne regis: ⁊ ad cōſtruēdos muros in iudea.Ut audiuit aūt ionathas ⁊ ppl̓s ſermones iſtos: nō cre or
C
D