Druckschrift 
Quarta pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cum expositione lyre litterali et morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nico. de lyraNico. de lyraPrologus

creatorē ſuū ad iudiciū ꝓuocare:a ⁊ vas fragile adu̓ſus figuluꝫ: curtale vel tale factuꝫ ſit diſputare?b Necnō et hoc aīaduertendum ꝙaſſumptio vel pōdus q̨̄ grauia iāeſſe diximꝰ: ꝓphetę viſio eſt ⁊ aduerſum mōtani dogma ꝑuerſumītelligit qd̓ videt: nec vt amēs loquit̉: nec more īſanientiū fęminarū dat ſine mēte ſonum Unde etapoſtolus iubet vt ſi ꝓphetantibus alijs: alij fuerit reuelatū: taceant qͥ priꝰ loquebant̉. Et ſtatī:rnō eſt inqͥt diſſenſiōis deꝰ ſed pacis. Ex quo intelligit̉ cū qͥs ex voin lūtate reticet: ⁊ alijs locū dat adn loquēdū: poſſe ⁊ loqͥ ⁊ tacere cumo velit. Qui iaꝫ in extaſi: id eſt īuiptus loquit̉: nec tacere nec loqͥ inſua ptāte habet. Illud qͦꝫ diſce: ⁊qꝛ ſemel a me violēter exigis: vtqͣſi gradus quoſdam ⁊ ſcalas ad raltiora nitēti hiſtoriā tibi interp̄ter: ꝓphetiā eſſe circa babylonē:⁊ nabuchodonoſor regem chaldeoꝝ: vt quomō prior prophetanaū quem abacuk ſequit̉: vaticiniū habuit cōtra niniuen et aſſyrios qui vaſtauerunt decem tribus: q̨̄ vocant̉ iſrael: ita abaculꝫꝓphetiā habeat aduerſus babylonē ⁊ nabuchodonoſor: a qͥbꝰ iudas ⁊ hierl̓m tēplūqꝫ ſubuerſa ſt̓.Et vt ſcias eo tꝑe fuiſſe abacuk: xquo iā duę tribꝰ q̨̄ vocabātur iuda: ductę erāt in captiuitatē: daniel te docere poteritˣ ad quē ī lacū leonū abacuk cū prandio mittitur: qͣꝫqͣꝫ apud hebręos hęcipſa ynō legat̉ hiſtoria. Igitur ſiue qͥs3recipit ſcripturā illā: ſiue non reci pͦpiat: vtrūqꝫ ꝓ nobis eſt. Aut enīrecipit ⁊ iā poſt factā rē liber abaꝰculꝫ texitur: aut non recipit: ⁊ qͣſi

Tι. C. I

Ibid

Pul.