Glo. ordi.PrologusMoraliter
a ſ qꝛ manu medici nō poteſt curari.ꝯtritio tua: pēſſima ē plaga tua. pa Oēs qͥ audierūt auditionē tuaꝫ:cōpreſſerūt manus ſuꝑ te. Quiaēa § nullus tuo.vulnevulnenabit lachrymas: qui anullus eſt ſupernon fuerat tua malicia quenon eſt manens ſed trāſitoria.ſuꝑ quem non trāſijt malicia tuaſemper.Finit Naum propheta.Incipit prologꝰ ſancti Hieronymi in Abacuk prophetam.Uattuor ꝓphetę ī fduodecim ꝓph̓aꝝqvolumīe ꝯtinent̉:ē qͥbus tres ī principio lemna: id eſtpondꝰ titulū hn̄t: naū abacuk etmalachias. Porro zacharias inmedio ⁊ circa finē duos huiuſcemodi pōit tituloſ: e qͥbꝰ vnꝰ ē: onꝰverbi dn̄i ī terra adrach ⁊ damaſci reqͥei eiꝰ: alter in fine .ſ. onꝰ ꝟbidn̄i ſuꝑ iſrl̓. De naū orōnibꝰ tuis hiā liber vnꝰ ęditꝰ eſt. De zachariaet malachia ſi vita comes fueritdiſſeret̉. Nūc abacuk habemꝰ inmanibꝰ: qͥ vel ex eo ꝙ amabilisdeo eſt vocatꝰ amplexatio: vel ꝙin certamē ⁊ luctā (⁊ vt ita dicāamplexū cū deo ꝯgredit̉: amplexantis: id eſt luctantis ſortitꝰ eſtnomen. Nullus enī tādiu audacivoce auſus ē deū ad diſceptatio inem iuſticie ꝓuocare: ⁊ dicere ei:Cur in rebꝰ hūanis ⁊ mūdi iſtiuspompa tāta reꝝ ꝟ̓ſet̉ iniquitas?Uociferabor ad te vim patiēs: ⁊nō ſaluabis? Quare on̄diſti mi khi iniqͥtateꝫ ⁊ laborē videre? La icerata ē lex ⁊ nō ꝑuenit vſqꝫ ad fi nnem iudiciū: qꝛ impiꝰ p̨̄ualet aduerſus iuſtum: iō egredit̉ iudiciuꝫ ꝑu̓ſū. Uides qͣꝫ temeraria voxoſit: et quodāmō blaſphemantis gͦ
F
k k 3