Nico. de lyram Nico. de lyra Danielis Ca. XIII

a ſūt adu̓ſus eā. Reuerſus ē gͦ ppl̓s cūdanieli.feſtinatiōe. Et dixer̄t ei ſenes: Uedini ⁊ ſede ī medio nr̄m et indica noIſi non etatē.e bis: qꝛ tibi dedit deꝰ honorē ſenea § ne mendaciū ſimul cōfingātfctutisˣ Et dixit ad eos daniel: Separate illoſ abinuicē ꝓcul: ⁊ dijudicabo eos? cū gͦ diuiſi eēt alt̓ ab altero: vocauit vnū d̓ eis: et dixit adgͦ eū: Inueterate dieꝝ maloꝝ: nūc venerūt pctā tua q̨̄ oꝑabarꝭ priꝰ: iudicās iudicia īiuſta: īnocētes oppͥmēſi ⁊ dimittēs noxios dicēte dn̄o: Inknocētē ⁊ iuſtū n̄ īterficies. Nūc gͦ ſilvidiſti eā: dic qͣ ſub arbore viderism eos colloquētes ſibi. Qui ait: SubIlice latine ⁊ forte hebraice a cyno ſciſſio ⁊ a prinod̓ latini lētiſcū dicunt ſectio vel erratio qd̓ ſi nos īueniri cogimur hebrei⁊ etymologia apd̓eoseosſeutireecā tm̄ eē cōtēdūt: lentiſcꝰ ēarbor humilis cuius folioruꝫ ſuccus ſciſſuras labioqͥ hāc ꝑicorum vel manuū ſolidat.n cyno Dixit āt daniel: Recte mētito es ī caput tuū. Ecce enī angelꝰ dn̄iaccepta ſnīa ab eo: ſcīdet te mediūEt amoto eo iuſſti venire aliū: ⁊ diI ſicut mētiris. I pulchritudorxit ei: Semē chanaā et n̄ iuda ſpēss decepit te: ⁊ ꝯcupiſcētia ſubu̓tit cor§alijstuū. Sic faciebatꝭ filiabꝰ iſrl̓: ⁊ ille tixmētes loquebant̉ vobis. Sed filiaa ſ chriſti qui de iuda.iudā nō ſuſtinuit iniqͥtatē veſtraꝫ.z Nūc gͦ dic mihi ſb̓ qͣ arbore ꝯp̄hēdea ris eos loq̄ntes ſibi? Qui ait: Subb prino. Dixit auteꝫ ei daniel: Rectea I in damnationē capitis tui.mētitꝰ es ⁊ tu in cāput tuū. Manetenī angelꝰ dei gladiuꝫ hn̄s vt ſecetFambos.d te mediū: ⁊ īterficiat vos. Exclamauit itaqꝫ oīs cętꝰ voce magna: ⁊ bn̄dixerūt deū qͥ ſaluat ſperātes in ſe.e Et ꝯſurrexer̄t adu̓ſus duos p̄ſbyteros. Conuicerat enī eos daniel exore ſuo falſū dixiſſe teſtimoniū. Fecerūtqꝫ eis ſic̄ male egerāt adu̓ſust ꝓximā vt facerēt ẜm legē moyſi: etF īterficiēdos tradider̄t babylonio regi: alioqͥn nōſtabit qd̓ dictū ē iſtos aicham fuiſſe ⁊ ſedechiam ẜmhieremiā: ſic ⁊ iudei dn̄ꝫ occiderūtꝭ clamādo: Crucifige Crucifige eum.īterfecerūt eos. Et ſaluatꝰ ē ſāguisīnoxiꝰ ī die illa. Helchias āt et vxor seiꝰ laudauer̄t deū ꝓ filia ſua ſuſānacū ioakim marito eiꝰ: ⁊ cognatꝭ oīF nō quia liberata hoc enim parum ē: nec a ꝑfectislaudabile.bꝰ: qꝛ n̄ eſt īuēta ī ea res turpis. Daniel aūt factꝰ ē magnꝰ in conſpectuppl̓i a die illa ⁊ deinceps.

y2. q. j. c. inprimis ī ꝟ.Si eo pn̄ten gloet..c. nō oēs.c. niycihinuōhilin glo. ī ꝟ.Simul.

ri

G