Glo. ordi. Hieremie Ca.XLIIII Nico. de lyra
ꝑcutiet terrā ęgypti. Quos in mortē in mortē: qͦs ī acaptiuitatē ī captiuitatē: ⁊ qͦs in gladio ī gladio. Etſuccēdet ignē in delubris deoꝝ egypti ⁊ cōburet ea⁊ captiuos ducet illoſ: ⁊ amiciet̉ terra ęgypti ſic̄ amiret ſtatuas domꝰ ſol̓ q̨̄ ſūt in terra ęgypti: ⁊ delubraʰcit̉ paſtor pallio ſuo: ⁊ egrediet̉ inde ī pace. Et cōtedeoꝝ ęgypti cōburet igni.Ca. XLIIIIErbū qd̓ factū ē ad hieremiā ⁊ ad oēs iudę ia ſ vrbs eſt egypti vltra mare rubꝝos qͥ habitāt ī t̓ra ęgypti habitātes ī mag k1ſ vrbs eſt in egypto. b § regio egyptidalo et in tāphnis ⁊ ī mēphis: ⁊ ī t̓ra phatures dicēs: Hęc dicit dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Uos vidiſtis om̄e malū iſtud qd̓ adduxi ſuꝑ hierl̓m ⁊ ſuꝑ oēsvrbes iuda: et ecce ſūt deſertę hodie ⁊ nō ē in eis habitator: ꝓpt̓ maliciā quā fecer̄t vt me ad iracūdiā ꝓuocarēt: ⁊ irēt ⁊ ſacrificarent ⁊ colerēt deos alienosclemētiā dn̄i oſtēdit et vigilantiā ac ſtrēnuitatē ꝓphetaꝝ.qͦs neſciebant illi ⁊ vos et patres veſtri. Et miſi ad mvos oēs ſeruos meos ꝓph̓as de nocte ꝯſurgēs: miſtenſqꝫ ⁊ dicēs: Nolite facere verbū abomīatiōis huiuſcemodi. Et nō audier̄t nec īclīauer̄t aurē ſuā vt cōuerterēt̉ a mal̓ ſuis ⁊ n̄ facrificarēt dijs aliēis. Et cōflata ē īdignatio mea ⁊ furor meꝰ: ⁊ ſuccēſa eſt ī ciuitatibꝰ iuda ⁊ ī plateis hierl̓m ⁊ v̓ſę ſūt ī ſolitudīeꝫ ⁊vaſtitatē ẜꝫ diē hāc. Et nūc hͨ dic̄ dn̄s exercituū deꝰiſrl̓: Quare vos feciſtꝭ maluꝫ grāde ꝯtra aīas vr̄asvt ītereat ex vobis vir ⁊ ml̓ier paruulꝰ ⁊ lactās demedio iudę nec reliquat̉ vob̓ qͥcqͣꝫ reſiduū: ꝓuocāteſme in oꝑibꝰ manuū vr̄aꝝ ſacrificādo dijs alienis interra ęgypti in quā egreſſi eſtꝭ vt habitetꝭ ibi: ⁊ diſꝑeatꝭ ⁊ ſitꝭ ī maledictiōeꝫ ⁊ ī opprobriū cūctꝭ gētibꝰt̓rę? Nūqͥd obliti eſtꝭ mala patrū vr̄oꝝ ⁊ mala reguꝫiuda: ⁊ mala vxoꝝ eorū ⁊ mala veſtra: ⁊ mala vxorūvr̄arū q̨̄ fecerūt in t̓ra iuda ⁊ ī regiōibꝰ hierl̓m? Non pſūt mūdati vſqꝫ ad diē hāc ⁊ nō timuerūt ⁊ nō ābulauerūt ī lege dn̄i ⁊ ī p̨̄ceptꝭ meis q̨̄ dedi corā vob̓ etcorā patribꝰ vr̄is. Ideo hͨ dic̄ dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓.Ecce ego ponā faciā meā ī vob̓ ī malū: et diſꝑdā oēm iudā: ⁊ aſſumā reliqͥas iudę: qͥ poſuer̄t facies ſuas vt īgrederent̉ terrā ęgypti ⁊ habitarēt ibi etꝯſument̉ oēs ī t̓ra egypti: ⁊ cadēt ī gladio ⁊ ī fame. Conſumē̓t̉ a minimo vſqꝫ ad maximū: ī gladio ⁊ fame moriētur: ⁊ erūt ī iuſiurādū ⁊ ī miraculū ⁊ īmaledictiōeꝫ ⁊ ī opprobriū. Et viſitabo ſuꝑ hītatores t̓rę ęgypti ſic̄ viſitaui hieruſaleꝫ: ī gladio ⁊ fame ⁊ peſte:⁊ nō erit qͥ effugiat ⁊ ſit reſiduꝰ de reliquijs iudęorū qͥ vadūt vt peregrinēt̉ī terra ęgypti et reuertant̉ in terrā iuda: ad quā ip̄i eleuāt aīas ſuas vt reuertant̉ et habitēt ibi. Nō reu̓tentura niſi qͥ fugerīt. Rn̄der̄t āt hieremię oēs xviri ſciēteſ ꝙ ſacrificarēt vxores eorūdijſ aliēis ⁊ vniu̓ſę ml̓ieres qͣrū ſtabatmultitudo grādis: ⁊ oīs ppl̓s habitā
E
B
Myſtice.
D