Nico. de lyraHieremie Ca. XLIII Nico. de lyra
vobis miſericordias et miſerebor veſtri: et habitarea vos faciā in terra vr̄a. Si aūt dixeritis vos: nō habitabimꝰ in terra iſta nec audiemus vocē dn̄i dei nr̄i dibcentes: Nequaqͣꝫ: ſed ad terrā ęgypti ꝑgemꝰ vbi nō viI debimus bellū: et clāgorē tubę nō audiemꝰ: et fameꝫnō ſuſtinebimꝰ ⁊ ibi habitabimꝰ: propter hoc nūc audite vbū dn̄i reliqͥę iuda. Hęc dic̄ dn̄s deꝰ exercituū deus iſrael. Si poſueritis faciē veſtraꝫ vt ingrediaminieęgyptū et intraueritis vt ibi habitetis: gladius queꝫvos formidatis ibi cōprehēdet vos in terra ęgypti etfames ꝓ qua eſtis ſolliciti adherebit vobis ī ęgyptoh et ibi moriemini. Omneſqꝫ viri qui poſuerint faciē ſuam vt ingrediāt̉ ęgyptū vt habitēt ibi: moriēt̉ gladioet fame et peſte. Nullus de eis remanebit: nec effugiet a facie mali quod ego afferā ſuꝑ eos. Quia hęc dic̄i dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Sic̄ cōflatꝰ ē furor meꝰ ⁊ īdignaktio mea ſuꝑ habitatores hierl̓m: ſic cōflabit̉ indignatio mea ſuꝑ vos cū ingreſſi fueritis ęgyptū: et eritis īiuſiurādū et in ſtuporē ⁊ in maledictū ⁊ in opprobriū:et nequaqͣꝫ vltra videbitis locū iſtum. Uerbū dn̄i ſuꝑvos reliqͥę iuda. Nolite ītrare ęgyptū. Sciētes ſcietꝭ:qꝛ obteſtatꝰ ſū vobis hodie: qꝛ decepiſtꝭ aīas veſtraſ.o Uos enī miſiſtis me ad dn̄m deum nr̄m. dicēteſ: Oraꝓ nob̓ ad dn̄m deū nr̄m ⁊ iuxta oīa q̨̄cūqꝫ dixerit tibidn̄s deꝰ nr̄: ſic annūcia nobis et faciemꝰ. Et annūciaui vobis hodie: et nō audiſtis vocē dn̄i dei veſtri ſuꝑvniuerſis ꝓ qͥbus miſit me ad vos. Nūc ergo ſciētesſcietꝭ: qꝛ gladio et fame et peſte moriemini in loco adquē voluiſtis ītraret habitaretis ibi. Ca. XLIIIActū eſt aūt cū cōpleſſet hieremias loquens pfiad ppl̓m vniuerſos ſermones dn̄i dei eorū ꝓquibꝰ miſerat eū dn̄s deꝰ eoꝝ ad illoſ oīa verba hęc: dixit azarias filiꝰ oſię et iohānan filiꝰ careę etoēs viri ſuꝑbi dicētes ad Hieremiā. Mēdaciū tu loq̨̄ris. Nō miſit te dn̄s deꝰ noſter dicēs: Ne ingrediamīęgyptum vt habitetis illic: ſed baruch filius nerię incitat te aduerſū nos vt tradat nos in manus chaldeorū et interficiat nos ⁊ traduci faciat ī babylonē. Et nōaudiuit iohānan filiꝰ careę et omnes pͥncipes bellatorū et vniuerſus ppl̓s vocē dn̄i: vt manerēt in terra iuda: ſed tollēs iohannā filiꝰ careę et vniuerſi principesbellatoꝝ: vniuerſos reliquiaꝝ iuda qͥ reuerſi fuerantde cūctis gentibꝰ ad quas fuerāt ante diſꝑſi: vt habitarent in terra iudat viros ⁊ mulieres ⁊ ꝑuulos ⁊ filias regis et omnē animā quā reliquerat nabucardanprinceps militię cū godolia filio aichā filij ſaphan: ⁊tulit hieremiā ꝓphetā et baruch filiū nerię: ⁊ ingreſſiſūt in terrā ęgypti: qꝛ nō obedierūt voci dn̄i ⁊ vener̄t:vſqꝫ ad taphnis. Et factꝰ eſt ſermo dn̄i ad hieremiamvī taphnis dicēs: Sume tibi ī manu tua lapides gran xides ⁊ aſcōdeſ eos ī cripta q̨̄ ē ſub muro lateritio ī porta domꝰ pharaōis ī taphnis cernētibꝰ viris iudęis: ⁊dices ad eos. Hęc dicit dn̄s exercituū deꝰ iſrael. Ecceego mittā et aſſumam nabuchodonoſor regē babylolonis ſeruū meū: et ponā thronū eiꝰ ſuꝑ lapides iſtos gͦquos abſcōdi: et ſtatuet ſoliū ſuū ſuꝑ eos. Uenienſqꝫ
C
D
A
B
CI s. 40. a
D
A 3