Glo. ordi.Eſaie Ca. LIXNico. de lyra

a ſ thriſtū. de quo deus: Iudiciū tuum regi da. b 5 nobis ſedęatibus.ſ vſqꝫ ad gentes. F relinquetur vobis d. v. īExpectauimꝰ iudiciū: ⁊ non ē: ſalutē ⁊ elongaᵛſ qꝛ ⁊ ſcripturam cōtēpſerunt et auctorem occiderunt. b Fa quius faciem auertens ne cerneres ne ferires.ta eſt a nobis. Multiplicatę ſūt enī iniqͥtatesᶻa ſ cui nihil occultum. b ſ ẜm iniquitates noſtras recipimus.nr̄ę coram te̓. ⁊ peccata noſtra reſponderuntẜm petitionem noſtram. Sanguis eius ſuper nos et ſuper filiosoſtrob¶ ſunt adhuc. c ¶ quaſi putabannus eſſe iuſticiam.nobis. Quia ſcelera noſtra noͣbiſcū: ⁊ iniqͥta­ ſſ penitentes quando compuncti corde dixerunt: Quid faciemusiri fratres: et huiuſmodi. b Ftradendo pilato. c ſdicendo:Reus eſt mortis ⁊cͣ.tes noſtras cognouimꝰ peccare ⁊ mentiri cōa § domino. §dicentes: Scimus quoniācutujͣ. Boominus. hunc autem neſcimus vnde ſit. b F ijmit:vnemihi miniſtrat: me ſequatur. et illud: Poſt dn̄m deū tuū ambulabis.tra dn̄m: ⁊ auerſi ſumꝰ ne̓ iremus poſt tergum 1a5 Hic hō nō eſt a deo qͥ ſabbatū nō cuſtodit. bF contra chriſtūdei noſtri. Ut loqueremur calumniaꝫ ⁊ tranſI legis§ maliciam.Iſcientergreſſionē: concepimus ⁊ locuti ſumꝰ de corde ma ¶ Inuenimus eum ſubuertentem gentē noſtrā. Itraditiones honum.Iad gentes.c ſ chriſtusverba mendacij. Et ꝯu̓erſum eſt retrorſuꝫ iudi oſ. i. a § que pars iuſticie cū iniquitate. b 5a nobis. c § in gens. dI quaſi non manſit ins qui mundi latitudinem et voluntem ſequuntur ſcribis et phartis et huiuſmodi.I vel teis.cium: ⁊ iuſticia longe̓ ſtētit. Quia corruit ī plā hͦa § idem. b § que in cordibus habitat per fidem non potuit ingredi propter infidelitatem. c F corda iudeorum.tea veritas: ⁊ ęquitas non potuit ingrēdi. Et ra ſ chriſtus. b ſ iudeis. Fcredendo in chriſtum.a facta eſt ve̓ritas in obliu̓ione: et qui receſſitsI infidelitatis. a 5 aliorū iudeorū qui diripiebant fidelium bona.vnde: Rapinā bonorū veſtroꝝ cū gaudio ſuſcepiſtis.penitentiam eorū infructuoſam.a malo prędē patuit. Et vidit dn̄s et malumqꝛ nō puro corde. b ſ qꝛ oīa videt. c§ qꝛ tranſlatum ē ad gentes. d diſcretio boni et mali: vel inter ſimplicitatē et dupitatē:vel in eorum penitentiam iudicium rectitudinis.apparuit in oculis eiꝰ: quia non eſt iudicium.ſ pater. a I in iudeis. b 5 ſanctꝰ. cIſicut moyſes dauid et alvI contriſtatus ē de infidelitate eoEt vidit deꝰ quia nō eſt bir: ⁊ apo̓riatꝰ eſt: qꝛI iudeis in infidelitate obſtinatꝭ. I interueniat pro eis ſicut mes in deſerto. deo ne ꝑcutiat. b Fa perſecutione illoꝝ reſuſcitdo a me§ vel uit. c § filium per quemomnia facta ſunt.d nō eſt qͥ occurrat. Et ſaluabit ſibi brachiū ſuū: aa §. i. filius per quem omnis iuſticiacuooab vel bit. §in gentibꝰ ꝑ fidē. c5 patrē. d Felelicorum perſecutione liberando: et pro ip̄is prluando. I hoc eſt iuſte quaſi loricatus: ett galeatus in vlon inimicorum ſuorum venit: cum per romanos eiiertit iudeanet iuſticia eius ipſa confirmauit eūm Indu̓tꝰ heſt iuſticia ⁊ lorica: ⁊ galea ſalutis ī capite eiꝰ.a militibus romanis.Indutus eſt veſtimentis vltionis: ⁊ opertus Sa Fire vindicte.c paratus armis indutus.eſt quaſi pallio geli. Sicut ad vindictam qua­ ea ſ vt ẜm opera ſua recipiant.I iud eisſi ad retributionem indignationis hoſtibusa ſ vt ſicut prophetas etip̄m chriſtū occiderunt: a romanisccidanb F iniquitatis.tur. § retribuendam.guitatibꝰid eoꝝ.ſuis: et viciſſitudinem inimicis ſuis: inſulisa ſ mercedem iniqͥtatis. b 5 delendo eas. c¶ Sancte: caſte: filialiter. vnde: Beatus vir qui timet dominum: vel ſeruili timore.Multi ab oriente et occidente venient ⁊cͣē vice̓m redde̓t. Et timēbunt qui ab occiden­ sa § patris. vnde: Manifeſtaui nomen tuum hominibus.I filium. cui dicitur: Exurge gloria mea.te nomen domini: ⁊ qui ab ortu ſolis glori-

a. 14.

sͣ. j.

D

F Eph̓. 6. e1. Teẜ .5. b