Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Additio HeſterCa. IIIIF Replica

a id ē necē iudeoꝝ. d 5 miniſtri eccl̓ie. c5 diſcrete ꝑſerutās Ca. IIIIoꝑa ſua ne in aliquod diſplieUe cū audiſſet mardocheꝰ: ſcidit veſtimē gͦla Fſ. lachrymoſa cōpūctiōe cordis: ieiunijs ⁊ elimoſynis.§ recordatione humane fragilitatis. vn̄: cinis es ⁊ in cinerreuerceris.c I mentctā ſua: ⁊ īdutꝰ eſt ſacco: ſpargēs cinerē cācōis eccl̓ie: q̄ dic̄: in tribulatiōe dilataſti mihi. bſvalida intentione cordis.piti ⁊ ī plātea medię cītatꝭ voce magna clamabata Fcōpuctionē. b Fanima eius in amaritudine eſt.a oſtēdēſ amaritudinē animi ſui: ⁊ hͦ eiulatu vſqꝫ ad exa §ad conſpectum diuine maieſtatis.b fores palatij gradiens. Nō eī erat licitū īdutū ſaceccleſijs. b § fidelium cōuentibus.co aulā regꝭ ītrare. In oībꝰ qͦꝫ ꝓuīcijs oppidis ac locis ad q̨̄ crudele regꝭ dogmā ꝑuenerat: planctꝰ īgēs erat apud iudęos: ieiuniū vlulatꝰ ⁊ fletꝰ: ſacco⁊ cinere multꝭ ꝓſtrato vtētibꝰ. Ingreſſę aūt ſuntpuellę heſter ⁊ eunuchi: nūciauerūtqꝫ ei. Qd̓ audi 11a ſ nuptialē. b §palliū laudis ꝓ ſpū merorens ꝯſternata eſt: ⁊ veſtē miſit vt ablato ſacͣco īdu mF rachel plorās filios ſuos noluit cōſolari qꝛ nō ſūt.eret eā. Quā acciꝑe noluit. Accitoqꝫ athach eunu nrcho quē rex miniſtrū ei dederat: p̨̄cepit vt iret admardocheū ⁊ diſceret ab eo cur hͦ face̓t. Egreſſuſqꝫ oa ſ fortem in aduerſis. b§ in latitudine.athachiuit ad mardocheū: ⁊ īuēit eū ſtantē ī plaeccleſie.tea ciuitatꝭ an̄ oſtiū palatij: qͥ īdicauit ei oīa q̨̄ acciderāt: quō aman ꝓmiſiſſet vt in theſauros regisꝓ iudęoꝝ nece inferret argentū: exemplar qͦꝫ ędi­ ya Feccleſcti qd̓ pēdebat in ſuſis dedit ei vt reginē oſtendeintroduxit me rex. b ſ regum.ret: ⁊ moneret eaꝫ vt intrāret ad regē: ⁊ dep̄caret̉eā ꝓ popl̓o ſuo. Regreſſus athach nūciauit heſteroīa q̨̄ mardocheꝰ dixerat. Quę rn̄dit ei: ⁊ iuſſit vta § qui ſeruiūt ei in timore: ⁊ exultabūt cū tremorediceret mardocheo: Oēs ſerui regis: ⁊ cūctę q̨̄ ſuba I ſingule eccl̓ie. b§ qͥ fortior vn̄ audacior c § debilior vn̄ ſubmiſiditiōe eiꝰ ſūt norūt ꝓuīcie: ꝙ ſiue̓ vir ſiue mulier n̄ qͦa ſante tempus. b § celeſte. c I non habens veſtem nuptialemvocatꝰ: īteriꝰ atriū regis ītrauerit: abſqꝫ vlla cūctaa §ſpiritualiterb F ſignū miſerātis potētietione ſtatī īterficiāt̉: niſi forte rex aureā virgaꝫ ad reū tetēderit ꝓ ſigno clemētię: atqꝫ ita poſſit viuea ſetate huius vitere. Ego igit̉ quō ad regeꝫ ītrare potero: q̨̄ trigintā.iā diebꝰ n̄ ſū vocata ad eū? Qd̓ cū audiſſet mardo:a § ne queras q̄ tua ſunt: ſed que ieſu xp̄i.cheꝰ: rurſū mādauit heſter. dicēs: Ne putes ꝙ aniva I interiori. b Fſummimā tuā tm̄ liberes: qꝛ in domo regis es p̨̄ cūctꝭ iuI nō intercedas ꝓ nobis.dęis. Si enī nūc ſilue̓ris: ꝑ aliam occaſionē libera -

arti. iij. in rn̄ſiōe ad primū argumētū. Un̄ circa hͦ videt̉ alit̓ dicēdū .ſ. ꝙ adoratio exterior ē ſignū ſignificās interiorē adorationē: nō naturalit̓ ſꝫ ad placitū: ſic̄ locutiōes ſignificāt conceptus īteriores ad placitū īſtituētiū: iō nō ē incōueniēs ꝙ ī diuerſis tꝑibꝰ ſeu in varijs regiōibꝰ diuerſa ſint ſigna adorationis interiorꝭ tā latrie qͣꝫ dulie: ſic̄ ⁊ diuerſe locutiōes. vn̄ licetapd̓ antiqͦs ve. te. ſoluere calciamēta de ſe ꝑtinebat ad reuerētiā loci ſctī: vt hr̄ Exo. iij. ⁊ Ioſue. v. tn̄ apd̓ nos tal̓ reuerētianō hr̄: vt ptꝫ ꝑ cōem vſū eccl̓ie: ⁊ ſil̓r pōt dici de adoratiōe corBurgēſis ēt circa tertiū ca.ACOL I CA. ſatꝭ cōpetētē pōit additionē: ſꝫ hͦ in ea vi(p̄orali.Oio. ordi.Capi. IIII.Ue cumau. ⁊cͣ.Aqꝫ adfo. Sic mgr̄ eccleſie īterceſſione regīe: de qͣd̓r: Aſtitit rea dex. tu. ⁊cͣ. q̄ptī ꝑegrīat̉ inmūdo: ⁊ ꝑtī regnat cū dn̄o: arege oīm ſcl̓orū d̓ſiderat exaudiri.b Nō enimerat licitum īdumētū. Nulluſ cū corruption pn̄tꝭ vitepōt aulā celeſtē ītrare: ſꝫ an̄obitū ſuū debet quiſqꝫ corporis caſtigatiōe ⁊ cōpūction cordis regni pulſare ītroitū: vt poſilerabūdꝰ ſnū intret palatiū. Si quiq̄rat quō rexiuſtiſſimus tomēta inferat īnocētibꝰ ſciathͦ nō eē ex voto malicie: ſeex ſūmi cōſilijnutū ꝓcedere.d Sapiētia eniꝫvīcit maliciāattīgita fine vtqꝫ ad finē fortit̉. ⁊ di. om .ſ. Omnia q̄cūqꝫ voluit fecit in celo ⁊ inomnibuſ abyſis. Duiꝰ iuſtoiudicio agit̉vt fideleſ ī manus ꝑſecutortradāt̉: vl̓ acpuiad cortiōevl̓ adauntatner

det̉ dubiū qd̓ dic̄ aman deſcēdiſſe ab amalech: qꝛ. jͣ. ca. vl. d̓r:Aman aīo ⁊ gēte macedo: nō igit̉ amalechiteſ: qꝛ macedōia regnū ē grecie: ⁊ fuit primū ⁊ ꝓpriū regnū alexādri magni. vn̄ dicunt̉ ſaxones traxiſſe origine. vn̄ ſcribit qͥdā: Saxo velut credo patria fuit an̄ macedo. Cetera q̄ notat Bur. d̓ genuflectiōenō ſūt magni pōderis: in hmōi enī reuerētie ſignis ītētio faciētes diſtīguitⁱ an ꝑtineāt ad latriā duliā vl̓ hyꝑduliā: qͦ enī adgenuflectiōes dulia videt̉ habere potiores modos qͣꝫ latria:nā plerūqꝫ corā papa regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ flectūt̉ genua: vbi corāſacramēto euchariſtie vix fit īclīatio: nemo tn̄ vt puto eſtīabitaliquē ex eis creatorē ⁊ n̄ potiꝰ creaturā ⁊ duliā eis exhibēdā. Nico. de lyraUe cū au. Poſtqͣꝫ Ca. IIII.deſcripta eſt ꝯtra ppl̓m iudaicūaman machinatio. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ eiuſdē ppl̓i liberatio: q̄ facta ē ꝑ petitionē regīe heſter. circa qd̓ ſic ꝓcedit̉:qꝛ pͥmo pōit̉ petitiōiſ diſpoſitio p̄uia. ⁊⁊ ſcd̓o petitio ip̄a ca. v. Circa primū primo pōit̉ mardochei lamētatio. ſcd̓o regine mōitio. ibi: Egreſſuſqꝫ athach. tertio cōis orō. ibi: Rurſumqꝫ. Circa pͥmūd̓r: Que cū audiſſet mardocheꝰ .ſ. condēnationē iudeoꝝ p̄dictam ꝑ edicti publicationē: vt p̄dictū eſt. bͨ Scidit veſtimenta ſua. in ſignū doloris. c Et īdutus eſt ſacco. in ſignū humiliatiōis.d Uoce magna cla. ꝓpter īnocētū cōdēnationē. e Uſqꝫ ad fores pa. gra.qꝛ nō poterat aulā īgredi in habitu taꝫvili qd̓ erat ſtatutū ad magnificētiā regalē. f Ad q̄ crude. re. dog. p̄. i. ſnīavl̓ edictū. g Plāctꝰ ingens erat. adoſtēdēdū animi amaritudinē. h Ieiuniū ad carnis afflictionē. i Ululatus ⁊ fle. ad īpetrādū dei ꝓpiciationē.k Ingreſſe ſūt aūt puelle heſter ⁊ eunuchi .ſ. ad ip̄am heſter. q̄ habitabat inꝯclaui: nec ita exibat ad rumores audiendos: ſic̄ domicelle eiꝰ ⁊ miniſtri.l Qd̓ audiēs ⁊cͣ. ex inſolite rei auditu. m Et veſtē miſit ⁊cͣ. vt mardocheus honeſtiꝰ īcederet: ⁊ aulā regiā īgredi poſſet. n Quā acciꝑe noluit. quiaadhuc nō venerat tp̄s ꝯſolatiōis: ꝓpt̓qd̓ heſter miſit miniſtrū ſibi familiareꝫad mardocheū vt ſciret cām ſue deſolatiōis. o Egreſſuſqꝫ. Hic ꝯn̄r poit̉ rezine monitio prima: ⁊ poſtea ſcd̓a. ibi:Qd̓ cū audiſſet. Circa pͥmū pōit̉ monitio regīe: vt oraret ꝓ ppl̓o ſuo ī ꝑiculopoſito: ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: p Exēplarqͦꝫ edicti .i. copiā: qꝛ exēplar ꝓprie ē primū originale. ſcd̓o h̓ ponit̉ heſter excuſatio. cū d̓r: Que rn̄dit ei ⁊cͣ. ⁊ Sequit̉:Qd̓ ſiue vir ⁊cͣ. abſqꝫ vlla cūctatione .i. mora. rInterficiatur. Iſtudedictū de conſilio aman fuerat poſitū:ne machinatio eius de morte iudeorumreuocaret̉ per aliquē informantē regeꝫad cōtrariū. s Que triginta iam diebus non ſum vocata ad eum. habebatenim rex plures alias vxores: vt dictūeſt. ij. ca. ⁊ forte in illo tempore alijs vtēbatur. tum ad reddendum eis debitū.tum qꝛ alterniſ vti delectabile eſt: vt dicitur. ij. Machab̓. xv. ſola tamē heſtererat regina: ſicut filia pharaonis intervxores ſalomonis. t Qd̓ cū audiſſet. Hic ponit̉ ſcd̓a monitio. cū dicitur:v Ne putes ⁊cͣ. a ſnīa ꝯtra iudeos data: per hoc ꝙ tu es regina. x Si em̄nūc ſilueris. de vita tua tm̄ cogitans.Per aliam occaſionem liberabuntur iudei: quia deus habet multos modos ſeruos ſuos liberandi.Et tu ⁊ dome

2

Psͣ .44.

C

Sap̄. 7. dSap̄. 3. a

L .12.