¶ Glo. ordi. ¶ Iudith Ca. XIII¶ Nico. de lyra
a § gratiam diuinā ſibi celeriter ſubuenire repromittidetuliſti: quid faciemus tibi? Et dixit iudith: Uiuit animatua dn̄e meus: quoniā non expendet oīa hęc ancilla tua: donec faciat deꝰ ī manu mea hęc q̨̄ cogitaui. Et induxerūt illāſerui eius in tabernaculū quo p̨̄ceperat: ⁊ petijt dum introia ſ huiꝰ ſeculi. b5 nō ſit vobis vanū ſurgere an̄ lucēret vt daret̉ ei copia nocte: ⁊ ante lucem egrediēdi foras adorationē ⁊ dep̄cādi dominū. Et p̨̄cepit cubicularijs ſuis vt ſia ſ catholice ꝯfeſſionis: ꝑ fidē: ſpem ⁊ charitatēcut placeret illi exiret ⁊ introiret adorandū deuꝫ ſuū per tria ſ fonte lachrymaꝝ. vn̄: Lauabo ꝑ ſingl̓as noctes lectū meū lachrymis meis ſtra. meū ri.duū. Et exibat noctibꝰ in vallē bethulię. ⁊ baptizabat ſe ī fōtē aquę. Et vt aſcendebat orabat ad dn̄m deum iſrael: vt dirigeret viam eius ad liberationē populi ſui. Et introiēs mūda manebat in tabernaculo: vſqꝫ dum acciperet eſcam ſuaꝫa F luce euāgelij coruſcante: victoria de hoſte ſperatur.in veſperū. Et factum eſt quarto die holofernes fecit cęnamſeruis ſuis: ⁊ dixit ad vagao eunuchū: Uade ⁊ ſuadē hebreāīillam vt ſponte cōſentiat habitare mecum. Fędum eſt enimapud aſſyrios ſi fęmina irrideat virū agendo: vt īmunis aba que Dagao hortat̉ ad illicitas voluptates ꝑtinēt.eo tranſeat: tunc introiuit vagao ad iudith ⁊ dixit: Non ve nreat̉ bona puella introire ad dn̄m meum: vt honorificet̉ an̄faciem eius: ⁊ manducet cum eo ⁊ bibat vinum in iocūditaa ſ q̄ Iudith reſpōdit cōſtantis animi oſtēdūt virtutes. b § deo.te. Cui iudith reſpōdit: Quę ego ſum vt ꝯtradicā dn̄o meo? naFambigue illuſorem illudit.Omnē quod erit ante oculos eius bonum ⁊ optimuꝫ faciā.a § ſummo deo.Quicqͥd aūt illi placuerit hoc mihi erit optimū oībus diebꝰ o§ que reſurgere hortat̉ a ruina impietatis. b virtutū oꝑibus.vite meę. Et ſurrexit et ornauit ſe veſtimentꝭ ſuis: ⁊ ingreſſa ꝑa §alijs ſumus odor mortis in mortē: alijs odor vite in vitam. b § ſpūales enī virtutesad carnales cōcupiſcentias multi reflectunt quas ꝑ p̄dicatores audiunt.ſtetit an̄ faciē eius. Cor aūt holofernis ꝯcuſſū ē: erat enim ar ꝙdens in ꝯcupiſcentia eiꝰ: ⁊ dixit ad eā holofernes. Bibe nūc r⁊ accūbe in iocūditate: qm̄ inueniſti gr̄am corā me. Et dixitiudith: Bibā domine: quoniaꝫ magnificatasa ē aīa mea hodie p̨̄ oībꝰ diebus meis. Et accepit ⁊ māducauit ⁊ bibit corā ip̄o ea q̨̄ parauerat illi ancilla eiꝰ. Et iocūdꝰ factꝰ eſt holoferta § de quo: Nolite inebriari vino in quo eſt luxuria. Et fel draconum vinum eorumnes ad eā: bibitqꝫ vinuꝫ multū nimis quātūnūqͣꝫ biberat in vita ſua. Capl̓m: XIIIT aūt ſero factū ē: feſtinauerūt ẜui xͣv illiꝰ ad hoſpitia ſua: ⁊ ꝯcluſit vagaooſtia cubiculi: ⁊ abijt. Erāt autē oēsfatigati a vino. Eratqꝫ iudithſola ī cubicl̓o.a §id eſt luxuriaPorro holofernes iacebat ī lecto nimiā ebri 7vnicuiqꝫ fidelium.de qͦ: Nolite inebriari. F eccleſiaetate ſopitꝰ. Dixitqꝫ iudith puellę ſuę vt ſta aa §oſtioꝝ ſcꝫ cuſtodiā .ſ. catholice fidei obſeruātiā cōmiſiret foris an̄ cubiculuꝫ ⁊ obſeruaret. Stetitqꝫa ſaīo cōſtāti. b § ſuꝑnū auxiliū. c§intima deuotiōe cordis.iudith an̄ lectū: orās cū lachrymis ⁊ labiorūa I interiorum.infirmā cōfitentē in te.moͣtu ī ſilētio dicens: Cōfirma me dn̄e deusᵇa § videntiū te. b ſ velocit̉ exaudi me. c ſ in qͣ neceſſe ē.iſrael: et reſpice in hac hora ad opera manuūa § eccleſiammearum: vt ſicut ꝓmiſiſti hieruſaleꝫ ciuitatēeab imo vitiorūſ in te.tuā: erigās et hoc quod credens per te poſſe
Capl̓m: XIIa Et accepit⁊ mā. Nō inqͥnat̉ cibis gentiliū aūt ſuꝑſtitione. Eccleſiaenim inter gentes habitansidolatria nonpolluitur: ſedhis que deuotio fidelium ꝑobedientiā p̄parat vtitur.Unde: Meꝰ cibus eſt vt faciam voluntatēeius qui miſitme patris.Capl̓m. XIIIT aūtſe. ⁊c̄.In lecto. Nephande ſecuritatis: qꝛ ſe impune peccareconfidit. Un̄:Impius cū inprofundū peccatorū veneritcontemnit.¶ Caput
a Uiuit aīa tua dn̄e .i. ſicut veruꝫ eſt ꝙ tu viuis. ita verum eſt ꝙ ego non cōſumam hec cibaria anteqͣꝫ fecerit deus que cogitaui. et in hͦverum dixit: nam prius interfectus fuit holofernes per eam: quod facere cogitabat. holofernes autē intellexit de traditione ciuitatis īmanu ſua referens dictum Iudith ad eiꝰ verba ſuperiora. b Et petijt dum introiret: ideſt dum ire inciperet adhuc preſens coram holoferne. c Vt daretur ei copia ⁊cͣ. vt deuotius deum exoraret extra infidelium caſtra.d Et baptizabat ſe in fontem aque: id eſt ſelauabat ante orationem: ẜm morem iudeoꝝ.e Et introiēs munda manebat. a conſortiogentilium. f Uſqꝫ dum acciperet eſcā ſuāin veſperum. Ex quo patet ꝙ ieiunabat vt eiꝰoratio eſſet magis exaudibilis a deo.Et factum eſt. Poſtqͣꝫ deſcriptus ē holofernis caſus qͣꝫtum ad mentem: hic cōſequenter deſcribit̉ caſus eius qͣꝫtum ad vitaꝫ corporalem. Circa quod pͥmo ponitur prima diſpoſitio. ſecūdo holofernis iugulatio ca. xiij. Diſpoſitio vero ad morteꝫ holofernis fuit ardorlibidinis: ⁊ ex eo ſequens ſopor ebrietatis: ethoc notat̉ cum dicit̉: Et factum ē quarto die.ab egreſſu Iudith de ciuitate bethulie.h Holofernes fecit cenam ſeruis ſuis: quaſiꝓ nuptijs Iudith: cui intēdebat ſequenti nocte copulari. Ideo ſubdit̉: i Uade ⁊ ſuadehebreā illam vt ſponte cōſentiat habitare mecum ꝑ cōcubituꝫ carnalē. k Fedum ē enī.id eſt probroſum. l Si femīa irrideat virū⁊cͣ. id eſt ꝙ fuerit per aliquod tempus in ſuapoteſtate abſqꝫ carnali copula. m Non vereatur bona puella intrare ad dominū meum⁊cͣ. inuitat eā pͥmo ad cibum ⁊ potum: vt indededucat̉ ad carnalem concubitū. n Queego ſū vt ꝯtradicam dn̄o meo. qͣſi dicat: nō decet ꝙ ego contradicam vllo modo. o Hocmihi erit optimū ⁊cͣ. videbat enī ꝑ hoc appropinquare tēpus opportunū ad interficiendū.ip̄m. p Et ſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimentisſuis. ſicut ſponſa coram ſponſo. q Cor autem holofernis ꝯcuſſum eſt: id eſt nimio ardore libidinis cōmotū. nam etſi volebat eā cogoſcere tanqͣꝫ vxorem: non tamen mouebat̉ adhoc amore prolis: ſed ardorē libidinis.r Bibe nunc ⁊ accumbe in iocunditate qm̄inueniſti gratiaꝫ corā me. ex hoc videtur ꝙ reputabat eam tanqͣꝫ ſponſam ſibi gratiſſimaꝫ.Bibam domine quoniaꝫ magnificata eſtaīa mea. ex hͦ ꝙ videbatur appropinqͣre horaliberatiōis populi ſui. t Et iocūdus factꝰeſt holofernes ad eā. credens eiꝰ frui amplexibus. v Bibitqꝫ vinū multū nimis. ex ardore nanqꝫ libidinis iam amiſerat diſcretionemcauendi ſibi ab exceſſu vini.¶ Ca. XIIICautē ſero factum eſt. Premiſſa diſputatione ad īterfectionē holofernishic cōſequenter deſcribit̉ eius iugulatio. ⁊ ſecundo iugulationis manifeſtatio. ibi:Et dixit. Circa primuꝫ dicit̉. y Feſtinauērunt ſerui illius ad hoſpitia ſua: id eſt tētoriavt ibi requieſcerēt ⁊ dormirent. nam oēs a vinō fatigati erāt: vt ſubdit̉ poſtea. z Et concluſit va. oſtia cubiculi. holoferne in lecto ſuopoſito ⁊ dormiēte. a Dixitqꝫ Iudith puel.ſue vt ſta. fo. an̄ cu. ⁊ obẜuaret. ne forte aliqͥsſuꝑueniret. exierat enī modicū d̓ cubiculo holofernis ad dicenduꝫ hͦ ancille ſue. nā an̄ eratſola in cubiculo: vt dicit̉ in littera. b Confirma me dn̄e deꝰ iſrl̓ ⁊ re. in hac hora ad oꝑama. meaꝝ. nā in tali facto ſolet cor et maximemulieris expaueſcere. c Vt ſic̄ ꝓmi. hierl̓mci. tuā erigas. ſicut enī ꝑ ꝓph̓as p̄dixit eā ꝓpter peccata deſtruēdā. ita etiaꝫ ꝓmiſit ꝑ eospoſt pnīam ppl̓i reeoandā. vt ptꝫ in Eſaia:Hieremia: Lacharia: ⁊luribꝰ alijs ꝓph̓is.Et pugionē
E
B
Iob̓ .4.e.
B
Pro .18. a.