Glo. ordi. ¶ Iudith Ca. VIINico. de lyra
a Quē ſoluētes ad bethuliā duxer̄t atqꝫin medio populi illū ſtatuētes ꝑcōctatiſūt quid rerū eſſꝫ ꝙ illū vinctū aſſyrij reliqͥſſent. In diebꝰ illiſ erāt illic pͥncipes: ꝑocias filiꝰ micha de tribu ſymeō ⁊ charmi qͥ ⁊ gothoniel. In medio itaqꝫ ſeniorū ⁊ in ꝯſpectu oīm achior dixit oīa q̨̄ locutꝰ fuerat: ab holoferne interrogatꝰ: ⁊qͣliter ppl̓s holofernis voluiſſꝫ ꝓpt̓ hocverbū interficere eū: ⁊ quēadmodū ip̄eholofernes iratꝰ iuſſerit eū iſraelitꝭ hacde cauſa tradi: vt dū vinceret filios iſrl̓:tūc ⁊ ip̄m achior diuerſis iubeat īterireſupplicijſ: ꝓpter hͦ qd̓ dixiſſet: deꝰ cęli decfenſor eoꝝ eſt. Cunqꝫ achior vniuerſa hͨ dexpoſuiſſet: oīs ppl̓us cecidit in faciemeadorātes dn̄m: ⁊ cōmuni lamētatione⁊ fletu vnanimes p̄ces ſuas dn̄o effudea § qui omnia feciſti omnia potes.rūt. dicētes: Domine deus celi ⁊ terrę īb5 qͥ hūilia reſpicis.a § ne diſſimules peccata eorū.tuere ſuꝑbiā eorū ⁊ re̓ſpice ad noſtram fa §mentis que tibi ſola placet.humilitatē ⁊ faciem ſanctorū tuorū at sa §confidentes.tēde: ⁊ oſtēde qm̄ nō derelinqͥſ p̨̄ſumᵉ na j non de ſebI qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉.tes de te̓: ⁊ p̨̄ſumētes de ſe ⁊ de ſua virtute gloriāteshumilias. Finito itaqꝫ fletu ⁊ per totā diē oratiōe poa ſconfidētes orationē ſuam eſſe exauditam.puloꝝ cōpleta: cōſolati ſunt achior. dicētes: Deꝰ patꝝ iI remunerator. b § qui meruiſti.noſtrorū cuiꝰ tu virtutē p̨̄dicaſti: ip̄e tibi hanc dabit via § qͣꝫ ipſi tuurciſſitudinē: vt eorū māgis tu interitū videas. Cū ve mF interemptis hoſtibus.ro dn̄s deus noſter dederit hāc libertatē ſeruis ſuis:ſit ⁊ tecū deꝰ in medio noſtri vt ſicut placuerit tibi: ita ncū tuis omnibus cōuerſeris nobiſcū. Tūc ocias fini obto cōſilio ſuſcepit eū ī domū ſuam: ⁊ fe pcit cęnā magnam. Et vocatis omnibꝰ ꝙpreſbyteriſ. ſimul expleto ieiunio refecera §ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres in vnū.runt. Poſtea vero ꝯuocatus omnis posa §domus mea domus orationis vocabit̉.pulus per totā noctē intrā eccleſiā oraa § maledictꝰ hō qui cōfidit in ho. ⁊cͣ.uerunt petentes auxilium a deo iſrael.a ſmyſticus.Plofernes autem Ca. VII. V.altera die p̨̄cepit exercitibꝰ ſu xa ſ cōicibus.ia I eccleſiā que ē domꝰ dei.is vt aſcēderēt ꝯtra bethuliā. Erāt aūtpedites bellatoꝝ cētū vigīti milia: ⁊ eqͥtes vigītiduo milia: p̨̄ter p̨̄paratiōes viroꝝ illoꝝ qͦs occupauerat captiuitas ⁊adducti fuerāt de ꝓuīcijs ⁊ vrbibꝰ vniuerſę iuuētutꝭ.Pēs parauerūt ſe parit̓ ad pugnā ꝯtra filios iſrl̓: ⁊ ve ynerūt ꝑ crepidinē mōtꝭ vſqꝫ ad apicē qͥ reſpicit ſuꝑ dothaim a loco qͥ dicit̉ belma vſqꝫ ad chelmo qͥ ē ꝯtra eſſfideles.§ humiliter orantesqrelō: Filij āt iſrl̓ vt vider̄t ml̓titudīeꝫ illoꝝ: ꝓſtrauer̄t ā
b Et fecit cenā. Cenā magnā expleto ieiunio fac̄ qͥ animā diu lāguidā ⁊ pane verbi īdignā euāgelica doctrīa⁊ dapibꝰ virtutū reficit. Huic cōuiuio aduocant̉ oēs p̄ſbyteri vt exhortatiōibꝰ ⁊ exēpliſ corroborēt̉neophiti ad fidē accipiendāvl̓ ꝯſeruādā.B Incidi p̄
Quē ſoluē.tes. Doctoreseccl̓ie ad arbogatum ſolꝰit cū cathecuminos ſuosnec ꝑſecutorūrabiē nec morē ꝑtimeſcerecēt. q. ad arborē ligatū ſoluūt cū a formidīe crucis mētē pauidā eruunt ⁊ ad patidū inſtruūt: laūt meliꝰ fit ſi(exēplo ocie ⁊charmi qͥ ꝯfortātes achicces deuotaſ cīl̓o noneffuder̄t) magiſtri eccl̓ie ceterꝭ fōmendeat̉taſ nō
In medio ppl̓i illū ſtatuētes ⁊cͣ. mirabant̉ enī detali ligatiōe ipſius tāqͣꝫ de re inſolita. b In diebꝰillis erāt illic principes ocias ⁊cͣ. hͦ interponit̉: qꝛ corā eis principalit̓ adductꝰ fuit achior. ⁊ ſubdit̉ achior reſpōſio. cū dicit̉: Dixit achior oīa ⁊cͣ. ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: c Propter hoc qd̓ dixiſſet deꝰ celi defenſor eorū eſt: nō enī credebāt dei celi ꝓuidentiā adhec inferiora ſe extēdere: vt predictum eſt: nec ꝑ ꝯſequēs eius defenſionē. d Cunqꝫ achior vniuerſa.Hic ꝯn̄r deſcribit̉ interrogati vl̓ diſquiſiti ꝯſolatio.⁊ primo ꝑ orationē deuota. cū dicit̉: e Omnis populꝰ cecidit in faciē humilit̓ ⁊ deuote deprecātes: vtdeus liberaret eos cū ip̄o achior de manibꝰ holofernis. f Reſpice ad noſtrā humilitatē. qui nō cōfidimus de noſtris meritis vl̓ virtute: ſed de tua bonitate. g Et faciē ſanctoꝝ tuoꝝ attēde .ſ. abraā: iſaac:iacob ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ patrū: vt eoruꝫ meritis liberemur. h Oratiōe populoꝝ cōpleta cōſolati ſūt achior: in fine orationis diuinitꝰ ꝯfortati: nā melior eſt finis orationis qͣꝫ principiū Ecc̄s. vij. i Deus patꝝnoſtrorū cuius tu virtutē predicaſti: aſſyrijs nunciado. k Ipſe. remunerator. l Tibi hāc dabit viciſſitudine ⁊cͣ. hoc dixerūt ꝯfidētes de diuīo. auxiliom Cū vero. Hic ſecūdo ꝯſolat̉ achior ei cū ip̄is habitationē liberā offerendo. dicētes: Cum vero dominus deꝰ noſter dederit hanc libertatē ſeruis ſuis..i. nos liberauerit de manibus holofernis. n Sit⁊ tecū deus in medio nr̄i vt ſicut placuerit tibi ⁊cͣ. ideſt accipias ritū ⁊ legē noſtrā: vl̓ nō accipias: nō em̄gētiles tenebant̉ ad legē moſaicā: ſed ſufficiebat eisad ſalutē credere vnū deū remuneratorē bonorū ẜmconſiliū volūtatis ſue: ẜm ꝙ dicit̉ Heb̓. xj. Accedentē ad deū oportet credere qꝛ eſt: ⁊ inquirētibꝰ ſe remunerator ſit: ⁊ in hoc articuli fidei implicite cōtinēt̉: talis autē erat achior qͣꝫuis eſſet gentilis: vt ſatꝭ patetex dictis. o Tunc ocias finito conſilio. Hic tertioconſolantur achior: cenā ei honorabilē faciendo. cuꝫdicitur: Tunc ocias qui princeps erat populi: vt predictum eſt. p Suſcepit eum in domum ſuaꝫ. q̄ erathonorabilior ceteris. q Et vocatis omnibus p̄ſbyteris. vt cena eſſet magis honorabilis. r Refecer̄tſcꝫ achior ⁊ ſeipſos ad nature ſuſtentationē. s Poſtea vero cōuocatꝰ oīs populꝰ. a ſacerdotibꝰ. t Intra eccl̓iam orauerūt. licet enī eſſet vnicū tēplū ī hieruſalē in quo licitum erat offerri ſacrificium: tamē inſingulis ciuitatibus erāt ſynagoge: in quibꝰ conuēiebat populus ad orandū ⁊ audiendū dei verbum.MO2AllIEr. quod cuꝫ ceſſaſſet loq̄ achiEt factum eſt Ca. VI.or ⁊cͣ. Per hoc ꝙ iſte dicēs veritatē incurrit ſuꝑboꝝindignationē: ſignificant̉ illi qͥ arguūt obſtinatoſ: qꝛnō ſequit̉ inde correctio: ſed contra eos indignatio.vnde dicit Ioh̓s os aureū. Incurrit odiū qui arguit criminoſos. Prelatꝰ tn̄ qui tenet̉ ex officio corrigere: nō debet ꝓpter hoc a correctione ceſſare. Porro filij iſrael ⁊cͣ. Per iſtos qui deſcēderunt ad ſoluēdum achior vincula. ſignificant̉ p̄dicatores ⁊ cōfeſſores qui ex fraterna charitate condeſcendunt ſoluere vincula peccatorum: ⁊ inter iuſtos dant peccatoribus locum: ⁊ faciunt eis de ſacramento euchariſtie nobile conuiuium.¶ Capitulum: VII.Olofernes autem altera die precepit exer.h Hic cōſequenter deſcribitur holofernis indignatio populū iſrael crudeliter perſequēdo: vbi primo ponitur ſuperba oppugnatio vrbis. ſecundo dura coartatio ſitis. ibi: Porro holofernes.tertio pauida obiurgatio plebis. ibi: Tunc ad ociā.quarto indiſcreta cōuentio ducis. ibi: Et cū fatigati.Circa primū dicit̉: Holofernes aūt altera die ⁊cͣ. id ēin craſtino traditionis achior vt citius impleret crudelitatem quam predixerat. x Precepit exercitibꝰſuis. vt oſtenderet magnitudinē ſue poteſtatis. Cetera patent vſqꝫ ibi: y Et venerunt per crepidinemmontis .i. concauitatem ipſius precipitē. z Filij auautē iſrael vt viderunt multitudinē tantā ⁊ ſic armatam. a Proſtrauerunt ſe ſuper terram. humiliteret deuote petentes diuinum auxilium.Et aſſumētes
I
E
sͣ. 53
D
A
ilium.S 5