¶ Iudith Ca. III¶ Glo. ordi.¶ Nico. de lyra

a Effregit aūt cītatē opīatiſſimā melothi: p̨̄­ adauitqꝫ oēs filioſ tharſis ⁊ filios hiſmael qͥ berāt ꝯͣ faciē d̓ſerti: ⁊ ad auſtrū terrę celō. Et ctrāſiuit euphraten: ⁊ vēit ī meſopotamiā:a ſ ip̄os enī paſtores aſtucia ſua frāgit qͥ p̄ſūt dn̄ico gregi.⁊ fregit oēs cītates excelſas q̨̄ erāt ibi a torrēte mābre vſqꝫ quo ꝑueniat ad mare: ⁊ oc decupauit termīos eiꝰ a cilicia vſqꝫ ad finesiaphet qui ſūt ad auſtrū. Adduxitqꝫ oēs fi ea Iſciētie virtutemlios madian: ⁊ prędauit omnē locupletatia ſ acquieſcere nolentes. b F pena corporalionē eoꝝ: oēſqꝫ reſiſtentes ſibi occidit ī orea § facile delitioſi vincuntur.gladij. Et poſt hoc deſcēdit in cāpoſ damaflamia inb ſ vtile.ſci in diebus meſſis: ⁊ ſucce̓ndit oīa ſata:a de quibꝰ: Exijt qͥ ſemīat ſemīare ſemē ſuū. bFiocūdum.c§ fructuoſd I gladio ꝑſecutiōisI ſubitoomneſqꝫ arbores ⁊ vineas fec̄ incidi: ⁊ ce­ gī quū redēa ſ carnales terrena amātes: alij em̄ his viſisptoris aduētū expectāt letabūdi: qͥ peregrini ⁊ites ſūt ſuꝑterram. Fve ſuꝑ inhabitātes terrā.cidit timor illiꝰ ſuꝑ oēs īhabitātēs terrā.Unc miſerūt legatos ſu­ Ca. Il hrt os vniuerſarū vrbiū ac ꝓuinciaa Felationirū reges ac pͥncipes ſyrię .ſ. ⁊ me̓ſoa I ſublimis. b ſ vana. c F veniētes vl̓ intrātes. d §cetus luctus vel gemitus eius.potamię: ⁊ ſyrię ſobal ⁊ libyē atqꝫ cilicie̓: qͥveniētes ad holofernē dixerūt: Deſinat īdignatio tua circa nos. Meliꝰ eſt enim vta § nob̓ īdelicijs md̓i. b 5 diabolo. c § prīcipi tenebraꝝ harū.viuentes ſeruiamus nabuchodonoſor re­ 7antichriſto.gi magno: ⁊ ſb̓diti ſimꝰ tibi qͣꝫ moriētes cūīteritū nr̄o: ip̄i ẜuitutꝭ nr̄ę dāna patiamur.Oīs cītas nr̄a: oīſqꝫ poſſeſſio: oēs mōtes ⁊ 11colles ⁊ cāpi ⁊ armēta boū: gregeſqꝫ ouiū ⁊capraꝝ equorūqꝫ ⁊ cameloꝝ: ⁊ vniu̓ſę facula ſ volūtatē. ſ vtere vt placeattates nr̄ę atqꝫ familię ī ꝯſpectu tuo ſūt. Sit§ naturales vel imitatores vel opera.oīa ſub lege tua. Nos ēt ⁊ filij nr̄i ẜui tui ſuacifici. b F nō repugnātibꝰ.mꝰ. Ueni nob̓ pacificꝰ dn̄s: ⁊ vte̓ ẜuitio noparato iumento.ſtro ſicut placuerit tibi. Tunc deſcendit de ma Iin apertū opus. b F cōſilio ſuꝑbie. cI turba ꝑſecutoꝝmontibus cum equitibus in virtute machain.a ſ vt putant filij.gna et obtinuit omnē ciuitatem et omneꝫa § carnalem terram amante:inhabitantem terrā. De vniuerſis autē vra ſ pollētes īgenio: corꝑis viribꝰ p̄cellētes.bibus aſſumpſit ſibi auxiliarios viros forna F contra ſanctos. b § ideo.tes et electos ad bēllū. Tantuſqꝫ metus ꝓuincijs illis incubuit: vt vniuerſarū vrbiūa ſ precedentes. b § quorū ruina faciliorc § ſequētibꝰ.hābitatoreſ: prīcipe̓ſ ⁊ honorati ſiml̓ cū pōpulis exirēt ī obuiā veniēti excipiētes euꝫ §a ſve vobis qui ridetis nūc ⁊cͣ.cū corōis ⁊ lāpadibꝰ: ducēteſ choros ī tym?panis ⁊ tibijs. Nec iſta tamen facientes feᵍrocitatē eius pectoris mitigare potuerūt.

a. Predauit/qꝫ oēs. Sciētievtilitatē auferes: ⁊ cetera qͥbus ẜuire debuerāt deo ⁊ īvſū ſeruicij ſuicōuertēs reſiſtētes occiditī ore gladij: qꝛqͦs flectere adcōſenſū nequitcorporalit̓ occidit. b Deſcendit in cā.Damaſcus potus ſanguinisinterpretat̉ inqua principesgētiū exprimūtur qui ſitiuntſanguinē fidelium: maximein tꝑe meſſiſ. i.in ꝯſummatione ſeculi debachāte per latitudineꝫ orbisfurore anti chriſti.1. III.Anc mit Iſerūt ⁊cͣ.Potentes ſeculi et voluptatū amatores: qui principē mūdi ſtudet recōciliareſibi vt mortispericulū ⁊ voluptatis detrimentū euadere poſſint: debus dicitur: qvult eſſe amicus huius ſeculi inimicꝰ deconſtituit̉. Irhis enim ſollicitudo huiuſecl̓i ⁊ fallaciadiuitiaꝝ ſuffocat verbum etfructū n̄ facit.hi enī ẜm noīaharū prouīciarum ſuperbiaextollūtur: vanitatem ſequūtur: terrā duabuſ vijs ingrediuntur: ⁊ cetum lugentiūvel luxurie ſuepenas luentiūin inferno ſocabuntur: vbiad calorem nimiū tranſibūtab aquis niuium et vermiseorum non mōrietur: ⁊ ignisnon extinguetur.Memores

a Effregit aūt ciuitatē opinatiſſimā .i. famoſiſſimā noīe melothi: ad quā cōueniebāt mercatoreſde diuerſis ꝑtibus orbis: ⁊ ſic eiꝰ famā deportabant ad ꝑtes remotas. aliqͥ libri habēt: opinatiſſimā .i. optimā: ⁊ redit in eādē ſentētiā. ex hͦ enīY erat optīa frequētabat̉ a mercatoribꝰ diuerẜ.Et filios hiſmael qͥ erāt ꝯtra faciē deſerti anti qͥ libri habēt: Et filios hiſmael ⁊cͣ. ⁊ eſt veriorlr̄a: qꝛ agarēi deſcēdētes ab hiſmaele habitabāttūc in deſertis. c Et trāſiuit euphraten. qͥ eſtvnus de quattuor flumībus paradiſi Gen̄. ij.d Uſqꝫ quo ꝑueniat̉ ad mare .ſ. mediterraneuꝫe Adduxitqꝫ oēs filios madian .i. hoīes madianitas ad augmētū ſui exercitꝰ. f Et poſt hͦ deſcēdit in cāpos damaſci in diebus meſſis: vt magis poſſet habitatoribꝰ nocere. ideo ſubdit̉: Etſuccēdit omnia ſata: omneſqꝫ arbores ⁊cͣ. g Etcecidit timor illiꝰ ſuꝑ oēs inhabitātes terrā. ꝓpt̓crebras illiꝰ victorias ⁊ crudelitates magnas.Capitulum: II.Anno tertiodecīo naMorAlitEr. duchodonoſor ⁊c̄. Sequitur ⁊ Vocauitqꝫ omnes maiores natu ⁊cͣ.Scd̓m ꝙ dicit Dionyſiꝰ naturalia remanſeruntin demonibus integra: ꝓpter qd̓ inter eos ſuntaliqui maiores alijs ſub vno pͥncipe tenebrarū:que figurat̉ per nabuchodonoſor vt predictumeſt: qui alios incitat ad male faciendū. ⁊ ſimilit̓alij faciunt ſibi ſubiectis: ſicut dictū eſt ca. precedenti.Boum quoqꝫ armenta ⁊cͣ. Per iſtaſignificant̉ illa de quibꝰ demones vtunt̉ ad homines ſibi ſubijciendū. Aſcendit itaqꝫ omnia caſtella. Per que ſignificantur doctores etprelati: qui debēt alijs eſſe loca refugij quos diabolus querit principaliter ſubuertere. F Effregit autē ciuitatē opinatiſſimā: id eſt famoſiſſimāper quam intelligi poteſt hieruſalē ab antiquistemporibus famoſiſſima a qua catholicos eiecit⁊ ibi ſaracenos collocauit. ⁊ ſuccendit omnia ſata ⁊ omnes arbores ⁊cͣ. Per incendiū ſatorumtollitur ſementis et ꝑ cōſequens ſpes renouationis bladoꝝ: et ꝑ abſciſionē arborū ⁊ vinearumſpes renouationis fructuū ⁊ vinorū: ⁊ ideo perhec ſignificatur ſpes renouationis ad gratiampoſt lapſū in culpā: ⁊ hoc maxīe querit diabolꝰ:ſcꝫ vt inducat peccātes ad deſperationē: qꝛ tūcpeccant ſine freno: qꝛ iā quaſi vnū pedē habentin inferno. Prouer. xviij. Impius cū in ꝓfūdūvenerit peccatoꝝ ꝯtēnit: ⁊ ſequitur eum ignominia. Pro nihilo nāqꝫ habet peccare: ⁊ ſic eū ſeqͥtur ignominia gehenne.Ca. III.Unc miſerūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ multarūgentiū humiliatio. ⁊ ſcd̓o ſubditur holofernis dura dominatio. ibi: Tunc deſcendit. Circa primū dicit̉: Tūc miſerūt legatos ſuos ⁊cͣ. ad euadēdū maiora mala. ⁊ ideo ſequit̉:i Melius eſt enī .i. minꝰ malū: qd̓ cōparatū admaius habet rationē boni ⁊ eligibil̓. k Ut viuētes ẜuiamꝰ nabuchodonoſor regi magno ⁊cͣ.ip̄i ẜuitutis nr̄e damna patiamur .i. maiora dāna ſuſtineamꝰ qͣꝫ ſit ẜuitus: qꝛ ẜuitꝰ eſt mors ciuilis: q̄ eſt mors ẜm qͥd tm̄: ꝓpter qd̓ eſt minusmalū qͣꝫ mors corporalis q̄ eſt mors ſimplicit̓.l Omnis ciuitas nr̄a ⁊cͣ .i. oīa exteriora bōa⁊ etiaꝫ ꝓpria corpora ponimus in obediētia tua.m Tunc deſcendit. Hic ꝯn̄r deſcribitur holofernis dura dn̄atio: ⁊ patet lr̄a exceptis aliquibus qͥ trāſcurrent̉. n Aſſūpſit ſibi au vi. fortes ad reintegrandū numeꝝ eoꝝ qui de ſuo exercitu mortui erāt: ⁊ etiā ad fortificādū ſuū exercitum. o Exirēt in obuiā. in ſignū reuerentie.Excipiētes eū cū coronis in plurali. in ſignūiultiplicis victorie. q Et lampadibus: id eſtluminaribus. r Ducentos choros in tympanis et tybijs. in ſignū leticie qͣꝫuis eſſet magis ficta qͣꝫ vera. s Nec iſta tamen facientes. ad īpetrandū eius beniuolentiā. t Ferocitatemeiꝰ pectoris miti. potuerūt. ad plenum.Nā ⁊ ciua

I

L

.X5. a.