Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus Glo. ordi.

a ſ viuentium.bū dn̄i ⁊ fr̄es nr̄i qͥ diſꝑſi ſūt a ter­ ara iſrael: reuertētur ad eā. Omnisᵇa ſprius. b ſ multi filij deſerte.aūt dēſerta terra eiꝰ replebitur: ⁊ ēdomus dei q̨̄ in ea incēſa eſt iterūreędificabit̉: ibiqꝫ reuertent̉ oēſ ti dmētes deū. Et relīquēt gētes ido­ ea Feccleſiam.la ſua ⁊ veniēt in hicrl̓m ⁊ inhabitabūt in ea: ⁊ gaudebūt in ea: oēs ta §. i. terrenitatis.reges terrę adorātes deū iſrl̓. Audite gͦ filij mei pr̄em vr̄m. Seruitea Fconſulentes alios.dn̄o in veritatē: ⁊ inqͥrite vt faciatis q̨̄ placita ſunt illi. Et filijs veſtris mādate vt faciāt iuſticias etelemoſynas: vt ſint memores dei⁊ bn̄dicāt eū ī oī tꝑe ī veritate ⁊ intota virtute. Nūc ergo filij auditeme ⁊ nolite manere h̓. Sed qͣcunqꝫa ſ in mūdo qͥ trāſibit ⁊ cōcupiſcentia eius.die ſepelieritꝭ matrem vr̄am circame ī vno ſepulchro: ex eo dirigitea Fintētiōes cordis. b ſ relinqͣtꝭ deſideria terrenagreſſus vr̄os vt exe̓atis hīc: videoa Ftrāſgreſſio mādatoꝝ dei q̄ ipſiꝰ orbis extermīatio ⁊ totiēs hūani generꝭ terminabitur.eī qꝛ iniqͥtas eiꝰ finē dabit ei. Fa­ sa ctū ē aūt poſt obitum mr̄is ſuę: to hͦͦbias abceſſit ex niniue cum vxore iſua ⁊ filijs ⁊ filioꝝ filijs: ⁊ reuerſuseſt ad ſoceros ſuos. Inuēitqꝫ eosa § ad celeſtia deducēs.īcolumēs: in ſenectute bōa: ⁊ curā ia Fa ſeculi dilectione ad ꝑpetue lucꝭ cōtēpla. diri.eoꝝ geſſit. Et ip̄e clauſit ocl̓os eo/ ka ſ de qͣ d̓r: tu hereditab̓ ī oībꝰ gētibꝰ.rū: ⁊ oēm hęreditatē domꝰ rāguel̓ip̄e ꝑcepit: viditqꝫ qͥntā generatioa ſ vn̄ ⁊ videas filios filio. tuoꝝ pacē ſuꝑ iſrael.nē: filioſqꝫ filioꝝ ſuoꝝ. Et cōpletisannis nonagīta ⁊ nouē in timoreb dn̄i cū gaudio ſepelier̄t eū. Oīs āt la ſ vna .ſ. generatio ꝑ totū orbē q̄rētiū deū d̓ qͣ d̓r:generatio rectoꝝ benedicetur.cognatio eiꝰ: ⁊ oīs gēneratio eiꝰ īq̄ vita melior: q̄ cōuerſatio ſctīor qͣꝫ ī gloria deianere ꝑpetuo.bona vita ⁊ ī ſctā ꝯuerſatiōe ꝑmāſit: ita vt accepti eēt tā deo qͣꝫ houa F angel̓ qͦꝝ nūero ſumꝰ ſociādi ⁊ ī ꝑpetuū ſuꝑnab F beati mites qm̄ ip̄i poſſideſocietatē copulādi.būt terrā: ⁊: credo videre bōa dn̄i in terra viuētiū.mībꝰ: ⁊ cunctꝭ habitātibꝰ in terra.Liber Tobię Finit:Prologus ſancti Hieronymi inlibrum Iudith Incipit.Pud hebręos liber niudithīter agiogra¶¶I FH pha legit̉: cuiꝰ auctoritas ad roboranda illa q̄ ī cōtētione

a Thobias abceſ. Hoc qͦtidie facit xp̄s cū malis relictis ad bonorū corda illuſtrāda ꝯuertit̉ qͦs inuenerit in ſenectute bōa: qꝛ ī bōisoꝑibꝰ diu ſtuduer̄t: alioſ at p̄teritq̄ diu viuētes nec ꝯſilio ſunt maturi: nec canicie bone actiōis venerandi: ſꝫ pctōꝝ onere incurui. vn̄Eſa. Puer centū annoꝝ moriet̉⁊ pctor cētū annoꝝ maledictꝰ eritqͥ .ſ. diu viuēs animi leuitatē nondeſerit. b Sepelierūt. Sepultūra tobie finē mūdi deſignat: qͦ dominꝰ noſter cū corpore ſuo: qd̓ eſteccl̓ia in requiē intrat: angelis deſocietate hominū ꝯgratulātibusc ⁊ ſingulos per diuerſas māſionesꝓmeritorū qualitate collocātibꝰ. Liber Cobie Finit: Ra. Querit̉ qͦ tꝑe qͥbuſue regibus hiſtoria Iudith fuerit: ob hͦp̄cipue̓: qꝛ reges qͥ ibi erāt notatiarphaxat ⁊ nabucho. apd̓ hiſtorias aſſyrioꝝ ⁊ medoꝝ ī ordīe regūn̄ reperiūt̉. Apd̓ aſſyrios eī rex p̄mus magni noīs Ninꝰ fuit: qͥ ī regiōe aſſyrioꝝ Ninū cōdidit: quāniniuē vocāt hebrei: h̓ poſt gētesplurimas zoroaſtē bactrianorū regem: qͥ primꝰ magicas īueniſſe artes dr̄ bello cecidit ⁊ ipſe deceſſit.Cui ſuccedēs vxor Semiramis totius aſye regna tenuit: babyloniam inſtaurauit: caputqꝫ aſſyrij regni inſtituit: qd̓ diu incōcuſſa potentia ſtetit. Sꝫ cum arbatꝰ qui etzarbates prefectꝰ medorum natione meditꝭ ſardanapallū regem ſuum babylonie interfecit: regni nomen ⁊ ſummam ī medos trāſtulit.Ita nini et babylonis regnū ī medos tranſlatū quando apd̓ latīosProchas pater Amulij ⁊ Numitoris: auꝰ autem rehe ſiluie matriromuli regnare cepit. Partē autēregni tenuere chaldei qͥ babyloniam ꝯͣ medos ſibi vendicauerūt: cuius poteſtas apd̓ medos ꝓprietasfuit apd̓ chaldeos: Chaldei āt ꝑpter atiquā vrbis dignitatē nō illāſuam ſꝫ ſe illiꝰ maluerint dicere: vn̄Nabuchodonoſor ⁊ ceteri vſqꝫ adcyrum qͣꝫuis viribus potētes ⁊ nomine clari legant̉ ī nūero regū nōhabētur illuſtriū. Eo aūt temꝑeAzarias qͥ ⁊ ocias ſuꝑ duas tribꝰī hierl̓ꝫ regnabat: ⁊ hieroboā filiIoas ſuꝑ. x. tribꝰ ī ſamaria regnūaſſyrioꝝ ꝑ arbatū ē deſtructū atqꝫad medos trāſlatū: ⁊ īterī ſine pͥncipibꝰ res agebat̉ vſqꝫ ad deiocuꝫregē medoꝝ qͥ ⁊ bathanā ꝯdidit ciuitateꝫ. In medio aūt tꝑe chaldeip̄ualebāt. Dēiqꝫ theglatphalaſar⁊ ſalmanaſar ⁊ ſēnacherib reges aſſyrioꝝ ijſdē tꝑibꝰ iudeos vaſtauer̄tatqꝫ captiuauerūt an̄qͣꝫ deiocꝰ apd̓medos regnaret: poſtea aūt nabuchodonoſor hieroſolymā vaſtauitInuenimꝰ tn̄ int̓ arbatū ⁊ deiocuꝫaliquoꝝ regū medoꝝ ītroducta inchronicꝭ nomīa vbi refert̉ poſt arbatū .xxviij. annis regnantē ſoſarmū. annis. xxx. in medis regnaſſe.poſt eū medirnū ānis. xl. cui ſuccerſit calduceas annis. xxxj. illi deiocus. liiij.

⁊ tal̓ fuit ꝓphetia Ione qͣ dixit: Adhucquadraginta dies ⁊ niniue ſubuertet̉. h̓enī exigebāt niniuitaꝝ pctā: qͥbꝰ penitētibus illa ſubuerſio: tūc nō fuit ſubſecuta. a Et fratres nr̄i ⁊cͣ. reuertentur: qꝛoēs qͥ captiuati fuerūt in babylōe habuerūt redeūdi licētiā: ⁊ multi de regno iſrl̓qͥ adhuc erāt in regno medoꝝ ⁊ ꝑſarū redierūt. de illis vero qͥ erāt vltra montescaſphios: dicūt iudei ꝙ nulli redierūt.h Oīs āt deẜta ter. eiꝰ re. hoībꝰ ⁊ aīalibus. c Et domꝰ dei ⁊cͣ. reedificabit̉ ꝑzorobabel ⁊ alios de captiuitatē babylonica redeūtes. d Ibiqꝫ re. oēs ti. deuꝫ.illi enī qͥ noluerūt reuerti de babylōe ibifuerūt detēti: filioꝝ qͦs genuerāt ⁊ poſſeſſionū qͣs acqͥſierāt amore: ſicut dictū fuitEſdre. j. e Et re. gē. ido. ſua. qꝛ pl̓es deētilibꝰ relictꝭ idol̓ ſuis venerūt in hieruſalē cū redeūtibꝰ de babylone: iſta tn̄ ꝓphetia ꝑ p̄dicationē apl̓oꝝ multo ꝑfectius fuit īpleta: ⁊ de hac videtur tobiaspͥncipalit̓ loqͥ. iō ſb̓dit̉: f Et gau. in ea.qꝛ multi reges gaudēt in eccl̓ia iugo pyiſubmittētes colla ſua: ⁊ pleniꝰ īplebit̉ infine mūdi qn̄ pꝰ ꝑſecutionē antixp̄i oēsteneralit̓ ꝯuertent̉ ad xp̄m: qͥ ē rex oīmfideliū noīe iſrael̓ deſignatoꝝ. Cetera patēt ex dictis. gFactū eſt aūt. Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ filiai obtēperatio. cū dicitur:h Poſt obitū mr̄is ſue ⁊cͣ. ſic̄ p̄ceꝑat eipat̓. Cętera patēt vſqꝫ ibi: i Et curameoꝝ geſſit. nā erāt parētes ſui rōne vxorꝭſue: que cū eo erat vna caro. k Et ipſeclau. ocu. eoꝝ. mos enī tūc erat ⁊ adhuceſt in pl̓ibꝰ terrꝭ ꝙ ocl̓i mortuoꝝ claudūtur ꝑ amicos propinqͦs: ꝑ hͦ ſignantes ꝙobdormiāt in dn̄o. Cetera patēt vſqꝫ ibirl Cū gaudio ſepelierunt eum. ꝓpt̓ finēeius optimum. Cetera patent vſqꝫ ibi:m Vt accepti eēt ⁊cͣ. ſic̄ d̓r de btō Sebaſtiano: decebat eī vt quē deꝰ tāta ꝑfuderat gr̄a ab oībꝰ amaret: ⁊ hoc cedit adhonore dei qͥ dat gr̄am ⁊ gl̓iaꝫ. psͣ. lxxiij.Cui ē honor ⁊ gl̓ia ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ amen.Morallter. Et ꝯſūmatiCa. XIIII.ſūt ẜmōes to. loq̄ndo de ꝯſūmatiōe gl̓ie.F Et poſtqͣꝫ illūiatꝰ ē ⁊cͣ. Numerꝰ qͣdragenariꝰ ſignificat penitētiā ⁊ vite ſāctitatē: eo ꝙ moyſes helias: ⁊ xp̄s legūt̉ ieiunaſſe qͣdragīta diebꝰ ⁊ qͣdragīta noctibꝰPer hͦ gͦ ꝙ tobias pꝰ ſuā illuiationē vixit annis. xl. ſignificat̉ ꝙ ſi aliqͥs ꝓpriafragilitate vl̓ diaboli ꝓcuratiōe priuatꝰfuerit lumine gr̄e ⁊ iteꝝ illūiatꝰ diuīo munere: debet de cetero ī pēitētia ⁊ ſctītateviuere: ⁊ ſic dies ſuos felicit̓ ꝯſūmare qd̓nob̓ cōcedat ⁊cͣ.oſtilla fratrꝭ Nicolai de lyra ſuperlibrum Tobie Finit.Incipit expoſitio fratris Britonis ordinis minorū ſuꝑ prologū Iudith.dud hebreos ⁊cͣ. Ad euidentiā iſtiꝰ ꝓlogi nota ꝙdicit magiſter in hiſtorijsꝙ hāc hiſtoriam trāſtulitHieronymꝰ ad petitioneꝫpaule ⁊ euſtochij de chaldeo in latinū. h̓ liber apud chaldeos int̓hiſtorias cōputat̉: ⁊ apud hebreos interapocrypha. qd̓ dic̄ Hiero. in ꝓlogo qͥ ſicinchoat: Uiꝫ lr̄as ⁊cͣ. ſi gͦ in ꝓubi legit̉ int̓ agiologo ſuꝑ Igrapha: vitiiptorꝭ ē ⁊c̄. Hucuſqꝫ ſūthabet quattuꝟba magiſtrē ꝓloor ꝑticulas: induplicit̓ oſtendit̉ ꝙ liber iſtenītēticꝰ. pͥmo qꝛ apd̓hebreos

Fs

Ioſ. 24. c

Z