Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

GSlo. ordi. ¶Tobias Ca. XNico. de lyra

nitatꝭ onera charitate ſb̓diti portāt. tales adiuuāte rapha5 q frat̓ne īfipeluꝫ ad nuptias tobie: cum ad vnitatem eccleſie nouos populoitulāte predicatores adducunet duos camelos ī rages cītatē medoꝝ ꝑrexit: ⁊ īueniēs gabelū dedit ei chirogͣphū ſuuꝫ: ⁊ recepit oēmfidei obedientiamchriſto.pecuniā. Indicauitqꝫ ei d̓ tobia filio tobię oīa q̨̄ gea ſ chriſti eccleſieſta ſt: fec̄qꝫ eū ſecū vēire ad nūptias. Cūqꝫ ingreſſusa ſ chriſtum cum eccleſia conuiuantem.eēt domū rāguel̓: īuenit toͣbiā diſcūbētē: ⁊ exiliensac vn̄ oſculet̉ me o. o. .ſ. b § occurrūt fideles de gētibꝰ xp̄o: occurrit xp̄s eiſne quo nihil poſſumus agere. cI pre gaudioqſculati ſūt ſeīuicē. Et fleuit gabelꝰ: bn̄dixitqꝫ deū ⁊dixit: Bn̄dicat te deꝰ iſrl̓: qꝛ filiꝰ es optī viri: ⁊ iuſti⁊ timētꝭ deū: ⁊ elemoſynas faciētꝭ. Et dicat̉ bn̄dictio ſr̄ vxorē ſuā ⁊ ſuꝑ parētes vr̄os: ⁊ videatꝭ filiosvr̄os ⁊ filios filioꝝ vr̄oꝝ vſqꝫ ī t̓tiā ⁊ qͣrtā gn̄atiōeꝫa ſ carnale: vel opus vl̓ imitatores.⁊ ſit ſemē nr̄m bn̄dictū a deo iſrl̓ qͥ regnat ī ſcl̓a ſcl̓orū. Cūqꝫ oēſ dixiſſēt amē: acceſſer̄t ad ꝯuiuiū. Sꝫ cūtimore dn̄i nuptiaꝝ ꝯuiuiū exercebāt. Ca. Xa §in eccleſia de gentibus. b § chriſtus.Um ꝟo moras face̓t toͣbiaſ cā nuptiaꝝ ſol vxqͥ d̓ iudeis ſigillatī credūt dolēt ꝙ xp̄ſ tardat redir̄ ad re. iſrl̓licitꝰ erat pat̓ eiꝰ tobias dicēs: Putas qͣre pͦmorat̉ filiꝰ meꝰ aūt qͣre d̓tētꝰ ē ibi? Putaſ ne gabelꝰ 3mortuꝰ ē ⁊ nemo reddit illi pecūiā? Cepit āt ꝯtriſtari nimis ip̄e ⁊ āna vxor eiꝰ cū eo: ⁊ ceꝑūt ābo ſil̓ fler̄: aeo ꝙ die ſtatuto mīme r̄uerteret̉ filiꝰeoꝝ ad eos. Flebat igit̉ mat̓ eiꝰ irre bmediabilibꝰ lachrymis: atqꝫ dicebat: Heu me fili mi: vt qͥd te miſima §ſolatiū vite nr̄e: ſpē poſteritatꝭ nr̄oꝑegrinari: lumē ocl̓oꝝ nr̄oꝝ: baculū?ſenectutꝭ nr̄ę: ſolatiū vitę nr̄ę: ſpē potͦſteritatꝭ nr̄ę? Oīa ſil̓ ī te vno hn̄tes: sa § be. tobias cecitate ſua deſigͣt īfideles fide fideles.te nō debuimꝰ dimittere a nob̓. Cui hdicebat tobias: Tace ⁊ noli turbaa ri: ſanꝰ ē filiꝰ nr̄: ſatꝭ fidel̓ ē vir ille cū kqͦ miſimꝰ eū. Illa āt nullo mō ꝯſolari poterat: ſꝫ qͦtidie exiliēs circūſpiciebat ⁊ circūibat vias oēs ꝑ quasſpes remeādi videbat̉: vt ꝓcul vid̓bret eū (ſi fieri poſſet) veniētē. At ꝟo 1raguel dicebat ad geneꝝ ſuū: Māeh̓ ⁊ ego mittā nūciū ſalutꝭ de te adtobiā pr̄eꝫ tuū. Cui tobias ait: Ego innoui qꝛ pr̄ meꝰ ⁊ mr̄ mea mō dieſ cōputāt: ⁊ cruciat̉ ſpūſ eoꝝ ī ip̄iſ. Cūqꝫv̓bis ppl̓tꝭ rogaret raguel tobiā: ⁊ ille eū nll̓a rōe vellꝫ audir̄: tradidit eiſarā ⁊ dimidiā ꝑtē oīs ſb̓ſtātię ſuę inopuerꝭ: ī puell̓: ī pecudibꝰ: ī camel̓ ⁊ īvaccꝭ ⁊ pecūia ml̓ta ⁊ ſaluū atqꝫ gaudētē dimiſit eū a ſe. dicēſ: Angelꝰ do gmini ſāctꝰ ſit ī itine̓ vr̄o: ꝑducatqꝫ voſīcolumēſ: ⁊ īuēiatꝭ oīa rctē circa parētes vr̄os: ⁊ videāt ocl̓i mei filiosvr̄os priuſqͣꝫ moriar. Et app̄hēden­ rxtes parentes filiā ſuā: oſculati ſunt

gis ꝑ. lxx. īterꝑtes acceper̄t⁊ ideo fideꝫ cicius ſuſceper̄t.Ca. X.Itꝭ fidel̓.ſ.d̓ iud̓is credūtꝯſolāturꝙ reuertat̉ acg: ⁊ oeosiſrl̓ ſadel̓ eī ē deit. bꝟo ra. LIj⁊ cecitatē eiꝰ q̄ ex ꝑgit reſpiciat.ordatꝰ ē eī diuīa cmētia: qm̄ triſticia magnatinuꝰ dolordeis credeꝑ fr̄ibꝰ īfilibꝰ. c Tradlit. Remittū.ī fine doeccl̓ie ad xp̄mcuꝫ ipſa eccl̓iavirtunaͣ ad fiB Cunqꝫ re

a Et du. ca. vnū ꝓ ſe aliū ꝓ gabelo ſecū adducēdo. Cet̓apatēt. hͨ Cūqꝫ igreſ. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ frat̓na ꝯgratulatiocū dr̄: Cunqꝫ ingreſ. eſ. do. ra .ſ. gabelꝰ veniēs cū angelo.c Inue. to. diſ. in ꝯuiuio nuptiaꝝ ſuaꝝ. d Et exili. ſcꝫtobias. e Oſcu. ſūt ſein. in ſignū amicitie. f Et fle. ga.ex pietate. gͦ Bn̄di. de. de boniſ collatꝭ tobie. h Et di.bn̄. te deꝰ .i. multiplicet te in bonis ſpiritualibꝰ ⁊ temporalibꝰ i Quia fi. es op. quātū ad ſeip̄m. k Et iuſ. ergaꝓximū. l Et ti. de. eiꝰ in offenſa cauēdo. m Et ele. fa.miſeriā paupeꝝ releuādo. n Et di. bn̄. ſu. vx. tu. ꝓpterfecunditatē eiꝰ in ꝓle ⁊ moꝝ honeſtatē. o Et ſu. pa. ve.ꝓpter bonitatē veſtrā: dr̄ em̄ cōmunit̉ de bonis filijs ⁊ filiabꝰ: benedicat̉ pr̄ qͥ gēuit ⁊ mr̄ q̄ portauit. p Et vi. ⁊cͣ deſiderāt em̄ parētes videre multiplicationē ſui ſemīs in lōginquū. q Et ſit ſe. ve. b. a deo iſrl̓: ip̄m multiplicādo inſpiritualibꝰ bonis ⁊ temporalibꝰ r Cūqꝫ om. dix. a. optādo huiꝰ oratiōis impletionē. s Acceſ. ad cō. nuptialeSed cū timore do. et nō cū diſſolutionibus et ebrietatibꝰ q̄ a multꝭ in talibꝰ ſolent fieri indecenter. Ca. IXMo2Ali CEr. ⁊c ph̓ ꝙ angelꝰ ad p̄ces deuotasTūc vocauit tobias angelūtobie iuit ad repetendū debitū gabeli: qd̓ erat ſibi a patreimpoſitū: nec tn̄ bono mō facere poterat: ſignificatur ꝙ ſacerdos curatꝰ habēs onꝰ eccl̓ie impoſitū ſibi qd̓ ē gͣue ſatꝭrogare debet hoīes litteratos ⁊ bonos: qͥ ꝑ angelū ſignificāt̉: vt iuuēt eū in onere ſibi impoſito inducēdo ppl̓m ſuūad ſolutionē decē talentoꝝ: ꝑ qͣm ſignificat̉ impletio decēmandatoꝝ ⁊ vt veniat deuote ad nuptia eꝯuiuium quodin eccleſia celebratur. Ca.¶Um vero mo. fa. tobi. Deſcripto ſuperiꝰ itinerʸ tobie ꝓgreſſu. hic ꝯn̄r agit̉ de ipſiꝰ regreſſu. cuiꝰ pͥmodeſcribit̉ ordinatio. ſcd̓o ordinati ꝓſecutio. xj. ca. tertio diuini ſecreti reuelatio. xij. ca. Prima in duas. qꝛ pͥmo ponit̉regreſſus tobie motiua ratio. ſcd̓o eiuſdem debita diſpoſitio. ibi: Cunqꝫ ꝟbis. Motiua rō regreſſus tobie iunioriserat triſticia parentū de mora eiꝰ q̄ pͥmo declarat̉. Scd̓o allegat̉. ibi: At ꝟo raguel. Circa primū pͥmo ponit̉ q̄rulatiopatrꝭ cū dr̄: Cū ꝟo moras faceret ibi .ſ. in domo raguelisꝓ nuptijs. x Sollicitꝰ erat pat̓ eiꝰ. more cauſaꝫ ignorāsPutas qͣre mo. fi. me. homini em̄ ſollicito ⁊ ignoranticauſaꝫ rei de qͣ ſollicitat̉ occurrūt ml̓te cogitationes de varijs cauſis poſſibilibꝰ: que tn̄ vt in pluribꝰ non ſunt vere.Aut qͣre detentꝰ ē ibi. timebat ne forte aliqͥd mali feciſſet vn̄ detentꝰ fuiſſet: vel infirmitatē incurriſſet: vel qd̓ gabelꝰ mortuꝰ fuiſſet: ⁊ ſic eſſet negociū impeditū. a Et ce.am. ſi. fle. eo ꝙ die ſta. ⁊cͣ. computauerūt em̄ dietas itiner.eūdo ⁊ redeūdo ⁊ ſic dixerāt tl̓i die poteritꝭ huc reuerti qd̓tn̄ nō fuit factū ꝓpter celebrationē nuptiaꝝ. b Fle. igit̉ma. eiꝰ. hic ꝯn̄r deſcribit̉ in ſpāli lamētatio matrꝭ. et patetlittera vſqꝫ ibi: c Lu. oc. no. qꝛ pat̓ iā erat cecꝰ: et mr̄ exfletu ⁊ ſenectute diſponebat̉ ad cecitatē. d Ba. ſe. no. nāſic̄ infirmꝰ bacl̓o ſuſtentat̉: ſic parētes in ſenectute debenta filijs ſuſtētari. e So. vi. no. multū em̄ conſolant̉ parētes ex p̄ſentia bonoꝝ filioꝝ. f Spē po. no. erāt em̄ ſenes⁊ tobias erat eis vnicꝰ: vt. sͣ. dictū ē ⁊ ideo nullā ꝓſperitatis ſpeꝫ habebāt niſi ꝑ ip̄m: ideo ꝯcludit. g Oīa ſil̓ in tevno hn̄tes .i. cū omnia illa nō habeamꝰ niſi ꝑ tuā perſonāh Te nō debū. di. a no. qꝛ maiꝰ bonū nō ē exponendū ꝑiculo ꝓ recuperatione minoris boni: cuiuſmodi erat debitum gabeli. i Cui di. to. ip̄am ꝯſolando: in qͦ apparet eiꝰmagna ꝑfectio qui poſitꝰ in afflictione ꝓ filio: ꝓ cecitate:pro ſenectute: ⁊ etiam paupertate: nihilominꝰ tamen conſolabatur eaꝫ. k Satis fidelis ē vir ille. hoc em̄ firmiter tenebat ꝓpter verba q̄ ab an gelo in ſpecie viri apparēte audierat. cetera patent. At vero raguel. hic conſequent̉ponitur dictē rationis allegatio: ⁊ hoc ꝓpter ꝟba raguel̓ipſum amplius detinere volentis. et patet littera vſqꝫ ibi:m Ego noui qꝛ pa. me. ⁊cͣ. hoc em̄ ſciebat ꝑ teneritudinēaffectꝰ parentū ad ſeip̄m: quā experiētia ml̓tiplici certitudinal̓r cogͦuerat. n Cūqꝫ ver. ml̓. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ receſſꝰdebita diſpoſitio: per hͦ ꝙ raguel tradidit tobie filiam ſuam ſecum ducendam: ⁊ partem bonorum ſuorum protunctobie contingentem. et patet littera vſqꝫ ibi: o In puerꝭin puellis: id eſt in ſeruis et ancillis: qui ſic in ſcriptura ſacra frequenter nominantur. p Dimiſit eum a ſe. vt recederet libere. dicēs: q Angelꝰ dn̄i ſāctꝰ ſit ī itinere. ve. qͥdirigit viā et actꝰ iuſtoꝝ. r Et ap. pa. fi. ſu. vt ꝟba q̄ recedēs ab eis audiret: in corde ipſiꝰ artiꝰ imp̄ſſa remanerēt.4 Monētes eaꝫ

C

sͣ. 9. b

D

A

B

sͣ. 5. d

E

D

A 4