Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Tobias Ca. IINico. de lyra

5 nō vult ſolus bucomedere. vnd̓ Iob: ſi comedi buccellāieam ſolusdixit filio ſuo: Uāde ⁊ adduc aliquos d̓ tribu fͣaC maxime aūt domeſticos fidei. b F nō eos qͥ tm̄ corpus occidūt.ūaliter qͣꝫ corꝑaliter:Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū h. f. ī viBeatꝰ qͥ intelliit ſuī ⁊ pauperē. vere pauꝑ ē qͥ filioꝝ more timet. vnde Beatusir qui timet dominū.nr̄a timētes deū vt epulent̉ nobiſcum. Cūqꝫabijſſet: reu̓ſus nūciauit ei vnū ex filijs iſrl̓ iu­ dgulatū iacere ī platea. Statīqꝫ exiliēs d̓ accua Fcibū anime cibo corporis p̄ferens.bitu ſuo: relinquēs prādiū ſuum ieiunus ꝑuenit ad corpꝰ. Tollēſqꝫ illud portauit ad domūſuā occulte: vt dū ſol occubuiſſet: caute ſepeliret eū. Cūqꝫ occl̓taſſet corpꝰ: māducauit panē sſ ꝓximi. I fuerūt m. l. p. d. a. n. b Ityranni. § reddēs que ſūtei deo: et que ſunt ceſaris ceſari.cū lūctu ⁊ tremore: memorās illū ẜmonē quēʰdixit dn̄s ꝑ amos ꝓphetā. Dies feſti vr̄i conuertent̉ ī lamētationē ⁊ luctū. Cū vero ſol oca ſ qꝛ mortuis occūbit ſol iuſticie. bſ ſepultū mole pctī oſtēdit.cūbuiſſet abijt ⁊ ſepeliuit eū. Arguebāt aūt eū ka § carne amici noīs: nō hoīs inimici aīe: nulla em̄ peſtis efficatiorad nocendum qͣꝫ familiaris inimicus.oēs proximi ſui dicētes: Iā huiꝰ rei cauſa īterfici iuſſus es: ⁊ vix effugiſti mortis imperiū: ⁊ iiteꝝ ſepelis mortuos? Sꝫ tobias plus timēs ib § qͥ corpꝰ tm̄. F feſtināter occultoa § qͥ pōt corpꝰ ⁊ aīam ꝑcſ vt nec ab hūanitatisio ceſſaret: nec regē ī diſcrete offēderetdeū qͣꝫ regē: rapiebat corꝑa occiſoꝝ ⁊ occulta­ 8bat in domo ſua ⁊ medijs noctibꝰ ſepeliebata ea. Contigit aūt vt qͣdā die fatigatꝰ a ſepultū vra veniēs domū iactaſſet ſe iuxta parietē ⁊ obdormiſſet: ⁊ ex nido hirūdinū dormienti illicalida ſtercora īciderēt ſuꝑ oculos eiꝰ fieretqꝫ ꝙcęcꝰ. Hāc aūt tēptationē iō ꝑmiſit dn̄s eueni­ rre illi: vt poſterꝭ daret̉ exēplū patīę eiꝰ: ſic̄ ⁊ ſācti iob. Nā cū ab infantia ſua ſemꝑ deū timuea Iſicut de iob dicit̉: in oībus his nō peccauit iob labijs ſuisrit: ⁊ mādata eiꝰ cuſtodierit: nō eſt ꝯtriſtatꝰ ꝯͣ sa I cum temptaretur.deū ꝙ plaga cęcitatꝭ euēnerit ei: ſꝫ īmobil̓ ī deia ſ filiali. vn̄: Timete dn̄ꝫ oēs ſ. e. b F iob: ſit nomē. d̓. b. ſ. d. p. i.c I tota vita iuſtoꝝ dies ē. vn̄: ī diebꝰ helie. ⁊ mortuꝰ ē iob plenꝰ ditimōre ꝑmāſit agēs gr̄as deo dībꝰ diebꝰ vitęa § baldath: ſophar: ⁊ eliphaꝫſuę: Nā ſicut beato iob īſultabāt regēs: ita iſti ga §carne.bI oēs qͥ pie volūt viuere ī xp̄o patiunt̉ opprobria.parētes ⁊ cognati eiꝰ: irridebant vitā eius di xa ſ nuſqͣꝫ. b ſ remuneratio vel vtilitas ſpei. cF qͣſi mercennariꝰnali em̄ aut vt ſerui deo timore ſeruiunt: aut vbi mercēnarij merceē querūt: ideo beatitudinē q̄ ē ip̄e deꝰ nunqͣꝫ recipiēt.cētes: Ubi eſt ſpe̓s tua ꝓ qͣ elemoſynas faciebas ⁊ ſepulturas? Tobias ꝟo īcreꝑabat eosa § ſācti eē debemꝰ ſil̓es pr̄ibꝰ. b § futurā īqͥrimꝰ ꝓ illa fideles ſumdicēs: Nolite ita loqͥ: qm̄ filij ſāctoꝝ ſumꝰ ⁊ vi 3a ⁊ nō hac. g. vlcunō incipient̉ᵏ sraim: gratia aūt dei vita eterna. b 5 ꝑſeuerātibꝰma ſemꝑ eſt expectanda dies hoīs. vnde: qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē h .ſ. ⁊tā illā expectamꝰ quā deꝰ daͦturꝰ ē his qͥ fidē aſuā nūqͣꝫ mutant ab eo. Anna vero vxor eius ba ſ labores in. t. q. m. b. ⁊cͣ. ⁊ qͥ nō laborat nō māducet.ibat ad textrinū opus quotidie: et de laboremanuū ſuarū victū quē cōſequi potuiſſet deferebat. Unde factū ē vt hedū caprarū accipiens detuliſſet domi. Cuiꝰ cū vocē balātis vira ſ vir vxorem corrigit: ratio ſenſualitatemeiꝰ audiret dicit: Uidete ne forte furtiuus ſito

xxx.onū typiala bmificēt. Siq̓ ẜͦ non liceret:gro atrao: ſꝫ ſemꝑ audeꝰ luxHgfeatꝰ.nlalijilis ī bonis olei lutit.mea nōūaliter famitilare ſtare viigere ⁊ cōgligitCui d̓r: ſurge qͦis ⁊xnido hi.lines ꝓpt̓leuē volatū:ēqꝫ ſpn̄acarnxiiſa.ne lele viuēdo violaret.Quia a domodei īcipit iudicit̉dei. vn̄: a ſāctua.neo incipiteui nō corripitAē filiꝰ:arcitrge oe Paulꝰ tpuaphicat̉: nekiluenis exlilia. pe. Eratippl̓o illo qͥ temepl̓i īltarēt .ſ. ꝙ ātē patꝫeo ſil̓r ẜuieba careret qͦs ioppl̓sdoctoret es ſu

a Dixit filio ſuo: vt exerceret̉ in pietatꝭ officio. b Uade ⁊ adduc aliquos: eos curialiter īuitādo: vt ſic tollat̉ ab eis verecundia petēdi. c De tribū nr̄a: qꝛ magis tenemur ꝓpinqͥs dū tn̄ ſint boni iō ſubdit̉: Timētes deū ⁊cͣ. ſubdit̉: d Nūciauit ⁊cͣ. inplatea iacere tanqͣꝫ cadauer vile. e Statimqꝫ exiliēs ⁊cͣ. ex quo ptꝫ feruor tobie circa pietatis oꝑa. f Tollēſqꝫ illud por. addo. ſuā occulte ⁊cͣ. vt ſic opꝰ pietatis īpēderet: ⁊ offenſam regis euaderet. g Māducauit pa. cū luctu: ex iniuſta ꝓpinqͥ morte.h Et tremore. ne forte factū ſuū ſciſcitaret̉a rege. i Memorās illū ſer. quē di. dn̄s ꝑamos ꝓphetā. viij. ca. Dies feſti veſtri conuertent̉ ī luctū ⁊ lamētationē. dies eī feſtusaliqn̄ rōnabiliter fit dies luctus ꝓpter caſūſuꝑueniētē: ꝓphetauit āt Amos tꝑe ocie regis iuda: vt ptꝫ in principio ſue ꝓphetie. tobias vero captiuatꝰ fuit ſexto anno ezechievt dictū ē ca. p̄cedēti qͥ fuit qͣrtꝰ rex ab ociarege: ⁊ ſic tobias ꝓphetiā amos ſcire potuit ⁊ rememorari. k Arguebāt. Hic ꝯn̄r̄ ponit̉ amicoꝝ tobie increpatio iniuſta. cū dr:Arguebāt aūt euꝫ oēs ꝓximi eiꝰ. ⁊ d̓r oēs.qꝛ ꝓximi eiꝰ tā cognatione qͣꝫ vicinitate eūarguebāt. l Et vix effu. mor. īperiū .i. mortē ſuꝑ te imꝑatā: vt dictū eſt. sͣ. m Sed tobias plus ti. deū. qͥ corpꝰ ⁊ aīam pōt mittere ī gehēnā. n Ꝙͣ regē. qͥ ſuꝑ corpꝰ tm̄ hꝫptātē. o Rapiebat corꝑa occiſoꝝ: exercēspietatis oꝑa. p Contigit aūt. Hic ponit̉cauſa increpatiōis ſcd̓a. ⁊ ſcd̓o īcrepatio ipſa. ibi: Nā ſicut beato iob. Circa primū ſciēdū ꝙ cā huiꝰ increpatiōis fuit cecitas ſuꝑueniēs tobie: quā eiꝰ cognati attribuebanteiꝰ demeritis falſo. ſic gͦ dr̄: Contigit aūt ⁊cͣ.⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: q Fieretqꝫ cecus: h̓ nōvidetur fuiſſe ex naturali ſtercoris virtute:maxime cū nō ceciderit ſuꝑ eiꝰ oculos apertos ſꝫ clauſos: ſed ex ordinatiōe dei qͥ actoreſt mali pene: vt ſic tobias poſteris eēt exēplar patiētie. iō ſubdit̉. r Hāc aūt tēptatione. q̄ fuit ad tobie ꝓbationeꝫ. iō ſubdit̉poſtea. s Nō ē cōtri. ꝯͣ deū ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ lr̄a.t Nā ſic̄ bea. iob ⁊cͣ. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ īcrepatio iniuſta. cū d̓r: Nā ſic̄ beato iob inſultabāt reges .i. eiꝰ amici qͥ erāt potētes: ꝓpt̓qd̓ hic reges dicūt̉ ⁊ forte reges fuerunt adlram. nā antiqͥtus in qualibet ciuitate eratvnus rex: vt pꝫ ioſue. xij. v Ita iſti pa. ⁊cog. eiꝰ irri. vitā eius: ꝑ qd̓ innuit̉ ꝙ irridebāt eū qͣſi ſingulis diebꝰ. x Dicētes: vbieſt ſpes tua ⁊cͣ. ex quo videt̉ ꝙ iſti remunerationē boni ⁊ mali credebāt eſſe tm̄ in vitap̄ſenti: ſicut ⁊ amici iob: vt ibidē fuit diffuſedeclaratū: ⁊ qꝛ hͦ ē erroneū iō tobias increpabat eos dicens: y Nolite ita loqui. inverbis em̄ erroneis nulli debet deferri.Qm̄ filij ſanctoꝝ ſumꝰ .i. abraā iſaac ⁊iacob: qui ꝑ fidē expectabāt in futuro eternam remunerationē. ẜm ꝙ declarat apl̓usHeb̓. xj. diffilſe. iō ſubdit̉: a Et vitā illamexpectamꝰ ⁊cͣ .ſ. ꝑ fidē ſicut ⁊ pr̄es noſtri.b Anna vero vxor eiꝰ ibat. Hic ꝯn̄r increpat̉ tobias ex ꝓpria vxore ſua. qd̓ tāto grauius ē: quāto vxorē viro magis cōiūcta: etetiā ſubiecta: ⁊ primo circa hͦ ponit̉ increpatiōis occaſio: cū d̓r: Anna vero vxor eiꝰ ibatad textrinū opꝰ quotidie: extra domū ſuaꝫnā ꝓpter cecitate viri eiꝰ: ⁊ elemoſynas p̄cedētes nō habebat facultatē vn̄ poſſet habere materiā ad hͦ opꝰ exercēdū ī ꝓpria domo:cetera patent vſqꝫ ibi: c Uidete ne fortefurtiuꝰ ſit: videt̉ ꝙ male fecerit hͦ querendoqꝛ cū anna diu fuerat: ⁊ eiꝰ fidelitatē multipliciter ꝓbauerat: ꝓpter qd̓ non debuit habere ſuſpitionem de ipſa: nec ꝑ conſequensdicere talia

B

i

C

5. c.

11

D