¶ Glo. ordi.Tobias Ca. II ¶ Nico. de lyra
Poſt multū ꝟo tꝑismortuo ſalmanaſarrege: cū regnaret ſennacherib filiꝰ eius ꝓeo: ⁊ filios iſrl̓ exoſoſ dhaberet in cōſpectuſuo: tobiaſ ꝑgebat ꝑcognationē ſuā ⁊ cōa §ne in captiuitate deficerētſolabat̉ eos. Diuidebatqꝫ vnicuiqꝫ ꝓutpoterat de facultatitam corpore qͣꝫ mente.bꝰ ſuis. Eſuriētes alea Ftā corꝑis qͣꝫ mētisbat: nudiſqꝫ veſtimēa § in peccato.ta p̨̄bebat: ⁊ moͣrtua Fa diabolo.a is atqꝫ occiſis ſepulturā ſollicitꝰ exhibebbat. Deniqꝫ cū reuera Finimicus populi dei.ſus eēt rex ſennacherib fugiens a iudęaa ſ mēbris qͥbuſdā amiſſis etin iudea dimiſſis.plagā quā circa euꝫdeꝰ fecerat ꝓpt̓ blaſphemiā ſuaꝫ: ⁊ iratꝰmultos occideret exfilijs iſrl̓: tobias ſepe sliebat corꝑa eoꝝ. Ata § ab iniqͥs§ diabolo.vbi nūciatū eſt regi ha ſ per ſatellites. ſue iniqͥtatisiuſſit eū occidi: ⁊ tua F virtutes.lit oēm ſubſtātiā eiꝰ.a § fide xp̄i d̓ eodē ppl̓o naſciTobias ꝟo cū filio ituri. a F īſtitutiōe ſynagoge.ſuo ⁊ cū vxore fugiens nudꝰ latuit: qꝛ ka § doctores ſancti.multi diligebāt euꝫ.Poſt dies ꝟo qͣdragītaqͥnqꝫ occiderūta §diabolū. b § ſcelerata ꝓles peſſimregē filij ip̄ius. Et reuerſus eſt toͣbias ina § ppl̓s dei.Paceb 5 xtutū .ſ. tꝑabono:domū ſuā: oīſqꝫ fācultas eiꝰ reſtitutaeſt ei. Ca. IIpOſt hęc v̓o cū ⁊eſſet dies feſtꝰI ſpūale quo mēs reficit̉: vdn̄i ⁊ fctm̄ eēt prādiūcorꝑale qͦ corpꝰ ī ſeruitio deiſuſtētat̉: nemo eī ſ. o. h.bonū ī domo tobie
a Sepulturā.Peccatoruꝫ. vtnec mēmoria inillis remanerettali ſepl̓tura voluerūt pr̄es noſtri honorari iuxta ſepulturamo xp̄i. Un̄ iacobiudea ſe voluitdfepeliri ⁊ ioſephd̓ oſſibꝰ ſuis mādauit. b Deniqꝫ cū reuerſus.Bene ſennacherib de iudea fugit: diabolꝰ enīverā cōfeſſionēꝑtimeſcit ⁊ antfaciē eiꝰ nō ſubſiſtit.c At vbi. Diabolus populuꝫdei ꝑ idolatriaſpūali morte ꝑimiere voluit etcertas opes virꝰtutū auferre necvaluit: qꝛ in eoerāt multi ſāctiqͥ eiꝰ vite ꝓuiderēt ac ſaluti. Fugit aūt cū filio ⁊vxore: qꝛ nec fidem dn̄ice incanatiōis: nec ſtatū ſynagoge deſeruit: qd̓ in machabeoꝝ agonibꝰ luce clariusclaruit. Occiſorege a ſuis filijsoīa ſūt reſtitutatobie: qꝛ ſuꝑatoſepiꝰ a ſceleribꝰſuis diabolovelut peſſimālem genuit redibāt ꝓſpera ppl̓odei qadhucaltercatiōibꝰ eccleſie ſtatū fluctuare videmꝰ.Ca. IIOſt hech Qui inlumīe eſta vitijs feriat̉.Un̄: reliqͥe cogitatiōis diē. f. a.ti. Et alibi: Uacate ⁊ videte qm̄ego ſū deꝰ. Nōei debemꝰ nos īꝑicl̓a p̄cipitarevel deū tēꝑtaredū rōne poſſumꝰ agere. Undec Si ꝑſecuti fuerint vos ⁊cͣ. Egalibi. Ieſus aūtabſcōdit ſe. ⁊ e.d̓ tē. Et paulꝰ īſporta dimiſſusē ꝑ muꝝ. Et ih̓sfugit ī egyptū ⁊ibi erat vſqꝫ adobitū herodis.¶ Contigi
a Poſt multū. Hic cōſequēter deſcribit̉ virtꝰ tobie qͣꝫtū ad exercitiū patiētie: ⁊ primo ab extraneis: ſcd̓o a ꝓpinquis. ca. ij. Circa primū p̄mittit̉ occaſio ꝑſecutiōis tobie cū d̓r: b Mortuo ſalmanaſar rege. qͥ habebat eū in honore. c Cū regnaret ſennacherib. qͦ regnū iuda multipliciter inuaſit. iiij.Reg. xviij. d Et filios iſrl̓ exoſos haberet in cōſpectu ſuo .i. illos qͥ captiui erāt in regno ſuo: quos tobias cōſolabat̉ nō ſolū verbis ſed etiā muneribus ⁊ alijs modis: ideo ſubdit̉: Tobias quotidie pergebat ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉: cāodij ſennacherib cōtra filios iſrl̓. cū dicit̉. e Oeniqꝫ cum reuerſus eſſet rexſennacherib fugiēs a iudea plagā quā ⁊cͣ. Nā angelus dn̄i vna nocte percuſſit in exercitu ſuo. clxxxv. milia bellatoꝝ: ⁊ ſic compulſus fuit fugere cū paucis ad terrā ſuā. vt habet̉. iiij. Reg. xix. f Propter blaſphemiā ſuā: ꝓpterdeū multiplicē: vt ibidē habet̉. g Tobias ſepeliebat corpora eorū: cū periculo nō ſolū rerū: ſed etiā ꝑſone ſue: ex quo factū eiꝰ apparet magis cōmendabile: ⁊ ſequit̉ exercitiū ſue patiētie. cū dr̄: h At vbi nūciatū eſt regi factū tobie circa ſepulturā mortuoꝝ. Iuſſit eū occidi ⁊cͣ. Tobias vero ⁊cͣ.fugiēs nudus .i. omnibꝰ bonis ſpoliatꝰ. k Latuit. ⁊ ſubdit̉ cauſa cū d̓r:Quia multi diligebāt eū ꝓpter qd̓ ip̄m celabāt in tali caſu: ⁊ qm̄ deus in tēptatione facit ꝓuentū. ideo ſubdit̉ regis occiſio: d̓ qua habet̉. iiij. Reg. xix.Ca. I⁊ tobie liberatio. cū dicit̉: Et reuerſus eſt tobias ⁊cͣ.MO2ALLCT. qui interp̄tat̉ bonꝰ dn̄o: ⁊ ſic fuit bonꝰ re ⁊ noīe: ſiTobias ex tribu ⁊ ciuitate neptalim. Per tobiāgnificat̉ qͥlibet vir bonꝰ realiter ⁊ nō apparent̉ tm̄ ſicut ſūt hypocrite. Perneptalim cuiꝰ interp̄tatio eſt additamētū: ſignificat̉ ꝙ vere bonꝰ nō ſolū querit implere ea q̄ ſūt neceſſitatis ſed etiā ſuꝑaddere aliqua ſuꝑerogationis.Que eſt in ſuꝑioribꝰ galilee. que interp̄tat̉ rota ſeu volubilis. ideo ſignificat curſum vite p̄ſentis. in quo de ſuperioribꝰ ſunt illi qͥ nō ſolū p̄cepta: ſedetiā cōſilia ſaltem aliqua conāt̉ oꝑari. Supra naaſon. que interp̄tat̉ ſerpens murmurans: qꝛ tales ſuppeditāt diabolum de diuina iuſticia murmurantē. Poſt viā que ducit ad occidētē. hec eſt via lata que ducit ad perditionē quā poſt ſe derelinquūt hoīes virtuoſi. ⁊ In ſiniſtro habēs ciuitatē ſephet. que interp̄tat̉ iudiciū: ꝑ ſiniſtrū vero aduerſitas deſignat̉. bonꝰaūt homo cū in aduerſitatē ceciderit iuſto dei iudicio fieri cōfitet̉. vnde ſubdit̉: ⁊ In captiuitate tn̄ poſitus viā veritatis nō deſeruit ⁊cͣ. Deniqꝫ cumirent oēs ad vitulos aureos ⁊cͣ. per vitulū qui eſt petulās animal laſciuia: ꝑaurū vero cupiditas deſignat̉: iſta duo vicia cōmuniter hoīes ſequunt̉: ſedvirtuoſus fugit cōſortia taliū: ⁊ vadit ad templū dominū deprecari ⁊ referreſibi gratias de oībus bonis collatis ſibi. F Cū vero factꝰ fuiſſet vir accepit vxorē. Uir dicit̉ a virtute: ⁊ ideo quilibet vir efficit̉ quando in virtutibꝰmoralibus cōuenienter exercitat̉: ⁊ tūc eſt diſpoſitꝰ ad accipiēdū vxorem .ſ.ſapientiā de qua dicit̉ Sap̄. viij. Hāc mihi queſiui ſponſam aſſumere: ⁊ amator factus ſuꝫ forme illius: qꝛ ſicut dicit ph̓us. .vij. phyſicoꝝ ſedēdo ⁊ quieſcēdo fit aīa ſciēs ⁊ prudēs: qꝛ ſedatis paſſionibꝰ ꝑ virtutes morales eſt homodiſpoſitus ad capiendū ſpeculatiuas veritates. F Et genuit ex ea filiū. tūcem̄ ſapiēs ex ſua ſapiētia gignit filiū qn̄ facit diſcipulū doctū: ⁊ ei nomē ſuūimponit quādo ip̄m ad docēdū aptū reddit: que quidē aptitudo nō eſt ſintimore diuino. ideo ſubdit̉. Quē ab infantia deū timere docuit ⁊cͣ. Igit̉cū ꝑ captiuitatem ⁊cͣ. ⁊ omnes ederēt de cibis gentilium. Moraliter de cibis gentiliū edere eſt doctrinā infideliū accipere: a qua vir bonꝰ ſollicite ſe cuſtodit. Dedit illi gratiā in cōſpectu ſalmanaſar regis. per ſalmanaſar qͥinterp̄tat̉ pacificus anguſtiatꝰ ſignificat̉ rex noſter. qui cū ſit pax noſtra tn̄in cruce fuit anguſtiatus: ⁊ ab eo honorat̉ vir bonus a quo habet decē talēta .i. obſeruationē decē p̄ceptoꝝ decalogi que eſt valde p̄cioſa: ⁊ eaꝫ dat ſubchirographo .i. ſacra ſcriptura: gabelo qͥ īterp̄tat̉ vallis feſtinās deo. ꝓpterqd̓ ſignificat humilē ⁊ deuotū: ⁊ talis a bono doctore recipit practicū documentū legis.Poſt multū vero tꝑis ⁊cͣ. per ſennacherib qui filios iſrl̓ habebat exoſos: ſignificat̉ quilibet tyrānus qͥ cōiter odit viros bonos: ꝓpterquod eos perſequit̉ in rebus et corporibus: ſed vir bonus qui per tobiam ſignificatur ſtudet eos conſolari: ꝓpter quod tyrannus iubet eum in rebus ⁊corpore affligi: ſed aliquando tyrannus dei iudicio a ſuis interficit̉ ⁊ ſic virbonus de ſuis ꝑſecutionibus expedit̉ ẜm illud Prou̓. xj. Iuſtus de anguſtia liberatus eſt: ⁊ tradet̉ impius pro eo. Aliter poteſt exponi vt per ſennacherib diabolus ſignificet̉ qͥ bonos ſuis tēptationibꝰ acrius perſequit̉ eosqͣꝫtum poteſt gratuitis ſpoliando ⁊ in naturalibus vulnerādo: ſed bonus p̄latus ſiue doctor ſtudet ſpoliatos veſtibus virtutum veſtire et occiſos peccato mortali per penitentiā ſepelire: ſicut em̄ baptiſmus eo ꝙ operit vel delet peccatum ſepultura dicit̉: Ro. vj. Cōſepulti ſumus in illo ꝑ baptiſmum¶ Ca. II.⁊cͣ. ita penitentia poteſt dici.Oſt hec vero. Poſtqͣꝫ auctor deſcripſit tobie patientiam ab extraneis. Hic cōſequenter idem facit a ꝓpinquis qui tobiam de bono opereincrepabant. ⁊ diuidit̉ in duas partes. nā primo fit hoc a ſua cognationē. ſcd̓o a ꝓpria vxore. ibi: Anna vero. Prima adhuc in duas: ẜm duplicem caſum: que cognati ſui eū iniuſte increpabant. ſcd̓a ponit̉ ibi: Contigitaūt. Prima adhuc in duas: qꝛ primo ponit̉ oꝑatio tobie ſctā. ſcd̓o cognatorum ſuorum increpatio iniuſta. ibi: Arguebant autem. Circa primum dicit̉:Poſt hec vero cū eſſet dies feſtus ⁊c̄. ex hoc ptꝫ ꝙ ī diebꝰ feſtiuis licitū ē viuere lautius ē magis delicate ꝓpter reuerētiam feſti: nō tn̄ ꝓpter gulā: ẜnd̓r Neemie. viij. Itē ⁊ comedite pinguia: ⁊ bibite mulſuꝫ: ⁊ mittite ꝑtes eis qͥnō p̄parauerūt ſibi: qꝛ dies ſanctus domini eſt.Dixit filio
I
Gen̄. 49. t
Ibid̓ .50. d
D
4. Re. 19. g
Xr. b1
Ibidē. 45.
Ioh̓. 15. c.
Ibidē. 8. gͦA
AActꝭ. 9. e
Math̓. .2..