¶ IIII EſdreCa. XIII
am pertranſierunt ſeptē dies: ⁊ ego non fuiſſemreuerſus in ciuitatē: ⁊ cōgregauit ſe omnis a minimo vſqꝫ ad maximū: ⁊ venit ad me: ⁊ dixerūtmihi: dicentes: Quid peccauimꝰ tibi: ⁊ quid iniuſte egimꝰ in te quoniā derelinquens nos: ſediſti in loco hoc? Tu em̄ nobis ſuperes ſolꝰ ex omnibus populis ſicut botrus de vinea: ⁊ ſicut lucerna in loco obſcuro: ⁊ ſicut portus ⁊ nauis ſaluata a tempeſtate. Aut nō ſufficiunt nobis mala quę cōtingūt? Si ergo tu nos dereliqueris:quāto nobis erat melius ſi eſſemus ſuccenſi: etnos cū incēdio ſion. Nec em̄ nos ſumꝰ melioreseis quę ibi mortui ſunt. Et plorauerūt voce magna: Et reſpōdi ad eos ⁊ dixi: Cōfide iſrael: ⁊ noli triſtari tu domus iacob. Eſt em̄ memoria vr̄acorā altiſſimo ⁊ fortis nō eſt oblitus veſtri in tēptatione. Ego em̄ nō dereliqui vos neqꝫ exceſſia vobis: ſed veni in hūc locum vt dep̄carer prodeſolatiōe ſion: vt quererem miſericordiā ꝓ humilitate ſanctificationis veſtrę. Et nūc ite vnuſquiſqꝫ veſtrū in domū ſuā: ⁊ ego veniaꝫ ad vospoſt dies iſtos. Et ꝓfectꝰ eſt populus ſicut dixiei in ciuitatē. Ego aūt ſedi in campoſeptē diebꝰſicut mihi mādauit: ⁊ māducabā de floribꝰ ſolūmodo agri: ⁊ de herbis facta eſt eſca mihi in diebus illis.Capitulū: XIIIT factū eſt poſt dies ſeptem: ⁊ ſomniaui ſomniū nocte. Et ecce de mari ventexurgebat: vt cōturbaret omnes fluctꝰeius. Et vidi: ⁊ ecce cōualeſcebat ille homo cummilibus cęli: ⁊ vbi vultū ſuū vertebat vt conſideraret: tremebant oīa quę ſub eo vertebant̉: ⁊vbicunqꝫ exiebat vox de ore eiꝰ: ardeſcebāt oēsqui audiebāt voces eiꝰ ſicut quieſcit terra quando ſenſerit ignē. Et vidi poſt hęc: ⁊ ecce cōgregabat̉ multitudo hoīm quorū nō erat numerus d̓quattuor ventis cęli: vt debellarēt hominē quiaſcēderat de mari. Et vidi ⁊ ecce ſibimetipſi ſculpſerat montē magnū: ⁊ volauit ſuꝑ eū. Ego aūtqueſiui videre regionē vel locum vnde ſculptuseſſet mons: ⁊ non potui. Et poſt hęc vidi: ⁊ ecceomnes qui cōgregati ſunt ad eū vt expugnarēteū timebant valde: tamen audiebant pugnare.Et ecce vt vidit impetum multitudinis venientis nō lęuauit manū ſuam: neqꝫ frameam tenebat: neqꝫ aliqd̓ vas bellicoſū: niſi ſolūmodo: vtvidi qm̄ emiſit de ore ſuo ſic̄ flatum igniſ: ⁊ de labijs eius ſpiritus flāme: ⁊ de lingua eius emittebat ſcintillas ⁊ tempeſtates: ⁊ commixta ſuntomnia ſimul hic flatus ignis ⁊ ſpiritus flāme:⁊ multitudo tempeſtatis: ⁊ concidit ſuper multitudinem in impetu quę parata erat pugnare:⁊ ſuccendit omnes: vt ſubito nihil videretur deinnumerabili multitudine: niſi ſolummodo puluis ⁊ fumi odor. Et vidi: ⁊ extimui. Et poſt hęcvidi ipſum hominē deſcendentē de monte: ⁊ vo
cātem ad ſe multitudinem aliā pacificam: ⁊ accedebat ad eum vultꝰ hominū multorū quorūdam gaudentiū quorundam triſtantium: aliqui vero alligati: aliqui adducentes ex eis quiofferebantur. Et ęgrotaui a multitudine pauoris: ⁊ exꝑgefactus ſum. ⁊ dixi: Tu ab initio demonſtraſti ſeruo tuo mirabilia hęc: ⁊ dignū mehabuiſti vt ſuſciperes dep̄cationē meam: ⁊ nūcdemonſtra mihi adhuc interpretationem ſomnij huius. Sicut eniꝫ exiſtimo in ſenſu meo: vequi derelicti fuerunt in diebꝰ illis. Et multo pl̓vę his qui non ſunt derelicti. Qui em̄ non ſuntderelicti triſtes erāt. Intelligo nūc quę ſunt repoſita in nouiſſimis diebus: ⁊ occurrēt eis: ſedet his qui derelicti ſunt. Propter hoc veneruntenim in pericula magna: ⁊ neceſſitates multasſicut oſtendunt ſomnia hęc. Attamē facilius ēpericlitantem venire in hunc qͣꝫ ꝑtranſire ſicutnubem a ſęculo: ⁊ nūc videre quę contingunt īnouiſſimo. Et reſpondit ad me: ⁊ dixit: Et viſionis interp̄tationem dicā tibi: ⁊ de quibus locutus es ad aperiam tibi. Quoniā de his dixiſtiqui derelicti ſunt: hęc eſt interpretatio. Qui aufert periculuꝫ illo tēpore: hic ſe cuſtodiuit. Quiin periculo inciderūt: hi ſunt qui habent operaet fidem ad fortiſſimum. Scito ergo quoniammagis beatificati ſunt qui derelicti: ſuper eosqui mortui ſunt. Hę interpretationes viſionis.Quia vidiſti viꝝ aſcendentem de corde marisipſe eſt quem conſeruat altiſſimus multis temporibus: qui ꝑ ſemetipſum liberabit creaturaꝫſuam: ⁊ ipſe diſponet qui derelicti ſunt. Et qm̄.vidiſti de ore eius exire vt ſpiritū ⁊ ignem ⁊ tēpeſtatem: ⁊ qm̄ nō tenebat frameam neqꝫ vasbellicoſū: corrupit em̄ impetus eius multitudinem quę venerat expugnare eū: hęc eſt interp̄tatio. Ecce dies veniunt qn̄ incipiet altiſſimus.liberare eos qui ſuper terrā ſunt: ⁊ veniet in exceſſu mentis ſuꝑ eos qui inhabitant terraꝫ: Etalij alios cogitabunt debellare: ciuitas ciuitatem ⁊ locus locum: ⁊ gens aduerſus gentē ⁊ regnuꝫ aduerſus regnū. Et erit cū fierēt hęc: ⁊ cōtingent ſigna quę ante oſtendi tibi ⁊ tūc reuelabit̉ filius meus: quem vidiſti vt virum aſcendentem. Et erit: quādo audierint omnes gentes vocem eius ⁊ derelinquet vnuſquiſqꝫ in regione ſua bellum ſuum quod habent ad alterutrū ⁊ colliget̉ in vnū multitudo innumerabilis ſicut volētes venire ⁊ expugnare eum. Ipſe aūt ſtabit ſuꝑ cacumē montis ſion. Sion aūtveniet ⁊ oſtendet̉ omnibus parata ⁊ ędificataſicut vidiſti montem ſculpi ſine manibus. Ipſeaūt filius meus arguet quę ad inuenerunt gentes impietates eorū has: quę tempeſtati appropinquauerunt ꝓpter mala cogitamenta eoruꝫ⁊ cruciamenta quibus incipient cruciari: q̨̄ aſſipllate ſunt
E