¶ II¶I EſdreCa. XII
citabāt regnare. hoc aūt caput ꝑ conterruit omnē terrā: ⁊ dominabat̉ in ea his qui habitāt terram cū labore multo: ⁊ potentatū tenuit orbisterrarū ſuꝑ oēs alas q̨̄ fuerunt. Et vidi poſt hęc:⁊ ecce mediū caput ſubito nō cōparuit: ⁊ hoc ſicut ale. Superauerūt aūt duo capita: quę ⁊ ipſaſilr regnauerūt ſuꝑ terrā ⁊ ſuꝑ eos qui habitantIn ea. Et vidi: ⁊ ecce deuorauit caput a dexteraparte illud qd̓ a leua. Et audiui vocē dicentē mihi: Cōſpice ꝯtra te: ⁊ cōſidera qd̓ vides. Et vidi:⁊ ecce ſicut leo cōcitatꝰ d̓ ſilua rugiēs: ⁊ vidi qm̄emittebat vocē hoīs ad aquilā. Et dixit dicēs:Audi tu ⁊ loquar ad te: ⁊ dicit altiſſimꝰ tibi: Nōne tu es qui ſuꝑaſti de quattuor aīalibꝰ q̨̄ fecerāregnare ī ſęculo meo: ⁊ vt ꝑ eos veniret finis tēporū eorū? Et quartus veniēs deuicit oīa animalia quę trāſierūt: ⁊ potētatu tenuit ſęculū cūtremore multo: ⁊ omnē orbē cū labore peſſimo:⁊ inhabitauit tot tēporibus orbē terrarū cū dolo. Et iudicaſti terrā nō cum veritate. Tribulaſtiem̄ māſuetos: ⁊ leſiſti quieſcētes: ⁊ dilexiſti mēdaces: ⁊ deſtruxiſti habitationes eoꝝ qui fructificabant: ⁊ humiliaſti muros eoꝝ qui te nō nocuerunt. Et aſcēdit cōtumelia tua ad altiſſimū: ⁊ſuperbia tua ad fortē. Et reſpexit altiſſimus ſuꝑba tꝑa: ⁊ ecce finita ſūt: ⁊ ſcelera eius completaſunt. Propterea nō appareas tu aquila ⁊ alę tuęhorribiles: ⁊ pēnacula tua peſſima: ⁊ capita tuamaligna: ⁊ vngues tui peſſimi: ⁊ omne corpustuū vanū vti refrigeret̉ omnis terra: ⁊ reuertatur liberata de tua vi: ⁊ ſperet iudicium ⁊ miſericordiam eius qui fecit eam¶ Ca. XIIT factū eſt duꝫ loqueret̉ leo verba hęcad aquilā. Et vidi: et ecce ꝙ ſuꝑaueratcaput ⁊ nō comparuerūt quattuor alęillę q̨̄ ad eū tranſierūt ⁊ erectę ſunt vt regnarēt:⁊ erat regnū eorū exile: ⁊ tumultū plenū. Et vidi: ⁊ ecce ipſa nō apparebāt: ⁊ omne corpus aquilę incendebatur: ⁊ expaueſcebat terra valde. Etego a tumultū ⁊ exceſſu mētis: ⁊ a magno timore vigilaui ⁊ dixi ſpiritui meo. Ecce tu preſtitiſtimihi hoc: ī eo ꝙ ſcrutaris vias altiſſimi. Ecce adhuc fatigatus ſum animo: ⁊ ſpiritu meo inualidus ſum valde: ⁊ nec modica eſt in me virtus amulto timore quā expaui nocte hac. Nunc ergoorabo altiſſimū vt me confortet vſqꝫ in finē. Etdixi: Dominator dn̄e ſi inueni gratiā ante oculos tuos: ⁊ ſi iuſtificatꝰ ſum apud te p̨̄ multis: etſi certe aſcendit deprecatio mea ante faciē tuamconforta me: ⁊ oſtende ſeruo tuo mihi interp̄tationē ⁊ diſtinctionē viſus horribilis huiꝰ: vt pleniſſime cōſoleris animā meā. Dignū em̄ me habuiſti oſtēdere mihi tēporū nouiſſima. Et dixitad me: hec eſt interp̄tatio viſionis huiꝰ. Aquilāquā vidiſti aſcendētē de mari: hoc eſt regnū qd̓viſum eſt in viſione Danieli fratri tuo. Sed nō
eſt illi interp̄tatū: qm̄ ego nūc tibi interp̄tor: Ecce dies veniūt: ⁊ exurget regnū ſuꝑ terrā: et erittimor acrior oīm regnorū quę fuerūt ante euꝫ.Regnabūt aūt in ea reges duodecim: vnꝰ poſtvnū. Nā ſecūdus incipiet regnare ⁊ ip̄c tenebitamplius tēpus p̄ duodecim. Hęc ē interp̄tatioduodecim alarum quas vidiſti. Et quā vidiſtivocē q̨̄ locuta eſt nō de capitibꝰ eiꝰ exeuntem:ſed de medio corporis eiꝰ: hęc eſt interpretatio.Qm̄ poſt tēpus regni illius naſcent̉ cōtētiōesnō modicę: ⁊ periclitabit̉ vt cadat ⁊ non cadettūc: ſed iterū cōſtituet̉ in ſuū initiū. Et quoniaꝫvidiſti ſubalares octo coherētes alis eius: hęceſt interp̄tatio: Exurgēt in ip̄o octo reges: quorū erūt tēpora leuia ⁊ anni citati: ⁊ duo quideꝫex ipſis parient. Appropinquāte aūt tēpore medio: quattuor ſeruabunt̉ in tēpore cuꝫ incipietappropinquare tēpus eiꝰ vt finiat̉. Duę vero infinē ſeruabunt̉. Et quoniā vidiſti tria capita qͥeſcentia: hęc eſt interp̄tatio. In nouiſſimis eiꝰſuſcitabit altiſſimus tria regna ⁊ reuocabit ī eamulta: ⁊ dominabunt̉ terrā: ⁊ qui habitant inea cū labore multo ſuper omnes qui fuerūt ante hos. Propter hoc ipſi vocati ſunt capita aqͥlę. Iſti em̄ erunt qui recapitulabūt impietateseius: ⁊ qͥ ꝑficiēt nouiſſima eiꝰ. Et quoniā vidiſti caput maius nō apparēs: hęc eſt interp̄tatioeiꝰ. Quoniā vnꝰ ex eis ſuꝑ lectū ſuū moriet̉: ettamen cum tormentis. Nam duo qui ꝑſeuerauerint: gladius eos comedet. Unius em̄ gladius comedet qui cū eo: ſed tamē hic gladio ī nouiſſimis cadet. Et quoniā vidiſti duas ſubalares traijcientes ſuꝑ caput quod eſt in dexteraparte: hec eſt interp̄tatio. Hi ſunt quos cōſeruauit altiſſimus in finē ſuū: hoc eſt regnum exile ⁊turbationis plenū. Sicut vidiſti ⁊ leonē quemvidiſti de ſilua euigilantē ⁊ rugientē ⁊ loquentem ad aquilam ⁊ arguentē eam ⁊ iniuſticiasipſius ꝑ oēs ſermones eius ſicut audiſti: hic eſtventus quē ſeruauit altiſſimus in finē ad eos⁊ impietātes ipſorum: ⁊ arguet illos: ⁊ incutietcorā ipſis ſcerptiones eorū. Statuet em̄ eos iniudiciū viuos: ⁊ erit cū arguerit eos: tunc corripiet eos. Nā reſiduū populū meū liberabit cuꝫmiſeria: qͦ ſaluati ſunt ſuꝑ fines meos: ⁊ iocūdabit eos quoaduſqꝫ veniet finis dies iudicij dequo locutus ſum tibi ab initio. Hoc ſomniū qd̓vidiſti: ⁊ hę interp̄tationes. Tu ergo ſolus dignus fuiſti ſcire altiſſimi ſecretū hoc. Scribe ergo omnia iſta in libro quę vidiſti: ⁊ pone ea inloco abſcōdito: ⁊ docebis ea ſapiētes de populo tuo: quoruꝫ corda ſcis poſſe capere ⁊ ſeruareſecreta hęc. Tu autē adhuc ſuſtine hic alios dies ſeptem vt tibi oſtendat̉ quicquid viſum fuerit altiſſimo oſtendere tibi. Et ꝓfectus eſt a me.Et factū eſt cū audiſſet omnis populus quoni-im ꝑtrāſierū
B
D
Q 2