Ca.¶ IIII. Eſdre
dexterā partē: ⁊ demōſtrabo tibi interp̄tationēſimilitudinis. Et ſteti ⁊ vidi: ⁊ ecce fornax ardēstranſijt corā me. Et factū eſt cū trāſiret flāma vidi: ⁊ ecce ſuperauit fumꝰ. Poſt hęc trāſijt coramme nubes plena aq̨̄: ⁊ īmiſit pluuiā impetu multā. Et cū trāſiſſet impetꝰ pluuię ſuꝑauerūt in eaguttę. Et dixit ad me: Cogita tibi. Sicut creſcitpluuia ampliꝰ qͣꝫ guttę: ⁊ ignis qͣꝫ fumꝰ: ſic ſuꝑabundauit q̨̄ trāſiuit mēſura. Superauerūt auteꝫguttę ⁊ fumꝰ. Et orani ⁊ dixi: Putas viuo vſqꝫ īdieb illis? Uel qͥd erit in diebꝰ illis? Rn̄dit adme. et dixit: De ſignis de qͥbꝰ me interrogas exparte poſſum tibi dicere: de vita aūt tua nō ſummiſſus dicere tibi: ſed neſcio. ¶ Ca. VEſignis aūt ecce dies veniēt in qͥbꝰ apd Aprehendent̉ qͥ inhabitāt terraꝫ in cenſumulto: ⁊ abſcōdet̉ veritatꝭ via ⁊ ſteriliserit a fide regio: ⁊ multiplicabit̉ īiuſticia ſuꝑ hācquā ip̄e tu vides: ⁊ ſuꝑ quā audiſti olim: et erit īpoſitio veſtigio quā nūc vides regnare regionē:⁊ videbūt eā deſertā. Si āt tibi dederit altiſſimviuere: videb̓ poſt tertiaꝫ tubā: ⁊ reluceſcet ſubito ſol noctu ⁊ luna ter in die: ⁊ de ligno ſanguisſtillabit: ⁊ lapis dabit vocē ſuā: ⁊ ppl̓i cōmouebūtur: ⁊ regnabit quē nō ſperāt qͥ inhabitāt ſuꝑ terrā: ⁊ volatilia cōmigrationē faciēt: ⁊ mare ſodomiticū piſces reijciet: ⁊ dabit vocē noctu quā nōnouerāt multi. Oēs aūt audiēt vocē eiꝰ. Et chaos fiet ꝑ loca multa: ⁊ ignis frequēter remittet̉:⁊ beſtię agreſtes trāſmigrabunt: ⁊ ml̓ieres menſtruatę pariēt monſtra: ⁊ ī dulcibꝰ aqͥs ſalſę inuenient̉: ⁊ amici omēs ſemetip̄os expugnabūt: etabſcōdet̉ tūc ſenſus: ⁊ intellectꝰ ſuꝑabit̉ ī promptuariū ſuū: ⁊ q̨̄ret̉ a multis ⁊ nō īueniet̉: ⁊ multiplicabit̉ iniuſticia ⁊ incōtinētia ſuꝑ terrā. Et interrogabit regio ꝓximā ſuā. ⁊ dicet: Nunqͥd ꝑ teꝑtrāſijt iuſticia iuſtū faciēs? Et hoc negabit. Eterit in illo tꝑe ⁊ ſperabūt hoīes ⁊ nō īpetrabunt:laborabūt ⁊ nō dirigent̉ vię eoꝝ. Hęc ſigna dicere tibi: ꝑmiſſuꝫ ē mihi. Et ſi orauerꝭ iteꝝ: ⁊ ploraueris ſicut ⁊ nūc ⁊ ieiunauerꝭ ſeptē diebꝰ: audies iterato hoꝝ maiora. Et euigilaui ⁊ corpꝰ meūhorruit valde: ⁊ aīa mea laborauit vt deficeret.Et tenuit me qͥ venit angelꝰ qͥ loq̄bat̉ in me ⁊ cōfortauit me ⁊ ſtatuit me ſuꝑ pedes. Et factū ē innocte ſcd̓a: ⁊ venit ad me ſalathiel dux ppl̓i: ⁊ dixit mihi: Ubi eras? Et qͣre vultꝰ tuꝰ triſtis? Autneſcis qm̄ tibi creditꝰ eſt iſrl̓ in regiōe trāſmigratiōis eoꝝ. Exurge ergo ⁊ guſta panē: ⁊ nō derelinqͣs nos ſicut paſtor gregē ſuū in manibꝰ luporū malignoꝝ. Et dixi ei: Uade a me: ⁊ nō appropies ad me. Et audiuit vt dixi: et receſſit a me.Et ego ieiunaui diebꝰ ſeptē vlulās et plorās: ſic̄mihi mādauit huriel angelꝰ. Et factū eſt poſt dies ſeptē: ⁊ iteꝝ cogitationes cordis mei moleſtęerant mihi valde. Et reſūpſit aīa mea ſpm̄ intel-
lectus: ⁊ iteꝝ cepi loqui corā altiſſimo ſermōes.Et dixi: Dominator dn̄e ex om̄i ſilua terrę ⁊ oībus arboribꝰ eiꝰ elegiſti vineā vnicā: ⁊ ex omniterra orbis elegiſti tibi foueā vnā: ⁊ ex oībꝰ floribus orbis elegiſti tibi liliū vnuꝫ. Et ex omībꝰabyſſis maris repleſti tibi riuū vnū: ⁊ ex oībusędificatꝭ ciuitatibꝰ ſctīficaſti tibimetip̄i ſiō: ⁊ exoībꝰ creatis volatilibꝰ noīaſti tibi colūbā vnaꝫ:⁊ ex omībꝰ plaſmatis pecoribꝰ ꝓuidiſti tibi ouēvnam: ⁊ ex omībꝰ multiplicatis ppl̓is acqͥſiuiſti tibi populū vnū: ⁊ ab omībꝰ probatā legē donaſti huic quē deſideraſti populo. Et nūc domine vt qͥd tradidiſti vnū pluribꝰ? Et p̨̄paraſti ſuper vnaꝫ radicem alias. Et diſꝑdidiſti vnicumtuū in multis. Et ꝯculcauerūt eū qͥ ꝯtradicebātſponſiōibꝰ tuis: quiqꝫ tuis teſtamētis nō credebant. Et ſi odiens odiſti populū tuū: tuis manibus debet caſtigari. Et factū eſt cū locutꝰ eſſemſermones: ⁊ miſſus ē angelꝰ ad me qͥ ante venerat ad me p̨̄terita nocte. ⁊ dixit mihi. Audi me ⁊inſtruā te: ⁊ intēde mihi: ⁊ adijciā corā te. Et dixi: Loquere dn̄e mi. Et dixit ad me: Ualde tu īexceſſu mētis factꝰ es ꝓ iſrael. An plus dilexiſtieū qͣꝫ qui eū fecit? Et dixi ad eū: Nō dn̄e: ſed dolens locutꝰ ſum. Torquēt enī me renes mei peroēm horā q̄rentē app̄hēdere ſemitā altiſſimi: etīueſtigare partē iudicij eiꝰ. Et dixit ad me: Nonpotes. Et dixi: Quare dn̄e? Ad quid naſcebar:aut qͣre nō fiebat mr̄is meę mihi ſepulchruꝫ: vtnō viderē laborē iacob ⁊ defatigationē generꝭiſrael? Et dixit ad me: Numera mihi q̨̄ necdumvenerūt: ⁊ collige mihi diſꝑſas guttas. Et reuirida mihi aridos flores: ⁊ aꝑi mihi clauſa promptuaria: ⁊ ꝓduc mihi incluſos in eis flatus. Demonſtra mihi vocis imaginē: ⁊ tūc oſtēdaꝫ tibilaborē quē rogas videre. Et dixi: Dn̄ator dn̄e:qͥs enī eſt qͥ pōt hęc ſcire: niſi qͥ cū hoībꝰ habitationē nō habꝫ? Ego aūt inſipiēs: ⁊ quō poterodicere d̓ his qͥbꝰ me īterrogaſti? Et dixit ad me:Quō nō potes facere vnū de his q̨̄ dicta ſūt: ſicnō poterꝭ īuenire iudiciū meū: aut ī fine charitatē quā ppl̓o ꝓmiſi? Et dixi: Sꝫ ecce dn̄e: tu ꝓpees his qͥ ī finē ſūt? Et qͥd faciēt qͥ an̄ me fuerūt:aut nos: aut hi qͥ poſt nos. Et dixit ad me: Coronę aſſimilabo iudiciū meū. Sic̄ nō nouiſſimorū tarditas: ſic nec prioꝝ velocitas. Et rn̄di ⁊ dixi: Nec poteras face̓ eos qͥ facti ſūt: ⁊ qͥ ſunt: ⁊ qͥfuturi ſūt ī vnū: vt celeriꝰ iudiciū tuū on̄daſ? Etrn̄dit ad me ⁊ dixit: Nō p̄t feſtīare creatura ſuꝑcreatorē: nec ſuſtīere ſęcl̓m eos qͥ ī eo creādi ſūt īvnū. Et dixi: Quō dixiſti ẜuo tuo: qm̄ viuificāſviuificaſti a te creatā creaturā ī vnū: ⁊ ſuſtīebatcreatura: poterit ⁊ nūc portare pn̄tes ī vnū? Etdixit ad me: Int̓roga matricē mulieris: ⁊ dicesad eā: Et ſi paris: qͣre ꝑ tp̄s? Rogo gͦ eaꝫ: vt detdecē ī vnū. Et dixi: Nō vtiqꝫ pot̓it: ſꝫ ẜm tp̄s. Et
E
D