¶ IIII Eſ dreCa. III
admitte. Senem ⁊ iuuenē intra muros tuos ſerua: mortuos vbi inuenerꝭ ſignās cōmēda ſepulchro: ⁊ dabo tibi pͥmā ceſſionē ī reſurrectōe mea.Pauſa ⁊ quieſce ppl̓s meꝰ: qꝛ veniet reqͥes tua.Autrix bona nutri filios tuos: ꝯfirma pedes eorū. Seruos quos tibi dedi: nemo ex eis interiet.Ego enī eos requirā de numero tuo: noli fatigari. Cū enī venerit dies p̨̄ſſurę ⁊ anguſtię: alij plorabūt ⁊ triſtes erūt: tu aūt hilaris ⁊ copioſa eriſ.c̨elabūt gentes: ⁊ nil aduerſus te poterunt dicitdn̄s. Manꝰ meę tegēt te: ne filij tui gehennā videant. Iocūdare mr̄ cū filijs tuis: qꝛ ego te eripiam dicit dn̄s. Filios tuos dormiētes memorare: qm̄ ego eos educaꝫ de lateribꝰ terrę: ⁊ miſericordiā cū illis faciā: qm̄ miſericors ſū: dicit dn̄soīpotēs. Amplectere natos tuos vſqꝫdū venio⁊ preſtē illis miſcd̓iaꝫ: qm̄ exuberāt fontes mei:⁊ gr̄a mea nō deficiet. Ego eſdras p̨̄ceptū accepia dn̄o ī monte oreb: vt irē ad iſrl̓. Ad qͦs cū venirem reprobauerūt me: ⁊ reſpuerūt mādatū dn̄i.Ideoqꝫ vob̓ dico gētes: q̨̄ auditꝭ ⁊ intelligitꝭ. Expectate paſtorē vr̄m: requiē eternitatꝭ dabit vobis: qm̄ ꝓximo eſt ille qui in fine ſęcl̓i adueniet.Parati eſtotē ad p̨̄mia regni: qꝛ lux ꝑpetua lucebit vob̓: ꝑ eternitatē tꝑis. Fugite vmbraꝫ ſęculihuiꝰ. Accipite iocūditatē gl̓ię vr̄ę. Ego teſtor palam ſaluatorē meū: cōmendatū donū accipite etiocūdamini gr̄as agētes ei qͥ vos ad celeſtia regna vocauit. Surgite ⁊ ſtate: ⁊ videte numeruꝫſignatoꝝ in cōuiuio dn̄i. Qui ſe de vmbra ſęculitranſtulerūt: ſplendidas tunicas a dn̄o acceperūt. Recipe ſion numeꝝ tuuꝫ: ⁊ ꝯclude candidatos tuos qͥ legē dn̄i cōpleuerūt. Filioꝝ tuorū qͦsoptabas plenꝰ eſt numerꝰ. Roga imꝑiuꝫ dn̄i: vtſanctificet̉ ppl̓s tuus qͥ vocatꝰ eſt ab initio. Egoeſdras vidi ī monte ſion turbā magnā quaꝫ numerare nō potui: ⁊ oēs canticis collaudabāt dominū. Et in medio eoꝝ erat iuuenis ſtatura celſus: eminētior oībꝰ illis ⁊ ſingul̓ eoꝝ capitibꝰ imponebat coronas: ⁊ magꝭ exaltabat̉. Ego auteꝫmiraculo tenebar. Tūc interrogaui angelū ⁊ dixi: Qui ſunt hi dn̄e? Qui rn̄dens dixit mihi: Hiſunt qͥ mortalē tunicā depoſuerūt: ⁊ īmortalemſumpſerūt: ⁊ ꝯfeſſi ſunt nomen dei. Modo coronant̉ ⁊ accipiūt palmas. Et dixi angelo: Ille iuuenis qͥs eſt qͥ eis coronas īpōit ⁊ palmas ī manus tradit? Et rn̄dēs dixit mihi: Ip̄e eſt filiꝰ dei:quē in ſęcl̓o ꝯfeſſi ſūt. Ego autē magnificare eoscepi: qͥ fortit̉ ꝓ noīe dn̄i ſteterūt. Tūc dixit mihiangelꝰ: Uade annūcia ppl̓o meo qͣlia ⁊ quāta mirabilia dn̄i dei vidiſti.¶ Ca. IIIAno triceſimo ruinę ciuitatꝭ erā in babylone: ⁊ ꝯturbatus ſum ſuꝑ cubiculomeo recūbens. Et cogitatiōes meę aſcēdebāt ſuꝑ cor meū: qm̄ vidi deſertionē ſion: ⁊ abundātiā eoꝝ qͥ habitabāt in babylone. Et ven
tilatꝰ eſt ſpūs meꝰ valde. Et cepi loqͥ ad altiſſimū v̓ba timorata ⁊ dixi: O dn̄ator dn̄e tu dixiſti ab initio qn̄ plātaſti terrā: ⁊ hͦ ſolus: et imperaſti ppl̓o: ⁊ dediſti adam corpus mortuū: ſed ⁊ip̄m figmētū manuū tuaꝝ erat: ⁊ inſufflaſti ī eūſpūm vitę: ⁊ factꝰ eſt viuēs coram te: ⁊ induxiſtieū in paradiſo queꝫ plātauerat dextera tua anteqͣꝫ terra aduentaret. Et huic mādaſti diligereviā tuā ⁊ p̨̄teriuit eā: ⁊ ſtatim inſtituiſti in eummortē ⁊ in natiōibꝰ eiꝰ: ⁊ natę ſūt gētes et tribꝰ⁊ ppl̓i ⁊ cognatiōes quaꝝ nō eſt numerꝰ. Et ambulauit vnaqueqꝫ gens ī volūtate ſua: et miraagebant corā te ⁊ ſpernebāt p̨̄cepta tua. Iteruꝫautē in tꝑe induxiſti diluuiū ſuꝑ inhabitātes ſęculū: ⁊ ꝑdidiſti eos. Et factum eſt in vnoquoqꝫeoꝝ ſicut adę mori: ſic his diluuium. Dereliqͥſtiaūt vnū ex his noe cum domo ſua: ⁊ ex eo iuſtiomēs. Et factū eſt cū cepiſſent multiplicari quihabitabāt ſuꝑ terrā: multiplicauerūt filios ⁊ populos ⁊ gētes ⁊ ml̓tas ceperūt iterato impietatē facere plus qͣꝫ priores. Et factū ē cū iniqͥtatēfacerent corā te: elegiſti tibi virū ex his cui nomen erat abraam. Et dilexiſti eū: ⁊ demōſtraſtiei ſoli voluntatē tuā. Et diſpoſuiſti ei teſtamentū ęternū: ⁊ dixiſti ei vt nō vnqͣꝫ derelinq̄res nomen eiꝰ. Et dediſti ei iſaac: ⁊ iſaac dediſti iacob⁊ eſau. Et ſegregaſti tibi iacob: eſau aūt ſeꝑaſti.Et factꝰ ē iacob in multitudīe magna. Et factūeſt cū educeres ſemē eiꝰ ex ęgypto: adduxiſti ſuper montē ſyna. Et īclinaſti cęlos ⁊ ſtatuiſti terram: ⁊ cōmouiſti orbē: ⁊ tremere feciſti abyſſos⁊ ꝯturbaſti ſęculū: ⁊ trāſijt gl̓ia tua portas qͣttuor ignis ⁊ terremotꝰ ⁊ ſpūs ⁊ gelū: vt dares ſemini iacob legē: ⁊ generatiōi iſrl̓ diligentiā. Etnō abſtuliſti ab eis cor malignuꝫ: vt faceret lextua in eis fructū. Cor enī malignū baiulās primus adam tranſgreſſus et victꝰ eſt: ſed ⁊ omēsqͥ de eo nati ſunt. Et facta ē ꝑmanēs īfirmitas:⁊ lex cū corde populi cum malignitate radicꝭ: ⁊diſceſſit qd̓ bonū eſt: ⁊ māſit malignū. Et trāſierunt tꝑa ⁊ finiti ſunt anni: ⁊ ſuſcitaſti tibi ſeruūnoīe dauid: ⁊ dixiſti ei ędificare ciuitatē nomīstui: ⁊ offerre ibi in eadē thus ⁊ oblatiōes. Et factum eſt hoc annis multꝭ: ⁊ dereliquerūt qͥ habitabant ciuitatē in omībꝰ facientes ſicut fecitadam ⁊ omēs generationes eius. Utebant̉ enī⁊ ip̄i corde maligno. Et tradidiſti ciuitatē tuaꝫin manibꝰ inimicorū tuorū. Nunqͥd meliora faciunt qui habitāt babyloneꝫ? Et propter hͦ dominabit̉ ſion. Factū eſt cū veniſſem huc ⁊ vidiſſem impietates quarū nō eſt numerꝰ: ⁊ delinq̄ntes multos: vidit anīa mea hoc triceſimo anno⁊ exceſſit cor meū: quoniā vidi quō ſuſtines eoſpeccantes ⁊ peperciſti impie agentibꝰ: ⁊ ꝑdidiſti populū tuū: ⁊ cōſeruaſti inimicos tuos ⁊ nōſignificaſti. Nihil memini qͦ debeat derelingu
B
C
x