Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.NeemieCa. XII Nico. de lyra

⁊ vſqꝫ ad murum latiſſimuꝫ: ⁊ ſuªper portam ep̄hraim: ⁊ ſuper portā antiquā: ⁊ ſuper portam piſcium: et turrim ananehel: ⁊ turrimemath: ⁊ vſqꝫ ad portā gregis etqfirmo cordea ſteterūt in porta cuſtodię. Stete.a de vtroqꝫ ſcꝫ populo connexi in vnam modulationē diuine laudis: vel de angelis ⁊ hoībus facti: qꝛ erunt hoīes equales angelis deirūtqꝫ duo chori laudantiū in domo dei: ⁊ ego ⁊ dimidia ꝑs magiſtratuū mecū. Et ſacerdotes elia­ tchim: maaſia: miamī: michea: elioenai: zacharia ⁊ anania ī tubis:⁊ maaſia: ⁊ ſemeia: ⁊ eleazar ⁊ aci⁊ iohannan: a melchia: ⁊ elan: etbazer. Et clare cecinerunt cātores⁊ iegraia prępoſitus. Et īmolaue saſ ꝑpetue .ſ. lucis de qͣ zacharias: ⁊ erit dies vnq̄ ē nota dn̄o: nō dies neqꝫ nox .i. a labentiū remta conſuetudine.runt ī diē illa victimas magnasſ qꝛ in ſuis ſinguli manſionibus recepti: inia cōditoris viſione ꝑ̄ſeuerant ⁊ eius laudeſona voce cōcelebrant.c⁊ lętāti ſunt. Deus enim lętificaduerat eos lęticia magna. Sed etvxores eorū ⁊ liberi gauiſi ſunt:⁊ audita eſt lęticia illa hieruſaleꝫe procul. Recenſuerūt quoqꝫ ī dieilla viros ſuꝑ gazophylatia theſauri: ad libamīa ⁊ ad primitias: i

mentis fidelium deuotionem charitatisne confirmatā ſignificant. Vnde ⁊ in ſacrificium domini iubentur offerri: quidper furnos in quibus ijdem panes coquūt̉ niſi illorum cordaque flāmā intimi amoris ſemper ardēt: ⁊ virtutū facta vel verba ſolent procreare: figurantur. De quibus bene dicitur: Deꝰcuius eſt ignis in ſion et caminus eiꝰin hieruſalem. Ip̄i quoqꝫ de ſe dicunt:Nōne cor noſtrū ardēs erat in .n. ⁊cͣ.Reproboꝝ vero corda igne ſcelerū ardent. vnde: Omnes adulterantes qͣſiclibanꝰ corda eoruꝫ. Structores ergoſancte ciuitatis īter alia turrem furnorum edificant: cum doctores auditoꝝſuoꝝ corda in fide ⁊ oꝑe inſtruunt: vtaccendant̉ ad maiora dona ſpūs ꝑ̄cipienda: ⁊ nouas quotidie virtutū dapes in gaudiū populi dei ꝓferendas.Gaudētes vero ⁊ laudē dn̄o canētesſuper turrē furnorū in die dedicationis hieruſalē incedunt: cum in tēporefuture retributionis de illoꝝ quos docuere gloria congaudent. Furni ergoſunt corda electorū in quibꝰ charitasdei diffundit̉ per ſpiritūſanctū qͥ datꝰeſt illis. Turris autem furnorum ſublimitas ⁊ cuſtodia qua eadē corda nea malignis ſpiritibus poſſint ledi: neflāma virtutum elationis vento flectivaleat vel turbari: circūſpecta ſempeeſt neceſſe cautela ⁊ ſollicitudine muniri. a Steterūtqꝫ duo. Beda. Perambulatis menibus ⁊ portis ciuitatꝭin carmine leticie ⁊ organis muſicoꝝredeunt ad templum domini vt ibi qͦſtantes laudem domino cōſonantibꝰtubis referant: ⁊ oblatis victimis vota dedicationis impleant. Ip̄am autēfuture vite patriam domus dn̄i ſicut ⁊ciuitas dn̄i ſignificat: ſicut ⁊ p̄ſens eccleſia domus dei appellatur ⁊ ciuitasſed diſtat: quia edificia ciuitatis ī carminibus gratiaꝝ ⁊ organis aſcendiſſelaudantes: in domo autem dei ſtāteslaudaſſe ⁊ clare ceciniſſe perhibentur.Aſcendunt enī electi menia ciuitatisque fecerunt: cū gaudia ſuꝑne patrie:que bene operādo meruerūt: ītro eūt.Fecerūt diſpartitam portarū graduū⁊ edificioꝝ celſitudinem: cū ītroeūtesin domū patris multarū ibi manſionū diſtantiaꝫ pro diuerſismeritis cōtemplant̉. In hac vita aſcendūt in ciuitate dn̄i iuſticum hymnis dedicationis: quādo in memoriā future remunerationis toto corde inhiantes in bonis oꝑbus quotidie ꝓficiunt: ẜm illud: Aſcenſionis in corde ſuo diſpoſuit in. v. la. Etbeati īmaculati in via ⁊cͣ. Sic enī acceptā cordis ⁊ oꝑis innocentiā tenent vt ſemꝑ ad altiora creſcere ꝯtendāt. Stant ī domo dn̄i cum laudibꝰ qͥ in ip̄o operū ꝓfectu indefeſſi ꝑſeuerāt:iuxta illud helie: Uiuit dn̄s in cuius conſpectu ſto .i. in cuiꝰ implenda voluntate infatigabili mēte ꝑmaneo. h Et clare cecinerūt. Dirupiſti vincula mea. t. ſa. h. l. Uota mea do. reddaꝫin atrijs domus do. in con. o. p. e. in. m. t. hie. Hoc fit: cum ī celeſti patria oīm ſanctoꝝ multitudine cōgregata eas ꝓ qͥbus īp̄ſenti gemimꝰ: quaſqꝫ gratiaꝝactio qͦtidiano deſiderio ſitimꝰlandes offerimꝰ. c Deꝰ enī. Be. Hec ad dedicatiōeꝫ ſācteciuitatis hierl̓m .ſ. celeſtis ꝑtinēt īqͣ deꝰ ē rex qͥ ſua pn̄tia ciuesletificat: leticia magna gerit̉. vn̄: Euāgelico vobis gaudiummagnum qd̓ erit oī ppl̓o: ad diſtinctiōeꝫ .ſ. humani gaudij: qd̓paruū gaudiū ⁊ trāſitoriū ⁊ id̓o ꝑuipēdendū. Pōt hͨ dedicatio ī hac vita ī qͥbuſdā electꝭ cepta ītelligi: qͥ purificato cordisoculo futura eccl̓ie gaudia ꝑtim ꝯtēplant̉: ſic̄ eſaias: ezechiel:daniel ⁊ alij ꝓph̓e ⁊ apl̓i qͥ glorificatū in mōte dn̄m viderunt.qui qͦ altiꝰ ſuꝑne ciuitatis edita ingrediebāt̉: eo clariꝰ laudesdn̄i canere: ⁊ victimas bonoꝝ opeꝝ maxīas īmolare curabāt.d Sꝫ ⁊ vxores. Quia tꝑe reſurrectiōis: nō ſolum qͥ predicādo vel fortiter operādo eccleſiam edificauerunt: fructuꝫ laboris ꝑcipiunt: ſed etiam infirmiores eiuſem fidei cōſortes eadēvite ꝑceptione letāt̉. Benedixit enī dn̄s puſillis cuꝫ maioribꝰ.e Recenſuerūt qͦꝫ. Beda. Gaudentibꝰ cūctis de edificatione

⁊ dedicatiōe ciuitatis: inſtāter ꝓcuratū eſt vt cultꝰ in ea religionis qͥ in cerimonijs maxime ꝑ doctrinā ⁊ officia ſacerdotuꝫ:leuitaꝝ: cantoꝝ: ianitorūqꝫ erat exequendus ſeruaret̉ ⁊ creſceret. Ideo ſtatuti ſūt viri ſtrēnui qͥ collatā a ppl̓o pecuniā diligēter in erariū chriſti colligerēt ⁊ cuſtodirēt in vſum miniſteriorū tēpli ⁊ altaris. Primitias qͦꝫ frugū ⁊ decimas ⁊ vinū ad libamīa q̄ adtēplū deferebant̉ ſedula cura ꝯẜuarētvt ſcꝫ abundante copia eoꝝ que eſſentdn̄o offerēda vel ex qͥbꝰ miniſtri dn̄i viuerent: ip̄i libentiꝰ in hierl̓m manerēta qͥbus ppl̓s doceret̉ ⁊ ſāctificaretur.Dn̄s qͦꝫ ſtatuit eos qͥ euangeliū annūciant de euangelio viuere. Qe autē ſacerdotibus et miniſtris qͥ gradus ſuiſumptus delectant̉ a populo ſumere:ſed nihil pro eius ſalute laborare: necaliqͥd ſacri ducatus recte viuēdo p̄bere: nō de ſuauitate regni celeſtis qͥppiādulce p̄dicando canere: nec ianuas ſuperne ciuitatis aꝑire: ſꝫ puerſe agēdoobcludere ꝓbant̉: qͦꝝ oꝑibus non populꝰ laudando deū letat̉ ſed affligit̉.Notādū ſane ꝙ iudas qͥ in edification ciuitatis deſperās loquebat̉: Debilitata ē fortitudo portātis: ⁊ h .n. eſt⁊cͣ. iam nūc fortitudinē mētis ⁊ corporis receꝑat ad exportandā humū queimpediebat ad edificandū murū qͥ ceciderat: ⁊ ad ſuꝑandas hoſtiū inſidias q̄ īminebant. Merito ergo letaturin ſacerdotibus ⁊ leuitis: cantoribꝰ etianitoribꝰ quoꝝ labore ⁊ exhortationetāte afflictionis periculū euaſit: ⁊ tāteꝑſperitatis gloriā inuenit. Et tu ergoſi humo vitioꝝ cor tuuꝫ grauari: ne ineo ciuitatem diuine habitationis dignā edificare valeas: ſi te ab expurgandis vitioꝝ ruderibus: ab edificandisvirtutū menibus: hoſtem malignū retrahere ꝑſpexeris: audi ꝯſolationē etꝯſilia ſacerdotū: ⁊ lectionē diuinaruꝫſcripturarū. ſic enim habitaculum pectoris tui expulſis demonum inſidijsdeus victor qͣſi ciuitatē ſuā ſanctificaturus ⁊ māſionē apud te facturꝰ ingreditur. Hac de cauſa populos ſacerdotes ⁊ leuitas ⁊ ceteros ſanctorūſtros in hierl̓m habitare voluit vt letaret̉ in bonis eoꝝ oꝑbus: qͦꝝ inſtantia populus correctus.⁊ ciuitas extructa: ⁊ cū magna laude ⁊ leticia erat dedicata. In die aūt Nico. de lyraa Et vſqꝫ ad murū latiſſimū: qꝛ ibi machine ab extra poſſentfacilius ꝑcutere. ⁊ ideo ibi fuit factus murus ſpiſſior. b Etſuꝑ portā ep̄hraim. iſta eſt vna de ſex portis ſupra noīatis ca.iij. ⁊ vocat̉ ſic qꝛ habebat aſpectū ad ſortē ep̄hraim. ille enimſex porte vel ſaltem plures eaꝝ pluribus noībꝰ nominant̉: vtvt ibidē dictū fuit. c Et vſqꝫ ad por. gre. ſupple venerūt. illa enī erat ꝓpe templū ſic nominata: qꝛ aīalia īmolanda in tēplo ꝑ illam adducebantur. d Et ſteterunt in porta cuſtodie. que erat iuxta atrium templi. e Steteruntqꝫ. Hic ꝯſequēter ponit̉ īmolatio ſacrificij ī qͣ erat ꝯſūmatio dedicationis: ī qͣ qͥdē īmolatiōe aliqͥ de ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis cātabant:qd̓ notat̉ cū dicit̉: Steterūtqꝫ duo cho. la. in domo dei ⁊cͣ.f Et ſacerdotes eliachī ⁊cͣ. iſte ē qͥ ſupra noīatus ē ioachī: etalij intēdebāt īmolatiōi. Un̄ ſubdit̉. g Et īmolauerūt ī die⁊cͣ. deus enī letificauerat eos leticia magna: eo ꝙ murꝰ eēt edificatꝰ ⁊ dedicatꝰ ad ſecuritatē ppl̓i ⁊ reſtitutione cultꝰ diuini.h Recēſuerūt qͦꝫ. h̓ ponūt̉ ſequētia ad dedicationē videlꝫ ordinatio de victu ſacerdotū ⁊ leuitaꝝ quātū ad eiꝰ collectionē⁊ ꝯſeruationē: vt poſſent intēdere diuino cultui: ⁊ de his queeſſent deo offerēda: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r: Recēſuerūt qͦꝫ in die illa .i. cōpleta dedicatione. i Uiros. fideles. k Suꝑ gacophy. l.repoſitoria. Ad libamīa. q̄ erāt de liqͥdis deo offerēda:vt vino ⁊ oleo. m Et ad pͥmitias. q̄ ſacerdotibꝰ debebāt̉.Et ad deci.

S

D