Gio. ordi. Paralipome. ¶ Ca. X Nico. de lv

a rati ſunt pr̄ gabaō iahihel: ⁊ nomē vxoris eiꝰ maacha. Filiꝰ pͥmogenitꝰ eiꝰ abdon ⁊ ſur ⁊ cis ⁊baal ⁊ ner ⁊ nadab. Gedor qͦꝫ etahio zacharias et macelloth.Porro macelloth genuit ſēmaon. Iſti habitauer̄t e regiōe fraa § qꝛ vicini ⁊ ꝓpinqui qͣꝫuis foris.trū ſuoꝝ in hie̓rl̓m cū frībꝰ ſuis.Ner aūt gēuit cis: et cis genuitſaul: ⁊ ſaul gēuit ionathā: ⁊ mela § ignis maritus.chiſue ⁊ abinadab ⁊ eſbāal. filiꝰa §litigans in maritū.d autē ionathā miribaal: ⁊ meribaal gēuit micha. Porro filij micha phiton et melech ⁊ thara etahaę. Ahac āt gēuit iara: ⁊ iaragenuit alamath ⁊ aęmoth ⁊ zāri: c̨amri āt gēuit mooſa: mooſavero gēuit baana: cuiꝰ filius raphaia gēuit elaſa: d̓ qͦ ortꝰ ē eſel.Porro eſel ſex filios habuit hisnoībꝰ eęricā bochru iſmael: ſariaobdia anā: hi filij eſel. ¶ Ca. XHiliſtijm auteꝫ pugnaCp Obāt ꝯtra iſrl̓. Fugerūtqꝫviri iſrael paleſtinos: ⁊a I ſuperbia.ceciderunt vulnerati in montea ſ luxuria. Gelboe enī lubricū ſignificat.gelboe. Cūqꝫ appropinquaſſentphiliſtei ꝑſequētes ſaul ⁊ filiosF columbe donum. §al̓s abimelchiſue filiosſꝫ eiꝰ. ꝑcuſſer̄t iōnathā ⁊ amīada I totis viribꝰ agebāt gentiles vt regnum iude tolleretur.ſaul. Et aggͣuatū ē p̨̄liū ꝯtra ſaul. Inuener̄tqꝫ eūa § viri doloſi ⁊ aſtuti. b § occultꝭ deceptiōibꝰ. I nō gladijs .i. apertaęſagittarij ⁊ vulnerauerūt iacul̓. Et dixit ſaul ad arpugnationmigerū ſuū: Euagina gladiū tuuꝫ ⁊ interfice mene forte veniant incircumciſi iſti ⁊ illudant mihi.i Noluit autē armiger eiꝰ hoc facere timore ꝑterriintus. Arripuit igitur ſaul enſem: ⁊ irruit in eu. Qd̓cum vidiſſet armiger eius videlicet mortuuꝫ eſſeſaul: irruit etiā ip̄e in gladium ſuū ⁊ mortuus eſt.Interijt ergo ſaul ⁊ tres filij eius: et omnis doma ne ampliꝰ regnaret ⁊ gentē iudeoꝝ regnū amiſiſſe monſtraret.illius pariter concidit. Quod cum vidiſſent viriiſrael qui habitabant in campeſtribus: fugerunt:⁊ ſaul ac filijs eius mortuis dereliquerunt vrbesſuas: ⁊ huc illucqꝫ diſperſi ſunt. Ueneruntqꝫ philiſtijm: ⁊ habitauerūt in eis. Die igitur altero detrahentes philiſtijm ſpolia ceſorum: inueneruntſaul ⁊ filios eiꝰ iacentes in monte gelboe. Cunqꝫſpoliaſſent eum ⁊ amputaſſent caput: armiſqꝫ nudaſſent: miſerunt in terram ſuam: vt circumferretur ⁊ oſtenderetur idolorum templis et populieArma autem eius ꝯſeruauerūt in phano dei ſuiꝫ

g ⁊ quietem mentis in ꝯtemplatione dei habeat. dicens cūpſalmiſta: Letatꝰ ſum in his que dicta ſunt mihi.a Iahihel. Qui in regū abihel pr̄ cis pr̄is ſaul: ⁊ interpretat̉ pr̄ meꝰ deus. Iahihel diſertꝰ dei. forte ꝓ meritoꝝ diſtantia. Et notādū ꝙ inter filios iahihel cis ⁊ ner frēs vocant̉ ⁊ ſunt. Et in regū ita habent̉. in ſequētibus vero d̓r ꝙner genuit cis: nō ꝙ genuerit: ſed ꝙ educauerit.b Abinadab. Hic vt in regū cū pre occiſuſ narrat̉ aminadab vocat̉. ⁊ īterp̄tat̉ abinadab pr̄ meꝰ votū. Aminadabppl̓us meus votū. c Eſbāal. Ignis maritꝰ: h̓ eſt iſboſed .i. vir ꝯfuſionis. d Meribaal. Litigans in maritū:hic eſt miphiboſeth: qͥ interpretat̉ de ore ignominia.¶ CapitulūMultis omiſſis q̄ in libro ſamuelis de ſamuele et ſaulenarrat hiſtoria. caſuꝫ ſaul ⁊ faīlie eiꝰ cōmemorat. Myſtice innuens: qꝛ nō eſt neceſſe vitaꝫ eiꝰ deſcribere cuiꝰ impiaꝯuerſatio finē celerē meruit acciꝑe: ⁊ figurate regni iudeorum: ⁊ ſacerdotij veteris finē demōſtrat. Ad dauid ſe trātulit: cuiꝰ facta ⁊ diſpoſitionē regni cōtexit: qͥ typū tenet veri dauid regnū celi ⁊ terre poſſidentis. Quo īminente phliſtijm more ſuo pugnāt ꝯtra iſrl̓: ⁊ vincūt. qꝛ appropinqͣnte gra gentiles ſicut an̄ caſtitatē iſraelitice fidei oppugnabant: nunc mala oꝑa: nūc idolatrie cultuꝫ oſtendēdo ſicutbalaam docebat balaac mittere ſcandalū coraꝫ filijs iſraeledere ⁊ fornicari. e Fugerūtqꝫ vi. ⁊c̄. Qui fortes videbant̉ in dei ꝯtemplatiōe dū incaute oꝑa gentiliū ⁊ doctrinā ſequunt̉: hereticoꝝ quoqꝫ ꝑditionē n̄ paꝝ iuuit ſecularꝭſciētia. Un̄ quidā ait: Ph̓i priarche hereticoꝝ eccl̓ie puritatē ꝑuerſa macl̓auere doctrina. f Cūqꝫ appro. Irruerunt gētiles vndiqꝫ in regnū iude ⁊ filios eiꝰ: ⁊ corruperūtſacerdotes ſcribas ⁊ phariſeos filios .ſ. ⁊ ſeductores illiꝰ regni: hereticos quoqꝫ ne ſimpl̓r gr̄am ſpūſſancti p̄dicarentaut colerēt vetuerūt. g Abinadab. Ne patrē qui nos ſibi adoptauit ſpūali dono digna confeſſiōe laudaremꝰ: qꝛſignificat interfectio abinadab id eſt patris mei ſpōtanei.h Melchiſue. Ne in xp̄i regno ſalutē futuram credamꝰ.melchiſue em̄ īterp̄tatur rex meꝰ ſalus. Ph̓s qui Arriū ſeduxit qͣi melchiſue occidit qͥ Macedōiū ionathā. qͥ Manicheū abinadab. Quia hūc veri regꝭ xp̄i om̄ipotentiā negare: illū ſpūſſancti donis derogare: iſtū ſūmi patrꝭ bonitatēblaſphemare mgr̄ corruptiōis edocuit. i Et dixit ſauad armi. ⁊cͣ. Hūc hebrei doech idumeū dicūt eſſe: qͥ vidensſaul eſſe mortuū: timēs dauid ſeip̄m interfecit. Pueꝝ ꝟo(qꝛ diadema ⁊ armillā ſaul attulit ad dauid) eſſe filiū doech ⁊ ip̄m doech eē pueꝝ cū qͦ ſaul q̄rebat aſinas pr̄is ſui.k Ad ar. Legiſdoctores ſic̄ em̄ arma ⁊ ſagitte philiſtijmprauoꝝ deceptōes: ſic iſraelitaꝝ arma doctrine ſpūalis verba qͣ ſe ppl̓s dei debuit munire a ꝑiculis. Saul vſqꝫ ad deſperationē vulneratꝰ: maluit armigeri ſui qͣꝫ incircumciſoꝝgladio ꝑire: qꝛ pͥncipes iudeoꝝ arrepto ſemel ꝓpoſito ī peccatis moriēdi: maluerūt a doctoribꝰ ſuis mādata legꝭ ſoluentibꝰ perimi: qͣꝫ gentiliū cōſortio pollui. Un̄ nō introierunt in pretoriū: vt nō ꝯtaminarent̉: ſed vt māducarēt paſca. Noluit aūt armi. ⁊cͣ. Nō ē ambigendū int̓ reprobos legiſdoctores fuiſſe aliqͥs qͥ ꝟbi acumē ad occidēdosauditores ꝑuertere nollent: ⁊ tn̄ ip̄os auditores qͥ recte dicta a mgr̄iſ acceꝑāt: deſpiciēdo vl̓ blaſphemādo ī ſuā ꝟtiſſepernicie: quoꝝ viſa morte .i. peccādi obſtinatiōe: ⁊ ip̄os vebi mīſtros ꝑ tꝑa deterioratos teſtimōia legꝭ q̄ male interp̄tari timuerāt ſibi occaſionē feciſſe ruine. Heretici qͦꝫ peccatorum ſuoꝝ iaculis cruētati: cum ꝟba diuina in argumētūſui erroris trahūt: arma ſua ꝯtra pectꝰ ſuū morituri inuertunt. Quilibet etiā catholicꝰ cum artē quam ꝓ cōmuni vtilitate didicit: ſuꝑbie: cenodoxie philargirie vl̓ cuiuſlbet vtcij cōtagione polluit: ſuo ſe gladio ꝯfodit: qꝛ qͦ defendi abhoſte debuit: ip̄m irruit. m Quod cū vi. ar. ⁊cͣ. vidētesīdocti ꝟe humilitatꝭ medicamīa. lauacrūqꝫ baptiſmi ignorantes in iudea mgr̄os ſuos certamīe ſpūali victos: ⁊ vulgus nō paucum eoꝝ auditui proximū perſequēte aduerſario a pͥſca conſtantie ſue ſede fugatū: maioꝝ ruina turbatiopera virtutum et munimina ſcientie ſpiritualis que habuerant amiſerant. veneruntqꝫ peccata gentiliū et cūcta iudeis incredulis ſtudia virtutum ꝑuerſa habitatione corruperuūt. Venerunt immundi ſpiritus: et corda que fideſconſtantia deſeruit occupauerunt. Venerunt gentes et optima quondam iudeorum ſtudia credendo: ſua fecerunt.Unde auferetur a vobis regnum dei: et dabitur genti facienti fructum eius.☞ Et caput

D

G

A

.1.R.nI

Et caput.

lii

B