Glo. ordi.¶ Paralipome. Ca. IX ¶ Nico. de lyra
abdon ⁊ ſur ⁊ cis ⁊ baal ⁊ nadab. Ge adur quoqꝫ et ahio et zacher et macelloth. Et macelloth gēuit ſamaa. Habitauer̄tqꝫ ex adu̓ſo frm̄ ſuoꝝ ī hierl̓ꝫcū frībꝰ ſuis. Ner āt gēuit cis: et cisʰgēuit ſaul. Porro ſaul gēuit ionathā⁊ melchiſue ⁊ abinadab ⁊ hiſbaal. Fi dliꝰ āt ionathā miribaal: ⁊ mirabaal.gēuit micha. Filij micha: phitō ⁊ melech et thara et ahac. et ahaę genuitioada: et ioada genuit almoth ⁊ aſmoth et zāri. Porro zāri genuit moſa: ⁊ moſa gēuit baana: cuiꝰ filiꝰ fuitraphaia: de qͦ ortꝰ eſt elaſa: qͥ genuitaſel. Porro aſel ſex filij fuer̄t his nominibꝰ. Ezricā bochrū hiſmael: ſariaabadia anā. Oēs hi filij aſel. Filij autē eſech frīs eiꝰ vlā pͥmogenitꝰ: ⁊ husſcd̓s: ⁊ elephaleth tertiꝰ. Fuerūtqꝫ filij vlam viri robuſtiſſimi ⁊ magno robore tendētes arcū: et multos hn̄tes fa I numerus refert̉ ad filios vlam vt ſit ſenſus: fuerūt filij vlā centū qͥnqͣginta ꝑ hiperbaton.filios ac nepotes vſqꝫ ad centuꝫ qͥnquaginta. Omēs hi filij beniamin.Niuerſus gͦ iſra Ca. IX. ga § ꝑ dd̓ vl̓ ꝑ ſalomonē vl̓ ꝑ q̄mlibꝫ aliumregem.2el dinūe̓ratꝰ eſt: ⁊ ſūma eorū hſcripta ē ī libro regū iſa § partiꝫ. ꝑ teglatphalaſar: parim ꝑ nabuchodonoſor.rael ⁊ iuda. Trāſlātiqꝫ iſūt ī babylonē ꝓpterd̓lictū ſuū. Qui āt ha kbitauerūt primi ī poſſeſſiōibꝰ ⁊ ī vrbibꝰ ſu 1is iſrl̓ ⁊ ſacerdotes ⁊ lea uitę ⁊ nathinei cōmo hrati ſūt ī hierl̓m de filijs iuda ⁊ de filijs bēiamin. De filijs qͦꝫ efraim ⁊ manaſſe othei filiꝰ amiud filius emri: filij omrai: filij bōni. De filijs phares filij iuda: ⁊ de ſiloni aſaia prīogenitꝰ ⁊filij eius. De filijs āt zara iehuel: ⁊ fratres eoꝝ ſexcēti nonagīta. Porro defilijs bēiamin: ſalo filius moſollā filijoduia: filij aſana ⁊ iobama filiꝰ ieroāa § vel helam.⁊ hela filiꝰ oci: filij mochori ⁊ moſollāfilius ſaphacię: filij rahuel: filij iebāię ⁊ frēseoꝝ ꝑ faīlias ſuaſ nōgēti qͥnqͣgītaſex. Oēshi prīcipes cognationū ꝑ domoſ patꝝ ſuorū. De ſacerdotibꝰ āt oiedaia ioīarib ⁊ iachī.b Azarias qͦꝫ filiꝰ helchię filij moſollam filij ſadoch filij maraioth filij ꝑ
b Helchie. h̓fuit ſacerdosmagnꝰ qͥ deuteronomiū īuenit ī tēplo dn̄iin tꝑe ioſue: etd̓r pr̄ fuiſſe hieremie ꝓph̓e.SIdithun.b Acarias.lam filij ſa-
a Nathīnei.Donū vl̓ ī humilitate ſeruiētes. Hi ſūt gabaonite qͦs ioſue vite donauit: ⁊ ẜuitio tēpli deputauit:vt aqͣs ⁊ lignaportarent.
ꝟbis. ⁊ d̓r ibidē: In gabaon aūt cōmorati ſūt pr̄ gabaon ⁊c̄. qn̄ aūt ꝙa phabitauerūt: ſubintelligunt̉ alij qͥ in eadē ciuitate habitauerūt cū iſto pneipali. a Cis ⁊ baal ⁊ ner. ex hͦ dicūt doctores ꝙ cis pr̄ ſaul: ⁊ ner pat apner pͥncipis militie ſaul fuerūt fratres: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſaul ⁊ abner cognati germani: vt dictū fuit. j. Reg. xiiij. b Ner aūt genuit cis: ſed quō genuit eū: qrdictū eſt ꝙ fuit frater eiꝰ. Ad hͦ dicūt expoſitores cōiter ꝙ fuit frater eī ſernior eo: ⁊ ideo mortuo pr̄e iſte ner educauit ⁊ cuſtodiuit cis frēm ſuū: et exhac nutritiōe vocat̉ h̓ pr̄ eius: ꝓpter qd̓ iſte cis d̓r habuiſſe aliū patrem naturalē. j. Reg. ix. vbi dicit̉ ꝙ erat vir de beniamin noīe cis filiꝰ abiel gcc Et cis genuit ſaul: vt hr̄. jͣ. Reg. ibidē. d Et hiſbaal. iſte. ij. Regū vocat̉ iſboſeth. ⁊ ſucceſſit ſaul in regno fratribꝰ ſuis interfectꝭ. e Et mira.baal. iſte eſt qͥ vocat̉ miphiboſeth. ij. Reg. qͥ fuit cōmēſal̓ dauid ꝓpter amorē ionathe pris ſui. cetera legant̉ ꝓut iacēt in lr̄a vſqꝫ ibi: f Et mrahn̄tes filios ac nepotes vſqꝫ ad centū qͥnqͣginta. li milia non eſt de tertinō eſt in hebreo nec in libris correctꝭ. ⁊ merito: qꝛ in tota tribu beniamierāt tot viri bellatores: ⁊ ml̓to minꝰ ī generatiōe vniꝰ hoīs qͥ vocat̉ h vlāCa. IX.Niuerſus ergo iſrael dinumeratus eſt. Superiꝰ deſcripte ſunt gevinerationes deſcendentes a filijs iacob vſqꝫ ad trāſmigrationebabylonis. Hic ꝯn̄r agit̉ de illis qͥ fuerūt poſt trāſmigrationē. ⁊ diuiditur preſens capitulum in tres partes: quia primo ponit̉ cōtinuatio reſpectu precedentium. ſecundo executio preſentium. ibi: Qui autem habituerunt. tertio continuatio reſpectu ſequentium. ibi: In gabaon auteꝫ. Cuca primum dicitur: Uniuerſus ergo iſrael dinumeratus eſt. quaſi diceret.licet ī p̄cedētibꝰ genealogie filioꝝ iſrl̓ ſint deſcripte. hͦ tn̄ eſt breuit̓ ⁊ chronce. ſed nūerꝰ dictaꝝ genealogiaꝝ alibi deſcriptꝰ eſt ꝑfectiꝰ. ⁊ vbi ſcriptus ſhic on̄dit̉. cū ſubdit̉: h Et ſū. eoꝝ ſcrip. ⁊cͣ. Dicit aūt gloſa hebraiober iſte vbi ſcripte ſunt genealogie ꝑfecte vſqꝫ ad mīma nō hr̄: ſicut nec liaye ſilonitʸ ⁊ abdo videtis: ⁊ pl̓es alij libri qui ī ſcriptura allegant̉: nechabent̉. Aliqͥ ꝟo exponūt de nūeratiōe facta ꝑ ioab de p̄cepto dautinet̉. ij. li. Reg. xxiiij. i Trāſlatiqꝫ ſunt ī babylonē ꝓpter delictiNō fit hic mētio de trāſlatiōe filioꝝ iſrl̓: q̄ facta fuit ꝑ theglatphalaſar regēaſſyrioꝝ: de qͣ hr̄. iiij. Re. xv. nec d̓ illa q̄ fctā ē ꝑ ſalmanaſar nono āno oſeede qua hr̄. iiij. Reg. xviij. qꝛ de iſtis duabꝰ captiuitatibꝰ nō redierūt ad terram iſrl̓: ſꝫ de tertia captiuitate q̄ facta fuit ꝑ nabuchodonoſor regē babylonis qͥ trāſtulit illos qͥ habitabāt in regno iuda .ſ. tribū iuda ⁊ beniamin⁊ leui: qꝛ de iſta captiuitate poſt ſeptuaginta ānos redierūt ī hierl̓m ⁊ ī terram iſrl̓ de licētia cyri regis perſaꝝ. vt hr̄. ij. Paral̓. vlti. ca. ⁊. j. Eſdre. j. etaliqͥ redierūt ī ꝓprijs ꝑſonis qͥ adhuc viuebāt: vt habet̉ .j. Eſdre. iij. ꝙ fundato tēplo ſcd̓o: illi qͥ viderāt primū tēplū flebāt. alij aūt redierūt in filijs:in qͥbus pr̄es manēt aliquo modo. Sciendū tn̄ ꝙ de alijs tribubus aliquieuaſer̄t manꝰ theglatphalaſar ⁊ ſalmanaſar. qͥ vener̄t ad habitādū ī regͦ iuda: ſꝫ iſti poſtea fuer̄t trāſlati ī babylonē ꝑ nabuchodonoſor cuꝫ alijs: ⁊ decaptiuitatē redier̄t cū ip̄is aliqͥ ī ꝓprijs ꝑſonis qͥ nōdū erāt mortui: ⁊ aliqͥ infilijs ſuis. vt hēt̉ infra. k Qui aūt habitauer̄t pͥmi. Hic ꝯn̄t̉ agit̉ d̓ illisqͥ redierūt: ⁊ pͥmo d̓ tribubꝰ ī generali: ſcd̓o d̓ tribu leui ī ſpeciali. ibi: De ficerdotibꝰ aūt. Circa primū dicit̉: Qui autē habitauerūt primi .i. primdeūtes de captiuitate babylonica. l In vrbibꝰ ſuis ⁊ poſſeſſionibꝰ. ⁊⁊ ꝙ de ill̓ loquat̉ ptꝫ ꝑ ſimilē modū loquēdi d̓ iſtꝭ. i. Eſdre. ij. vbi dr̄. Hi ſ.aūt ꝓuīcie filij qͥ aſcēderūt de captiuitate. ⁊ ſequit̉: Et reuerſi ſūt ī hierl̓mindeā vnuſquiſqꝫ ī ciuitatē ſuā: ⁊ in fine ca. dr̄. Habitauerūt gͦ ſacerdotesleuite de ppl̓o ⁊ cātores ⁊ ianitores ⁊ nathīnei ī vrbibꝰ ſuis vniuin ciuitatibꝰ ſuis. m Et nathīnei. iſti erāt gabaonite ad iudaſi: ⁊ fuerūt deputati ad portandū aqͣs ⁊ ligna ad locū cultꝰ diuini vt hͦſue. ix. n Cōmorati ſūt ī hierl̓m d̓ filijs iuda ⁊ d̓ filijs beniamī inde captiuitate habylonica ſolliciti fuerūt illi qui preſidebāt ppl̓o: vt cihierl̓m hītaret̉: eo ꝙ ibi reedificatum fuit templū ad cultū diuinū.ſde ppl̓o magꝭ volebāt hītare in alijs locꝭ iudee ad colendū agros ⁊ vinea⁊ conſil̓ia. ⁊ qꝛ hītatoribꝰ ī hierl̓m īmīebāt ꝑicl̓a ab aduerſarijs: eo qͥtas illa erat odioſa gētibꝰ hītantibꝰ ī ſamaria ⁊ ciuitatibꝰ circūadiacētibꝰ.Un̄ ⁊ frequēt̓ īpediuerūt reedificationē templi ⁊ ciuitatꝭ vt patꝫ Eſdre. l. etij. ī pluribꝰ locꝭ. ꝓpter qd̓ aliqͥ d̓ ppl̓o iſrl̓ qͥ erāt deuotiores obtulerūt ſe voluntari ead habitandū in hieruſalē. propter quod bn̄dixit illis deꝰ vt habetur Neemie. xj. ſed quia illi nō ſufficiebat: miſſe ſunt ſortes ad determinandum qui habitarent de ſingulis tribubus in hieruſale vt habetur ibidē.Sciendum autem ꝙ iſtorum habitantium in hieruſalem numeri et nomūin pluribus variantur hic et Neemie. xi. cuius variationis triplex ratio alſignat̉. Prima eſt ꝙ non integraliter exprimuntur in vtroqꝫ loco: ſed patim hic et partim ibi: propter quod aliqui hic tacentur qui ibi exprimunturet ecōuerſo. Secunda ratio eſt quia plures de iſtꝭ fuerunt binomi: vet anomij et ſub vno nomine hic exprimunt̉: et ibi ſub alio. Tertia: eſt qꝫ idinomen variatur aliquando in hebreo ſicut et in latino: vt frequenter dictūeſt: ⁊ propter talem variationem videntur aliquando variari perſonet atamen ſunt eedem: et ſic poſſunt ſolui diſſonantie apparentes: ⁊ diſcurratlittera ſicut iacet. o De ſacerdotibus autem. Hic conſequenter agitur detribu leui in ſpeciali: ⁊ primo de ſacerdotibus. et patet littera viqꝫ tepium.p Filij ſadoch. iſte fuit alius ab illo ſadoch quem cōſtituit ſatougxeriormum ſacerdotem pro abiathar. iij. Regum. ij. et longo tempo e leuitjsillo.
Zt. Re. 9. a