Glo. ordi. IIII Regū ¶ Ca. XXVNico. de lyra

pem exercitus qͥ ꝓbabat tyrones dea ppl̓o terrę: ⁊ ſex viros ē vulgo qͥ īuenti fuerāt ī ciuitate. Quos tollens nabucardan pͥnceps militū duxit ad regē babylōis ī reblatha: ꝑcuſſitqꝫ eos arex babylonis ⁊ īterfecit eos ī reblavtha ī t̓ra emath. Et tranſlatꝰ eſt iudade t̓ra ſua. Populo āt qͥ relictꝰ erat ī bt̓ra iuda quē dimiſerat nabuchodonoſor rex babylōis p̨̄fecit godoliā filicum aichā filij ſaphan. Qd̓ cum audiſdſent om̄s duces militū ip̄i et viri quierant cum eis: videlicet ꝙ ꝯſtituiſſetrex babylonis godoliā: venerunt adgodoliā in maſpha hiſmael filius nathanię: ⁊ iohānan filiꝰ zaree: ⁊ ſaraiafiliꝰ thanameth netophatites: ⁊ ieconias filiꝰ maachati: ip̄i ⁊ ſocij eoꝝ. Iu erauitqꝫ godolias ip̄is ⁊ ſocijs eoꝝ dicens: Nolite timere ſeruire chaldęis.Manete ī terra ⁊ ſeruite regi babylonis: ⁊ bn̄ erit vobis. Factū ē āt ī mēſeſeptimo: venit hiſmael filiꝰ nathanięsfilij eliſama de ſemīe regio: ⁊ decē vi­ hri cū eo: ꝑcuſſerūtqꝫ godoliā qͥ ⁊ mortuꝰ ē: ſed ⁊ iudęos ⁊ chaldeos qͥ erātcū eo in maſpha. Cōſurgēſqꝫ oīs populus a paruo vſqꝫ ad magnū: ⁊ pͥncipes militū venerūt ī egyptū: timētes chaldeos. Factū vero eſt in anno litriceſimoſeptīo trāſmigrationis ioachin regꝭ iudę: mēſe duodecīo viceſima ⁊ ſeptīa die mēſis: ſb̓leuauit euilmer odach rex babylōis āno qͦ regnare ceꝑat caput ioachin regis iuda decarcere: ⁊ locutꝰ eſt ei benigne. Et poſuit thronū eiꝰ ſuꝑ thronū reguꝫ quierāt cū eo in babylone: ⁊ mutauit veſtes eiꝰ qͣs habuerat ī carcere: ⁊ comedebat panē ſemꝑ in ꝯſpectu eiꝰ cūctꝭdiebꝰ vitę ſuę: ānonā qͦꝫ ꝯſtituit ei ſine ītermiſſione: q̨̄ ⁊ dabat̉ ei a rege ꝑſingulos dies omībꝰ diebꝰ vitę ſuę.Secūdus liber malachim .i. regūquartus finit.

ga cſexrixoeAa. hos oēs nacardā duxit adpabylōis ⁊ īt̓ūt: qꝛ diaboquā ab eca euellit adīterfecere atit rex ciitha:līe ſcepre voſt iudiū illꝰber regi

Percuſſitqꝫ eos rex babylonis. rōne iā tacta.Populo aūt. Poſtqͣꝫ deſcripta eſt captiuitasſub ſedechia. hic ꝯn̄r̄ deſcribit̉ ſeruilitas ſub godolia. ⁊ pͥmo d̓ſcribit̉ huiꝰ ſubiectio. ſcd̓o ioachin ſublimatio. ibi: Factū eſt. Circa primuꝫ d̓r: c Godoliā filiū aichā: quē p̄fecit rex babylonis ppl̓o qͥremanſerat ad terrā colendā vt tributū inde colligeret ⁊ mitteret regi babylonis. d Qd̓ cū audiſſent omēs duces milituꝫ. qͥ in captione ſedechiediſperſi fuerant: vt p̄dictū eſt: ⁊ in diuerſis locꝭ laIurauitqꝫ eis godolias ⁊cͣ .ſ. fedustu erant. efidelitatꝭ vt pacifice eſſent in terra ſub ſeruitute regis babylonis. f Factū eſt aūt in menſe ſeptimo. a p̄fectione godolie. g Uenit hiſmael ⁊cͣ.de ſemine regio: ⁊ ideo diſplicebat ei ꝙ aliꝰ ī regnoiude eſſet ſuꝑior eo. h Et decē viri cū eo. ſꝫ alijplures erāt exteriꝰ latentes: qꝛ decē viri nō feciſſēttantā cedē ⁊ tantā predā cepiſſent quantā tūc fecitiſte hiſmael: vt pleniꝰ ſcribit̉ Hiere. xlj. ca.i Percuſſerūtqꝫ godoliā. ꝓditioſe poſtqͣꝫ eos receperat gratioſe. vt habet̉ Hiere. xlj. ca. k Conſurgenſqꝫ omīs ppl̓us ⁊cͣ. ꝓpter hoc enī fugerūt inegyptū ꝯtra Hieremie ꝯſiliū: vt habet̉ Hiere. xlij.ne chaldei ꝓpter interfectionē godolie qͥ in terra repreſentabat ꝑſonā nabuchodonoſor venirent ⁊ interficerent totū ppl̓m qͥ remanſerat. l Factumeſt ꝟo. Hic ꝯſequēter deſcribit̉ ſublimatio ioachinre gis qͥ tradiderat ſe nabuchodonoſor: ⁊ ductꝰ fuerat in babylonē captiuꝰ: vt dictū eſt. sͣ. xxiiij. ca. cūius cauſa fuit: qꝛ euilmerodach tꝑe quo pr̄ ſuus naͣbuchodonoſor ꝓpter amentiam in quā verſus fuitinter feras habitauit ſeptē annis: vt habet̉ Daniel̓iiij. multa mala fecit: ideo pr̄ eius de inſania reuertens ip̄m cū ioachin incarcerauit vbi amiciciaꝫ adinuicem ꝯtraxerūt. ꝓpter qd̓ cū iſte euilmerodachpoſtea ſublimatꝰ eſſet in regnū: eduxit iſtū ioachinde carcere: ⁊ ip̄m inter pͥncipes regni ſui maxīe honorauit: vt hic dicit̉: ⁊ patet lr̄a: Hoc aūt factuꝫ eſta deo ꝓpter duo. Primū eſt vt ꝯſiliū Hieremie qͦioachin ſe tradiderat regi babylonis oſtendereturfuiſſe bonū: quia per hoc euaſit mortem ⁊ ciuitatisdeſtructionem tempore ſuo: ⁊ tandem conſecutuseſt exaltationē in regno babylonie regno iudee deſtructo. Secundū eſt vt verbum Eſaie de nabuchodonoſor. quod habet̉ Eſaie. xiiij. videlicꝫ ꝙ deſepulchro ſuo eſſet eijciendus: ꝑ cōſiliū ioachin cōpleret̉. iſte enī euilmerodach timens ne pater ſuusreſurgeret a mortuis: ſic̄ de inſania ad ſanā menteꝫredierat: fecit corpus pr̄is exhumari ⁊ ī multꝭ partibꝰ diuidi: ⁊ vulturibꝰ dari q̄ ad diuerſa loca euolauerūt. ⁊ tūc dixit ioachin: tūc reſurget pr̄ tuꝰ qn̄iſte aues in vnum iterum reuertent̉. quaſi diceret:de hͦ nō hēs vltra timere. Patꝫ igit̉ in hͦ facto impletio ꝓphetie diuinitꝰ p̄dicte: ⁊ exaltatio ſeminisdauid ꝓpter eius merita: etiā in terra aliena ẜm diſpoſitionē diuine ſapīe q̄ mutat tempora et etates:tranſfert regna atqꝫ conſtituit: attingens a fine vſqꝫ ad finē fortiter: et diſpones omnia ſuauiter. Cuieſt honor et gloria in ſecula ſeculorum Amen.¶ Finit liber Regum quartus.

Factū eſt aūt āno. ¶ Ca. XXV.Moraliter. nono regni eiꝰ .ſ. ſedcchie: de qͦ ſeptēdicūt̉. Primū ē ꝙ obſeſſus fuit. Scd̓m ꝙ latent̓ fugit. Tertiū ꝙ fuituartū ꝙ filijs fuit pͥuatꝰ. Quītū ꝙ fuit ext catenis vinctꝰ. Septimū ī babylonē duatj.ſedechiā de qͦ d̓r ī fine p̄cedētꝭ ca. ꝙ fecit malūnificat̉ pctōr: qͥ licet aliqn̄ corā hoībꝰ videat̉ bomalꝰ. Per ſeptē autē h̓ enūerata ſignificat̉tm̄: vī infernū. Per primū qd̓ eſtitatio. Iob. xix. Obſed er̄tlqt̓iti.r ſcd̓ꝫ ꝟo qd̓ fuit eiꝰ fuga: ſigniſillanimitas: in qͦ nō eſt reſiſtētiā. Cōtra qd̓ d̓raco.te diabolo ⁊ziet a vob̓. Per tertiuꝫ verod̓ eſt ēnificat̉ztentati in laqueuꝫ mortalisimn vero quod fuit filiorum occiſio: ſigni-

ficatur omniū bonorum precedentiū mortificatio. Per quintum autem quod fuit excecatio ſedechie: ſignificatur ignorantie tenebra q̄ ſequitur ad actū malicie Sap̄. ij. Excecauit illosmalicia eorum. Per ſextū vero quod fuit incatenatio: ſignificatur redeundi deſperatio. Prouer. xviij. Impius cū in profundū peccatoꝝ venerit ꝯtemnit. Per ſeptimū vero quod fuit ductio in babylonē: ſignificat̉ ꝑtractio ad gehennā: que bene ſignificatur ꝑ babylonem: eo ꝙ in inferno nullus eſt ordo:⁊ ꝑ ꝯſequēs ibi eſt maxīa ꝯfuſio. Uenit nabuęardan pͥnceps exercitꝰ regis babylōis in hieruſalē ⁊cͣ. Per nabu ęardāqui interpretatur princeps coquorū diabolus ſignificat̉. Pehoc autem ꝙ ſuccendit domum domini ⁊ domum regis et domos hieruſalem (vt in textu dicitur) ſignificatur ꝙ diabolusigne cupiditatꝭ ⁊ luxurie ſuccēdit clerū nobiles ⁊ cōmunē populū. nā ꝑ domū dn̄i clerus. ꝑ domū regis nobiles. ꝑ domoshieruſalem

h

F

Hie. 40. 6

G

B 5