¶ Ca. X Nico. de lyraNico. de lyra IIII Xegū
IRāt aūt achabſeptuaginta filij ī ſamaria. Scri ¶ Ca. X appſit gͦ iehu lr̄as ⁊ miſit ī ſamariā ad optimates ciuitatis:¶ ⁊ ad maiores natu ⁊ ad nutricios achab dicēs: Statī vt bacceperitꝭ lr̄as has qͥ habetꝭ filios dn̄i vr̄i: ⁊ currꝰ ⁊ eqͦs ⁊ ciuitates firmas ⁊ arma: eligite meliorē ⁊ eū qͥ vobis placuerit de filijsdn̄i vr̄i: ⁊ ponite eū ſuꝑ ſoliū pr̄is ſui: ⁊ pugnate ꝓ domo dn̄i vr̄i.Timuerūt illi vehemēter: ⁊ dixerūt: Ecce duo reges nō potuerūtſtare corā eo: ⁊ quō nos valebimꝰ ei reſiſtere? Miſerūt gͦ p̨̄poſitidomꝰ: ⁊ p̨̄fecti ciuitatꝭ ⁊ maiores natu ⁊ nutricij ad iehu dicētes:Serui tui ſumꝰ: q̨̄cūqꝫ iuſſeris faciemꝰ: nec ꝯſtituemꝰ nobis regē:Quecūqꝫ tibi placēt: fac. Reſcpͥſit aūt lr̄as eis ſcd̓o dicēs: Si meieſtis ⁊ obeditis mihi: tollite capita filioꝝ dn̄i vr̄i: ⁊ venite ad mehac eadē hora cras ī iegrahel. Porro filij regꝭ ſeptuagīta viri apd̓optimates ciuitatꝭ nutriebāt̉. Cūqꝫ veniſſent lr̄ę ad eos: tulerūtfilios regꝭ ⁊ occiderūt ſeptuaginta viros: ⁊ poſuerūt capita eorūin cōphinis: ⁊ miſerūt ad eū ī iegrahel. Uenit aūt nūciꝰ ad eū ⁊ indicauit ei dicēs: Attulerūt capita filioꝝ regꝭ. Qui rn̄dit: Poniteea ad duos aceruos iuxͣ ītroitū porte vſqꝫ mane. Cunqꝫ diluxiſſet:egreſſus ē: ⁊ ſtans dixit ad oēm ppl̓m: Iuſti eſtis: Si ego cōiurauiꝯtra dn̄m meū: ⁊ interfeci eū: qͥs ꝑcuſſit oēs hos? Uidete gͦ nunc: dqm̄ nō cecidit de ſermonibꝰ dn̄i ī terrā qͦs locutꝰ eſt dn̄s ſuꝑ domūachab: ⁊ dn̄s fecit qd̓ locutꝰ ē ī manu ſerui ſui helię. Percuſſit igitur iehu oēs qͥ reliqͥ erāt de domo achab in iegrahel: ⁊ vniuerſosoptimates eiꝰ ⁊ notos ⁊ ſacerdotes donec nō remanerēt ex eo reliquię. Et ſurrexit ⁊ venit in ſamariā. Cūqꝫ veniſſet ad camerā pa hſtorū ī via: īuenit frēs ochocię regꝭ iuda: dixitqꝫ ad eos: Qui nā ieſtis vos? Qui rn̄derūt: Fr̄es ochocię regꝭ ſumꝰ: ⁊ deſcēdimꝰ adſalutādos filios regis ⁊ filios reginę. Qui ait: Cōp̄hēdite eos viuos. Quos cū cōp̄hēdiſſent viuos: iugulauerūt eos ī ciſterna iuxta camerā qͣdragintaduos viros: ⁊ nō reliqͥt ex eis quēqͣꝫ. Cunqꝫ ⁊abiſſet īde īuenit ionadab filiū rechab ī occurſuꝫ ſibi: ⁊ bn̄dixit ei. kEt ait iehū ad eū: Nūqͥd ē cor tuū rectū cū corde meo ſic̄ cor meū ⁊cū corde tuo? Et ait ionadab: Eſt. Si eſt inqͥt: da mihi manū tuā.Qui dedit ei manū ſuā. At ille leuauit eū ad ſe ī currū: dixitqꝫ ad Ieū: Ueni mecū ⁊ videbis c̨elū meū ꝓ dn̄o. Et impoſitū ī curru ſuoduxit in ſamariā. Et ꝑcuſſit oēs qͥ reliqͥ fuerāt de achab ī ſamariavſqꝫ ad vnū: iuxta verbū dn̄i qͦd locutꝰ ē ꝑ heliā. Cōgregauit gͦ ie 1hu oēm ppl̓m: ⁊ dixit ad eos: Achab coluit baal parū: ego aūt co 7lā eū ampliꝰ. Nūc igit̉ oēs ꝓphetas baal ⁊ vniuerſos ſeruos eiꝰ ⁊cūctos ſacerdotes ip̄iꝰ vocate ad me: nullꝰ ſit qͥ nō veniat: Sacrificiū eī grāde ē mihi baal: Quicūqꝫ defuerit: nō viuet. Porro iehu faciebat hoc inſidioſe: vt diſꝑderet cultores baal. dixitqꝫ: Sanctificate diē ſolennē baal. Uocauit ⁊ miſit ī vniuerſos terminosiſrl̓: ⁊ venerūt cūcti ſerui baal: Nō fuit reſiduus ne vnꝰ quidē quinō veniret. Et ingreſſi ſunt templū baal: ⁊ repleta eſt domꝰ baal
dendū eſt ꝙ cambri vere interfecit dn̄m ſuū: ſed hoc nō habuit durationē nec bonū exitū: qꝛ ſtatim fuit igne cōbuſtus: necregnauit niſi. vij. diebꝰ tm̄. Amri vero nō interfecit dn̄m ſuū:tū qꝛ cambri nō erat dn̄s ip̄ius anri: qꝛ ꝓditorie vſurpauit regnū: tū qꝛ amri nō interfecit ip̄m cābri: ſed ip̄e cambri cōbuſſitſeip̄m: que oīa patēt. sͣ. ī. iij. libro. xvj. ca. vnd̓ expoſitio hebreorū in hoc loco nō valet. Primo qꝛ fundat̉ ſuꝑ faliā lr̄am: qꝛnō dixit amri ſed zambri: vt dictū eſt. Scd̓o qꝛ amri nō interfecit dn̄m ſuū: vt dictū eſt. Un̄ expoſitio cōis doctoꝝ noſtroꝝ eſttenenda: nec etiā diſcordat cū lr̄a p̄cedenti: cuiꝰ rō eſt: Nā iezabel ornauerat caput ſuū ⁊cͣ. nō vt appareret gratioſior iehu:ſed in eiꝰ cōtēptū: ⁊ ex quadā deſpectione ⁊ ſuꝑbia: vidēs em̄ꝙ nō erat locꝰ pacificādi: voluit eū in facie cōtemnere ⁊ vituperare: induēdo ſe honorabiliter habitu: et p̄noſticādo ſibi ꝙ
taliter ei cōtingeret ſicut cambri: vnde dixit ꝓut in heplr̄a habet̉? Nuqͥd pax fuit gambri qͥ interfecit dn̄m ſuinō: ⁊ ꝑꝯſequēs ſit cōtingat tibi qͥ interfeciſti dn̄m tuū. peradmirādū de audacia iecabel: qꝛ ẜm Uagetiū de remilita.Cū nihil ſpei ſuꝑeſt: ſumit arma formido: qꝛ ſepe cōtincit oſperatis vt ꝓrūpant in ꝟba ignominioſa ꝯͣ affligētes: linō poſſint euadere manꝰ eorū: p̄ſertim cū tales deſperati ſintſuperbi ſicut iezabel.℟ eplica. ꝯn ca. lᵏ. poſtil. adducit expoſitanēbobreoꝝ ſuꝑ illo: Nūqͥd pax ē cābri: oreprobat Burg. ⁊ bn̄: ſoluitqꝫ argumētū poſtill̓. ꝯtra cōnē doctorū expoſitionem factū ſatis cōpetenter: ⁊ ſiiū eſpoſtillator illam expoſitionem hebreorū adduxit ſolum recitando: non approbando.Nico. de lyra ca. xEEāt aūt achab. Deſerīpta.ſione pͥncipeum ꝑſonarū. Hicn̄r deſcribit̉ occiſio ſecūdariarū. ⁊ pͥmo filioꝝ iorā. ſcd̓o fratrū ochoc̨ie. ibi: Cūqꝫ veniſſet. tertio facerdotūbaal. ibi: Cōgregauit gͦ. qͣrto ſubdit̉ remuneratio opeꝝ. ibi: Dixit aūt. Circapͥmū d̓r: Erāt aūt achab. lxx. filij. i. nepotes vt dicūt aliqͦ: qꝛ erāt filij iorā filij achab: ⁊ hͦ mō laban vocauit nepotes filios ſuos .ſ. filios ⁊ filias iacob:Gen̄. xxxj.v̓o dicūt ꝙ erant filijachab ⁊ frēs iorā ip̄o iuniores. b Etad nu. achab .i. filioꝝ achab. c Quiha. fi. ⁊cͣ. Dicūt aliqͥ ⁊ ꝓbabiliter ꝙ ironice loquebat̉: qꝛ ſicut pꝫ ex ſupra dictꝭiorā iuerat ī ramoth galaad cū exercitu: ⁊ ochocias rex iuda cū eo: ⁊ iō nō ēveriſil̓e qͥn eqͥ ⁊ currꝰ ⁊ cetera q̄ ꝑtad bellū illuc ducta fuiſſent: ſatē qͣꝫtūad maiorē ꝑtē et meliorē: ⁊ oīa iſta habebat iehū: ⁊ ꝑ talē modū loquēdi inſinuabat ꝙ nō poſſēt ſibi reſiſtere. Cetera patēt vſqꝫ ibi: d Quis ꝑ. oēs hosUidēte gͦ nūc ⁊cͣ. q. d. nec ego p̄cipiendo nec vos exequēdo ſumꝰ culpabiles:ſꝫ magꝭ iuſti ⁊ laudabiles: qꝛ de voluntate ⁊ mādato dn̄i factū eſt: ſicut fuit ꝑheliā p̄dictū: ⁊ mihi iniūctū ꝑ eiꝰ diſcipulū: vt dictū ē ca. p̄ce. e Percuſſitigit̉ iehū oēsre. erāt ⁊cͣ. i. de eiꝰ genere. f Et notorſuſpecti erāt ne fauerēt ſibi ⁊ ſue ꝓgeniei. g Et ſa. hͦ d̓r h̓ꝑ āticipatione: qꝛ poſtea ſacerdoteſ baal interfecit: vt hr̄. jͣ. eo. ca. h Cuiſcribit̉ occiſio amiveniſſet. Hic⁊corū ioraochocie cuiꝰ materij achab: ⁊ hͦ ē qd̓ dicierat ſorotur: Cūcſet ad camerā palocꝰ erat vbi ꝯueniebāt paſtores ad comēdēdū ⁊ dormiēdū ꝓpe viā. Inunit frēs ochocie .i. ꝓpinqͦs: qꝛ erāt nepotes ſui vt habet̉. ij. Paral̓. c. xxij. qͥveniebāt ī ſamariā neſciētes mortē iorā ⁊ ochocie: qꝛ regnuꝫ iuda vn̄ veniebāt erat ī parte auſtrali reſpectu ſamarie ⁊ iegrahel: vbi ioraꝫ fuerat occiſus:erat ī ꝑte aqͥlonari: ⁊ factū erat recensita ꝙ nō erat adhuc longe diuulgatū.Cetera patēt vſqꝫ ibi: k Inuenit io.⁊cͣ. iſte em̄ cū ſuis viuebat valde religioſe: nō habētes agros vel vineas: necbibētes vinū: in tabernaculis ꝓ domibꝰ habitātes: vt hr̄ Hiere. xxxv. ⁊ ideqꝛ erat c̨elator diuini honoris: fuit coriunctꝰ ꝑ amicitiā cū iehū qͥ idolatras ⁊idolatriā ꝓ viribꝰ deſtruxerat.l Congregauit gͦ iehu. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ occiſio ſacerdotū baal: ⁊ qꝛ occuiorā multi de eis fugerāt ⁊ ſe abſconderāt: eos ꝯgregauit iehu ſub ſimiꝙ vellet bāal magnifice colere: ⁊ eiꝰ ſadotes
B
E
C
3. Re. μ. f
Z
4Re. 16. d22. q. 2. e.vtiler
E